Ποιος έπιασε τους παράνομους της ψυχικής υγείας σε αυτές τις εκλογές; Η Ζέττα Μακρή

  

Θα θυμάστε τη Ζέττα Μακρή, ως υφυπουργό Υγείας και αρμόδια για την ψυχική υγεία, καθώς και τα δεκάδες δημοσιεύματα με τις "αποκαλύψεις" της για τις παρανομίες των φορέων ψυχικής υγείας. Δεν ξέρω όμως αν θυμάστε ότι οι “αποκαλύψεις” της τότε υφυπουργού έγιναν (εντελώς τυχαία) λίγο πριν από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, με τον οποίο απομακρύνθηκε από το υπουργείο Υγείας. Φυσικά, η Ζέττα Μακρή δεν ήταν η πρώτη που, αντί να κάνει κάτι για την ανεξέλεγκτη κατάσταση που επικρατεί στους φορείς ψυχικής υγείας (ΝΠΙΔ ή ΜΚΟ, αν προτιμάτε), επέλεξε να τη χρησιμοποιήσει για να παρουσιάσει ...έργο.

Έχω γράψει πολλές φορές για το μόνιμο “σκάνδαλο” των παρανομιών στην ψυχική υγεία και για την αξιοποίησή του, κατά τις προεκλογικές περιόδους, από πρώην υπουργούς και υφυπουργούς: Τα σκάνδαλα στις ΜΚΟ ψυχικής υγείας, οι ανυποψίαστοι υπουργοί υγείας και τα σοκαρισμένα ΜΜΕ (στο τελευταίο μέρος της ανάρτησης θα βρείτε τα links με τις "αποκαλύψεις" της κυρίας Μακρή).

Η Ζέττα Μακρή, λοιπόν, πήγε το "σκάνδαλο" λίγο παραπέρα: Μίλησε για πολιτικούς, συγγενείς συνδικαλιστών και οικογένειες που εμπλέκονται σε φορείς ψυχικής υγείας και πλουτίζουν (για την ακρίβεια, είχε αναφερθεί και ο commissioner Avramopoulos, όταν ήταν υπουργός Υγείας, σε οικογένειες που παρανομούσαν. Φυσικά, είχε εξυγιάνει και αυτός το χώρο πριν αποχωρήσει από το υπουργείο Υγείας).  

Έλεγε, μεταξύ άλλων, η υφυπουργός κυρία Μακρή: “Θέλω να σας πω ότι δεν θα μείνει κανείς ανέλεγκτος. Είτε είναι φορέας που συμμετέχουν ενεργοί πολιτικοί είτε εμπλέκονται συγγενείς συνδικαλιστών είτε φορέας στον οποίο συμμετέχουν διαχρονικά στο απυρόβλητο συγγενείς στελεχών, δεν θα μείνει κανείς στο απυρόβλητο. Ούτε από εμάς, δεν θα μείνει κανείς ανέλεγκτος. Φωτογραφίζω κανέναν τώρα; Δεν ξέρω... Αλλά υπάρχουν δομές Ψυχικής Υγείας, στις οποίες συμμετέχει εν ενεργεία πολιτικός. Δεν πρέπει να ελέγξουμε εάν υπήρξε διακριτική μεταχείριση; Εάν υπήρξε διακριτική μεταχείριση προς μια οικογένεια; Εάν δεν υπήρξε, και γι' αυτό δεν λέω το όνομα, θα το ερευνήσουμε και αυτό. Υπάρχουν δομές Ψυχικής Υγείας που διοικούσαν και εργάζονταν έξι άτομα από μία οικογένεια. Εξωφρενικά παραδείγματα, με εκατομμύρια που έπαιρναν ως μισθούς..." (Αυγή, 02/05/2014).

Κάπου εκεί μείναμε γιατί μετά έφυγε και ο Άδωνις Γεωργιάδης και η "σκασμένη" Ζέττα Μακρή κι εμείς μείναμε πάλι με τα δημοσιεύματα. Έτσι, δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε με τις καταγγελίες της Ζέττας Μακρή, όπως δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε και με τις καταγγελίες όλων των προηγούμενων. 

Όσο για την Κατερίνα Παπακώστα, η οποία την διαδέχθηκε, μάλλον τα βρήκε όλα ωραία και καλά και ασχολήθηκε με άλλες δραστηριότητες, όπως το να φτιάχνει "σοκολατάκια" με τα δυο χεράκια για τους ψυχικά πάσχοντες και ...

 ...να "εγκαινιάζει" φορέα που υπάρχει από το 1997, προσθέτοντας το "Α.Ε." στην επωνυμία, ίσως επειδή οραματίζεται ...Ανώνυμες Εταιρείες στο χώρο της ψυχκής υγείας).

Τώρα, με την προεκλογική περίοδο και την ενασχόληση των υποψηφίων με το twitter, βρήκα την ευκαιρία να ρωτήσω τη Ζέττα Μακρή για εκείνες τις αποκαλύψεις. Η απάντησή της ήταν ότι ο φάκελος έχει παραδοθεί στις εισαγγελικές αρχές (να μην ξαναπούμε πόσοι πρώην υπουργοί και υφυπουργοί έχουν ισχυριστεί ότι έχουν στείλει φακέλους στον εισαγγελέα), μετά με μπλόκαρε αλλά έχει μπλοκάρει τόσους χρήστες του twitter που δεν το παίρνω προσωπικά :)

Χθες ξανάκουσα την ίδια ιστορία από τη Ζέττα Μακρή, σε ραδιοφωνικό σταθμό του Βόλου, και το μόνο που είχε να πει για την περίοδο που ήταν υφυπουργός Υγείας ήταν τα κατορθώματά της με τα "κυκλώματα που λυμαίνονται τους ψυχικά ασθενείς". Εννοείται ότι και αυτή, όπως και όλοι οι προηγούμενοι, συμμάζεψε τις δαπάνες με τους ελέγχους που έκανε! Τώρα, πως γίνεται, μετά από τόσα “συμμαζέματα”, οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι να εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο είναι κάτι που μόνο το αρμόδιο υπουργείο μπορεί να απαντήσει. 

(Υπενθυμίζω και την παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων, που ξεκίνησε επί Λοβέρδου και συνεχίστηκε επί Γεωργιάδη, ένα θέμα το οποίο η Ζέττα Μακρή απέφευγε συστηματικά να συζητήσει με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, ενώ δεν παρέλειπε να δείχνει το "ενδιαφέρον" της ανεβάζοντας φωτογραφίες στο twitter).

Το άλλο αναπάντητο ερώτημα είναι “ποιοι φορείς καταγγέλλονται εδώ και χρόνια από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου και συνεχίζουν να παρανομούν;”

Μην περιμένετε να το απαντήσει η Ζέττα Μακρή, αλλά αξίζει να ακούσετε τη συνέντευξή της, στην οποία χρησιμοποιεί τις καταγγελίες που έκανε για τους φορείς ψυχικής υγείας για να αποδείξει την εντιμότητά της, με τη βοήθεια πάντα του συνεντευξιαστή που συμφωνούσε απόλυτα μαζί της (βίντεο στο 2:10).

Έμειναν δυο μέρες μέχρι τις εκλογές. Πιστεύω ότι για την επόμενη κυβέρνηση πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα το τέλος αυτού του παιγνιδιού μεταξύ υπουργείου Υγείας και φορέων ψυχικής υγείας. Να γίνουν ουσιαστικοί έλεγχοι, να αποδοθούν ευθύνες σε όσους παρανόμησαν και να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος χώρος για την προεκλογική εκστρατεία του κάθε πολιτικάντη. Το οφείλει η πολιτεία σε ασθενείς και εργαζόμενους που εδώ και χρόνια κακοποιούνται μέσα σε ένα τρελό σύστημα ψυχικής υγείας που στήθηκε για να εξυπηρετεί τους πάντες εκτός από τους ψυχικά πάσχοντες.

Ανθρώπινες αλυσίδες

@ferranmartin

Ο λαός μίλησε...

  

...η Ελλάδα (του μνημονίου) δεν πεθαίνει

 

ΥΓ. Το βίντεο είχε προβληθεί παλαιότερα στην Ελληνοφρένεια

Η απειλή της ακυβερνησίας

   

Μετά από τις κυβερνήσεις που είχαμε...

...πόσο να μας τρομάξει η ακυβερνησία;

Αποχαιρετιστήριο στον Δ. Αβραμόπουλο

Από το No budget Blog "δανειζόμαστε" το αποχαιρετιστήριο video στον πρώην Υπουργό Υγείας Δ. Αβραμόπουλο, από τους απλήρωτους εργαζόμενους στην ψυχική υγεία. Εμπνευσμένο από τις δηλώσεις του, λίγο πριν από τις εκλογές του 2009.

knocking on PASOK's door !

Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ; Αν δεν έχουμε εκπλήξεις, έτσι φαίνεται. Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να τους ρωτήσουμε τι θα κάνουν για την ψυχική υγεία. Δεν ξέρουμε αν θυμάστε, αλλά τον Ιούνιο, που είχαμε απευθυνθεί στα πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στις Ευρωεκλογές, δεν είχαμε πάρει απάντηση από το ΠΑΣΟΚ.

Δοκιμάσαμε και πάλι. Αυτή τη φορά δεν στείλαμε το μήνυμα στο (κεντρικό) mail του κόμματος, αλλά σε δύο πρόσωπα. Επιλέξαμε, λοιπόν, τον κ. Γιώργο Φλωρίδη, πολιτικό εκπρόσωπο του τομέα υγείας, και τον κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου, εκπρόσωπο τύπου του ΠΑΣΟΚ.

Συγκεκριμένα, μετά από μια σύντομη παρουσίαση των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί από την υποχρηματοδότηση των κοινοτικών δομών ψυχικής υγείας (και την υπενθύμιση ότι οι εργαζόμενοι, τα τελευταία χρόνια, παραμένουν για μεγάλα διαστήματα απλήρωτοι), θέσαμε το ερώτημα:

"Τι να περιμένουμε μετά τις εκλογές, αν εκλεγεί το ΠΑΣΟΚ; Θα πάρετε κάποια άμεσα μέτρα για την επίλυση του προβλήματος και ποιά θα είναι αυτά;"

Αρχικά, στείλαμε το μήνυμα στον κ. Φλωρίδη την Παρασκευή 25/9/2009 και (το ξαναστείλαμε) τη Δευτέρα 28/9/2009. Την επόμενη μέρα, Τρίτη 29/9/2009, στείλαμε το ίδιο μήνυμα στον κ. Παπακωνσταντίνου. Μάλιστα, τον ενημερώσαμε ότι δεν έχουμε πάρει απάντηση από τον κ. Φλωρίδη και του ζητήσαμε, αν δεν απαντήσει ο ίδιος, να προωθήσει το μήνυμα σε όποιον θεωρεί αρμόδιο.

Τελικά, απάντηση δεν πήραμε από κανέναν !!! Δεν γνωρίζουμε το λόγο. Δεν είχαν κάποια συγκεκριμένη απάντηση; θεώρησαν ότι δεν θα μας άρεσε η απάντηση; χάθηκαν τα μηνύματα στην κομματική γραφειοκρατία (ενώ υπόσχονται ηλεκτρονική διακυβέρνηση); δεν απαντούν σε αγνώστους;

Προς το παρόν εκφράζουμε την ανησυχία μας, γιατί αν δεν έχουμε απαντήσεις προεκλογικά πως να τις περιμένουμε μετά τις εκλογές;

ΥΓ. Αν μας απαντήσουν μέχρι το Σάββατο βράδυ, θα σας ενημερώσουμε.

Προεκλογική δήλωση Αβραμόπουλου για την ψυχική υγεία: “Όλοι πληρώνονται κανονικά"

  

Έκπληκτοι παρακολουθήσαμε τις δηλώσεις του Υπουργού Υγείας κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου για την ψυχική υγεία, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Πέρα όμως από τις δηλώσεις, αξίζει να σημειώσουμε ότι στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας, στην οποία υπάρχει η συνέντευξη, το σημείο που αναφέρεται στην ψυχική υγεία είναι "κομμένο" !!! Γι' αυτό το λόγο, το παρουσιάζουμε στο psi-action (με την ελπίδα να μην μας "κόψουν" και εμάς).

Αναρωτιόμαστε, ποιος παίρνει τέτοιου είδους πρωτοβουλίες στο Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Υγείας και “κόβει” τις συνεντεύξεις όπως θέλει (ή μήπως δεν πρόκειται για πρωτοβουλία;). Να θεωρήσουμε ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο γεγονός ή να είμαστε πιο επιφυλακτικοί με αυτά που διαβάζουμε στις ιστοσελίδες που πληρώνει ο ελληνικός λαός;

Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι το Υπουργείο Υγείας οφείλει μια εξήγηση για το συγκεκριμένο περιστατικό και συνεχίζουμε με τις “κομμένες” δηλώσεις του κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου, από τη συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Β. Αδαμόπουλο (ραδιόφωνο του ant1, 29/09/2009):

Β. Αδαμόπουλος: Μου έχουν στείλει τουλάχιστον εφτά e-mail, άνθρωποι που εργάζονται στον τομέα της ψυχιατρικής περίθαλψης και μου λένε ότι παραμένουν απλήρωτοι και ότι φταίτε εσείς γι΄ αυτό. Και παραμένουν απλήρωτοι πάρα πολλούς μήνες.

Δ. Αβραμόπουλος: Προσέξτε, προσέξτε. Τώρα άμα θέλετε, να βάλω δέκα ανθρώπους δικούς μου να σας στείλουν δέκα e-mail;

Β. Αδαμόπουλος: Εγώ μπορώ να σας τα προωθήσω αν θέλετε.

Δ. Αβραμόπουλος: Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα; Ας μιλήσουμε επί της ουσίας. Λοιπόν, το “ψυχαργώ”, το οποίο ήταν μια μεγάλη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα έκρυβε και πολλές παρανομίες, κ. Αδαμόπουλε. Υπήρξαν εταιρείες που στήθηκαν και έπαιρναν 5 και 10.000 ευρώ το μήνα δηλώνοντας ως ψυχασθενείς τα αδέλφια τους, τα ξαδέλφια τους και τους πατεράδες τους. Ε,.αυτά σταματήσαμε. Κόψαμε μέσα σε αυτό το χώρο τη ρεμούλα και την απάτη. Το λέω δημόσια και καταγράφεται. Τους κλείσαμε τις πόρτες, εξυγιάναμε τον τομέα και όλοι πληρώνονται κανονικά. Δεν ξέρω ποιοι παίρνουν τηλέφωνα, και αν παίρνουν, και αν τους βάζουν κάποιοι, ξέρω ένα πράγμα. Ότι επί ημερών μου εμπεδώθηκε η διαφάνεια. Τέρμα το κλέψιμο του κράτους. Και αυτό θα είναι σημαία μου, για όσο ζω μέσα στα δημόσια πράγματα.

Όπως καταλαβαίνετε, τα ερωτήματα που θα θέλαμε να θέσουμε στον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο είναι αρκετά:

- Ποιες και πόσες εταιρείες έπαιρναν χρήματα και δήλωναν ως ψυχασθενείς τα αδέλφια τους, τα ξαδέλφια τους και τους πατεράδες τους; Τις αποκαλύψατε ποτέ και ποιές συνέπειες είχαν;
- Που, συγκεκριμένα, ανακαλύψατε τη ρεμούλα και την απάτη και ποιά, ακριβώς, είναι τα μέτρα που πήρατε;
- Γνωρίζετε ότι υπάρχουν πολλοί απλήρωτοι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία, τους οποίους ταλαιπωρείτε συστηματικά τα τελευταία χρόνια με υποσχέσεις και δεσμεύσεις. Σε όλους αυτούς τους εργαζόμενους, που συνεχίζουν να είναι απλήρωτοι και αυτή τη στιγμή, δηλώνετε ότι πληρώνονται κανονικά;

Κύριε Αβραμόπουλε, σκοπεύετε να ζητήσετε δημόσια συγγνώμη από τους εργαζόμενους, οι οποίοι παραμένουν απλήρωτοι ακόμα και μετά τη συμφωνία που υπογράψατε με τον επίτροπο κ. Spidla;

Για το ύφος των δηλώσεων, δεν θα σχολιάσουμε τίποτα. Μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας (είναι τόσο πειστικός, που αν δεν ήμασταν απλήρωτοι θα μπορούσαμε, και εμείς, να τον πιστέψουμε).

ΥΓ1. Αν επιθυμείτε να διαβάσετε την υπόλοιπη συνέντευξη, θα τη βρείτε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας, δηλαδή εδώ (και ελπίζουμε να μην προσθέσουν εντωμεταξύ το “κομμένο” σημείο).

Εμείς ξεχωρίσαμε το: "...καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που είμαι Υπουργός Υγείας, ακούσατε τίποτε για το Υπουργείο Υγείας;..." και πιο κάτω: "...πόσο καιρό έχετε να ακούσετε, κ. Αδαμόπουλε, στα πρωινάδικα, που πάντοτε ψάχνουν την καθημερινότητα, ζητήματα υγείας; Πολύ καιρό..." Ας μην τα σχολιάσουμε αυτά.

ΥΓ2. Ευχαριστούμε τον φίλο που μας εξασφάλισε (από χθες) τη συνέντευξη και ζητάμε συγγνώμη για την καθυστέρηση (λόγω τεχνικών προβλημάτων).

Last but not least: Μαρία Τροχάνη

Ολοκληρώνουμε το προεκλογικό μας αφιέρωμα στα πρόσωπα που έφεραν τη ψυχική υγεία στο σημείο που γνωρίζετε (για να μην επαναλαμβανόμαστε), με την κα Μαρία Τροχάνη, υποψήφια βουλευτή Αρκαδίας της Ν.Δ. (και μέχρι πριν λίγες μέρες, γ. γραμματέα πρόνοιας).

Η κα Μαρία Τροχάνη δεν χρειάζεται συστάσεις. Την γνωρίζετε όλοι όσοι εργάζεστε στο χώρο της ψυχικής υγείας. Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι σχημάτιζαν ουρές έξω από το Υπουργείο Υγείας για να τη συναντήσουν. Πρότεινε δεκάδες λύσεις, αλλά δυστυχώς δεν εφαρμόστηκε καμιά. Τελικά, προτίμησε την πολιτική, από τη θέση που είχε στο Υπουργείο Υγείας, και έτσι οι εργαζόμενοι παρέμειναν απλήρωτοι περιμένοντας πλέον την "ακυβερνησία", αφού η κυβέρνηση τους αγνοούσε συστηματικά για τέσσερα χρόνια.

Όπως βλέπετε στο βιογραφικό της, έχει περάσει από πολλές σημαντικές θέσεις, γιατί απ΄ό,τι φαίνεται δεν χρειάστηκε να κάνει ασήμαντες δουλειές.

Στη φωτογραφία που ακολουθεί είναι ο επίτροπος κ. Spidla, ο κ. Αβραμόπουλος και η κα Τροχάνη κατά την υπογραφή συμφώνου για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Ο κ. Spidla είναι ο μοναδικός που δεν γνωρίζει ότι η συμφωνία δεν τηρήθηκε. Οι άλλοι δύο το γνωρίζουν καλά, αλλά επειδή μια φωτογραφία και μια συμφωνία με τον επίτροπο είναι "πιασάρικη" σκέφτηκαν να τα αξιοποιήσουν στην προεκλογική τους εκστρατεία.

Και εδώ, όπως βλέπετε, η κα Τροχάνη εδραίωσε την ψυχιατρική μεταρρύθμιση κτλ κτλ

Λόγω προεκλογικής ...υπερκόπωσης, τα υπόλοιπα τα αφήνουμε σε εσάς. Μπορείτε να σχολιάσετε και να μοιραστείτε τις σκέψεις σας.

ΥΓ. Αν έχετε χάσει κάποια από τις προεκλογικές (και συλλεκτικές) αναρτήσεις μας, σας θυμίζουμε ότι είναι οι:
Προεκλογικές ασκήσεις μνήμης (πάλι απλήρωτοι στις κάλπες)
Κωνσταντόπουλος και Σαλμάς: χθες και σήμερα
'Ωρες ευθύνης (των ...άλλων) & updates

Μείνετε συντονισμένοι μέχρι τις εκλογές, γιατί έχουμε και άλλα.

'Ωρες ευθύνης (των ...άλλων) & updates

"Η έλλειψη πολιτικής βούλησης και σχεδιασμού και η υποχρηματοδότηση ορθώνουν και πάλι τα συρματοπλέγματα του ιδρυματισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού, τουλάχιστον στις περιπτώσεις που αυτά έπεσαν, ενώ ο κίνδυνος για επιστροφή σε ασυλικού τύπου περίθαλψη μοιάζει να είναι περισσότερο ορατός από ποτέ.

Δυσοίωνα τα μηνύματα από παντού: χρέη και τεράστιες ελλείψεις στα δημόσια ψυχιατρεία. Μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα χρηματοδότησης. Θεραπευτικές δομές που βάζουν λουκέτο, εργαζόμενοι απλήρωτοι εδώ και μήνες, ασθενείς που προσλαμβάνουν το κλίμα της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τους..."

Έγραφε η Ελευθεροτυπία, σε εκτενές αφιέρωμα για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση με τίτλο Ηλεκτροσόκ ... στη μεταρρύθμιση που δημοσιεύθηκε στις 14/2/2009, δηλαδή τρία ακριβώς χρόνια μετά την ανάληψη του Υπουργείου Υγείας από τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Όσοι παρακολουθείτε το θέμα, γνωρίζετε ότι με τη δραματική κατάσταση στο χώρο της ψυχικής υγείας ασχολήθηκαν (εκτός από τα δεκάδες δημοσιεύματα) ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχικές διαταραχές, η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος, η Mental Health Europe, καθώς και πολλοί βουλευτές στο Ελληνικό και Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Γνωρίζετε ότι, μετά από όλα αυτά, η Ε.Ε. έθεσε υπό επιτήρηση την ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα, γεγονός που επικυρώθηκε με τη συμφωνία Spidla – Αβραμόπουλου. Επίσης, γνωρίζετε ότι, τελικά, η συμφωνία αυτή δεν τηρήθηκε από τον Υπουργό Υγείας! Γνωρίζετε ότι ακόμα και το BBC ασχολήθηκε (για πρώτη φορά μετά το σκάνδαλο της Λέρου) με το ψυχιατρικό σύστημα της Ελλάδας.

Όλα αυτά τα γνωρίζετε. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος αποφάσισε να διαφημίσει τη “βιωσιμότητα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης” στο προεκλογικό του έντυπο, στο οποίο διαβάζουμε:

Ψυχική Υγεία: εξασφαλίσαμε τη βιωσιμότητα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης

Βάλαμε οριστικό τέλος στα χρόνια της σπατάλης και της αδιαφάνειας που έθεσε σε κίνδυνο τη συνέχιση της κοινοτικής χρηματοδότησης για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Στη βάση ενός υπεύθυνου προγραμματισμού, εξασφαλίσαμε τη συνέχεια της Κοινοτικής Χρηματοδότησης της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και επιπλέον εθνικών πόρων, με τη διάθεση της παρακράτησης του 2% από τις Κρατικές Προμήθειες Υγείας υπέρ του Προγράμματος Ψυχικής Υγείας.

Μετά από αυτό που διαβάσαμε, θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον κ Δημήτρη Αβραμόπουλο:

Ποια είναι τα χρόνια της σπατάλης και της αδιαφάνειας που έθεσαν σε κίνδυνο τη συνέχιση της κοινοτικής χρηματοδότησης για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση; Η συνέχιση της κοινοτικής χρηματοδότησης τέθηκε σε κίνδυνο το 2009 και εσείς είστε Υπουργός Υγείας από το 2006!

Αφού εξασφαλίσατε “επιπλέον εθνικούς πόρους” (και το περιβόητο 2% από τις κρατικές προμήθειες υγείας, ας μην το ξανασχολιάσουμε) γιατί είναι χρεωμένα τα ψυχιατρικά νοσοκομεία; γιατί κλείνουν πρότυπες μονάδες ψυχικής υγείας, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης τους; γιατί είναι συνεχώς απλήρωτοι οι εργαζόμενοι; ...

Τα εξασφαλίσατε αυτά τα χρήματα, κύριε Αβραμόπουλε; και αν ναι, που είναι;


update (1): Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Αβραμόπουλος στον κ. Αδαμόπουλο (σήμερα, 29 Σεπτέμβρη και ώρα 09.10 στον antenna radio 97,2) ρωτήθηκε για την υποχρηματοδότηση των φορέων ψυχικής υγείας. Οι απαντήσεις ήταν άλλες συκοφαντικές («ρεμούλες» των φορέων, φορείς εξυπηρετούν τους συγγενείς τους …) και άλλες …αχαρακτήριστες (δεν υπάρχουν απλήρωτοι εργαζόμενοι!). Θα προσπαθήσουμε να βρούμε τις δηλώσεις αυτές γιατί πρέπει να τις ακούσετε (παρακαλούμε όποιον μπορεί να τις βρει, να μας ενημερώσει - update ---> τελικά βρέθηκαν και είναι εδώ).

Προς το παρόν, προσθέτουμε και άλλο ένα ερώτημα:

Κύριε Αβραμόπουλε, έχετε αναρωτηθεί τι σημαίνει να εργάζεσαι χωρίς να πληρώνεσαι, με ευθύνη του Υπουργείου Υγείας – το ξέρετε ότι η ευθύνη είναι του Υπουργείου Υγείας και επειδή το είχατε ξεχάσει, σας το θύμισε πρόσφατα η Ε.Ε. - και να ακούς τον ίδιο τον Υπουργό Υγείας να δηλώνει ότι έχεις πληρωθεί; Είναι προκλητική η δήλωσή σας ή όχι;

update (2): Δεν είναι η πρώτη φορά (ούτε η δεύτερη) που ο κ. Αβραμόπουλος αρνείται ότι ο ίδιος έθεσε σε κίνδυνο τη συνέχιση της κοινοτικής χρηματοδότησης για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση:

από την Ελευθεροτυπία (13/03/2009):

"κοροϊδία...

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το ίδιο ψέμα: ο υπουργός Υγείας Δ. Αβραμόπουλος είχε αρνηθεί τον περασμένο Ιανουάριο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέστειλε προσωρινά τη χρηματοδότηση του προγράμματος «Υγεία-Πρόνοια». Το ίδιο ισχυρίστηκε και πρόσφατα στη Βουλή, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΝ Φώτη Κουβέλη. Ομως, για κακή τύχη του υπουργού, η «Ε» είχε ρωτήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και δημοσίευσε την απάντηση στην έρευνα για την πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης (14/2/2009). Στην απάντηση διαπιστώνεται η χρόνια υποχρηματοδότηση των δομών αποκατάστασης ψυχικά ασθενών, που θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους και διαψεύδεται κατηγορηματικά ο υπουργός, αφού όπως επί λέξει αναφέρεται: «Η Κομισιόν αποφάσισε, για να προστατεύσει το πρόγραμμα, να διακόψει τη χρηματοδότηση μέχρι να ρυθμιστεί απόλυτα το θέμα». Οταν καταρρέουν οι προσπάθειες 20 χρόνων για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, δεν πάει πολύ και η κοροϊδία από πάνω; Και μάλιστα στη Βουλή;"

Και σήμερα, έξι μήνες μετά (δηλαδή, αρκετό διάστημα για να ξεχαστεί το παραπάνω), ο κ. Αβραμόπουλος υποστηρίζει ότι εξασφάλισε τη συνέχεια της κοινοτικής χρηματοδότησης.

Για το ...πολλάκις εξαμαρτείν λένε τίποτα;

Κωνσταντόπουλος και Σαλμάς: χθες και σήμερα !

Τι μας έλεγαν οι Γιώργος Κωνσταντόπουλος και Μάριος Σαλμάς, ως υφυπουργοί υγείας και τι μας λένε σήμερα, ως υποψήφιοι βουλευτές;

1. Γιώργος Κωνσταντόπουλος (υποψήφιος βουλευτής Πιερίας)

Τον Οκτώβριο του 2008, ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος, υφυπουργός υγείας, (απευθυνόμενος στους εργαζόμενους που διαμαρτύρονταν σε εκδήλωση για την παγκόσμια ημέρα για την ψυχική υγεία) δήλωνε ότι ο Ελληνικός λαός πρέπει να μάθει την αλήθεια και υποστήριζε ότι οι ενέργειες του Υπουργείου Υγείας γίνονταν για τους ψυχικά ασθενείς και για τους εργαζόμενους ! Επιπλέον, κατηγορούσε τους (απλήρωτους) εργαζόμενους ότι έπαιζαν παιγνίδια !!!

Το διάστημα εκείνο η υποχρηματοδότηση των μονάδων ψυχικής υγείας είχε φτάσει το 50%, το μέλλον των ασθενών ήταν αβέβαιο και οι εργαζόμενοι ήταν απλήρωτοι για 4-5 μήνες.

Σήμερα, στην ιστοσελίδα του διαβάζουμε: “Στέκομαι μπροστά σου. Χωρίς έπαρση. Χωρίς μεγάλα λόγια ή αλαζονεία. Είμαι ο Γιώργος, ο γιατρός που γνώρισες πριν από χρόνια...”

Όχι, λοιπόν, κύριε Γιώργο, γιατρέ (και συγγνώμη για τον ενικό, αλλά συστήνεσαι με το όνομά σου). Σε είδαμε μπροστά μας. Στεκόσουν με έπαρση και έλεγες μεγάλα λόγια (που αποδείχθηκαν και ψεύτικα). Τα προβλήματα ξεκίνησαν επί των ημερών σου και, όχι μόνο αδιαφόρησες για την επίλυσή τους, έφτασες στο σημείο να κατηγορείς τους απλήρωτους εργαζόμενους ότι παίζουν παιγνίδια.


2. Μάριος Σαλμάς (υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας)

Τον Ιανουάριο του 2009, ο Μάριος Σαλμάς, υφυπουργός υγείας, (απαντώντας στη Βουλή σε επερώτηση είκοσι οκτώ βουλευτών για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση) δήλωνε ότι ήταν η πρώτη χρονιά μετάβασης και μεταρρύθμισης της χρηματοδότησης (!) και ότι (οι ερωτώντες βουλευτές) επέλεξαν αυτό το “κρίσιμο σημείο” (που θα γινόταν άμεσα η χρηματοδότηση) για να κάνουν κριτική.

Βέβαια, η υποχρηματοδότηση είχε ξεκινήσει από το 2005 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Άρα αυτό το “κρίσιμο σημείο” του κου Σαλμά έχει διαρκέσει 4 χρόνια και το "τώρα" (που θα γινόταν η χρηματοδότηση) δεν ήρθε ποτέ.

Σήμερα, στο προεκλογικό του φυλλάδιο ρωτάει: ”Επιλέγουμε το δρόμο των διαρθρωτικών αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων ή την ανέξοδη ρητορική;”

Αν, κύριε Σαλμά, οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που θέλετε να κάνετε είναι σαν αυτή “της μετάβασης και μεταρρύθμισης της χρηματοδότησης...”, προφανώς δεν τις επιλέγουμε και (με την ευκαιρία) τι εννοείτε με την “ανέξοδη ρητορική”, κάτι σαν και αυτό που βλέπουμε στο video;

Υ.Γ. Ολόκληρο το video με τον κο Κωνσταντόπουλο είναι εδώ και με τον κο Σαλμά εδώ

Προεκλογικές ασκήσεις μνήμης (πάλι απλήρωτοι στις κάλπες)

  

Διανύουμε την προεκλογική περίοδο, η οποία συνήθως προκαλεί συγχυτικές καταστάσεις στους πολίτες, με κύρια χαρακτηριστικά τη διαταραχή του προσανατολισμού στο χώρο και το χρόνο. Αν, για παράδειγμα, παρακολουθώντας τους πολιτικούς να παρουσιάζουν το έργο που έκαναν σκέφτεστε: “που είμαι;” ή “για την Ελλάδα μιλάει;”, ή ακόμα αν, ακούγοντάς τους να λένε τι θα κάνουν, αναρωτιέστε: “ωχ, αυτό το άκουσα τώρα ή παλιότερα;”, τότε έχετε ήδη τα πρώτα συμπτώματα. Η κατάστασή σας σταδιακά θα επιδεινώνεται, μέχρι που θα φτάσετε στις κάλπες πλήρως αποδιοργανωμένοι.

Ο μόνος τρόπος να προφυλαχθείτε είναι οι προεκλογικές ασκήσεις μνήμης. Δηλαδή, προσπαθήστε, κάθε φορά που βλέπετε έναν πολιτικό, να θυμάστε το όνομά του, το έργο που έκανε και τη σειρά των γεγονότων.

Για παράδειγμα, έχει σημασία να θυμάστε ότι προηγήθηκε η παρέμβαση της Ε.Ε. (για τις υποχρηματοδοτήσεις των φορέων ψυχικής υγείας) από την ακόλουθη δήλωση του Δ. Αβραμόπουλου: “μια δυναμική εποχή ανοίγει για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την πολιτική της Ψυχικής Υγείας, ενώ σηματοδοτείται ένα ποιοτικό άλμα του κοινωνικού μας πολιτισμού, για μια από τις ευπαθέστερες κοινωνικές ομάδες, που είναι οι ψυχικά ασθενείς συνάνθρωποί μας”. Επίσης, ο ξενώνας εφήβων των Παιδικών Χωριών SOS έκλεισε (εξαιτίας της υποχρηματοδότησής του) μετά από τον (συγκινητικό) λόγο του Δ. Αβραμόπουλου: “...Εδώ και πάρα πολύ καιρό, τα Παιδικά Χωριά SOS, χάρη στην ευαισθησία, την αγάπη και την σκληρή δουλειά όλων των συντελεστών, δίνουν καθημερινά τη μάχη για την προστασία των παιδιών μας, αυτής της τόσο ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας και αξίζουν την υποστήριξη και την ενθάρρυνσή μας. Η επίσημη πολιτεία, μέσα από τα δικά της προγράμματα, μέσα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, θα συμβάλλει ψυχικά, οικονομικά, ηθικά, πρακτικά, στηρίζοντας τέτοιες προσπάθειες...”. Να θυμάστε, λοιπόν, ότι η σειρά των γεγονότων είναι σημαντική.

Μια τέτοια προεκλογική άσκηση μνήμης σας προσφέρουμε σήμερα, με τη σύντομη αναδρομή στα τελευταία τέσσερα χρόνια, για να θυμηθείτε τη σειρά των γεγονότων στο χώρο της ψυχικής υγείας. Μέχρι τις εκλογές θα μπορείτε να συνεχίσετε με περισσότερες ασκήσεις μνήμης (αποσπάσματα από δημοσιεύματα στον τύπο από το 2006 έως το 2008 θα βρείτε εδώ και όλα τα δημοσιεύματα του 2009 βρίσκονται στο sidebar του psi-action).

Τα προβλήματα, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης των μονάδων ψυχικής υγείας, ξεκίνησαν το 2005 και εντάθηκαν τον επόμενο χρόνο. Οι διαμαρτυρίες και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων έφερναν μόνο ...πρόχειρες λύσεις: “...Σε εγκατάλειψη η ψυχική υγεία: Πριν από μερικούς μήνες, λίγο έλειψε οι δρόμοι της Αθήνας να ζήσουν μια διαφορετική διαδήλωση. Αυτή τη φορά, οι διαδηλωτές θα ήταν άνθρωποι ψυχικά ασθενείς! Στις 24 Μαΐου, φορείς από το χώρο της ψυχικής υγείας είχαν προγραμματίσει κινητοποίηση με τη συμμετοχή εργαζομένων, διοικήσεων ιδρυμάτων, οικογενειών ασθενών, εθελοντών και ασθενών έξω από το υπουργείο Υγείας. Τελικά, ο υπουργός Δημ. Αβραμόπουλος υπέγραψε εσπευσμένα ώστε να δοθούν χρήματα που θα κάλυπταν τις ανάγκες μέχρι το τέλος του Ιουνίου 2006. Αλλά ο Ιούνιος πέρασε, αφήνοντας και πάλι τους ασθενείς σε πλήρη εγκατάλειψη. Ποιος ασχολείται όμως καλοκαιριάτικα με αυτά;” (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 06/08/2006)

Ούτε καλοκαιριάτικα, ούτε χειμωνιάτικα ασχολήθηκε κανείς και έφτασε το 2007, η χρονιά που ο Υπουργός Υγείας. Δ. Αβραμόπουλος εμφανίστηκε αποφασισμένος να διορθώσει την κατάσταση, όπως φαίνεται και από τις δηλώσεις του: “Το ζήτημα όμως εδώ δεν είναι οικονομικό. Είναι ανθρώπινο. Είναι πολιτικό. Ανθρώπινο, επειδή οι δομές λειτουργούν χωρίς άδειες και έλεγχο και μόνον το τελευταίο διάστημα έχει κινηθεί μία νέα διαδικασία αδειοδότησης και ελέγχου που θα αποδώσει σύντομα καρπούς. Αποτέλεσμα: Να υπάρχει κακός συντονισμός μεταξύ των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων και των αποασυλοποιημένων δομών, και να είναι ανεπαρκής η θεραπεία. Θύματα πάντοτε οι ασθενείς. Πολιτικό, επειδή η ψυχική υγεία αντικατοπτρίζει το επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας. Δεν το αξίζουν οι επιστήμονές μας, οι πολίτες μας, η χώρα μας. Εμείς δεν χαριζόμαστε. Χτυπάμε το καρκίνωμα στην πηγή του. Τέρμα στην ασυδοσία. Έλεγχος και απόδοση ευθυνών»." (H Kαθημερινή, 18/02/07)

Ναι, κανένας δεν το άξιζε, αλλά η ίδια κατάσταση συνεχιζόταν:” ...370 μονάδες ψυχικής υγείας απειλούνται με λουκέτο, 3.000 ασθενείς κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο και 2.000 εργαζόμενοι είναι πιθανό να χάσουν τη δουλειά τους”. Όσο για τις δηλώσεις του Δ. Αβραμόπουλου, που διαβάσατε παραπάνω, μάλλον αναφερόταν στα δικό του έργο, διότι ενώ υποχρηματοδοτούνταν οι ήδη υπάρχουσες μονάδες: “...περίπου 25 νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου άρχισαν τα δύο τελευταία χρόνια να παίρνουν κρατικά κεφάλαια χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς άδειες λειτουργίας...” (Ελευθεροτυπία, 04/03/2007)

Εντωμεταξύ, η “πολιτική βούληση” για την επίλυση του προβλήματος φαινόταν και από τις συνεχείς ...μειώσεις των κονδυλίων που εγγράφονταν στον προϋπολογισμό: “...τα τελευταία δύο χρόνια η συνέχιση της λειτουργίας των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες, προστατευμένα διαμερίσματα, κέντρα ημέρας κ.ά.) που επιχορηγούνται από τον τακτικό κρατικό προϋπολογισμό έχει τεθεί σε κίνδυνο. Το 2005 και το 2006 επήλθε μείωση της κρατικής επιχορήγησης, σε ποσοστό περίπου 30%. Η κατάσταση αυτή φαίνεται ότι θα συνεχιστεί και το έτος 2007, καθόσον το κονδύλιο που έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για τις ανάγκες του τομέα της Ψυχικής Υγείας καλύπτει μόνο το 40% αυτών. Υπαρκτός είναι, με λίγα λόγια, ο κίνδυνος διακοπής της λειτουργίας των μονάδων και άμεσος στην περίπτωση των κινητών μονάδων που ανήκουν στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Σημειωτέον ότι αυτή η οικονομική κατάσταση έχει προκαλέσει ήδη πτώση του επιπέδου φροντίδας των ψυχικά ασθενών, με ορατούς πλέον τους κινδύνους όσον αφορά το επίπεδο της ιατρικής και ψυχιατρικής τους κάλυψης...” (Ελευθεροτυπία, 05/05/2007)

Και έτσι φτάσαμε στις βουλευτικές εκλογές του 2007, όπως καταλαβαίνετε και από τις παρακάτω (προεκλογικές) δηλώσεις: "Το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, πιστό στις δεσμεύσεις και στα μέτρα που έχει αναλάβει για την εξάλειψη της υποχρηματοδότησης των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης που ανήκουν σε ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ανταποκρίνεται εμπράκτως, με συνέπεια λόγων - έργων και αίσθημα ευθύνης, στην πλήρη κάλυψη των δυνατοτήτων του, όπως ήδη έχει δεσμευτεί το ίδιο σε συνεργασία και με το συναρμόδιο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.”

Όμως, οι εργαζόμενοι, που άκουγαν τα ίδια και τα ίδια για δύο χρόνια, προχωρούσαν σε νέες κινητοποιήσεις, γεγονός που ενόχλησε το Υπουργείο Υγείας. Τότε, έκπληκτοι, διαβάζαμε: "Η δημιουργία τεχνητού και αδικαιολόγητου κλίματος αμφισβήτησης της βιωσιμότητας των δομών και η κινδυνολογία έχουν ως μόνο στόχο τους απασχολούμενους και τους φιλοξενούμενους στις Μ.Ψ.Α. καλλιεργώντας αίσθημα αβεβαιότητος που πλήττει ευθέως το κλίμα εμπιστοσύνης και άριστης συνεργασίας που έχει οικοδομηθεί κατά τον παρελθόντα χρόνο με το ΥΥ&ΚΑ. Η επιλογή κατά το χρόνο αυτό ανυπόστατων ζητημάτων εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τα πραγματικά ελατήρια που ωθούν, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, σε κινητοποιήσεις για θέματα που όπως αποδεικνύεται έχουν ήδη δοθεί μόνιμες και οριστικές λύσεις...” (Υπουργείο Υγείας, Δελτίο Τύπου 04/09/07)

Οι "μόνιμες και οριστικές λύσεις” φάνηκαν μετά από τις εκλογές: "Με λουκέτο απειλούνται έως τις αρχές του 2008 οι 405 Μονάδες ΨυχοκοινωνικήςΑποκατάστασης του προγράμματος “Ψυχαργώς”, που φιλοξενούν συνολικά 3.000 ανθρώπους με ψυχικά προβλήματα, στο πλαίσιο της αποασυλοποίησης. Η κατάσταση έχει φθάσει σε τραγικό αδιέξοδο. Όλο το σύστημα καταρρέει. Τα τελευταία τρία χρόνια πάμε από το κακό στο χειρότερο. Υπολειτουργούμε πια σε επικίνδυνο βαθμό. Δεν υπάρχουν κονδύλια ούτε για τα απαραίτητα και καθημερινά αυτοσχεδιάζουμε για να εξασφαλίσουμε την επιβίωση των ανθρώπων που φιλοξενούμε. Μας κυνηγούν με αγωγές και δικαστήρια οι ιδιοκτήτες των ακινήτων, μας κυνηγούν και οι προμηθευτές τροφοδοσίας, δεν πληρώνουμε φως, νερό, τηλέφωνα, ούτε εισφορές στο ΙΚΑ, ούτε τους εργαζόμενους, που οδηγούνται πια σε ομαδικές παραιτήσεις...” (Τα Νέα, 16/10/2007)

Το 2008 οι περικοπές έφτασαν το 50% ! Η κατάσταση στις μονάδες ήταν τραγική και ο κίνδυνος να διακόψουν τη λειτουργία τους ήταν ορατός. Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων κορυφώνονταν. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας υποστήριζε (σταθερά πλέον) ότι για την κατάσταση ευθύνονταν “κάποιοι” φορείς (που ποτέ δεν τους κατονόμαζε), οι οποίοι ”κακοδιαχειρίζονταν” τα χρήματα. Παρά το γεγονός ότι οι φορείς, καθώς και οι εργαζόμενοι, ζητούσαν επίμονα να γίνουν οικονομικοί έλεγχοι, το Υπουργείο δεν τους έκανε και συνέχισε τις αόριστες κατηγορίες: "Έως και επτά μήνες είναι απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στις μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης «Ψυχαργώς» (πρόκειται για την περίφημη «αποασυλοποίηση»). Οι εργαζόμενοι σε δομές που λειτουργούν ως φορείς ΝΠΙΔ πραγματοποιούν αύριο στις 9 π.μ. συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας, διαμαρτυρόμενοι για αθέτηση υποσχέσεων και καταγγέλλοντας κραυγαλέα υποχρηματοδότηση των δομών στις οποίες εργάζονται. Όπως επισημαίνουν, εδώ και χρόνια η ηγεσία του υπουργείου Υγείας αρνείται να δώσει λύση στο πρόβλημα και αθετεί προκλητικά κάθε δέσμευση και υπόσχεση. Τέλος, οι εργαζόμενοι ζητούν την πραγματοποίηση, από πλευράς του υπουργείου Υγείας, ελέγχων σε επίπεδο οικονομικής διαχείρισης των δομών, αλλά και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Όπως τονίζουν, η απουσία ελέγχων έχει ως αποτέλεσμα πολλές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και ψυχικής υγείας να πέφτουν θύματα ισοπεδωτικών σχολίων -ακόμα και από επίσημα χείλη- περί κακοδιαχείρισης των κονδυλίων." (Η Καθημερινή, 16/07/08)

Λίγο αργότερα, ήρθαν και οι πρώτες προειδοποιήσεις από την Ε.Ε.: “Εκτός κοινοτικής χρηματοδότησης μένει το πρόγραμμα ψυχιατρικής μεταρρύθμισης μετά από χρόνια κοινοτικής στήριξής του, ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει αθετήσει την υποχρέωσή της να το χρηματοδοτεί επαρκώς από εθνικούς πόρους, όπως προκύπτει από την απάντηση του επιτρόπου Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Vladimir Spidla...” (Ελευθεροτυπία, 18/09/2008)

Την ίδια χρονιά, υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες από πολλές πλευρές για την υποχρηματοδότηση των μονάδων ψυχικής υγείας που είχε γίνει πλέον επικίνδυνη για εργαζόμενους και ασθενείς. Μεταξύ άλλων, ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με ψυχικές διαταραχές, η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος, η Mental Health Europe καλούσαν το Υπουργείο Υγείας να δώσει επιτέλους μια λύση στο πρόβλημα. Το ίδιο ζητούσε πληθώρα βουλευτών με ερωτήσεις προς το Ελληνικό και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκείνο το διάστημα πολλοί εργαζόμενοι παραιτούνταν, μην αντέχοντας να παραμένουν για μήνες απλήρωτοι και οι πρώτες μονάδες έκλειναν (1,2).

Τα υπόλοιπα είναι πιο πρόσφατα και δεν χρειάζεται να σας τα θυμίσουμε (μπορείτε να τα δείτε αναλυτικά σε προηγούμενες αναρτήσεις μας). Έτσι κι αλλιώς, η υποχρηματοδότηση συνεχίστηκε (και συνεχίζεται). Τον Απρίλιο του 2009 η Ε.Ε. υποχρέωσε το Υπουργείο Υγείας να λάβει άμεσα μέτρα για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων στην ψυχική υγεία καθώς και για τη διασφάλιση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Η παρέμβαση της Ε.Ε. επικυρώθηκε με την υπογραφή μιας συμφωνίας μεταξύ του επιτρόπου Vladimir Spidla και του Δημήτρη Αβραμόπουλου, την οποία ο δεύτερος δεν τήρησε.

Αυτές τις μέρες καταλαβαίνουμε ότι η “συνέχεια και η συνέπεια” του “έργου” της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας εκτιμήθηκε από τον κ. Κ. Καραμανλή, ο οποίος αποφάσισε να επιβραβεύσει όλους τους υπεύθυνους (για την τραγική κατάσταση στην ψυχική υγεία) εντάσσοντάς τους στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή, οι Δ. Αβραμόπουλος (Α' Αθηνών), Γ. Κωνσταντόπουλος (Πιερία) και Μ. Σαλμάς (Αιτωλοακαρνανία) θα είναι υποψήφιοι βουλευτές και επειδή σε αυτή την ιστορία είχε σημαντικό ρόλο και η κα Μαρία Τροχάνη (γ. γραμματέας πρόνοιας) τη συναντάμε στο ψηφοδέλτιο της Αρκαδίας (η στάση της και οι ανεφάρμοστες λύσεις της προκάλεσαν πολλές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Υγείας και μπορεί να θεωρήθηκε ότι έφερε τους εργαζόμενους πιο κοντά στο Υπουργείο).

Και κάπου εδώ θα τελείωνε αυτή η ανάρτηση, αν δεν είχαμε την έκπληξη της τελευταίας στιγμής (ή θα έχουμε και άλλες;):

Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές ο Υπουργός Υγείας Δ. Αβραμόπουλος ανακάλεσε τις άδειες λειτουργίας οκτώ μονάδων ψυχικής υγείας (7 οικοτροφεία και 1 κέντρο ημέρας). Στις δύο μονάδες, που λειτουργεί η Α.Μ.Κ.Ε. “Κλίμακα”, έχουμε ήδη αναφερθεί. Για τις υπόλοιπες έξι που λειτουργεί η Α.Μ.Κ.Ε. “Ίρις” δεν γνωρίζουμε τους λόγους ανάκλησης των αδειών λειτουργίας. Αξίζει, όμως, να διαβάσετε τα συμπεράσματα των εκθέσεων της αρμόδιας Τομεακής Eπιτροπής Ψυχικής Υγείας για τις συγκεκριμένες μονάδες. Για παράδειγμα: "Το Οικοτροφείο λειτουργεί με κριτήρια επιστημονικά, οι φιλοξενούμενοι είναι ενεργητικοί και φαίνεται να είναι ενσωματωμένοι στην Κοινότητα, έχουν αναπτύξει συναισθηματικούς δεσμούς με το προσωπικό και διαβιούν σε πάρα πολύ καλό στεγαστικό περιβάλλον. Έχει εξωτερική εποπτεία." Άλλα σχετικά έγγραφα καθώς και την αίτηση αναστολής (της υπουργικής απόφασης) προς το Συμβούλιο Επικρατείας, θα βρείτε στην ιστοσελίδα του συγκεκριμένου φορέα.

Πάντως, οι διαδικασίες φαίνεται ότι ήταν από σύντομες έως ...πρόχειρες. Όπως αναφέρουν οι εργαζόμενοι: "...παραμένουμε χωρίς εποπτεία και δε δεχτήκαμε καμία επίσκεψη ή έστω ενημέρωση από καμία διοίκηση..." και "...διαπιστώσαμε μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του ΥΥΚΑ ότι όλες οι Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, καθώς και το Κέντρο Ημέρας της εταιρίας «ΊΡΙΣ», έχουν περιέλθει (καταχωρηθεί) στην εποπτεία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής..." Δηλαδή, οι εργαζόμενοι ενημερώθηκαν από την ιστοσελίδα του Υπουργείου !!!

Το Υπουργείο Υγείας καλεί σε εκδήλωση ενδιαφέροντος τους φορείς ψυχικής υγείας για την ανάληψη της συνέχισης της λειτουργίας των συγκεκριμένων μονάδων Μάλιστα, η προθεσμία υποβολής προτάσεων από τους ενδιαφερόμενους φορείς λήγει στις 24/9/09 και οι μονάδες αυτές θα “αλλάξουν χέρια”, από ό,τι φαίνεται, λίγο πριν από τις εκλογές.

Αμέτρητες φορές οι αρμόδιοι από το Υπουργείο Υγείας δήλωναν ότι θα ξεκαθαρίσει το τοπίο της ψυχικής υγείας, ότι κάποιοι φορείς “κακοδιαχειρίζονται” τα χρήματα, ότι θα τους βρουν και θα τους “πάρουν” τις μονάδες. Όμως, λίγο πριν από τις εκλογές, είναι ευνόητα τα παρακάτω ερωτήματα (που φτάνουν σε εμάς και σας τα μεταφέρουμε): Πρόκειται για εκείνους τους ελέγχους που ακούμε εδώ και τέσσερα χρόνια; Πότε και ποιοι έκαναν τους ελέγχους; Βρήκαν, τελικά, τους “ενόχους” ή μήπως τους κατασκεύασαν, λόγω εκλογών; Παίρνουν τις μονάδες για τις δώσουν σε έναν αξιόπιστο φορέα; ή για να προλάβουν να τις “χαρίσουν σε κάποιον δικό τους”; Απαντήσεις δεν έχουμε, μόνο ερωτήσεις.

Μπορείτε να συμπληρώσετε και εσείς τις ερωτήσεις ή/και τις απαντήσεις σας (με τα σχόλιά σας).

Εμείς θα πάμε για τρίτη φορά απλήρωτοι στις κάλπες (βουλευτικές εκλογές 2007, ευρωεκλογές 2009, βουλευτικές εκλογές 2009) και μέχρι τότε θα κάνουμε …ασκήσεις μνήμης.

update: Ποια ήταν η συνεισφορά της κυβέρνησης της ΝΔ στον τομέα της Υγείας; Διαβάστε τι υποστηρίζει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στο ΙΑΤΡΟΝΕΤ

Τρομοκρατήστε μας, πλησιάζουν οι εκλογές

Σήμερα αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο (από τα Νέα) που υπογράφει η Φωτεινή Τσαλίκογλου, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Με αφορμή τις Γαλλικές εκλογές του 2002 η κα Τσαλίκογλου αναφέρεται στο αίτημα του πολίτη – ψηφοφόρου να νοιώσει ασφάλεια, να προστατευθεί από τους κινδύνους που τον απειλούν. Και ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Ο Z. Bauman, υποστηρίζει ότι αυτό που κάνει τους κινδύνους φαινομενικά σοβαρότερους είναι η δυσκολία να τους εντοπίσουμε και επομένως να τους αποφύγουμε και να τους καταπολεμήσουμε. “Φοβόμαστε τους μετανάστες, επειδή οι πιο τρομερές απειλές είναι σήμερα κρυμμένες σε έναν παγκόσμιο κρανίου τόπο. Οι μετανάστες είναι η ενσάρκωση των αδιόρατων φόβων. Είναι η μοναδική εμπροσθοφυλακή που είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού και που μπορούμε να την αγγίξουμε με το χέρι μας. Είναι, όπως έλεγε ο Μπέρτολντ Μπρεχτ, οι προάγγελοι των κακών ειδήσεων...”

Η κουλτούρα της ανασφάλειας

Το συναίσθημα φόβου στη Γαλλία και αλλού δημιουργεί ερωτηματικά

Μια χρυσή λέξη «έπαιξε» στις Γαλλικές εκλογές. Μια χρυσή λέξη, απότοκος μεν των ημερών μας αλλά με βαθιές ρίζες στον ανθρώπινο ψυχισμό. Είναι η λέξη «ασφάλεια».

Το αίτημα «Να νιώθω ασφαλής» εστιάζεται σε δυο «εύκολους» στόχους.

Οι εγκληματίες και οι ξένοι. Αυτοί με απειλούν. Και από αυτούς επιθυμώ να προστατευθώ. Έτσι απλά σαν παιδικό παιχνίδι. Γιατί εν τέλει απλός και παιδικός είναι ο ανθρώπινος ψυχισμός τουλάχιστον ως προς τις πρωταρχικές του λειτουργίες.

Κι εκεί φωλιάζει ο φόβος.

Ο φόβος που τόσο έντεχνα καλλιεργείται για να είναι πάντα εδώ παρών και αδάμαστος προκειμένου να προσφέρει τις μέγιστες και φοβερές υπηρεσίες του.

Φόβος και έμφοβοι άνθρωποι ενισχύουν τον Λεπέν και κάθε Λεπέν. Φόβος και έμφοβοι άνθρωποι ενεδρεύουν για να υπονομεύσουν τον ορθό λόγο και τα θεμέλια μιας δημοκρατικής Ευρώπης. Ο φόβος είναι η κακιά μητριά που βυζαίνει με χαλασμένο γάλα το μωρό της. Και το μωρό της ονομάζεται «ρατσισμός».

Από αυτό το σκοτεινό γάλα τρέφονται όλοι οι μισαλλόδοξοι λόγοι που εκφράζουν προκατάληψη, διακρίσεις, μίσος και μένος απέναντι σε εκείνον που διαφέρει λόγω της φυλής, του χρώματος, της εθνικότητας, της θρησκείας, της γλώσσας.

Μέσα από το δίαυλο του φόβου συντελείται το μοιραίο πέρασμα από τη λογική στην παράνοια.

Στο όνομα του φόβου ο άνθρωπος συρρικνώνεται. Υψώνει τείχη ψευδοπροστασίας και αμπαρώνεται σε ένα κελί.

Στο όνομα του φόβου το «εμείς» αναγορεύεται σε υπέρτατη αξία και το «οι άλλοι» σε θανάσιμη απειλή.

Στο όνομα του φόβου οι αποχρώσεις χάνονται και ο κόσμος χωρίζεται σε απόλυτα καλά και απόλυτα κακά αντικείμενα. Η μισαλλοδοξία και το μίσος κατακλύζουν τον ψυχισμό.

Στο όνομα του φόβου θα συντελεσθούν όλα τα δεινά της επόμενης μέρας. Εκτός και αν η Πολιτική προλάβει και αντιπαρατάξει το μαγικό αντίδοτο στο φόβο. Αντίδοτο που δεν θα είναι άλλο από την ίδια την Πολιτική. Κι έναν λόγο που πείθει για το μεγάλο στοίχημα των ημερών μας. Μια καλύτερη για τον καθένα ζωή. Δεν υπάρχουν άτομα, δεν πρέπει να υπάρχουν άτομα που να μην έχουν δικαίωμα στο δικαίωμα μιας καλύτερης ζωής. Ιδού το αντίδοτο στον φόβο.

Αλλιώς στο όνομα του φόβου θα συνεχίζουν να κατασκευάζονται ορατοί στόχοι ικανοί να «πάρουν επάνω τους» το φορτίο μιας μίζερης και ανικανοποίητης καθημερινότητας, με το φάσμα της ανεργίας και της ανέχειας να προβάλλει σταθερά εμποδίζοντας να οραματισθείς ένα καλύτερο αύριο.

Αν όμως δεν μπορείς να ονειρευτείς το αύριο με ευκολία πετάς στα σκουπίδια το σήμερα.

Ο άνθρωπος καταστρέφει για να μην καταστραφεί.

Ο φόβος παροτρύνει στην αναζήτηση του ενόχου. Στον εντοπισμό της ρίζας του Κακού. Υπάρχει μια βαθιά ιστορική συγγένεια, ένας στενός δεσμός ανάμεσα στο κακό και το «ξένο». Η ίδια η έννοια του Κακού από τα βάθη των αιώνων ταυτίζεται με το «όχι εμείς», το ξένο.

Το 1540 στη Γαλλία που πλήττεται από την πανούκλα τα ένοχα ποντίκια καλούνται να παρουσιασθούν ενώπιον του δικαστηρίου, ενώ παντού στήνονται εκατόμβες για τους ενόχους περιπλανώμενους Ιουδαίους. Τον 16ο αιώνα εμφανίζεται στην Ευρώπη η σύφιλη. Κάθε χώρα που πλήττεται σπεύδει να αποδώσει το νεοεισερχόμενο κακό σε έναν ύποπτο γείτονα. Έτσι, οι Μοσχοβίτες βαφτίζουν τη σύφιλη «πολωνέζικο κακό», οι Πολωνοί την βαφτίζουν «γερμανικό κακό» και οι Γερμανοί «γαλλικό κακό».

Ο Ramonet στη «Monde Diplomatique» αναφέρεται στη νεοφασιστική πανούκλα. Έχω την αίσθηση πως οι ξένοι και οι εγκληματίες σήμερα αναγορεύονται στα ένοχα ποντίκια του 1540.

Πανούκλα το φάσμα της ανέχειας. Ένοχα ποντίκια οι ξένοι. Τόσο απλός ο μηχανισμός; Ναι, τόσο απλός!

Η ιστορία προχωρά με πισωγυρίσματα. Τρέχει ιλιγγιωδώς. Μοιάζει όμως με ένα ιδιότυπο διπλής όψης αυτοκίνητο. Τρέχει μπρος ή πίσω; Ή μήπως η κίνησή του είναι απλώς virtual; Ένα ακίνητο εν τέλει αυτοκίνητο. Μια παράδοξα εγκλωβισμένη στην ακινησία, κίνηση.

Και ιδού έρχεται σιγά σιγά και εγκαθίσταται μεσούντος του παγκοσμιοποιημένου τοπίου ο φόβος του επικίνδυνου ξένου.

Μια Ευρώπη φρούριο που αποβάλλει από τους κόλπους της τους «επικίνδυνους ξένους» να είναι αυτή η απάντηση στην ανασφάλεια;

Ας είμαστε όμως διαυγείς. Και όχι αναγκαστικά και απαραίτητα ευτυχείς. Ο ψευδο-ησυχασμός θυμίζει τον άρρωστο που πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πλένει συνεχώς τα χέρια του φοβούμενος τα μικρόβια που τον περιβάλλουν. Πλένει, πλένει, πλένει. Και ανησυχεί. Ανησυχεί. Ανησυχεί. Φθάνει μάλιστα στο σημείο να μη βγαίνει καθόλου από το σπίτι του. Εγκαταλείπει τη δουλειά, τους φίλους του. Έτσι είναι απόλυτα σίγουρος. Δεν κινδυνεύει. Είναι καθαρός!

Έγκλειστος και ασφαλής!

Όχι! δεν μπορεί να είναι αυτή η εικόνα του κόσμου που ονειρευόμαστε!

Την ελευθερία από το φόβο, προτείνει και ο Z. Bauman: "Ο διάχυτος και ανεπαίσθητος φόβος που κατακλύζει το παρόν χρησιμοποιείται από πολλούς πολιτικούς ηγέτες σαν ένα εμπόρευμα που το διακινούν στην πολιτική αγορά. Συμπεριφέρονται σαν τους εμπόρους που διαφημίζουν τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες που πωλούν σαν θαυμαστά γιατρικά για το απεχθές συναίσθημα αβεβαιότητας και για την πρόληψη ακατονόμαστων και αόριστων απειλών. Τα λαϊκιστικά κινήματα και οι λαϊκιστές πολιτικοί συλλέγουν δηλαδή τους μολυσμένους καρπούς που άνθισαν με την εξασθένηση και σε ορισμένες περιπτώσεις με την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους. Ενδιαφέρονται επομένως να συμβάλουν στην αύξηση του φόβου. Αλλά μόνον εκείνου του φόβου που μπορούν να εκμεταλλεύονται, για να εμφανίζονται έπειτα στην τηλεόραση ως οι μοναδικοί προστάτες του έθνους".

Μονομέρεια: Ένα γράμμα

Αγαπητέ Post.Scriptum.Inter-Action.,

Όταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος – ένας άνθρωπος στον οποίο πιστεύω προσωπικά ότι χρωστάω πάρα πολλά – και είναι η προσωπική τρέλα μου να το πιστεύω αυτό – αναφέρεται (στο περίφημο γράμμα του προς τους Γαλαξειδιώτες) στον «δαίμονά του» που τον σπρώχνει να επαναστατεί ενώ θα μπορούσε να κάθεται αναπαυτικά και ήσυχος στις εξουσίες που κληρονόμησε από τον μπαμπά του, στην τρέλα του φυσικά και αυτός αναφέρεται: Αυτήν την τρέλα φοβήθηκαν άλλωστε και οι πολιτικάντηδες τής εποχής, και τον γκρεμοτσακίσαν από την άγρια πλευρά τής Ακρόπολης.

Η τρέλα πάντα πληρώνεται, και οι τρελοί είναι οι μόνοι που το ξέρουν.

Από την άλλη, είναι μεγάλη η παράδοση πολιτικαντισμού στη χώρα μας – 200 σχεδόν χρόνων – προέρχεται από τις αρχές μας – τώρα θα εξαφανίζονταν οι άνθρωποι;

Οι τρελοί πάντα «τα κάνουν πλακάκια» με τον χειρότερο εχθρό τού πολιτικάντη, που είναι η λογική τής ελευθερίας μου. Αλλά και η λογική τής άλλης πλευράς είναι επίσης απλή: «εδώ ο κόσμος καίγεται, με τούς τρελούς θα ασχολούμαστε;» Είναι φυσικά η ίδια πρόταση με την – φαινομενικά – αντίθετή της: «ψηφίστε μας και θα σάς αγαπήσουμε, θα αγαπήσουμε τούς πάντες, ακόμα και τούς τρελούς».

Όταν ήμουν μικρή μού είχαν διηγηθεί μια σκηνή τής πολιτικής μας ζωής, που μού προξενούσε μεγάλη απέχθεια: εκείνο το «Πιστεύουμε και στη Λαοκρατία» τού (ύστερα από δεκαετίες) «γέρου» τής δημοκρατίας, πράγμα που ειπώθηκε καθώς μού λέγανε ύστερα από την επιμονή τού κάτω πλήθους να απαντάει (μονομερώς) με «λαοκρατία» στο δικό του «δημοκρατία» (είμαστε ακόμα στην εποχή που το 90% τού πληθυσμού (το οποίο έβγαινε από μια λαμπρή αντίσταση) δεν είχε μετατραπεί στο περίφημο 10 των στάλιν, ρούζβελτ κλπ): Εκείνος λοιπόν φώναζε «δημοκρατία», «λαοκρατία» τού απαντάγανε, και κάποια στιγμή ο περίφημος ρήτορας αποφάσισε ότι έπρεπε να πάψει να βρίσκεται σε δύσκολη θέση: λέξη θέλεις, λέξη θα πάρεις: «Και πιστεύουμε και στη Λαοκρατία». Έγινε χαμός, όλα καλά, και ακολούθησε ό,τι ακολούθησε.

Γιατί τους φέρνετε σε δύσκολη θέση τούς πολιτικούς μας; Εδώ πάμε για εξουσία, κι εσείς μάς μιλάτε για τρέλες; Με τις λέξεις θα παίζουμε τώρα; Ψηφίστε μας και θα σας αγαπήσουμε. Όλους θα τους αγαπάμε, και τους τρελούς και τους κουτσούς και τους ζαβούς θα τους αγαπάμε. Έχω την ίδια αίσθηση ναυτίας στο στόμα: ασφαλώς και μας αγαπάνε όλους, μέχρι αποδείξεως τού εναντίον. Άλλωστε, τι θα πει «τρελός»; Καημό το ’χω ν’ ακούσω έναν άνθρωπο σήμερα να υποστηρίζει μια υπόθεση με επιχειρήματα μη-πολιτικώς-και ηθικώς-ορθά, μη-τεχνοκρατικά, μη-αμιγώς-και επιμελώς-επιστημονικά: Τι θα πει τρελός; Ποιοι είναι τρελοί; Ποιος είναι αρκετά τρελός για ν’ ασχοληθεί με τέτοια θέματα;

Ασφαλώς και έχει τεράστια σημασία (για τον πολιτισμό τών κομμάτων μας) το ότι μόνο 6 από τα 24 (που θέλουν και ευρωπαϊκή καριέρα) καταδέχτηκαν ν’ απαντήσουν στην ερώτησή σας. Και το ότι μέσα στα 6 αυτά δεν συμπεριέλαβαν τούς εαυτούς τους τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας (σ’ αυτό ας πούμε ότι μοιάζουνε), ούτε το ένα μικρό κόμμα μη-εξουσίας, ούτε και το άλλο μικρό που αποβλέπει όμως με αισιοδοξία σε μελλοντική εξουσία (σε τίποτ’ άλλο φυσικά τα δύο αυτά δεν μοιάζουνε παρά μόνο σ’ αυτή την ταύτισή τους για τούς τρελούς: οι τρελοί για κάποιες ιδεολογίες δεν πρέπει να υπάρχουν, συνεπώς όταν εκείνοι υπάρχουν, αυτοί εξαφανίζονται: τουλάχιστον είμαστε ειλικρινείς στη Βουλή μας) λοιπόν ναι, γι’ αυτούς που είναι στη Βουλή και δεν απάντησαν, το πράγμα είναι σαφές: όχι ότι δεν θέλουν να γίνουν καλοί ρήτορες αλλά διότι οι τρελοί, και αν ακόμα υπάρχουν, χώνονται στα μπουντρούμια μας και παύουν να υπάρχουν.

Είναι όμως απολύτως φυσικό κατά τη γνώμη μου από τα 24 κόμματα και τα 24, όταν μιλάμε για τρελούς να μάς θεωρούν τρελούς – απλώς, τα 18 το δείχνουν χοντροειδώς, και τα 6 λεπτοφυώς.

Τους αδικούμε αυτούς που απάντησαν; Θα ’λεγα ότι κι αυτοί επίσης που απάντησαν μάς αδικούν με τη σειρά τους, διότι το μόνο που μάς είπαν είναι «πιστεύουμε και στη λαοκρατία», δηλαδή: αγαπάμε όλον τον κόσμο, δεν κοστίζει τώρα τίποτα. Δηλαδή: βγάλτε μας, και βλέπουμε – και φυσικά βλέπουμε. Και θα δούμε.

Εγώ όπως σάς έλεγα και τις προάλλες, έχω πάψει να ενδιαφέρομαι πια για συνθήματα. Μολονότι άνθρωπος καταδικασμένος να παίζω με τις λέξεις, έχω πάψει να ασχολούμαι με λέξεις. Όταν μού μιλάνε για πολιτική, ακούω μόνο μουσική εγώ: τόνους: πώς λένε αυτά που λένε, βλέπω μόνο χρώματα: προς τα πού κοιτάνε όταν κοιτάνε αυτά που κοιτάνε: Μπερδεύω χρόνους, αρνούμαι να υπακούσω σε ημερολόγια: ανακατεύω αυτό που λένε τώρα με το ύφος που είχανε όταν μού το έλεγαν πριν από ένα μήνα. Είμαι από μια άποψη και (μονομερής, το αναγνωρίζω) οπαδός εκείνου τού ευρωπαίου φιλόσοφου που ήθελε τα παιδιά να τού τα λένε όλα «με δικά τους λόγια» για να τούς περάσει στο μάθημα: πολύ περισσότερο που, αν η κλοπή φράσεων ή η παπαγαλία είναι καλή μέθοδος για να πάρεις ένα άχρηστο πτυχίο, χάνει κάθε της αβαντάζ όταν μιλάμε για τη ζωή μας, ή και την ανάπτυξη σκέψεων.

Γι’ αυτό κι εγώ πάνω απ’ όλα αρνούμαι να σκεφτώ θετικά: η άρνηση είναι ο μεγάλος μου έρωτας: Δεν μ’ ενδιαφέρουν αυτοί που λένε «αγαπάω τούς πάντες, ακόμα και τους τρελούς», μ’ ενδιαφέρουν αυτοί που αρνούνται να πιστέψουν ότι μπορεί να ’ναι οι ίδιοι τρελοί: και συνεπώς οι τρελοί θα είναι πάντα απέναντί τους και άρρωστοι. Μειοψηφίες. Ψάχνω να βρω ποιοι θεωρούν μειοψηφίες ποιους – και τι ύφος έχοντας.

Ξέρετε βέβαια ότι η εποχή τής θετικότητας δεν πάσχει από καμία άλλη παραδοχή μεγαλύτερη από το ότι η αποδοχή σαν ιδέα είναι ωφέλιμη, κι από καμία άλλη άρνηση δυνατότερη από την αποδοχή τής ιδέας ότι η άρνηση είναι καταστροφή. Μ’ αυτήν την έννοια η τρέλα καταστρέφει το σύμπαν τους. Εμένα μ’ ενδιαφέρουν αυτοί που καταστρέφουν αυτό το σύμπαν.

Και μ’ αυτήν την έννοια είναι απόλυτη η αλληλεγγύη μου με τούς τρελούς – και τους κουφούς και τους κουτσούς και τους τυφλούς – ότι βλέπουν κι ακούν και βαδίζουν καλύτερα – και, το κυριότερο: κάναν τον κόπο κάποτε, κάτι έστω ελάχιστο να σκεφτούν και να τού επιτρέψουν να τους πληγώσει.

Θα ’πρεπε ως κοινωνία να σεβόμαστε περισσότερο τούς τρελούς μας, γιατί αυτοί κάποια στιγμή μάς πήραν στα σοβαρά, πολύ στα σοβαρά, και μάς αφήσαν να εισβάλουμε στον χώρο τους – είναι θύματα μ’ άλλα λόγια τής απόλυτης θετικότητας. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν, επιπλέον, το μοναδικό θάρρος να μπορούν να πονάνε – διαρκώς, – να μπορούν να θυμώνται – διαρκώς, να μπορούν να κλαίνε. Να μιλάνε μόνοι τους και να μην ντρέπονται, γιατί το ’χουν πάρει απόφαση ότι είναι μόνοι – πόσοι από μάς είχαμε ποτέ το θάρρος να πάρουμε μια τέτοια απόφαση;

Κι απέναντί τους στέκονται οι άνθρωποι που σκοτώνουν πουλιά και λένε: πιστεύουμε και στα πουλιά – οι άνθρωποι που (ως καλοί χριστιανοί) μισούν τις γυναίκες, και λένε: πιστεύουμε και στις γυναίκες, οι άνθρωποι που (ως πλούσιοι) σιχαίνονται τούς φτωχούς, και λένε: πιστεύουμε και στους φτωχούς, κι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουνε τη φύση με την (πιο μίζερη) δικαιοσύνη, αναγνωρίζοντάς την μόνο σαν «το σπίτι που τούς προστατεύει» κι εξορίζοντας απ’ την περιοχή (μονίμως) τον έρωτα – κι ύστερα: η σωστή αριστερά για την οποία ούτως ή άλλως ο έρωτας ήτανε πάντα ύποπτος – και συνεπώς και γι’ αυτούς ο άνθρωπος δεν γίνεται να ’ναι τρελός: τον αγαπάν όμως κι αυτοί: όπως κι εκείνοι τής πιο «άμεσης» δημοκρατίας που «τάσσονται» φυσικά / πόση τσιγκουνιά φυσικότητας κρύβεται πίσω από την λαμπρή αυτή (των πάντων) συνθηματική συντομία (δεν οφείλεται στην συντομία που τους επιβάλατε, τα «λίγα λόγια» δεν είναι αναγκαστικό να είναι και «άχρωμα» λόγια) / τάσσονται «φυσικά» όλοι (με τι;) αλλά για να μη μάς χαλάσουν το χατίρι, και υποψιάζομαι με βάση την εμπειρία μου, προεκλογικά.

Εάν αρκούμαστε στις λέξεις είμαστε δικοί τους. Εγώ πια προτιμώ να ’μαι με τη μεριά τών τρελών, τών πουλιών, τών γυναικών τού κάθε φύλου και τού άδικου: Θέλω να είμαι αχάριστη, και να κρίνω τη στάση, και το ύφος, και τα βλέμματα, κι όχι τα λόγια. Θέλω να ’μαι τυφλή και κουτσή και στραβή για να μην τρελαθώ πιστεύοντας πως νοιάζεται κανείς απ’ αυτούς γι’ αυτά που με νοιάζουν. Και θέλω να ’χω τρελαθεί αρκετά, για να πιστεύω πως θα τρελαθούμε όλοι μας κάποια στιγμή – και θα τούς κάνουμε πέρα διεκδικώντας τ’ αδιανόητα:

Έτσι δεν γίνεται πάντα; Η επανάσταση δεν ήτανε πάντα το παραμιλητό μιας τρέλας, που μεταμορφώνεται σε λογική και μάς θάβει;

Αλλά (στο ενδιάμεσο) τι ωραία που λάμπει εκείνη η λευκή στιγμή τής σιωπής, εκείνη η (μαγική) τρέλα τής (απόλυτης) νόησης, όταν ανεβαίνουν επιτέλους στη σκηνή οι πραγματικοί τρελοί (της ιστορίας) και η Ρόζα και ο Δαντόν και ο Σπάρτακος, και λένε τα τρελά τους, πριν τούς σταυρώσουν τούς καρατομήσουν τούς πυροβολήσουν και τούς πετάξουν στο ποτάμι;

Γιατί ν’ αρκούμαι σε μια μικρότερη μονομέρεια, και σε κάτι λιγότερο απ’ αυτούς τούς τρελούς;

(ευχαριστώ για τη φιλοξενία)

μπλογκο-αναγνώστρια χ.


Εγώ σε ευχαριστώ "μπλογκο-αναγνώστρια χ." και χαίρομαι όταν τα (μεγάλα) παιδιά τα λένε όλα "με δικά τους λόγια". Δώσαμε την ευκαιρία σε όσους διεκδικούν μια θέση στο Ευρωκοινοβούλιο να απαντήσουν, αλλά δεν θα μπορούσαμε να μη φιλοξενήσουμε και όποιον/α "διεκδικεί τ’ αδιανόητα" (σε ένα blog που διεκδικεί τ' αυτονόητα).

Οι απαντήσεις των υποψήφιων Ευρωβουλευτών στο psi-action

Σήμερα, δημοσιοποιούμε τις απαντήσεις των υποψήφιων Ευρωβουλευτών στο ερώτημα που τους υποβάλαμε την Πέμπτη 28 Μαΐου 2009:

“Κύριοι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές, στην περίπτωση που εκλεγείτε να εκπροσωπήσετε τους Έλληνες πολίτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προτίθεστε να στηρίξετε με τις ενέργειές σας τη συνέχεια της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στη χώρα μας; Θα παρακολουθήσετε την πιστή εφαρμογή του Μνημονίου* που υπεγράφη και γενικότερα δεσμεύεστε ότι θα προωθήσετε το θέμα της Ψυχικής Υγείας ως θέμα υψηλής προτεραιότητας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;”

Το πλήρες κείμενο του μηνύματος, το οποίο εστάλη σε εικοσιτέσσερα πολιτικά κόμματα που συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές, με την παράκληση να προωθηθεί στους υποψήφιους Ευρωβουλευτές, μπορείτε να διαβάσετε εδώ: Υποβολή ερωτήματος προς υποψήφιους Ευρωβουλευτές

Ο σκοπός της υποβολής του ερωτήματος ήταν: α) να διαπιστώσουμε εάν οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές και τα πολιτικά κόμματα είναι ενημερωμένοι για τα σημαντικά προβλήματα των κοινοτικών Μονάδων Ψυχικής Υγείας και για τον κίνδυνο να σταματήσουν οι προσπάθειες για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη χώρα μας, β) να γνωρίσουμε τη θέση των υποψήφιων Ευρωβουλευτών για το θέμα της ψυχικής υγείας και την πρόθεσή τους να το προωθήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και γ) να γνωρίσουμε εάν οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές μπορούν να απαντήσουν άμεσα και χωρίς “στημένες διαδικασίες” σε απλούς πολίτες που θέτουν ένα ερώτημα σχετικά με ένα σοβαρό κοινωνικό θέμα.

Ποιοι απάντησαν: Από τα εικοσιτέσσερα πολιτικά κόμματα που απευθυνθήκαμε, μόνο έξι μας απάντησαν (με τη σειρά που μας απάντησαν: Κοινωνία, Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, Οικολόγοι Πράσινοι, Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας, Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Φιλελεύθερη Συμμαχία). Επίσης, ένα κόμμα (Ένωση Κεντρώων) μας απάντησε: “Επειδή απουσιάζουν οι αρμόδιοι του πολιτικού σχεδιασμού του κόμματος, θα καθυστερήσει λίγο η απάντηση στο email που μας στείλατε”. Από τα πέντε κόμματα που εκπροσωπούνται ήδη στην Ευρωβουλή απάντησε μόνο ένα (Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς). Δηλαδή, δεν απάντησε κανένα από τα δύο πολιτικά κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία (Νέα Δημοκρατία, ΠΑ.ΣΟ.Κ) και συνεπώς έχουν την κύρια ευθύνη για τη μέχρι τώρα πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Επίσης, δεν απάντησαν Κ.Κ.Ε. και ΛΑ.Ο.Σ. !

Οι απαντήσεις (όπως ακριβώς τις λάβαμε):



Κοινωνία – Πολιτική Παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια

Αγαπητοί κύριοι,

Δεν γνωρίζουμε εάν και κατά πόσο είσαστε ενημερωμένοι για την Παράταξή μας γενικότερα αλλά ειδικότερα για το πολιτικό μας πρόγραμμα.

Αν και δεν είναι της παρούσης, θα θέλαμε επιγραμματικά να σας γνωστοποιήσουμε πως είμαστε αυτοί που πρεσβεύουμε το ότι η Πατρίδα μας πρέπει κάποια στιγμή να κερδίσει από την παρουσία της στην Ε.Ε. Είμαστε υπέρ του να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλες οι προτροπές και υποδείξεις της Ε.Ε. που ανυψώνουν το βιωτικό επίπεδο των συμπολιτών μας, όταν αυτό βέβαια δεν αντιστρατεύεται τον νόμο του Θεού.

Ως εκ τούτου, ειδικά για τους ψυχικά πάσχοντες και επειδή έχουμε γαλουχηθεί μέσα στην Εκκλησία που είναι το κατ` εξοχήν ιατρείον των ψυχών και των σωμάτων, δεν μπορούμε και δεν θα μείνουμε αδρανείς. Να είστε σίγουροι πως αυτό που σας λέμε δεν είναι προεκλογική υπόσχεση ή αερολογία, αλλά δέσμευση ανθρώπου προς τον ψυχικά πάσχοντα συνάνθρωπό του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως στις πρώτες θέσεις του Ευρωψηφοδελτίου μας βρίσκεται ένας υπέρμαχος αγωνιστής των ψυχικά ασθενούντων και των συνθηκών της ζωής τους, ο ψυχίατρος κ. Γουλιανός Αλέξανδρος.

Ελπίζουμε να μας δοθεί η ευκαιρία κάποια στιγμή να σας αναπτύξουμε λεπτομερώς και εκτενώς το πολιτικό μας πρόγραμμα αλλά και εν γένει το σκεπτικό μας, έτσι ώστε να γνωριστούμε καλύτερα αλλά και να απαντήσουμε κι άλλες απορίες σας. Παραμένουμε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε συμπληρωματική πληροφορία ή διευκρίνηση.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Από το Γραφείο Τύπου
Κοινωνία – Πολιτική Παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια


Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών

Κύριοι,

Είμαστε ευαισθητοποιημένοι στο μεγάλο ζήτημα των ΑΜΕΑ, απέναντι σε όλα αυτά τα άτομα που έχουν την ανάγκη μας και εμείς καταλαβαίνουμε το χρέος μας απέναντί τους.

Μελετώντας το Μνημόνιο-Μανιφέστο που υπεγράφη στις Βρυξέλλες την 7η ΜαΪου 2009 για την βελτίωση της Ψυχικής Υγείας στην πολιτική αντζέντα της Ευρώπης μας και έχοντας ως οδηγό μας πως "η καλή ψυχική υγεία αποτελεί την σπονδυλική στήλη κάθε υγιούς πληθυσμού που θέλει να ενισχύει την κοινωνική του συνοχή", όπως αναφέρεται στο επίσημο Δελτίο Τύπου της MHE-SME (Ψυχική Υγεία Ευρώπης-SANTE Mentale Ευρώπη isbl), σας δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας ως ΚΕΚ σε κάθε νόμιμη διαδικασία που εγγυάται την ασφαλή προώθηση, την σοβαρή αντιμετώπιση και την στήριξη συνεργασίας της Πολιτείας με τους αρμόδιους φορείς για την εποικοδομητική οργάνωση και λειτουργία Μονάδων Ψυχικής Υγείας καθώς επίσης δεσμευόμαστε και με την ενεργό συμμετοχή μας σε κάθε αξιοσέβαστη δράση και διάλογο που θα συντελέσουν στη σωστή προσέγγιση για ένα Κράτος με αξιοπρέπεια σε όλους τους πολίτες του.

Σας ευχαριστούμε για την ευχή της Καλής επιτυχίας μας αλλά και για την τιμή που μας κάνατε να πλησιάσουμε, έστω και σύντομα, της ανάγκες της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης.

Η Συντονιστική Επιτροπή του Κόμματος Ελλήνων Κυνηγών


Οικολόγοι Πράσινοι

Αν και δεν θα εκλεγώ προσωπικά, ως υποψήφιος των Οικολόγων Πράσινων σας απαντώ: Η ψυχιατρική υγεία είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα, συχνά παραμελημένο και που αντιμετωπίζεται με πολλές προκαταλήψεις. Είμαστε κατά της περιθωριοποίησης ομάδων με προβλήματα, του κοινωνικού αποκλεισμού, όπως επίσης πιστεύουμε ότι με την βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων μας, θα είναι καλύτερη και η ψυχική μας υγεία εν γένει.

Ολες οι οδηγίες της Ευρωπαικής ένωσης σε τέτοια ζητήματα πρέπει να γίνουν σεβαστές από το Ελληνικό κράτος.

Φίλιππος Δραγούμης, Υποψήφιος Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων



Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας

Αγαπητοί μας ενδιαφερόμενοι συμπολίτες,

φυσικά τασσόμαστε υπέρ της στήριξης με ενέργειες της συνέχισης της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στη χώρα μας. Θα συμβάλουμε με μεθόδους καταγραφής γνώμης πλήθους και ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ για την πιστή εφαρμογή του Μνημονίου που υπεγράφη και γενικότερα δεσμευόμαστε ότι θα προωθήσουμε αν εκλεγούμε το θέμα της Ψυχικής Υγείας, ως θέμα υψηλής προτεραιότητας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Γιώργος Κόκκας για το "Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας"



Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Άγαπητοί/ές φίλοι/ες

Σας προωθούμε απάντηση στο ερώτημα που θέσατε στους υποψήφιους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, εκ μέρους του Νίκου Χουντή, επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου.

Το γραφείο τύπου

Απάντηση Ν. Χουντή

O Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς στηρίζει την προσπάθεια για την μεταρρύθμιση των ψυχιατρικών υπηρεσιών στην κατεύθυνση της κοινωνικής ψυχιατρικής και της κοινοτικής φροντίδας. Θεωρούμε ότι η δημιουργία ενός σύγχρονου, τομεοποιημένου, δημόσιου και δωρεάν συστήματος ψυχικής υγείας πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα τόσο από άποψη δημόσιας υγείας, όσο και για την προστασία και την προαγωγή των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχικές διαταραχές. Γι' αυτό έχουμε καταθέσει σειρά ερωτήσεων τόσο στο Ελληνικό όσο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προκειμένου να ελέγξουμε την πορεία της μεταρρύθμισης, η οποία λόγω της κυβερνητικής αδιαφορίας και ανικανότητας βρίσκεται σε κρίση.

Το μνημόνιο που υπογράφτηκε μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Επιτροπής ουσιαστικά επαναλαμβάνει αυτό που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: ότι η ψυχιατρική μεταρρύθμιση πρέπει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις και πισωγυρίσματα. Εμείς δεσμευόμαστε ότι θα παρακολουθήσουμε την εφαρμογή του μνημονίου, περιμένοντας ταυτόχρονα από την κυβέρνηση την κατάθεση της πολυναναμενόμενης αναθεώρησης του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση.


Φιλελεύθερη Συμμαχία

Σε απάντηση του ερωτήματός σας οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές της Φιλελεύθερης Συμμαχίας σας γνωστοποιούν ότι:

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε περίπτωση εκλογής Ευρωβουλευτή(ών) στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο δηλώνει ότι θα στηρίξει τη συνέχεια της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στη χώρα μας και θα παρακολουθήσει την πιστή εφαρμογή του Μνημονίου που υπεγράφη την 7η Απριλίου 2009 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε κάθε περίπτωση το κοινοτικό δίκαιο θα πρέπει να τηρείται και οι συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση να υλοποιούνται.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία επισημαίνει ότι μεταρρυθμίσεις όπως αυτή μπορεί να υλοποιηθεί μόνο εφόσον τα κόμματα εξουσίας πιεστούν αποτελεσματικά από ένα κίνημα ενεργών πολιτών και γιαυτό καλεί στη δημιουργία ευρείας μεταρρυθμιστικής συμπαράταξης.

Μακροπόθεσμα, η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την ομοσπονδιακή διάρθρωση της Ευρώπης (Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης) και τον επαναπροσανατολισμό των πολιτικών της, ώστε οι εξουσίες των νέων ομοσπονδιακών αρχών να θέσουν ασφυκτικούς περιορισμούς στην ασυδοσία του ελληνικού κράτους. Ενός κράτους, που όπως όλοι γνωρίζουμε αναστέλλει τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία

Μανώλης Μανωλεδάκης
Αντιπρόεδρος

Αυτές ήταν οι απαντήσεις που λάβαμε και εσείς μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Θα μας ενδιέφερε η γνώμη σας και τα σχόλιά σας για τις απαντήσεις που λάβαμε (και για τις απαντήσεις που δεν λάβαμε).

* Για το Μνημόνιο, που αναφέρουμε στο ερώτημά μας, μπορείτε να διαβάσετε εδώ