Καταγγελία για παραβίαση δικαιωμάτων ψυχικώς πάσχουσας στο ΨΝΑ (Δαφνί) & updates

Η παρακάτω επώνυμη καταγγελία για την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων νοσηλευομένης ψυχικώς πάσχουσας στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί) δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αυγή και απεικονίζει την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, οι οποίοι ...μεταρρυθμίζονται εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Είναι γνωστό ότι παρόμοια περιστατικά σπανίως καταγγέλλονται, αλλά μόνο μεμονωμένα δεν είναι.

Φαίνεται ότι η διαρκής ενασχόληση των "μεταρρυθμιστών" της ψυχικής υγείας με τα νούμερα δεν τους άφησε χρόνο να ασχοληθούν με τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

------------

Προς: τον Διοικητή του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής (Ψ.Ν.Α.)

τον Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας Ψ.Ν.Α.

Κοιν.: Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές

Στους φορείς που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Ονομάζομαι Νικολαΐδου Μαρία και η αδελφή μου Στέλλα Νικολαΐδου νοσηλεύεται εδώ και ένα μήνα στο Ψ.Ν.Α. στο 6ο Τμήμα, του οποίου διευθύντρια είναι η κ. Ε. Μαραγκουδάκη. Ενημερωτικά, η Στέλλα πάσχει από Ψυχωσική Συνδρομή και τον τελευταίο καιρό είχε διακόψει οποιαδήποτε θεραπεία όπως και επισκέψεις σε ψυχίατρους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η ψυχική της υγεία και να αναγκαστούμε δυστυχώς να ζητήσουμε εισαγγελική εντολή για να νοσηλευτεί, επειδή αρνιόταν, και ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου γι αυτήν. Όμως η νοσηλεία ενός-μιας ψυχικά πάσχοντος, δεν σημαίνει επ ουδενί ότι αναστέλλονται τα ανθρώπινα δικαιώματα του.

Επειδή καταπατούνται τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα της αδελφής μου, όπως επίσης καταρρακώνεται και η αξιοπρέπεια της προβαίνω στην εξής δημόσια καταγγελία, περιγράφοντας παρακάτω κάποια ενδεικτικά γεγονότα – περιστατικά.

1. Την 4η μέρα νοσηλείας της αδελφής μου, πήγαμε να ενημερωθούμε και να ενημερώσουμε την διευθύντρια για την κατάσταση της Στέλλας. Μας δέχτηκε η διευθύντρια μαζί με άλλους 2 γιατρούς (έναν επιμελητή και μια κυρία που δεν γνωρίζουμε αν ήταν ασκούμενη ή γιατρός). Κατά την διάρκεια αφήγησης των παθών της αδελφής μου από την ίδια στην κ. Μαραγκουδάκη, η αγνώστων στοιχείων για εμάς γιατρός άρχισε να γελάει και άρχισε να σιγοντάρει και ο επιμελητής –δηλ. να γελάει και αυτός. Περιμέναμε ένα χρονικό διάστημα μα όταν συνέχισαν να γελάνε, επενέβη ο σύντροφος μου που ήταν παρών και είπε τα εξής στην γιατρό «αυτό που κάνετε είναι αντιεπιστημονικό και αντιδεοντολογικό, να γελάτε και να χλευάζετε εν ώρα εξέτασης και να ψυχαγωγείστε με τα πάθη των ασθενών». Δεδομένου ότι η διευθύντρια δεν είχε πάρει θέση και φανερά ενοχλημένη με την παρέμβαση του συντρόφου μου, αποχώρησε για λίγο από την συνεδρία.

2. Την 1η μέρα νοσηλείας της Στέλλας, το απόγευμα, θέλησε σε μια άκρη του διαδρόμου, χωρίς να ενοχλούνται οι υπόλοιποι ασθενείς, να χορέψει (αυτός είναι ο τρόπος που αντιδρά όταν δεν αισθάνεται καλά). Την απείλησαν ότι αν δεν σταματήσει θα την «δέσουν στα τέσσερα» και παρόλο που η Στέλλα δεν είναι καθόλου επιθετική, πραγματοποίησαν την απειλή τους, την έδεσαν στο κρεβάτι (αναγκαστική κατάκλιση). Το βράδυ, παρόλο που τους παρακαλούσε να την λύσουν για να πάει να ουρήσει στην τουαλέτα, δεν την έλυσαν με αποτέλεσμα να κατουρηθεί πάνω της, κάτι που ακόμα και σήμερα μας το τονίζει για να μας δείξει πόσο αυτό την πλήγωσε και την μείωσε. Επίσης της αφαίρεσαν τα εσώρουχα και την άφησαν έτσι σε κοινή θέα μέχρι το πρωί που την έλυσαν.

3. Ένα άλλο γεγονός που έχει καταρρακώσει τη Στέλλα και αποτελεί δυσμενή παράγοντα για την ανάρρωση της είναι όταν στην επόμενη συνεδρία που η Στέλλα ήταν μόνη της με την διευθύντρια την ρωτούσε αν είναι «κοινή γυναίκα»!

4. Το αποκορύφωμα της ψυχικών δεινών της Στέλλας είναι όταν ήρθε και εντάχθηκε στο τμήμα ο γνωστός χρυσαυγίτης φασίστας γιατρός κ. Παρασχάκης. Όταν πήγε να εξετάσει την Στέλλα, εκείνη τον γνώρισε και αρνήθηκε να εξεταστεί από αυτόν. Σας κάνουμε γνωστό ότι η κ. Στέλλα Νικολαίδου συμμετέχει εδώ και πολλά χρόνια στο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα.

5. Δεδομένου ότι έχει περάσει ένας μήνας και δεν έχουμε καμία πληροφόρηση για την πορεία υγείας του ανθρώπου μας και εγώ δεν μπορώ να πάρω άδεια από την εργασία μου στο ωράριο εργασίας που βρίσκονται οι γιατροί στο τμήμα, αυτή την ενημέρωση την έχει αναλάβει ο σύντροφος μου αλλά μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να βρει την κ. Μαραγκουδάκη ή κάποιον επιμελητή μια και διαρκώς απουσιάζουν από το τμήμα.

6. Την Πέμπτη 12-6 και ώρα επισκεπτηρίου πήγε ο σύντροφος μου στο Ψ.Ν.Α. για να ενημερωθεί για την πορεία υγείας της Στέλλας. Ως συνήθως δεν υπήρχε κανένας γιατρός, ούτε η διευθύντρια. Σε ερώτηση του σε μια νοσοκόμα αν θα έρθουν οι γιατροί και πότε αυτή απάντησε, μπορεί να έρθουν, περιμένετε. Ο σύντροφος μου περίμενε από τις 10.30 ως τις 12.30 που έληγε το επισκεπτήριο, ξαναρώτησε την νοσοκόμα και αυτή του απάντησε ότι ήρθαν 2 γιατροί και να πάει να τους βρει στο γραφείο. Απευθυνόμενος στον ένα γιατρό για ενημέρωση, αυτός απάντησε ότι δεν μπορεί να τον βοηθήσει γιατί είναι βοηθός επιμελητή και δεν ξέρει την περίπτωση της Στέλλας και τον παρέπεμψε στην ανύπαρκτη διευθύντρια. Ο σύντροφος μου απάντησε ότι την διευθύντρια δεν μπορούμε να την βρούμε ποτέ, ούτε και στις εφημερίες του νοσοκομείου. Παρενέβη ο δεύτερος γιατρός, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει. Ο σύντροφος μου ρώτησε ποιος είναι και αυτός είπε ότι είναι ο Παρασχάκης. Ο σύντροφος μου του απάντησε ότι με υποψήφιο βουλευτή της Χρυσής Αυγής ο οποίος συντάσσεται και ως γιατρός με τις θέσεις της ναζιστικής οργάνωσης της χ.α. περί ευγονισμού και στείρωσης των ΑΜΕΑ, όπως επίσης και με τις θέσεις βουλευτών στο κοινοβούλιο που αποκαλούν τους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες με το ναζιστικό προσωνύμιο υπάνθρωπους, δεν θέλει καμία κουβέντα και του τόνισε να μην εξετάσει και ενοχλήσει την κ. Νικολαΐδου. Δεδομένου ότι δεν έχει βγει δημόσια να αποκηρύξει αυτές τις φυλετικές – ρατσιστικές απόψεις (βλέπε και αιμοδοσία μόνο για Έλληνες) για μας καταπατά τον όρκο του Ιπποκράτη.

Στη συνέχεια ο σύντροφος μου αποχώρησε από το τμήμα και πήγε στο διοικητή του νοσοκομείου ο οποίος έλειπε και υπέβαλε προφορική διαμαρτυρία στον γραμματέα του.

7. Την επόμενη μέρα (Παρασκευή 13-6) ο σύντροφος μου ξαναπήγε στο τμήμα γιατί είχε κανονιστεί να μεταφέρει μαζί με την κοινωνική λειτουργό του τμήματος (ένας εξαιρετικός άνθρωπος) την Στέλλα στο αστυνομικό τμήμα Χαϊδαρίου για την έκδοση ταυτότητας της. Εκεί έμαθε από νοσηλεύτρια ότι η διευθύντρια του έχει απαγορεύσει την είσοδο και την παρουσία στο τμήμα.

Εν κατακλείδι,

Η χειρότερη μορφή εξουσίας είναι αυτή που ασκείται σε αδύναμους και ανήμπορους ανθρώπους. Και οι ψυχικά πάσχοντες είναι ευάλωτοι σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο ασθενή.

Η διευθύντρια του 6ου τμήματος, ασκεί αυταρχική και εξουσιαστική ψυχιατρική και με πρόσχημα ότι στο τμήμα της βρίσκονται και κάποιοι κρατούμενοι, έχει μετατρέψει το τμήμα σε μικρό Άουσβιτς και τους ψυχικά πάσχοντες σε μηχανές κατανάλωσης ψυχοφαρμάκων, και χρησιμοποιεί με το παραμικρό την κατάκλιση ως μέσο απειλής αλλά και ως πράξη. Εδώ ισχύει η ρήση του Φράνκο Μπαζάλια «Όταν ο άρρωστος είναι δεμένος ο ψυχίατρος είναι σπίτι του. Όταν ο άρρωστος είναι ελεύθερος, ο ψυχίατρος κάνει τη δουλειά του».

Είναι ξεφτίλα και καταισχύνη τον 21ο αιώνα να ισχύουν στην Ελλάδα σε πολλά ψυχιατρικά ιδρύματα η καθήλωση, το ηλεκτροσόκ και ο ψυχαναγκασμός ανήμπορων ανθρώπων, τα οποία εμείς τα θεωρούμε βασανιστήρια.

Απαιτούμε:

Από τον διοικητή του Ψ.Ν.Α. να δώσει εντολή για μεταφορά της κ. Νικολαΐδου σε άλλο τμήμα, να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα της ώστε να έχει η θεραπεία της ομαλή εξέλιξη, δεδομένου ότι η παρουσία του κ. Παρασχάκη, όπως και η αυταρχικότητα της κ. Μαραγκουδάκη δρουν ανασταλτικά στην βελτίωση της ψυχικής της υγείας.

Καθιστούμε τον διοικητή του Ψ.Ν.Α υπεύθυνο για την ψυχική και σωματική ακεραιότητα της Στέλλας.

Σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθεί το αίτημα μας για αλλαγή τμήματος θα απευθυνθούμε εκτός των άλλων και στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν δεχόμαστε το επιχείρημα ότι ο κανονισμός του νοσοκομείου δεν επιτρέπει την αλλαγή τμήματος –εκεί που νοσηλεύτηκες την πρώτη φορά εκεί ξανανοσηλεύεσαι- γιατί στην περίπτωση της Στέλλας δεν ισχύει για δυο λόγους : α) η Στέλλα είχε νοσηλευτεί στο Ψ.Ν.Α πριν 8 χρόνια. Στο διάστημα αυτό έχουν αλλάξει και διευθυντές και γιατροί και το περιβάλλον νοσηλείας ήταν διαφορετικό και β) ο νοσηλευόμενος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα επιλογής θεράποντος γιατρού και η Στέλλα στα εξωτερικά ιατρεία του Ψ.Ν.Α. (στην πλατεία Βάθης) είχε επιλέξει άλλο γιατρό από άλλο τμήμα.

Υ.Γ. 1. Διάφοροι κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες ας μην προτρέξουν να χρησιμοποιήσουν αυτή την επιστολή στα επιχειρήματα τους για την ψυχιατρική «μεταρρύθμιση» στην ουσία βίαιη διάλυση των δομών δημόσιας ψυχικής υγείας. Τους κάνουμε γνωστό ότι εγώ και ο σύντροφος μου συμμετέχουμε εδώ και πολλά χρόνια στο κίνημα υπέρ της αποασυλοποίησης, ενάντια στην αυταρχική ψυχιατρική και υπέρ μιας κοινοτικής ελευθεριακής ψυχιατρικής.

Υ.Γ. 2. Το κείμενο αυτό θα κοινοποιηθεί σε όλους τους φορείς που έχουν σχέση με τα ψυχικά και ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στο υπουργείο υγείας και στον ημερήσιο τύπο.

Η οικογένεια της κ. Στέλλας Νικολαΐδου

Η αδελφή της Μαρία Νικολαΐδου

Ο γαμπρός της Γιώργος Μερζιώτης

Ο ανιψιός της Ζαφείρης Νικολαΐδης Μερζιώτης

Δραπετσώνα 14-6-2014


updates:

1. Το ενδεχόμενο να προσφύγει νομικά κατά των υπογεγραμμένων της καταγγελίας εξετάζει η διοίκηση του ΨΝΑ (Δαφνί), διότι αποκάλυψαν πολύ ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα της ψυχικώς πάσχουσας !


2. Η απάντηση στη διοίκηση του ΨΝΑ (Δαφνί) από την αδελφή της ψυχικώς πάσχουσας:

" -Δυστυχώς στην Ελλάδα αποτελούν ακόμη οι ψυχασθένειες ταμπού, έτσι οι συγγενείς ασθενών δεν βγαίνουν να καταγγείλουν δημόσια τι συμβαίνει στα ψυχιατρικά νοσοκομεία από μεθόδους που χρησιμοποιούν η πλειοψηφία των ψυχιάτρων που είναι παρωχημένες, βάρβαρες και αγγίζουν τα όρια των βασανιστηρίων. Οι συγγενείς είτε φοβούμενοι τον κοινωνικό στιγματισμό - ρατσισμό απέναντι στους ψυχικά πάσχοντες, είτε θέλοντας να ξεφορτωθούν - παρκάρουν ανθρώπους στα ψυχιατρικά νοσοκομεία, είτε φοβούμενοι τους ψυχιάτρους, η πλειοψηφία δεν μιλά πόσο μάλιστα να βγει δημόσια και επώνυμα να καταγγείλει τα αίσχη των γιατρών και του συστήματος. Τώρα πόσο έχει χρησιμοποιήσει την ψυχιατρική επιστήμη η κυριαρχία και πόσο διαπλέκονται ψυχίατροι με αυτή είναι μια άλλη κουβέντα που πρέπει να ανοίξει.

 -Τον σύντροφο μου τον ρώτησε αυτός που ανέλαβε την εδε στο Δαφνί, «εντάξει τα ονόματα τα καταλαβαίνω από τι πάσχει η ασθενής γιατί το γράφετε; Μήπως είναι αποκάλυψη προσωπικού δεδομένου; Και απάντησε «εμείς δεν έχουμε κανένα ταμπού με τις ψυχικές ασθένειες, όπως βγαίνουν και μιλάνε συγγενής πασχόντων για τον καρκίνο, την αιμοκάθαρση, ακόμη πλέον και για την αιμορροφιλία, έτσι μιλάμε και εμείς παίρνοντας την συγκατάθεση του ανθρώπου μας."

3. Σχετικά με τα “ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα” από το blog mentalhealth-law

"Με βάση και μόνον τα σχετικά δημοσιεύματα, κατά την άποψή μας, δεν προκύπτει καμιά απολύτως ποινική ευθύνη των καταγγελλόντων -  συγγενών της παθούσης, οι οποίοι συνέταξαν καταγγελία, απευθυνόμενη σε αρμόδιους φορείς και ταυτόχρονη κοινοποίηση στον Ημερήσιο Τύπο, με σκοπό τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων της πάσχουσας από την αναφερόμενη κακομεταχείρισή της από το ίδρυμα..."

 

  

Γνωμοδοτήσεις της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές για νομικά δικαιώματα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ
ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Αθήνα, 12/02/2013

ΘΕΜΑ: «Διευκρινήσεις σχετικά με νομικά δικαιώματα των ατόμων με ψυχικές παθήσεις»

Με αφορμή τα ερωτήματα που απηύθυνε στεγαστική δομή του Γ.Ν. Τρικάλων προς την Ειδική Επιτροπή, αυτή επισημαίνει τα εξής:

1. Συνιστά δικαίωμα κάθε ατόμου η κατάθεση ή ανάληψη χρημάτων από τον προσωπικό του λογαριασμό. Από αυτό τον κανόνα δεν εξαιρείται το άτομο που πάσχει από ψυχική διαταραχή, το οποίο μάλιστα δεν θα πρέπει να εμποδίζεται λόγω της ασθένειάς του, αλλά αντίθετα να διευκολύνεται (Ν. 2716/1999 & Σύμβαση του ΟΗΕ για τα άτομα με αναπηρία 2006, η οποία κυρώθηκε στην Ελλάδα με τον Ν. 4074/2012).

2. Οι ένοικοι των στεγαστικών δομών διαθέτoυν την ικανότητα για δικαιοπραξία, εφόσον δεν έχουν τεθεί σύμφωνα με όσα ορίζει η νομοθεσία σε καθεστώς δικαστικής συμπαράστασης (1666 επομ. ΑΚ) και συνεπώς μπορούν ελεύθερα να κάνουν καταθέσεις ή αναλήψεις από το λογαριασμό τους. Τα χρήματα είναι δικά τους και μπορούν να τα διαθέτουν για τις προσωπικές τους ανάγκες στη Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης που διαβιούν. Μάλιστα αποτελεί αρχή της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και της θεραπείας τους η βελτίωση δεξιοτήτων και η ενασχόληση με τις προσωπικές τους υποθέσεις.

3. Αν πράγματι κάποιος ένοικος αδυνατεί να φροντίζει την περιουσία του και πρέπει να τεθεί σε καθεστώς δικαστικής συμπαράστασης, ο νόμος προσδιορίζει περιοριστικά τα πρόσωπα που δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση. Συνεπώς δεν έχει καμία αρμοδιότητα ο Προϊστάμενος οιασδήποτε τράπεζας να αρνείται τη χρήση του προσωπικού λογαριασμού ενοίκου σε Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης.

Για την Ειδική επιτροπή
 
Ο  Πρόεδρος

Βλάσης Τομαράς

--------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ    

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ

ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Αθήνα, 12/02/2013

Θέμα: «Κράτηση από τους δικαστικούς συμπαραστάτες της σύνταξης των ενοίκων που διαβιούν σε στεγαστικές δομές του Ν. 2716/1999 και κατοχή του Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας από τους ενοίκους αυτούς»

Με αφορμή τα ερωτήματα που έθεσε μία από τις ΑΜΚΕ προς την Ειδική Επιτροπή αυτή επισημαίνει τα εξής:

α) Καταρχήν οι κοινωνικοί λειτουργοί των Οικοτροφείων πρέπει να ελέγξουν αν οι ένοικοι έχουν τεθεί με δικαστική απόφαση σε πλήρη δικαστική συμπαράσταση ή τυχόν σε κάποια άλλη ελαστικότερη μορφή δικαστικής συμπαράστασης. Επίσης να δουν ποιοι από τους ενοίκους που βρίσκονται σε δικαστική συμπαράσταση λαμβάνουν συντάξεις ή επιδόματα και αν γίνεται ειδική αναφορά στη δικαστική απόφαση για αυτές τις παροχές. Ακόμη να ελέγξουν στη δικαστική απόφαση αν υπάρχει ειδική αναφορά  για την επιμέλεια του προσώπου των ενοίκων. Από αυτόν τον έλεγχο θα διευκρινιστεί ποιος νομιμοποιείται να διαχειρίζεται τη σύνταξη, το επίδομα ή ακόμη και άλλα περιουσιακά στοιχεία κάθε συμπαραστατούμενου ενοίκου. Σε περίπτωση πάντως που ένοικοι έχουν τεθεί σε πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση, ο συμπαραστάτης έχει καθήκον να διαχειρίζεται την περιουσία του ενοίκου προς το συμφέρον του τελευταίου, αλλά και να διαθέτει χρήματα από την περιουσία του συμπαραστατούμενου ενοίκου για την κάλυψη των προσωπικών του αναγκών.

Στη συνέχεια αν τα όργανα της κοινωνικής υπηρεσίας ή οι προϊστάμενοι των Οικοτροφείων θεωρούν ότι ο δικαστικός συμπαραστάτης δεν εκπληρώνει τα καθήκοντά του, αδιαφορεί για τον ένοικο και δεν διαθέτει χρήματα από τις συντάξεις ή επιδόματα ή άλλα εισοδήματα από την περιουσία του συμπαραστατούμενου για τις προσωπικές του ανάγκες ή ότι ο ένοικος δεν έχει ανάγκη δικαστικής συμπαράστασης ή άλλο, γνωστοποιούν στο αρμόδιο δικαστήριο και ζητούν κατά περίπτωση να τροποποιήσει τη δικαστική απόφαση είτε  ως προς την παύση και αντικατάσταση του δικαστικού συμπαραστάτη, είτε ως προς τις αρμοδιότητές του ή τέλος ως προς την άρση της δικαστικής συμπαράστασης.

β) Το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας αποτελεί επίσημο έγγραφο του Ελληνικού Κράτους που εκδίδεται με ορισμένη διαδικασία από την Ελληνική Αστυνομία. Είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση κάθε έλληνα πολίτη, ηλικίας 12 ετών και άνω. Όλοι οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να το φέρουν μαζί τους και να το επιδεικνύουν σε περίπτωση που τους ζητηθεί από τις Αρχές, διαφορετικά μπορεί να οδηγηθούν για εξακρίβωση στοιχείων. Το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας αποδεικνύει την ταυτοποίηση του προσώπου. Η νομοθεσία ορθώς αναφέρεται στην υποχρέωση όλων των ελλήνων πολιτών να φέρουν οι ίδιοι το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας και δεν προβλέπει εξαιρέσεις για τα άτομα με ψυχικές διαταραχές που διαβιούν σε οικοτροφεία και ξενώνες του Ν. 2716/1999. Στην περίπτωση απώλειας ή κλοπής ή ακόμη κατακράτησης εγγράφου οι ένοικοι υποχρεούνται να το δηλώνουν στην αρμόδια Αστυνομική αρχή για περαιτέρω ενέργειες και όταν απαιτείται ξεκινά παράλληλα η διαδικασία έκδοσης νέου Δελτίου Ταυτότητας και ακύρωσης του παλαιού.

Κατά συνέπεια, οι ένοικοι σε οικοτροφεία και ξενώνες του ν. 2716/1999 έχουν δικαίωμα και υποχρέωση ως έλληνες πολίτες να φέρουν οι ίδιοι το Δελτίο  Αστυνομικής τους Ταυτότητας και κανείς άλλος τρίτος, ακόμη και αν πρόκειται για το δικαστικό συμπαραστάτη στην περίπτωση πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης. Καλώς εν προκειμένω δεν παραδίδεται από τα στελέχη των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης στο δικαστικό συμπαραστάτη. Άλλωστε ο δικαστικός συμπαραστάτης έχει για την εκπλήρωση των καθηκόντων του τη δική του ταυτότητα και τη δικαστική απόφαση της δικαστικής συμπαράστασης που τον νομιμοποιεί και υποδεικνύει ποιες πράξεις μπορεί να εκτελεί για να διαχειρίζεται την περιουσία του συμπαραστατούμενου ενοίκου.

Για την Ειδική επιτροπή
 
Ο  Πρόεδρος

Βλάσης Τομαράς

Η Επιτροπή Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές διαταραχές για τη βιωσιμότητα των μονάδων ψυχικής υγείας

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                        

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ               

  

Αθήνα, 05-12-2012

Αριθμ. Πρωτ.: οικ. 58

ΠΡΟΣ: Δ/νση Ψυχικής Υγείας

ΘΕΜΑ: «Βιωσιμότητα μονάδων ψυχικής υγείας»

Η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές, έχοντας υπόψη την περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης προς τις μονάδες ψυχικής υγείας του ιδιωτικού τομέα κατά 50% περίπου στον προϋπολογισμό 2012, του Υπουργείου Υγείας, επισημαίνει τα εξής: οι μονάδες αυτές (216 συνολικά) έχουν ανατεθεί από την πολιτεία σε 65 σωματεία και αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες (ΑΜΚΕ) που αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Αποστολή τους είναι η υλοποίηση σημαντικού μέρους του εθνικού προγράμματος «Ψυχαργώς». Στις μονάδες που διαχειρίζονται, περιλαμβάνονται στεγαστικές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (ξενώνες, οικοτροφεία και προστατευμένα διαμερίσματα) οι οποίες σήμερα φιλοξενούν πάνω από 1500 ενοίκους – ασθενείς. Ανάμεσά τους είναι 700 περίπου από τα βαρύτερα περιστατικά που προηγουμένως νοσηλεύονταν στα ψυχιατρεία («βαριά νοητική υστέρηση» και «διπλή διάγνωση»).

Υπό τις παρούσες συνθήκες υποχρηματοδότησης οι δομές αυτές δυσλειτουργούν (επισχέσεις εργασίας του προσωπικού που ανέρχεται συνολικά στα 3.000 περίπου άτομα, αδυναμία πληρωμής των προμηθευτών, κ.α.). Υπάρχουν, μέχρι σήμερα, σποραδικά κρούσματα επιστροφής ενοίκων – ασθενών στα ψυχιατρεία. Αν  το δίκτυο των στεγαστικών δομών καταρρεύσει, τα κρούσματα θα λάβουν επιδημική μορφή και η ψυχική υγεία θα επανέλθει στην προ του 1984 ιδρυματική εποχή.

Οι συνέπειες θα είναι εξαιρετικά σοβαρές για τους ενοίκους ασθενείς, για ολόκληρο το σύστημα ψυχικής υγείας, αλλά και για την χώρα, η οποία, μεταξύ των άλλων, είναι πολύ πιθανόν ότι θα κληθεί να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση  το τεράστιο ποσό με το οποίο αυτή συγχρηματοδότησε όλα τα προγράμματα που προέκυψαν από τον κανονισμό 815/84 για την «Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση».

Με τη δυσάρεστη αυτή ευκαιρία, καλούμε το Υπουργείο Υγείας να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου:

α) να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για συστηματικό έλεγχο (διαχειριστικό και οικονομικό) καθώς και περιοδική αξιολόγηση (επιστημονική – ποιοτική) των μονάδων ψυχικής υγείας, στη βάση της μεθοδολογίας και των εργαλείων που έχουν προ πολλού εγκριθεί. 

β) να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα υπό αξιοπρεπείς για τους ασθενείς και τα δικαιώματά τους συνθήκες, του προγράμματος αποασυλοποίησης και κοινωνικής επανένταξης.

Για την Ειδική Επιτροπή

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΒΛΑΣΗΣ ΤΟΜΑΡΑΣ

Το έγγραφο της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές: εδώ
   

Η Επιτροπή Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές διαταραχές για την παρακράτηση των συντάξεων

 

Η παρακράτηση μέρους των συντάξεων (από 50% έως 80%!) των ψυχικά πασχόντων -και γενικότερα των ανθρώπων με αναπηρίες- που φιλοξενούνται στις κοινοτικές στεγαστικές δομές του δημόσιου και του μη κερδοσκοπικού τομέα, καθώς και των περιθαλπόμενων σε ιδρύματα κλειστής περίθαλψης, είναι ένα θέμα που μας απασχολεί περισσότερο από ένα χρόνο.

Η ιστορία ξεκίνησε με “πρωτοβουλία” κάποιων ιδρυμάτων που κατέφυγαν στην εύκολη λύση της παρακράτησης των συντάξεων των ασθενών για να καλύψουν τα κενά της κρατικής υποχρηματοδότησης. Μάλιστα, υποστήριζαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα προστάτευαν τους ασθενείς από τον κίνδυνο να καταχραστούν τις συντάξεις οι συγγενείς τους (!). Και επειδή οι εύκολες λύσεις σε όλους αρέσουν, ακολούθησαν (ή μήπως προηγήθηκαν;) και κάποιοι φορείς ψυχικής υγείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι οποίοι επιχείρησαν να εφαρμόσουν το μέτρο για τους φιλοξενούμενους των κοινοτικών στεγαστικών δομών (Οικοτροφεία, Ξενώνες). Ο λόγος ήταν ο ίδιος: Η κρατική υποχρηματοδότηση. Δικαιολογίες υπήρχαν και πάλι: Η προστασία των ασθενών από τους συγγενείς τους, ο κίνδυνος να κλείσουν οι κοινοτικές δομές και να επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα, μέχρι και η “θεραπευτική διάσταση” της παρακράτησης των συντάξεων αναπτύχθηκε για να πείσει όσους αναζητούσαν ένα πιο “επιστημονικό” άλλοθι.

(Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν αναφέρομαι στην οικονομική συμμετοχή των φιλοξενούμενων στα ατομικά τους έξοδα, αλλά στην παρακράτηση σημαντικού μέρους των συντάξεων για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων των κοινοτικών δομών).

Τι έκανε το υπουργείο Υγείας, ως εποπτεύουσα αρχή των παραπάνω φορέων, για αυτή την παρανομία; Αρχικά, προσποιήθηκε ότι δεν βλέπει αυτό που όλοι γνώριζαν και, στη συνέχεια, νομιμοποίησε την παρακράτηση των συντάξεων, επιβραβεύοντας στην πράξη όσους παρανομούσαν!

Όλο αυτό το διάστημα κυκλοφόρησαν αρκετές επιστολές και κείμενα που αναδεικνύουν την πολιτική, ηθική, κοινωνική, νομική και θεραπευτική πλευρά του θέματος. Σε αυτές έρχονται να προστεθούν η Έκθεση της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές διαταραχές, η οποία ακολουθεί, και η Γνωμοδότηση της κ. Μαρίας Μητροσύλη, Δρ. Νομικής – Δικηγόρου, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Απομένει να δούμε αν η ηγεσία του υπουργείου Υγείας θα δώσει βάση σε όσα έχουν εγγράφως διατυπωθεί -και θα ανακαλέσει τις σχετικές αποφάσεις- ή θα συνεχίσει να προσφέρει απλόχερα τα χρήματα των ασθενών στις διοικήσεις των φορέων.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΤΌΜΩΝ ΜΕ
ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Αθήνα,  26-6-2012

ΘΕΜΑ: «Έκθεση της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές διαταραχές για τη συμμετοχή στη δαπάνη περίθαλψης των ατόμων, τα οποία τοποθετούνται σε μονάδες και προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες) του δημοσίου και ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα»

Η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές διαταραχές έχει παρατηρήσει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ψυχικές διαταραχές να διαχειριστούν μόνοι τους τα προσωπικά τους έσοδα, μεταξύ άλλων των συντάξεων τους, με αποτέλεσμα είτε να επωφελούνται οι συγγενείς είτε να φροντίζουν για αυτά οι μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Έχει δε επισημάνει επανειλημμένα την ανομοιομορφία που υπάρχει στη διαχείριση των παραπάνω εσόδων των "οικοτρόφων-ασθενών" στα οικοτροφεία και ξενώνες του ν. 2716/1999 και έχει προτείνει τη νομοθετική ρύθμιση του θέματος προς όφελος των προαναφερομένων προσώπων (έκθεση 2007-2008, σ. 29).

Όμως, σχετική νομοθετική ρύθμιση δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα που να αντιμετωπίζει σφαιρικά και ορθολογικά τα παραπάνω προβλήματα. Αντί αυτού ψηφίστηκαν διατάξεις για τη συμμετοχή στη δαπάνη περίθαλψης των ατόμων, τα οποία τοποθετούνται, σε μονάδες και προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες) που παρέχονται α) από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου [(νπδδ) (Ν.3984/2011, άρθρο 66 παρ. 9, Υ5α/Γ.Π οικ.26159/10-4-2012)] β) από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα [(νπιδ μη κερδ.), Ν. 4052/2012, άρθρο 30, παρ 6)] και για όσο χρόνο διαμένουν στις δομές αυτές, με παρακράτηση άνισου (κλιμακωτού) ποσοστού επί της σύνταξης την οποία λαμβάνουν, για παροχή όμοιων υπηρεσιών.

Αν δεχτούμε ότι οι διατάξεις των παραπάνω νόμων επιδιώκουν την οικονομική συμμετοχή των ωφελουμένων χάριν της βιωσιμότητας των οικοτροφείων και ξενώνων, λόγω έλλειψης πόρων του κράτους, αυτές οι ρυθμίσεις δεν θα πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με το Σύνταγμα, τις διεθνείς Συμβάσεις που έχει κυρώσει η χώρα και ισχύουν ως εσωτερικό δίκαιο και το Κοινοτικό δίκαιο. Διαφορετικά οι ρυθμίσεις αυτές, όπως συμβαίνει και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι αντίθετες στο παραπάνω πλαίσιο και παραβιάζουν τα δικαιώματα των ατόμων με ψυχικές διαταραχές, για τους εξής λόγους:

• Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές θεμελιώνουν δικαίωμα στην υγεία στην οποία περιλαμβάνεται και η ψυχική υγεία. Η άσκηση του δικαιώματος τους στην ψυχική υγεία και ειδικότερα στην ψυχοκοινωνική αποκατάσταση τελεί υπό την ευθύνη του κράτους και αποβλέπει επιπλέον στη διασφάλιση του σκοπού της προστασίας της δημόσιας υγείας και του δημοσίου συμφέροντος. Μετά δε από το κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων και τη μείωση των ψυχιατρικών κλινών, το Δημόσιο και οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης ανέλαβαν την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω το Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (Οικοτροφεία, Ξενώνες).

• Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές που λαμβάνουν σύνταξη έχουν ήδη συνεισφέρει μέσω των εισφορών που έχουν καταβάλει στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και ταμεία. Συμμετέχουν δε μέσω του ειδικού ενοποιημένου κλειστού νοσηλίου στη χρηματοδότηση της παροχής υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που λαμβάνουν.

• Η κλιμακωτή παρακράτηση των συντάξεων των ατόμων με σοβαρές ψυχικές διαταραχές που τοποθετούνται σε οικοτροφεία και ξενώνες γίνεται για παροχή των ίδιων ακριβώς προσφερομένων υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

• Η σύνταξη προστατεύεται ως περιουσιακό δικαίωμα. Πάγια δε ακόμη και όταν χωρεί κατάσχεση για χρέη στο δημόσιο αυτή γίνεται υπό αυστηρές προϋποθέσεις και δεν θίγει ένα ελάχιστο όριο της σύνταξης που χρειάζεται για τις προσωπικές ανάγκες του δικαιούχου ή μελών της οικογένειάς του που τυχόν έχει ο πολίτης υπό την προστασία του, ενώ στον ιδιωτικό τομέα η νομοθεσία για χρέη προς ιδιώτες είναι αυστηρότερη, εφόσον η σύνταξη εις χείρας τρίτου (τράπεζα) είναι όχι μόνο ακατάσχετη αλλά και ανεκχώρητη και ασυμψήφιστη.

• Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές, όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες, έχουν συνεισφέρει ήδη μέσω των οριζόντιων περικοπών της σύνταξης τους στα δημόσια βάρη.

• Τέλος, η διαχείριση των προσωπικών εσόδων από τα ίδια τα άτομα με ψυχικές διαταραχές είναι κατεξοχήν θεραπευτική πράξη και βοηθά στην αυτονομία τους, στην ψυχοκοινωνική τους αποκατάσταση και κοινωνική τους επανένταξη. Ενώ η στέρηση της παραβιάζει τα περιουσιακά τους δικαιώματα και προσβάλλει την αξιοπρέπεια τους, καθώς δημιουργεί συνθήκες ασυλιακού τύπου στα οικοτροφεία και ξενώνες.

Για τους παραπάνω λόγους, η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές που τοποθετούνται σε μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες) θεωρεί ότι τα συγκεκριμένα άτομα τυγχάνουν της προστασίας του κράτους σύμφωνα με τις κείμενες σχετικές διατάξεις και συνεπώς η κλιμακωτή παρακράτηση ποσών της σύνταξης τους παραβιάζει τα δικαιώματα τους.

Προτάσεις

Η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές προτείνει τα εξής:

• Την τροποποίηση των πρόσφατων νομοθετικών ρυθμίσεων και τη σφαιρική-ορθολογική αντιμετώπιση του προβλήματος, ώστε οι συντάξεις των ασθενών να χρησιμοποιούνται από τους ίδιους για τις δικές τους ανάγκες χάριν της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και ένταξης τους στην κοινότητα.

• Τη διερεύνηση της δυνατότητας συνεισφοράς ενός μικρού σταθερού ποσοστού (πχ. 15-20%) επί των μηνιαίων εισοδημάτων των ατόμων με ψυχικές διαταραχές για όσο διάστημα αυτά διαβιώνουν σε οικοτροφεία και ξενώνες και για το μέρος εκείνο, και μόνον, του εισοδήματος τους που υπερβαίνει την κατώτερη σύνταξη του Ο.Γ.Α.

• Τη νομοθετική ρύθμιση για πρόσβαση και πλήρη κάλυψη των απόρων σε Μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες).


Για την Ειδική Επιτροπή

Ο Πρόεδρος, Βλάσης Τομαράς

 

Πεπραγμένα της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές

Η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές εξέδωσε την ετήσια έκθεση πεπραγμένων. Σε αυτή την έκδοση, συμπεριλαμβάνονται έγγραφα που απήθυνε η Ειδική Επιτροπή σε φορείς του δημοσίου και του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα, μετά από επισκέψεις που πραγματοποίησε σε δομές ψυχικής υγείας της χώρας μας.

Πιστεύουμε ότι τα έγγραφα της Ειδικής Επιτροπής έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσθέτουν πληροφορίες για διάφορα θέματα με τα οποία έχουμε ασχοληθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις μας.

Παραθέτουμε, λοιπόν, τον πρόλογο της έκδοσης και τον σύνδεσμο για να “κατεβάσετε” το αρχείο σε μορφή pdf . Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Ειδική Επιτροπή υπέβαλε την παραίτηση της στις 13 Οκτώβρη 2009, μετά από αίτημα της Υπουργού Υγείας, και ακόμα δεν έχει επανασυσταθεί.

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Ειδική Επιτροπή
Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές

Η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές συνεστήθη κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 του Ν. 2716/1999 ( βλ. προσάρτημα) και ξεκίνησε τη λειτουργία της το έτος 2000. Επαναλειτούργησε, υπό την παρούσα της σύνθεση, το Σεπτέμβριο 2005. Τα ενεργά μέλη της κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2008-Σεπτεμβρίου 2009 (4° έτος της νέας Ειδικής Επιτροπής) ήταν τα εξής:

Βλάσης Τομαράς, αν. καθηγητής ψυχιατρικής ΕΚΠΑ (πρόεδρος), Δημήτριος Γεωργιάδης, παιδοψυχίατρος, Αικατερίνη Μαρκετάκη-Λεβεντογιάννη, νομικός, Κωνσταντίνος Κατάκης-Καρουκανίδης, ψυχολόγος, Χριστούλα Αθανασοπούλου-Σγουροπούλου και Ιουλία Επιόγλου, κοινωνικοί λειτουργοί, Αθανασία Ζέρβα και Γεώργιος Γιαννουλόπουλος, εκπρόσωποι των χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και Θεοδώρα Ιωάννου, γραμματέας. Ο κ. Γ. Γιαννουλόπουλος παραιτήθηκε με έγγραφη δήλωση του την 18-03-2009 και την κα Α. Ζέρβα αναπλήρωσε η κα Μ. Κουκάρα προς το τέλος του 4ου έτους της θητείας της νέας Ειδικής Επιτροπής.

Στο διάστημα που καλύπτουν τα ανά χείρας Πεπραγμένα (4° έτος) η Ειδική Επιτροπή «άνοιξε» για πρώτη φορά το χώρο της ιδιωτικής ψυχιατρικής επισκεπτόμενη το συγκρότημα των ψυχιατρικών κλινικών της Θεσσαλονίκης. Οι προβληματισμοί από την επίσκεψη αυτή, που καταγράφονται εδώ (σελ. 9-13), νομίζουμε ότι είναι άξιοι προσοχής, ιδιαίτερα από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΥΥΚΑ).

Για πρώτη, επίσης, φορά η Ειδική Επιτροπή επισκέφθηκε Ψυχιατρικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου (Γ.Ν.Α. «Γ Γεννηματάς») (σελ. 14-16). Με την ευκαιρία της επίσκεψης στο οικοτροφείο «Ευρύκλεια» η Ειδική Επιτροπή διατύπωσε προτάσεις που αφορούν το συνολικό πρόβλημα των κενών θέσεων-κλινών στις στεγαστικές δομές, τον τρόπο πλήρωσης τους και μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί η ιδρυματοποίηση των στεγαστικών δομών (σελ. 17-20). Οι προτάσεις αυτές υιοθετήθηκαν από την Επιτροπή Ψυχικής Υγείας του ΚΕΙΥ και είχαν απήχηση και στο ΥΥΚΑ. Ωστόσο το πρόβλημα αυτό παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα (Μάρτιος 2010).

Στην περίπτωση του οικοτροφείου «Αργώ» η Ειδική Επιτροπή παρενέβη με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια και την αξιοπρεπή στέγαση των ενοίκων - ασθενών. Η εξέλιξη της υπόθεσης μοιάζει να δείχνει όπ η στάση αυτή μπορεί εύκολα να εξοβελιστεί από συνδικαλιστικές ή και πολιτικές πρακτικές (σελ. 32-40).

Γιο τα ανά χείρας Πεπραγμένα επιλέχθηκαν τα έγγραφα της Ειδικής Επιτροπής που έχουν γενικότερο ενδιαφέρον και συνοδεύονται από έγγραφα ανταπόκρισης των φορέων στους οποίους είχαν απευθυνθεί. Θεωρήσαμε ότι αυτό είναι χρήσιμο προκειμένου να φωτιστεί, έστω και αμυδρά, το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή καλείται να ασκήσει το έργο της.

Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότερα πρόσωπα και φορείς απευθύνονται στην Ειδική Επιτροπή για συμβουλή, γνωμοδότηση ή και παρέμβαση. Είναι εξίσου, όμως, γεγονός ότι η ανταπόκριση των φορέων, αλλά και του ΥΥΚΑ, στις προτάσεις και συστάσεις της είναι περιορισμένη. Τέλος, παραμένουμε στη διαπίστωση ότι υπάρχει σοβαρό έλλειμμα στο κεφάλαιο του σεβασμού των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχική διαταραχή στη χώρα μας.

Η Ειδική Επιτροπή δεν ολοκλήρωσε την πενταετή (κατά το νόμο) θητεία της: Με τα έγγραφα της Υπουργού Υγείας (9-10-2009) και της αρμόδιας γενικής διεύθυνσης του ΥΥΚΑ (12-10-2009) ζητήθηκε η παραίτηση των συλλογικών οργάνων. Ανταποκρινόμενη στο αίτημα, η Ειδική Επιτροπή υπέβαλε την παραίτηση της την 13-10-2009. Πιστεύουμε ότι συντρέχουν σημαντικότατοι λόγοι για την επανασύσταση της και μάλιστα σύντομα και με ισχυρότερη σύνθεση.

Αθήνα, Μάρτιος 2010

Ο Πρόεδρος και τα μέλη της Ειδικής Επιτροπής

*Τα ανά χείρας, ετήσια Πεπραγμένα εκδίδονται από την Ειδική Επιτροπή (ως έχει εκ του νόμου υποχρέωση),παρότι οι διοικητικές διαδικασίες για τη χρηματοδότηση της έκδοσης είναι μέχρι στιγμής (Μάρτιος 2010) άκαρπες.

Από τον παρακάτω σύνδεσμο, τον οποίο βρήκαμε στο mentalhealth-law, μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο:

Πεπραγμένα Ειδικής Επιτροπής

Επιτροπή του Υπουργείου εγκαλεί ...το Υπουργείο

Για πλημμελή φροντίδα χιλιάδων ψυχικά πασχόντων, παρατεινόμενο στρες υπό το καθεστώς αβεβαιότητας και ανασφάλειας και αύξηση του κινδύνου υποτροπών και επανόδου των ασθενών στα ψυχιατρεία, εγκαλεί το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης αρμόδια επιτροπή του... Υπουργείου!

Συγκεκριμένα, σε πόρισμα που εξέδωσε προχθές η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το οποίο κοινοποιήθηκε στον Υπουργό Υγείας κ. Δ. Αβραμόπουλο, τον Υφυπουργό κ. Μ. Σαλμά και τη Γενική Γραμματέα κ. Μ. Τροχάνη, επισημαίνεται ανάμεσα στα άλλα:

Η ειδική επιτροπή «παρακολουθεί με έντονη ανησυχία τα όσα καταγγέλλονται και συμβαίνουν σχετικά με τη χρηματοδότηση των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης».

Από το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, το κράτος έχει την ευθύνη για την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας και οι «βασικές αρχές φαίνεται να μην τηρούνται σήμερα, με νομικό αποτέλεσμα την παραβίαση της νομιμότητας και ουσιαστικό αποτέλεσμα την οπισθοδρόμηση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας».

Οι περισσότερες μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα- ξενώνες, οικοτροφεία, κινητές μονάδες ψυχικής υγείας και κέντρα ημέρας- «αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα χρηματοδότησης με αποτέλεσμα να δυσλειτουργούν, να υπολειτουργούν ή και να έχουν αναστείλει την λειτουργία τους. Τα παραπάνω έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στους ασθενείς- χρήστες αυτών».

Πηγή: Τα Νέα, 27/2/09
"Οπισθοδρόμηση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης με σοβαρές επιπτώσεις στους ασθενείς"

Αναρωτιόμαστε πλέον εάν, εκτός από τους κ.κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο, Μάριο Σαλμά, Μαρία Τροχάνη, Αριστείδη Καλογερόπουλο, ας προσθέσουμε και τον αξέχαστο κ. Γιώργο Κωνσταντόπουλο, υπάρχει άνθρωπος που δεν αντιλαμβάνεται το σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που έχει προκαλέσει η υποχρηματοδότηση των κοινοτικών δομών ψυχικής υγείας. Βέβαια, οι προαναφερθέντες δεν έχουν παραδεχθεί ούτε το γεγονός της υποχρηματοδότησης των δομών!

Τέλος, διαβάζοντας το Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 2009 σχετικά με την ψυχική υγεία, αναρωτιόμαστε αν η κυβέρνηση θυμάται ότι η χώρα μας είναι μέλος της Ε.Ε.