Κατάληψη του πρώην ΚΕΠΕΠ Λεχαινών από την Κίνηση Χειραφέτησης ΑμεΑ «Μηδενική Ανοχή»

  

"Σε κατάληψη του πρώην ΚΕΠΕΠ Λεχαινών προχώρησε η Κίνηση Χειραφέτησης ΑμεΑ «Μηδενική Ανοχή» υψώνοντας την δική της «φωνή διαμαρτυρίας ενάντια στον κοινωνικό στιγματισμό και το καθεστώς ένοχης σιωπής που τον γεννά και ανατροφοδοτεί».

Η κίνηση στέλνει μήνυμα σημειώνοντας ότι «οι φράχτες που διαχρονικά εμποδίζουν παιδιά και ενήλικες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή οφείλουν να πέσουν» και ζητάει άμεση λύση για την αξιοπρέπεια και την ζωή των παιδιών με αναπηρία.

Καλεί την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών και ενηλίκων με αναπηρία που κρατούνται σε κλουβιά και δεμένοι/ες στα κρεβάτια τους..." (πηγή)

Στη σελίδα f/b της Κίνησης Χειραφέτησης ΑμεΑ «Μηδενική Ανοχή» μπορείτε να ενημερωθείτε για τις εξελίξεις και να διαβάσετε το σχετικό Δελτίο Τύπου

Υπενθυμίζω ότι οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών και ενηλίκων που ζουν στο συγκεκριμένο ίδρυμα είναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια και ξανα-ανακαλύπτονται από τα εγχώρια και ξένα ΜΜΕ κάθε δυο-τρία χρόνια. Παρ'όλα αυτά οι πρώην υπουργοί Υγείας έμειναν στα λόγια και η κατάσταση παραμένει τραγική. Πριν από λίγα χρόνια το "βάρος" των προνοιακών ιδρυμάτων, όπως το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, έφυγε από το υπουργείο Υγείας και πέρασε στο Εργασίας, για άγνωστους λόγους. 

Την τελευταία φορά που το μόνιμο σκάνδαλο του ΚΕΠΕΠ Λεχαινών ξαναήρθε στη δημοσιότητα, ήταν ακριβώς πριν από ένα χρόνο με το ρεπορτάζ του BBC "The disabled children locked up in cages". Η τότε υφυπουργός Υγείας Κατερίνα Παπακώστα είχε δηλώσει την ευαισθησία της αλλά και την ...αναρμοδιότητά της. Λίγες μέρες αργότερα ανακοίνωσε την πρόσληψη προσωπικού, δηλώνοντας ότι "τα πάρκα (σσ. εννοεί τα κλουβιά), όπου μια μερίδα παιδιών για λόγους προστασίας δικής τους πρέπει να βρίσκονται, κάποιοι τα παρουσίασαν τελείως διαφορετικά. Ρώτησα τους επιστήμονες που είναι εξειδικευμένοι και μου είπαν ότι σε αυτές τις περιπτώσεις έτσι γίνεται η προστασία των παιδιών, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά".

Το αμέσως προηγούμενο σκάνδαλο για το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών είχε βρει τον Ανδρέα Λοβέρδο στη θέση του υπουργού Υγείας, ο οποίος αφού μίλησε κι αυτός με ευαισθησία για τα "πλάσματα" που βρίσκονται στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, υποσχέθηκε προσλήψεις πέντε ατόμων! 

Σήμερα, με την κατάληψη του ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, έρχεται και πάλι στην επικαιρότητα το θέμα και βρίσκει τον Σύριζα στην κυβέρνηση. Θα ακούσουμε ακόμα μια φορά για βελτιώσεις του χώρου και προσλήψεις ή θα ξεκινήσει επιτέλους η συζήτηση για το οριστικό κλείσιμο αυτών των ιδρυμάτων που ξεχάστηκαν από τα προγράμματα αποασυλοποίησης, για τα οποία διατέθηκαν τεράστια Ευρωπαϊκά κονδύλια τα τελευταία 25-30 χρόνια;

Διαβάστε σχετικά:

Πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για τις συνθήκες λειτουργίας του ΚΕΠΕΠ Λεχαινών

Ερώτηση του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή, στο Ευρωκοινοβούλιο για το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών

Report about the children's human rights inside KEPEP Lechainon (Έκθεση εθελοντών)

Human Rights Watch: Greece - No Excuse for Caging Children

European Network on Independent Living: Greece: Children in institutions locked up in cages

...διαβάστε και μια παλαιότερη ανάρτηση που περιγράφει την καθημερινή ζωή των παιδιών με αναπηρίες σε ένα άλλο ίδρυμα (γιατί δεν υπάρχουν μόνο στα Λεχαινά ιδρύματα).

 

Διαδήλωση ενάντια στον ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό, Πέμπτη 24 Σεπτέμβρη, 6 μμ, Πλ. Δημαρχείου Χαϊδαρίου

 

& για τους θανάτους που πέρασαν στα ψιλά…

 

Video

Κάλεσμα από την Κατάληψη Παπουτσάδικο 

Κάλεσμα από την Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία 

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Συσπείρωσης για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση 

για το θάνατο των μηχανικά καθηλωμένων ασθενών στο ΨΝΑ (Δαφνί)

 

12 Ιουνίου 2015: Διαδήλωση ενάντια στην ψυχιατρική βαρβαρότητα και τη διάλυση της ψυχικής υγείας

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015, 12μ.

Είναι κοινή διαπίστωση ότι το σύστημα Ψυχικής Υγείας βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης εξαιτίας της εφαρμογής των πολιτικών του μνημονίου. Η κρίση στην Ψυχική Υγεία είχε, φυσικά, ξεκινήσει πολύ πριν την εφαρμογή αυτών των πολιτικών, ως προϊόν του ανολοκλήρωτου και στρεβλού χαρακτήρα της λεγόμενης «Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης», εδώ και 30 χρόνια, της χρόνιας υποχρηματοδότησης του συστήματος και με το κράτος να απεκδύεται διαχρονικά των ευθυνών του για μια δημόσια και δωρεάν Ψυχική Υγεία, κοινοτικά βασισμένη, με κουλτούρα και πρακτικές εναλλακτικές στον εγκλεισμό και με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία. Ήταν αυτή την κατάσταση που ήλθε να συναντήσει η εφαρμογή των στυγνών, νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες οδηγούν το κυρίαρχο σύστημα των υπηρεσιών στην προϊούσα αποστράγγισή του από την όποια δυνατότητα είχε ποτέ παροχής θεραπευτικών απαντήσεων στις ανάγκες των ψυχικά πασχόντων.

Λίγο πριν τις πρόσφατες εκλογές και στα πλαίσια αυτών των πολιτικών, ήταν επικρεμάμενο το βίαιο κλείσιμο των εναπομεινάντων ψυχιατρείων. Μετά τις εκλογές, η ίδια κατάσταση διάλυσης της Ψυχικής Υγείας παραμένει, διαρκώς επιδεινούμενη λόγω των επιπτώσεων των ήδη ειλημμένων μέτρων, την ίδια στιγμή που η νέα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δεν έχει κάνει, στο διάστημα που υπάρχει, την παραμικρή ανακοίνωση, δήλωση, νύξη για θέματα που αφορούν στην Ψυχική Υγεία. Με μόνη εξαίρεση την δήλωση μετά το τραγικό συμβάν της 17ης Μαίου στο ΨΝΑ, με μιαν ανακοίνωση διεκπεραιωτικού κλεισίματος του όλου ζητήματος.

Είμαστε αντίθετοι στην όποια διαπραγμάτευση με την ΕΕ για απλώς αναβολή της εφαρμογής του συμφώνου «Αντόρ-Λυκουρέτζου», βάσει του οποίου προωθείτο το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων και μια σειρά από άλλα μέτρα, κυρίως λογιστικού χαρακτήρα και όχι στη βάση των αναγκών των ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία. Υποστηρίζουμε την οριστική αποδέσμευση και ακύρωση του συμφώνου αυτού και του όποιου τέτοιας φύσης συμφώνου και διεκδικούμε μια σειρά από αιτήματα τα οποία συνδέουν τα μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν για την αντιμετώπιση της διαλυτικής κρίσης στην Ψυχική Υγεία, με τον ταυτόχρονο μετασχηματισμό του κυρίαρχου νοσοκομειοκεντρικού και κατασταλτικού συστήματος προς ένα κοινοτικά βασισμένο και ολοκληρωμένο σύστημα Ψυχικής Υγείας

1. Άμεσες και επαρκείς προσλήψεις μονίμου προσωπικού, κυρίως γιατρών (κανονικές προσλήψεις του ΕΣΥ, που μπορεί να γίνουν με ταχείς ρυθμούς) και νοσηλευτών, αλλά και όλων των ειδικοτήτων ανάλογα με τις ελλείψεις σε κάθε υπηρεσία, προκειμένου αυτή να λειτουργεί με ασφάλεια και αναπτύσσοντας το πλήρες θεραπευτικό της δυναμικό.

2. Ενίσχυση των προϋπολογισμών των νοσοκομείων και όλων των μονάδων προκειμένου ν΄ αντιμετωπίσουν με επάρκεια, ποιότητα και ασφάλεια όλες τις ανάγκες τους (φάρμακα, υλικά κλπ).

3. Άμεση εξασφάλιση της δωρεάν νοσηλείας και της προμήθειας φαρμάκων για όλους τους ανασφάλιστους - στην πράξη και όχι απλώς ως διακήρυξη. Κατάργηση της όποιας συμμετοχής στη τιμή του φαρμάκου για όλους τους ασφαλισμένους, ιδιαίτερα για τα όλο και πιο πλατειά λαϊκά στρώματα που ζουν σε συνθήκες προϊούσας φτωχοποίησης.

4. Διασφάλιση της ταχύρρυθμης λειτουργίας των επιτροπών «πιστοποίησης αναπηρίας» (ΚΕΠΑ), με κατάργηση των χρονοβόρων διαδικασιών και των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, αλλά και των μνημονιακής έμπνευσης κατευθυντήριων αξόνων που επιτάσσουν την απόρριψη όλο και πιο πολλών (μέσω της εσκεμμένης μείωσης των ποσοστών αναπηρίας) από το δικαίωμα σε μια σύνταξη, ή ένα επίδομα αναπηρίας.

5. Κατάργηση της ρύθμισης που προβλέπει την άμεση περικοπή του «επιδόματος Πρόνοιας», ή της «σύνταξης αναπηρίας», σε άτομα που βρίσκουν μια θέση εργασίας, μια θέση που σήμερα είναι όλο και πιο επισφαλής και πρόσκαιρη, την ίδια στιγμή που η ρύθμιση αυτή, εν μέσω της επικρατούσας επισφάλειας (αλλά και ανέκαθεν), αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια των δικαιούχων του επιδόματος να δραστηριοποιηθούν στην κατεύθυνση της αναζήτησης εργασίας, φοβούμενοι ότι θα χάσουν την ασφάλεια έστω και αυτού του γλίσχρου επιδόματος/σύνταξης. Να υπάρξει, επομένως, ρύθμιση που να προβλέπει την ταυτόχρονη χορήγηση του επιδόματος/σύνταξης (όπως, άλλωστε, ισχύει και στους ΚΟΙΣΠΕ) σε όποιον βρίσκει θέση εργασίας, για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα απαραίτητο για την σταθεροποίηση της νέας κατάστασης του ατόμου, τόσο στο αντικειμενικό πεδίο (της εργασίας), όσο και στο υποκειμενικό.

Επιπλέον, το βοήθημα που αντιπροσωπεύει, στη ζωή του καθενός, το επίδομα της Πρόνοιας, ή η σύνταξη αναπηρίας, δεν είναι κάτι που μπορεί γραμμικά να συνδέεται με τον όποιο κυρίαρχο ορισμό της «αναπηρίας», στον οποίο  ανάγονται οι πολύπλοκες ανάγκες του ατόμου (έναν ορισμό που υπακούει πιο πολύ σε λογιστικού χαρακτήρα σκοπιμότητες παρά στις όποιες, συζητήσιμες,  «επιστημονικές» προδιαγραφές), αλλά με την ολότητα της ιδιαίτερης κατάστασής του, των δυσκολιών του, μέρος των οποίων είναι και ο συνήθως ολοσχερής αποκλεισμός του από την αγορά εργασίας. Η όποια απόφαση για περικοπή ενός επιδόματος θα έπρεπε να προκύπτει και να είναι συνυφασμένη, μεταξύ άλλων, με την άμεση διαθεσιμότητα της κατάλληλης θέσης εργασίας, ανάλογα με τις εκάστοτε ιδιαίτερες ανάγκες και δεξιότητες.

Πρέπει, επίσης, να καταργηθεί άμεσα η ρύθμιση που δεν επιτρέπει την χορήγηση ή την ανανέωση της χορήγησης του «επιδόματος Πρόνοιας» στα άτομα που νοσηλεύονται (συνήθως όχι από επιλογή τους) για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

6. Άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης», που στην Ψυχική Υγεία παίρνει, μεταξύ άλλων, και τις παρακάτω μορφές : όλο και περισσότερα άτομα, τα οποία νοσηλεύονται και δεν είναι δικαιούχοι ούτε καν του επιδόματος Πρόνοιας (είτε γιατί δεν πληρούν κάποια από τις προϋποθέσεις, είτε γιατί δεν επιθυμούν, για γνωστούς και κατανοητούς λόγους, να μπουν στην διαδικασία απόκτησης, μέσω του σχετικού βοηθήματος, της ταυτότητας του ανάπηρου κλπ), ο λόγος που συχνά παρατείνεται η νοσηλεία τους (όταν δεν διώχνονται με το «βιαστικό εξιτήριο»), είναι γιατί δεν έχουν πού να μείνουν, με αδυναμία, συχνά, ακόμα και εξασφάλισης της τροφής τους. Πολλές οικογένειες, εν προκειμένω, που αδυνατούν ή αρνούνται να στηρίξουν τα πάσχοντα μέλη (με την άρνηση, ενίοτε, να υποκρύπτει την αδυναμία), θα μπορούσαν να βοηθήσουν αν υπήρχε πρόσβαση σε κάποια σχετική βοήθεια. Προκύπτει, λοιπόν, ως αίτημα προς άμεση απάντηση, οι άνθρωποι που πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις λήψης της «ανθρωπιστικής βοήθειας» και παίρνουν εξιτήριο μετά από ψυχιατρική νοσηλεία, να δικαιούνται και να προηγούνται (με μια απλή αίτηση στα ΚΕΠ χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες) και στις τρεις προβλεπόμενες παροχές (επιδότηση ενοικίου 70 ευρώ, κάρτα σίτισης 100 ευρώ το μήνα, μειωμένο τιμολόγιο ΔΕΗ). Και ταυτόχρονα, οι όποιες προβλεπόμενες διαδικασίες (διάφορα προαπαιτούμενα εντός προθεσμιών κλπ) ν΄ απλουστευτούν γι΄ αυτούς, με τη κατάθεση μιας υπεύθυνης δήλωσης και αργότερα των όποιων δικαιολογητικών. Ακόμη, να καταστεί "επ΄ αόριστον" η προθεσμία υποβολής της αίτησης, που έληξε στις 30 Μαΐου, ώστε όλοι να έχουν πρόσβαση στη βοήθεια, αν και όποτε την χρειάζονται.

7. Επαναφορά της παροχής των οικονομικών προϋποθέσεων για την υλοποίηση του «εξατομικευμένου θεραπευτικού προγράμματος» στις στεγαστικές δομές (αλλά, αναλόγως, και στα τμήματα νοσηλείας), είτε με τη μορφή του πάλαι ποτέ «θεραπευτικού κινήτρου», είτε με όποια άλλη μορφή, έτσι ώστε να υπάρξουν οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις για κινήσεις πέρα από τις λογικές λειτουργίας που έχουν μετατρέψει αυτές τι δομές σε μικρά άσυλα.

8. Αμεση ακύρωση της νομοθετικής ρύθμισης για την παρακράτηση των συντάξεων των ενοίκων των στεγαστικών δομών, αλλά και των λεγόμενων προνοιακών ασθενών (σε ιδρύματα, δομές κλπ) όπου η παρακράτηση ήδη εφαρμόζεται από διετίας.

9. Αμεση εφαρμογή της Τομεοποίησης, με Τομείς Ψυχικής Υγείας (ΤΟΨΥ) το πολύ μέχρι 100.000 κατοίκους, στη λογική ότι η Τομεοποίηση δεν είναι απλώς μια γεωγραφική παράμετρος, αλλά μια ουσιωδώς θεραπευτική παράμετρος, χωρίς την οποία δεν υπάρχει «ανάληψη ευθύνης» της υπηρεσίας για τα όποια προβλήματα ψυχικής υγείας εντός της κοινότητας. Με δεδομένη την κατάσταση και το είδος των υπαρχόντων υπηρεσιών, ο σχεδιασμός και η έναρξη εφαρμογής της Τομεοποίησης δεν μπορεί να γίνει παρά με σημείο αναφοράς την μονάδα νοσηλείας. Οπου υπάρχει Κέντρο Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ) θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στον εν λόγω ΤΟΨΥ ως η βασική του μονάδα, ενώ η δημιουργία ΚΨΥ σε κάθε ΤΟΨΥ θα είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Σε σύνδεση με την Τομεοποίηση και τον σχεδιασμό των κοινοτικών υπηρεσιών να υπάρξει διόρθωση και επικαιροποίηση του Χάρτη Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, που, στην παρούσα του μορφή, αποτελεί μια δυσανάγνωστη, για τον όποιο ενδιαφερόμενο, λίστα εταιρειών (και όχι υπηρεσιών) χωρίς καμιά σχέση με την υπάρχουσα, ζοφερή πραγματικότητα των υπαρχόντων ή μη, λειτουργούντων ή μη, και πού, υπηρεσιών.

10. Άμεσες κινήσεις για ίδρυση ΚΨΥ σε κάθε ΤΟΨΥ, διασυνδεδεμένων με την μονάδα νοσηλείας και με το πλήρες δίκτυο των δομών ψυχικής υγείας του ΤΟΨΥ (στεγαστικές δομές κλπ). Το ΚΨΥ παρέχει πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια πρόληψη και φροντίδα, έχει κλίνες νοσηλείας, λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, επτά μέρες την εβδομάδα και αποτελεί την κεντρική μονάδα του δικτύου των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Προφανώς, θα χρειαστούν οι αναγκαίες προσλήψεις για την επαρκή και αποτελεσματική στελέχωσή τους. 

Τα ελάχιστα ΚΨΥ που λειτουργούν σήμερα (δραματικά υποστελεχωμένα), απευθύνονται (και απευθύνονταν ανέκαθεν) σε δυσανάλογα μεγάλους ΤΟΨΥ, λειτουργώντας στη λογική του εξωτερικού ιατρείου και όχι της ανάληψης της ευθύνης για παροχή της εκάστοτε αναγκαίας και ολοκληρωμένης φροντίδας, που εξ΄ ορισμού θα έπρεπε να παρέχεται από μια κοινοτική υπηρεσία, στο πλήρες φάσμα των αιτημάτων του τομέα στον οποίο απευθύνονται, χωρίς επιλογές και αποκλεισμούς, Αναλαμβάνουν, ως επί το πλείστον, τις θεωρούμενες ως πιο «ελαφρές» περιπτώσεις, παραπέμποντας εκ προοιμίου τις πιο «δύσκολες», αυτές με τις πι πολύπλοκες ανάγκες, στην νοσοκομειακή νοσηλεία, εκτρέφοντας ταυτόχρονα το έδαφος για παράπλευρες, ιδιωτικού χαρακτήρα απαντήσεις σε πολλούς εκ των χρηστών, από προσωπικό δημοσίων υπηρεσιών.

11. Ίδρυση ψυχιατρικών κλινικών σε γενικά σε νοσοκομεία της επαρχίας όπου δεν υπάρχουν (πχ, Στερεά Ελλάδα, νησιά κλπ), αλλά και σε κάποια της Αθήνας, όπου υπάρχουν ομάδες ψυχιάτρων χωρίς κλινική. Ταυτόχρονα, ενδυνάμωση των ψυχιατρικών κλινικών σε νοσοκομεία της επαρχίας όπου υπάρχουν μεν, αλλά υπολειτουργούν. Μελέτη του ζητήματος της επάρκειας των ψυχιατρικών κλινών δεδομένου ότι το πλήθος των ράντζων σ΄ ένα βαθμό οφείλεται σε καθαυτό έλλειψη κλινών, πέρα από την παντελή έλλειψη του «φίλτρου» του ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών.

12. Ενίσχυση (χρηματοδότηση κλπ) των υπαρχόντων και δημιουργία νέων δομών και ευκαιριών επαγγελματικής αποκατάστασης (ΚΟΙΣΠΕ κλπ), με κανονική, αξιοπρεπή αμοιβή για τους εργαζομένους. Το ζήτημα της εργασιακής ένταξης είναι εκ των ουκ άνευ για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση και την κοινωνική επανένταξη.

Οι ΚΟΙΣΠΕ πρέπει ν΄ αλλάξουν νομικό πλαίσιο έτσι ώστε να μπορούν να λειτουργούν από (και για) τους άμεσα ενδιαφερόμενους (άτομα με ψυχιατρική εμπειρία κλπ) και να πάψουν να είναι απλώς μέσον απασχόλησης κάποιων λειτουργών. Ο ελάχιστος, έως συχνά μηδενικός, αριθμός των εργαζόμενων χρηστών που απασχολούν, αποτελεί πραγματική διακωμώδηση του ρόλου για τον οποίο υποτίθεται ότι δημιουργήθηκαν και έχουν κληθεί να παίξουν. Για ν΄ ανταποκριθούν στον στοιχειωδώς ενταξιακό και αποκαταστασιακό τους χαρακτήρα πρέπει, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζουν μόνιμη και ικανοποιητικά αμειβόμενη εργασία, μακριά από τις λογικές της απασχόλησης ορισμένου χρόνου και των απολύσεων, όπως συνέβη πρόσφατα με την απόλυση 3 εκ των 4 συνολικά εργαζομένων στον ΚΟΙΣΠΕ Βορείων προαστίων Αθήνας

13. Άμεση παρέμβαση για την ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας για την ακούσια νοσηλεία (ν. 2071/92) έτσι ώστε να γίνεται άμεση εκδίκαση και ο άμεσα ενδιαφερόμενος να μπορεί να παρίσταται με δικό του πραγματογνώμονα, αν το επιθυμεί, και δικηγόρο. Να τηρηθούν, επιτέλους, οι διατάξεις που προβλέπουν ότι εντός 10 ημερών η υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται. Ταυτόχρονα, να πάψουν οι ακούσιες νοσηλείες να εκτελούνται από την αστυνομία και να δημιουργηθούν κατάλληλες προς τούτο υγειονομικές υπηρεσίες (ψυχίατρος, νοσηλευτές), που θα τις εκτελούν και θα καλούν αυτές την αστυνομία μόνο σε πολύ έκτακτες περιπτώσεις.

14. Αντίστοιχη μέριμνα πρέπει να υπάρξει και ως προς την εφαρμογή του νόμου για την δικαστική συμπαράσταση, ότι, δηλαδή, θα πρέπει να εφαρμόζεται ουσιαστικά όχι διεκπεραιωτικά. Να ληφθεί πρόνοια για ουσιαστικό έλεγχο της λειτουργίας του δικαστικού συμπαραστάτη, καθώς και ότι, σε ανθρώπους που δεν έχουν κανένα κοινωνικό στήριγμα, διασφαλίζεται μια αποτελεσματική και αξιόπιστη παρουσία για διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων πραγματικά προς όφελός τους.

15. Η τήρηση της νομοθεσίας για την ακούσια νοσηλεία και για την δικαστική συμπαράσταση εντάσσεται στο πεδίο των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία. Θα πρέπει να υπάρξει ενδιαφέρον για το όργιο των κατασταλτικών μέτρων, των μηχανικών καθηλώσεων (που ενίοτε έχουν ως «παρενέργεια» τον θάνατο), των περιορισμών της κλειδωμένης πόρτας, των όποιων αυθαίρετων κανόνων επιβάλλονται. Θα χρειαστούν μηχανισμοί προστασίας των δικαιωμάτων (ουσιαστικοί και όχι, όπως μέχρι τώρα, κατ΄ επίφασιν και προσχηματικοί), αλλά, προπαντός, διαδικασίες που ανοίγουν δρόμους προς τον επαναπροσανατολισμό (την αλλαγή κουλτούρας και πράξης) των λειτουργών προς μιαν «άλλη ψυχιατρική». Σ΄ αυτή τη βάση, μια από τις παραμέτρους της οποίας είναι η εξασφάλιση του αριθμητικά αναγκαίου και επαρκώς εκπαιδευμένου προσωπικού σε όλες τις μονάδες ψυχικής υγείας, η μηχανική καθήλωση θα πρέπει επιτέλους να αποφασιστεί ότι δεν αποτελεί ιατρική πράξη, ότι η εφαρμογή της συνιστά καταστρατήγηση θεμελιακών δημοκρατικών και συνταγματικών δικαιωμάτων του ατόμου και, ως εκ τούτου, η τέλεσή της να αποτελεί ποινικό αδίκημα.

16. Η μεταφορά των ψυχιατρικών κλινικών των ψυχιατρείων σε κατάλληλους και επαρκείς χώρους στα γενικά νοσοκομεία θα ακολουθήσει στο βαθμό που οι νέες προσεγγίσεις, πρακτικές και θεσμικές λειτουργίες παγιώνονται και προχωράει με ουσιαστικό τρόπο η ανάπτυξη του ολοκληρωμένου δικτύου των κοινοτικών υπηρεσιών, που θα υποκαθιστούν πλήρως και θα λειτουργούν εναλλακτικά στο ψυχιατρείο. Σε όλη αυτή την διαδικασία του μετασχηματισμού θεωρείται ως  αυτονόητη, και εκ των ουκ άνευ, η πλήρης αξιοποίηση, χωρίς καμιά εξαίρεση, του υπάρχοντος προσωπικού και επειδή αυτό δεν επαρκεί, η πρόσληψη του αναγκαίου αριθμού όλων των ειδικοτήτων που θα απαιτηθεί για την επαρκή στελέχωση των υπηρεσιών.

17. Είναι πρωταρχικής σημασίας, σε όλη αυτή την διαδικασία, ο ενεργός και αποφασιστικός ρόλος των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία και των οικογενειών. Μέχρι τώρα, τα «άτομα με εμπειρία» και οι οικογένειες, παρά τις προθέσεις και την ενεργό αγωνιστική συμμετοχή τους, έχουν συνήθως χρησιμοποιηθεί, από το κυρίαρχο σύστημα, με διακοσμητικό τρόπο, ως δήθεν «συμμέτοχοι» (συχνά προσκεκλημένοι και παρακαθήμενοι σε διάφορα τραπέζια και συνέδρια των «ειδικών»), ενώ οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην αυτών. Είναι σημαντικό να απλωθούν περαιτέρω και να ενδυναμωθούν τα κινήματα και οι συλλογικότητες ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, αλλά και των συλλόγων των οικογενειών, να γίνεται έμπρακτα σεβαστή η ανεξάρτητη και αδιαμεσολάβητη παρουσία και λειτουργία τους και ο ενεργός και αποφασιστικός ρόλος τους στα τεκταινόμενα.

18. Ένα κρίσιμο ζήτημα είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος που συνιστούν, από πολλές απόψεις, οι ΜΚΟ της Ψυχικής Υγείας, μια μορφή ιδιωτικοποίησης, αλλά, ωστόσο, χωρίς ίδιους πόρους και στηριζόμενες για την επιβίωσή τους στην  κρατική χρηματοδότηση. Καθώς στο τέλος του 2015 εξαντλείται η έκτακτη χρηματοδότηση της ΕΕ για την διάσωσή τους, προκειμένου να επιτευχθεί το «βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων», είναι σαφές ότι, από το 2016, θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Με την περαιτέρω ιδιωτικοποίησή τους προ των πυλών, η μόνη λύση είναι η άμεση δημοσιοποίησή τους (η ανάληψή τους από το κράτος) αφού, καθώς είναι κρατικοδίαιτες, αυτό δεν θα είχε κανένα κόστος. Θα είναι μια ενέργεια ασφαλής και για τους ενοίκους των δομών και για το προσωπικό, που θα αποκτήσει, έτσι, μονιμότητα της θέσης εργασίας και δεν θα είναι έρμαιο των όποιων εκβιασμών και της αχαλίνωτης αυθαιρεσίας των αφεντικών των ΜΚΟ.

19. Οι διαδικασίες Αποιδρυματοποίησης θα έπρεπε να συμπεριλάβουν και τις λεγόμενες προνοιακές δομές και ιδρύματα, όχι μόνο στα Λεχαινά, αλλά και πολλά άλλα σε ολόκληρη τη χώρα, όπου οι συνθήκες είναι μεσαιωνικές.

20. Ακύρωση των όποιων σχεδίων, σκέψεων και προετοιμασιών για την ίδρυση δικαστικού (ών) ψυχιατρείου(ων). Να εξεταστεί η διεθνής εμπειρία και η επεξεργασία λύσεων εναλλακτικών στο δικαστικό ψυχιατρείο. Να εξεταστεί, επίσης, η άμεση αλλαγή του σχετικού νομοθετικού πλαισίου (άρθρα 34, 69, 70 ΠΚ κλπ) σε μια κατεύθυνση που θα επιτρέπει, ενάντια στην φυλακτική λογική, μια πραγματική θεραπευτική παρέμβαση για τα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία που διαπράττουν το όποιο ποινικό αδίκημα. Απόρριψη πρέπει να υπάρξει και στην προετοιμαζόμενη εισαγωγή στην Ελλάδα της Υποχρεωτικής Θεραπείας στην Κοινότητα, στη μεταφορά, δηλαδή, της ψυχιατρικής καταστολής μέσα στην κατοικία του ατόμου.

21. Μια σειρά από νομοθετικές ρυθμίσεις, υπουργικές αποφάσεις και εγκύκλιοι για την Ψυχική Υγεία, που πέρασαν, κατ΄ εντολήν της task force, από τις υφυπουργούς που είχαν αναλάβει την Ψυχική Υγεία τα τελευταία τρία χρόνια προκειμένου να διευκολυνθεί το «βίαιο κλείσιμο» και η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της Ψυχικής Υγείας, πρέπει άμεσα να ακυρωθούν. Μεταξύ άλλων, θα πρέπει άμεσα να αναθεωρηθούν πρακτικές, ιδιαίτερα στις δομές των ΜΚΟ (Κέντρα Ημέρας κλπ), για ένταξη ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία σε θεραπευτικά προγράμματα ενός χρόνου με δυνατότητα για ανανέωση για έξη μήνες Ένα θεραπευτικό πλάνο δεν μπορεί να συγκροτείται στη βάση ομογενοποιημένων, γενικών και λογιστικής αρχής προδιαγραφών, αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες του ψυχικά πάσχοντος ατόμου και να έχουν όση διάρκεια όσο απαιτούν αυτές οι ανάγκες και επ΄ αόριστον.

22. Τέλος, θ΄ αποτελούσε ακύρωση της όποιας αξιοπιστίας της νέας διακυβέρνησης η καθ΄ οιονδήποτε τρόπο συνδιαλλαγή και εκ νέου ανάθεση ρόλων σε συμβούλους και μέλη επιτροπών (ιδιοκτήτες ΜΚΟ και άλλοι) που είχαν οριστεί από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις για το σχεδιασμό του «βίαιου κλεισίματος» των ψυχιατρείων, της διάλυσης και της περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της ψυχικής υγείας.

6 Ιουνίου 2015

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

  

Πορεία στο Χαϊδάρι ενάντια στο βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων και τη διάλυση της ψυχικής υγείας

  

1 Απριλίου 2014 : Κάλεσμα σε συγκέντρωση για την Ψυχική Υγεία

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ,

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ

Μπροστά στον καταιγισμό των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης και των διαδοχικών μνημονίων σε κάθε πτυχή της ζωής μας, με την μαζική ανεργία, την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, την προϊούσα διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών, την πλήρη κατάργηση του όποιου «κράτους πρόνοιας» υπήρχε μέχρι τώρα και την ραγδαία, εν μέσω όλων αυτών, πτωχοποίηση της πλειονότητας, η συστηματική διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας (με αποκορύφωμα, μέχρι τώρα, την διάλυση του ΕΟΠΥΥ) και η πλήρης ιδιωτικοποίησή τους αποτελεί μιαν από τις πρώτες προτεραιότητες της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης.

Στο χώρο της Ψυχικής Υγείας, ακριβώς τη στιγμή που η κρίση αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο και κάνει όλο και πιο πολύπλοκη την εμφάνιση προβλημάτων ψυχικής υγείας σε όλο και πιο πλατειά κοινωνικά στρώματα, ακριβώς την ίδια στιγμή οι υπάρχουσες δημόσιες υπηρεσίες (τα τρία ψυχιατρεία που απέμειναν και οι όποιες άλλες, ανεπαρκέστατες αριθμητικά, διάσπαρτες, κατακερματισμένες και ισχνές υπηρεσίες ψυχικής υγείας) αποδυναμώνονται και οδηγούνται στο κλείσιμο.

Αυτό το βίαιο κλείσιμο/κατάργηση των ψυχιατρείων δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την πάλαι ποτέ επιδίωξη για ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας, δημόσιο και δωρεάν, «πέρα από» τον κατασταλτικό και, κατ΄ ουσίαν, αντιθεραπευτικό θεσμό του ψυχιατρείου, ενός οργάνου πρωτίστως κοινωνικού ελέγχου αντί θεραπευτικής φροντίδας και υποστήριξης των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.

Η μετάβαση «πέρα από» το ψυχιατρικό άσυλο ήταν πάντα συνυφασμένη:

- με την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών, για στήριξη και φροντίδα στον «τόπο κατοικίας» και εντός του κοινωνικού ιστού.

- με μιαν «άλλη ψυχιατρική» που ακούει ισότιμα τον «άλλο», αντί να τον μετατρέπει σε «πράγμα».

- με μια ψυχιατρική που δίνει σημασία και αξία στο βίωμα του υποκειμένου και πασχίζει για την κατανόηση και την απάντηση στις ανάγκες του, αντί για την ταξινόμηση των εκάστοτε αναγκών σε διαγνωστικές κατηγορίες, που απλώς στιγματίζουν και αποκλείουν, χρήσιμες μόνο για τον κοινωνικό έλεγχο και για τις φαρμακοβιομηχανίες.

- με κοινοτικές υπηρεσίες που θα λειτουργούσαν σε μια λογική προστασίας που σέβεται και στηρίζει την ελευθερία και τα δικαιώματα του προσώπου, σε αντιδιαστολή με τη δήθεν «προστασία» του ασύλου, στην υπηρεσία της «δημόσιας τάξης» (κατά των, υποτίθεται, «επικίνδυνων» διαφορετικών συνανθρώπων μας) και συνυφασμένης με το πνίξιμο της ελευθερίας.

- με κοινωνικά κινήματα και διαδικασίες «από τα κάτω» και όχι με άνωθεν διοικητικούς χειρισμούς.

Το να πάμε «πέρα από» το ψυχιατρείο σημαίνει μια διαδικασία κλεισίματος στη διάρκεια της οποίας θα οικοδομούνταν οι εναλλακτικές κοινοτικές υπηρεσίες έτσι ώστε, για όποια μονάδα κλείνει, να υπάρχει ήδη σε λειτουργία η εναλλακτική μονάδα που θα την αντικαταστήσει.

Το κλείσιμο των ψυχιατρείων που προωθούν τώρα δεν αρκείται καν στην μέχρι τώρα απανθρωποποιητική «καταπιεστική προστασία» του παραδοσιακού ψυχιατρείου. Είναι συνυφασμένο με την πλήρη νεοφιλελευθεροποίηση της οικονομίας που μετατρέπει ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού σε περιττούς, με πρώτους μεταξύ αυτών τους ψυχικά πάσχοντες. Ακόμα και το ψυχιατρείο (πόσο μάλλον ένα «κοινωνικό κράτος») αποτελεί όχι απλώς ένα δυσβάστακτο βάρος για την δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά αντιστρατεύεται την ίδια τη λογική και τις ανάγκες της «ελεύθερης αγοράς».

Στη θέση τους έχουν αποφασίσει την δημιουργία «δικαστικών ψυχιατρείων» (τουλάχιστον δυο) για την φύλαξη (και όχι για την θεραπεία) των λεγόμενων «ακαταλογίστων» του άρθρου ΠΚ 69, στα πλαίσια της δημιουργίας φυλακτικών καταστημάτων υψίστης ασφαλείας, στη λογική της οικοδόμησης ενός επιτελικού  «κράτους ασφαλείας», για την κατασταλτική διαχείριση αυτού που η κυρίαρχη τάξη πραγμάτων κατασκευάζει ως «κοινωνική επικινδυνότητα».

Ήδη τα υπάρχοντα ψυχιατρεία μαραζώνουν και «κλείνουν», μέρα με τη μέρα, «εκ των έσω», χωρίς καν να έχει μπει το οριστικό λουκέτο που ετοιμάζουν. Με την τεράστια μείωση του προσωπικού (σε σημείο αδυναμίας λειτουργίας), με την έλλειψη βασικών υλικών και φαρμάκων, με το πρωτοφανές ποσοστό των ανασφάλιστων ασθενών (πάνω από ένας στους τρεις), που οδηγεί σε αδυναμία ακόμα και προμήθειας της φαρμακευτικής αγωγής που έχουν ανάγκη, με την πτώχευση και την αδυναμία των οικογενειών να παράσχουν την αναγκαία στήριξη. Ήδη προωθείται, με αυταρχικό τρόπο, από την Διοίκηση του ΨΝΑ, το βιαστικό και βάναυσο πέταγμα των ασθενών χρόνιας παραμονής, με πρώτους αυτούς των γηροψυχιατρικών τμημάτων, παντού όπου βρεθεί διαθέσιμος χώρος, στο όποιο ίδρυμα ανά την επικράτεια, καταστρατηγώντας κατάφωρα την όποια θεραπευτική διαδικασία.

Ο δρόμος, που ‘φιλοξενεί’ όλο και περισσότερους ψυχικά πάσχοντες μεταξύ των αστέγων, είναι ο τελικός προορισμός – μια στάση πριν το θάνατο.

Είναι πάνω σε αυτό το έδαφος της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης που έρχεται με φυσικό, όπως πάντα, τρόπο να ακουμπήσει η επαναφορά των ναζιστικών πρακτικών της «στείρωσης» και της «ευθανασίας» από την Χρυσή Αυγή, ως η επαναφορά της «τελικής λύσης» που τότε, όπως και τώρα, έχει ως αφετηρία τους ψυχικά πάσχοντες.

Το ζήτημα της ψυχικής υγείας, το ολοκαύτωμα που ετοιμάζουν, μας αφορά όλους.

Το Χαϊδάρι, πέρα από τις πολύμορφες ιστορικές του παραδόσεις, έτυχε να φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες τα δυο ψυχιατρεία -πολλοί εκ των εργαζομένων σε αυτά είναι δημότες του.

Η μοίρα, όπως πάντα σε ολόκληρη τη διαδρομή των νεοφιλελεύθερων πρακτικών στην ψυχική υγεία σε μια σειρά από χώρες, κοινή: στο δρόμο οι ασθενείς, διαθεσιμότητα/κινητικότητα απόλυση των εργαζομένων.

Χωρίς ένα κίνημα από τα κάτω, χειραφετητικό, ενιαιομετωπικό, οργανωμένο και διαρκείας, αυτή η ‘κοινή μοίρα’, όπως η αντίστοιχη σε ολόκληρη την κοινωνία, δεν μπορεί να ανατραπεί. Για αυτό και η αφετηρία, η πρώτη στιγμή ενός κοινωνικού κινήματος για την ψυχική υγεία από το Χαϊδάρι, μπορεί να έχει και μια συμβολική σημασία.

Ένα κοινωνικό κίνημα για την απόκρουση των καταστροφικών τους σχεδίων, που αντιστρατεύεται το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, όχι γιατί είναι αγκυλωμένο στο παραδοσιακό ψυχιατρικό άσυλο, αλλά από τη σκοπιά μιας άλλης, εναλλακτικής και χειραφετητικής προσέγγισης στην ψυχική υγεία.

Καλούμε όλους και όλες στη συγκέντρωση της 1 Απριλίου 2014, 6.30 μμ, στην αίθουσα του Δημαρχείου Χαϊδαρίου, στο Παλατάκι, για ενημέρωση, συζήτηση και από κοινού οργάνωση των επόμενων βημάτων ενός αγώνα διαρκείας,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

ΣΕΨΑΕΚΟ : Με αφορμή τις διαθεσιμότητες στα ψυχιατρεία…

Σωματείο Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευάλωτων Κοινωνικά Ομάδων (Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο)

Με αφορμή τις διαθεσιμότητες στα ψυχιατρεία…

Η απόλυτη διάλυση των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας

Όλοι στο Υπουργείο Υγείας την Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 9 π.μ.

Χρόνια τώρα είναι γνωστά τα προβλήματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας τόσο στο δημόσιο τομέα όσο και στον ιδιωτικό τομέα (Ν.Π.Ι.Δ.) που χρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε. και το ελληνικό κράτος. Την εποχή όμως των μνημονίων και της παραβίασης κάθε δικαιώματος αλλά και κάθε έννοιας δημοκρατίας η ψυχική υγεία που κατέρρεε τώρα εξολοθρεύεται. Τα δικαιώματα των ασθενών και των εργαζομένων καταπατούνται βάναυσα. Με την ηγεσία του Λοβέρδου στο Υπουργείο Υγείας και τώρα με τον Γεωργιάδη επιδιώκεται η κλοπή των συντάξεων των ασθενών, αλλά και η πλήρης ιδιωτικοποίηση του ευαίσθητου αυτού τομέα.

Περί ευαισθησίας όμως γνωρίζουμε. Όσοι υπηρετούν την ασκούμενη πολιτική των μνημονίων και του κεφαλαίου δε σταματούν πουθενά: τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, η ενημέρωση, το φυσικό περιβάλλον καταστρέφονται για να σωθούν οι έχοντες και κατέχοντες και για να υποδουλωθούν, αφού εξαθλιωθούν οι περισσότεροι από το λαό. 

Παριστάνουν ότι θέλουν να κλείσουν τα δημόσια ψυχιατρεία για να υπηρετήσουν την αποασυλοποίηση. Μα για την επιτυχία της αποασυλοποίησης πρέπει να υπάρχουν στεγαστικές δομές και μια σειρά από τομεοποιημένες υπηρεσίες. Επειδή όμως και αυτά που υπήρχαν τα έχουν ήδη διαλύσει, ο στόχος τους είναι να πετάξουν τους ανθρώπους οπουδήποτε, μέχρι και στον δρόμο. Δε μας εκπλήσσει η πρόθεσή τους όσο κι αν μας σοκάρει η αναλγησία τους. Πετάνε τους εργαζόμενους στην ανεργία, απαιτούν από το λαό να πληρώνουν ακόμα και αν δεν έχουν, χαράτσια, φόρους, κτλ και τους οδηγούν στην απελπισία και την αυτοκτονία. Ανακοίνωσαν, λοιπόν, την Παρασκευή και 150 διαθεσιμότητες εργαζομένων από το Δαφνί και άλλες 80 από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και το σχέδιο υλοποιείται. Δεν τους καίγεται καρφί για το ανθρώπινο κόστος. Έχουν χάσει κάθε ανθρώπινη ιδιότητα.

Και δυο λόγια για τα Ν.Π.Ι.Δ. Οι περισσότερες δομές, για να μην πούμε όλες και κατηγορηθούμε για ισοπέδωση, κάνουν μια στοιχειώδη φύλαξη των ενοίκων, όταν πρόκειται για στεγαστικές δομές με λίγο και κουρασμένο προσωπικό και όταν πρόκειται για κέντρα ημέρας, κυνηγούν την αύξηση του αριθμού των ασθενών, γιατί έτσι εξασφαλίζονται περισσότεροι κρατικοί πόροι. Οι εκπρόσωποι των διοικήσεων λένε καθαρά στους εργαζόμενους «ξεχάστε την ποιότητα, τώρα θέλουμε ποσότητα» και μειώνουν θεραπευτικές συνεδρίες και αυξάνουν «τα περιστατικά». Μην ξεχάσουμε να πούμε ότι παίρνουν και χρήματα από το ΕΣΠΑ για δυο χρόνια και αναπτύσσουν μάλιστα και τη δραστηριότητα τους για να την εγκαταλείψουν μετά με την ανοχή ή και τις ευλογίες του κράτους που ούτε σχεδιασμό διαθέτει ούτε και θέλει να έχει. Όσο για τους εργαζόμενους στα Ν.Π.Ι.Δ.; ξεφορτώθηκαν τους συνδικαλιστές με μεγάλη μαεστρία, άλλοι παραιτήθηκαν για λόγους αξιοπρέπειας και άλλοι δουλεύουν απλαισίωτοι και αβοήθητοι χωρίς πια να μιλούν ή να διεκδικούν το παραμικρό. Οι τελευταίοι δεν έχουν αυταπάτες μια και παραδέχονται συχνά πως η ανάγκη τους για το μισθό ή τα λίγα ένσημα για να βγουν στη σύνταξη τους κρατούν εκεί σιωπηρούς μα και αηδιασμένους.

Οι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία, οι ασθενείς με τις οικογένειές και ενωμένοι με τους αγωνιζόμενους κλάδους πρέπει να συντονιστούν και να ανατρέψουν την κυβέρνηση αυτή και κάθε κυβέρνηση της ίδιας πολιτικής και να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή τους. Σε αντίθετη περίπτωση θα μας εξαθλιώνουν όλο και περισσότερο και τώρα πια το ξέρουμε καλά.

Το Δ.Σ. του Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο

 

20 Νοέμβρη στο Υπουργείο Υγείας: Συγκέντρωση ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων και αναπήρων

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΩΝ

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013, 11.00 πμ

(update 1: Η συγκέντρωση ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων αναβάλλεται για την ερχόμενη Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013, λόγω απουσίας της υφυπουργού στο εξωτερικό - update 2: Η συγκέντρωση δεν θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 26 Νοέμβρη γιατί η υφυπουργός θα απουσιάζει και πάλι στο εξωτερικό!!!).

Εχουν περάσει πάνω από δυο εβδομάδες από την ημέρα που η υφυπουργός Υγείας κ. Ζ. Μακρή είχε αθετήσει, για δεύτερη φορά, την δέσμευσή της να συναντήσει την Επιτροπή ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων, υποσχόμενη, για μιαν ακόμη φορά, να ειδοποιήσει η ίδια προκειμένου να κλειστεί νέο ραντεβού, όταν «οι πολυάριθμες ασχολίες και υποχρεώσεις της» θα της το επέτρεπαν.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι οι μόνοι που δεν χωρούν σ΄ αυτές τις «πολυάριθμες υποχρεώσεις» και για τους οποίους δεν βρίσκεται ποτέ χρόνος, είναι οι χρήστες/λήπτες των υπηρεσιών, οι οικογένειές τους και οι λειτουργοί ψυχικής υγείας που τους στηρίζουν στις, όλο και πιο δύσβατες, διαδρομές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης/κοινωνικής επανένταξης.

Είναι απέναντι σ΄ αυτούς που η υφυπουργός οφείλει να τοποθετηθεί, στα σοβαρά και χωρίς υπεκφυγές, και να δεσμευτεί απέναντι στο αίτημα για νομοθετική ακύρωση της καταλήστευσης, από το Υπουργείο Υγείας, των συντάξεων των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές.

Η ολοκληρωμένη πρόταση που αιτιολογεί τον παράνομο χαρακτήρα και τις εξοντωτικές επιπτώσεις της παρακράτησης, απαιτώντας την ακύρωσή της, ενώ ταυτόχρονα προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την ασφαλή (και υποστηριζόμενη, όταν και όσο χρειάζεται) διαχείριση των εισοδημάτων των φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές από τους ίδιους και για την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών, έχει κατατεθεί, και αυτή, από 15μέρου στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, αλλά και στο γραφείο της υφυπουργού.

Μαζευόμαστε, όλες και όλοι, έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου, στις 11 πμ, και απαιτούμε συνάντηση με την υφυπουργό.

Της γνωστοποιούμε από τώρα την ημερομηνία και την ώρα της συγκέντρωσής μας για να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις της, έτσι ώστε να βρει χρόνο να μας συναντήσει.

Σε κάθε περίπτωση, στις 20 Νοέμβρη, δεν θα φύγουμε από την οδό Αριστοτέλους 17, αν δεν την συναντήσουμε, όσο αργά κι΄ αν χρειαστεί να μείνουμε στο δρόμο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΣΟΨΥ ΒΥΡΩΝΑ, ΣΟΨΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ΣΟΨΥ Β. ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ, ΕΣΑΜΕΑ, ΚΙΝΑΨΥ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ

Σημείωση: Όλα τα κείμενα για το θέμα της παρακράτησης των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων μπορείτε να τα βρείτε εδώ 

11 Οκτώβρη στο Υπουργείο Υγείας: Διαδήλωση ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ / ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, 11.00 πμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Καλούμε όλους, χρήστες/λήπτες των υπηρεσιών, οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, σωματεία εργαζομένων στην ψυχική υγεία και όλες τις ενδιαφερόμενες συλλογικότητες, σε συγκέντρωση/διαδήλωση έξω από το Υπουργείο Υγείας (Αριστοτέλους 17), την Παρασκευή, 11/10/2013, ώρα 11 πμ, ενάντια στην πρωτοφανώς βάναυση μεταχείριση των ψυχικά πασχόντων και γενικά των ατόμων που έχουν ανάγκη ψυχοκοινωνικής φροντίδας, περίθαλψης και φιλοξενίας, που συνιστά η παρακράτηση υψηλού ποσοστού επί της σύνταξής τους, προκειμένου να συνεχίσουν να τυγχάνουν αυτής της φιλοξενίας ή φροντίδας, αλλιώς θα πεταχτούν στο δρόμο.

Όπως είναι γνωστό, οι διαδικασίες και οι προετοιμασίες για την έναρξη υλοποίησης της παρακράτησης στις μονάδες του δημοσίου έχουν προχωρήσει (κατ΄ αρχήν, από το ΙΚΑ) και η εφαρμογή του μέτρου μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή και μάλιστα αιφνιδιαστικά. Και σύμφωνα με άλλο νόμο που έχει ψηφιστεί, έπεται η επίσημη (και όχι απλώς άτυπη, όπως μέχρι τώρα) εφαρμογή της στις αντίστοιχες μονάδες του ιδιωτικού «μη κερδοσκοπικού» τομέα.

Η παρακράτηση προβλέπει κυριολεκτικό ξεζούμισμα των φιλοξενουμένων στις δομές, σε ποσοστό, ανάλογα με το ύψος της σύνταξης, που ξεκινά από 40% και φτάνει μέχρι 80%. Αυτή η παρακράτηση, ούτως ή άλλως αυθαίρετη και ληστρική, δεν γίνεται για βελτίωση, έστω και προσχηματικά, της φροντίδας τους, αλλά προορίζεται ν΄ αντικαθιστά ισόποσα τμήμα του προϋπολογισμού της εκάστοτε μονάδας φροντίδας/φιλοξενίας. Προβλέπεται, μάλιστα, η αναδρομική παρακράτηση από την ημερομηνία που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος, το 2011. Πρόκειται, ουσιαστικά, για ιδιωτικοποίηση του δημοσίου με μια και μόνη κίνηση: τον εκβιαστικό εξαναγκασμό των περιθαλπόμενων/φιλοξενουμένων να πληρώνουν, και μάλιστα αδρά, για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Εχει ζητηθεί συνάντηση εκπροσώπων των άμεσα ενδιαφερομένων, ληπτών των υπηρεσιών, οικογενειών, λειτουργών ψυχικής υγείας, σωματείων εργαζομένων με την αρμόδια επί θεμάτων ψυχικής υγείας υφυπουργό κ. Ζέττα Μακρή.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11/10/2013, ώρα 11.00 πμ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ,

ΛΗΠΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Σωματείο Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευάλωτων Κοινωνικά Ομάδων (Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο)

Το Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο στηρίζει τη συγκέντρωση / διαδήλωση
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, 11.00 πμ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

 

Το Σωματείο μας στηρίζει τη συγκέντρωση που οργανώνει η πρωτοβουλία λειτουργών ψυχικής υγείας, ληπτών των υπηρεσιών και οικογενειών ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων και καλούμε όλους τους εργαζόμενους των Ν.Π.Ι.Δ. στο Ψυχαργώς να συμμετέχουν την ερχόμενη Παρασκευή 11-10-2013 για να συναντηθούν και να ενωθούν μαζί με τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους στο Υπουργείο Υγείας.

Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να κλέβει τα χρήματα των ψυχικά πασχόντων και να τους υποχρεώνει να καλύπτουν, παρακρατώντας τις πενιχρές συντάξεις τους, τα λειτουργικά έξοδα των στεγαστικών δομών ψυχικής υγείας που υποχρηματοδοτούνται συστηματικά από το κράτος. Οι συντάξεις των ασθενών ανήκουν στους ίδιους και με κανένα νόμο της η κυβέρνηση δε νομιμοποιείται να τα υφαρπάζει. Ο προϋπολογισμός για την ψυχική υγεία και την υγεία πρέπει να είναι κρατικός και αδιαμφισβήτητος. Η φροντίδα των ψυχικά πασχόντων θα πρέπει να είναι δημόσια και δωρεάν και αυτό παραβιάζεται με την παρακράτηση των συντάξεών τους.

Δε δεχόμαστε να φροντίζονται μόνο όσοι έχουν και οι υπόλοιποι να καταλήγουν στο δρόμο ή στον καιάδα. Αυτή η επιλογή πέρα από το ότι είναι αυθαίρετη και ανήθικη είναι άκρως επικίνδυνη για όλους μας. Πρέπει να τους σταματήσουμε.

Το Δ.Σ.

Σημείωση: Όλα τα κείμενα για το θέμα της παρακράτησης των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων μπορείτε να τα βρείτε εδώ 

  

Στιγμιότυπα από την πορεία προς τη Βουλή των εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία, την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων και την Πρόληψη

12 Απριλίου 2013: Ημέρα Δράσης 

για την Ψυχική Υγεία, την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων και την Πρόληψη

12 Απριλίου 2013: Ημέρα Δράσης για την Ψυχική Υγεία, την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων και την Πρόληψη

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΩΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ 

ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Είμαστε οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ, το 18 ΑΝΩ, τα Κέντρα Πρόληψης, το πρόγραμμα Ψυχαργώς.

Είμαστε αυτοί που προσπαθούμε, σε συνθήκες άγριας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, να βοηθήσουμε τους εξαρτημένους στην πορεία προς τη θεραπεία. Αυτοί που προσπαθούμε για την κοινωνική επανένταξη, την υποστήριξη και τη θεραπεία παιδιών και ενηλίκων με ψυχικές διαταραχές, ενάντια στην ασυλοποίηση. Αυτοί που δουλεύουμε καθημερινά ενάντια στην εξάρτηση με γονείς, εκπαιδευτικούς, και νέους. 

Είμαστε η φωνή όσων δεν έχουν φωνή, των ευάλωτων ομάδων που η πολιτική της κυβερνητικής τρόικας προορίζει για τον κοινωνικό Καιάδα: Οι περικοπές στους προϋπολογισμούς του ΟΚΑΝΑ, των δομών του Ψυχαρχώς και των Κέντρων Πρόληψης έχουν ως αποτέλεσμα εργαζόμενοι 6, 8 και 11 μήνες απλήρωτοι να κρατούν τις δομές ζωντανές, οι υπηρεσίες μας να υπολειτουργούν και να απειλούνται με κλείσιμο, οι άνθρωποι που εξυπηρετούμε να κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, στο περιθώριο, σε νέα «άσυλα» και «κέντρα κράτησης», με τον κίνδυνο υποτροπής εξυπηρετούμενων στην Ψυχική Υγεία και την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων να ενισχύεται σημαντικά από αυτή την κατάσταση.

Εργαζόμενοι και σωματεία της Πρόληψης, της Αντιμετώπισης της Εξάρτησης και της Ψυχικής Υγείας έχουμε συναντηθεί εδώ και αρκετούς μήνες, έχουμε κάνει μαζικές διαδηλώσεις και παραστάσεις στο Υπουργείο Υγείας, στο Υπουργείο Οικονομικών, στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, στη Βουλή, έχουμε απευθυνθεί στην κοινωνία κι έχουμε δεχθεί την αλληλεγγύη συμπολιτών μας κι άλλων εργαζομένων.

Η συνεχιζόμενη εγκληματική πολιτική περικοπών του κοινωνικού κράτους, η αδιαφορία για τους εργαζόμενους που δουλεύουν απλήρωτοι, οι συνεχείς καθυστερήσεις να δοθεί μία οριστική και αξιοπρεπής λύση, οι υποκριτικές μεταθέσεις ευθυνών από Υπουργείο σε Υπουργείο, η υποδοχή μας στο Υπουργείο Υγείας με χημικά και ξύλο δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από το να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, να διεκδικούμε και να ασκούμε πιέσεις για όσο χρειαστεί.

Στις 12 Απρίλη συναντιόμαστε πάλι! Απεργούμε, διαδηλώνουμε, διεκδικούμε!

Αγωνιζόμαστε για την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα όσων απευθύνονται στις υπηρεσίες μας να έχουν δημόσια, δωρεάν και ποιοτική φροντίδα.

Αγωνιζόμαστε για τη δική μας συλλογική, εργασιακή και προσωπική επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Την Παρασκευή 12/04:

-Συγκέντρωση στο ΥΥΚΑ στις 10.00πμ για τα σωματεία Απεξάρτησης και Ψυχικής Υγείας

-Συγκέντρωση στο Υπουργείο Εσωτερικών στις 9.30 για το Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

-Συνάντηση όλων των Σωματείων στο Υπουργείο Οικονομικών

-Κοινή πορεία ως τη Βουλή και κατόπιν ως το Υπουργείο Υγείας

Σύλλογος Εργαζόμενων ΟΚΑΝΑ

Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο.

Σωματείο Εργαζόμενων Περιβολάκι

Σωματείο Εργαζόμενων στα Κέντρα Πρόληψης

Σωματείο Εργαζόμενων ¨ΠΥΞΙΔΑ¨ Ηπείρου

Εργαζόμενοι 18ΑΝΩ

Σύλλογος Εργαζόμενων ΚΕΘΕΑ

Σωματείο Εργαζομένων Συλλόγου Ατόμων με Αυτισμό Νομού Λάρισας

Σωματείο Εργαζόμενων στην ΕΔΡΑ

 

Οι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις

  

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΝΕΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑ ΤΗΡΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ

Μετά την κινητοποίηση της περασμένης εβδομάδας, όπου εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία απ’ όλη την Ελλάδα (μαζί και εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ) πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το ΥΥΚΑ, η ηγεσία του Υπουργείου εξαναγκάστηκε σε μια υποχώρηση (αφού μας «φίλεψε» και λίγα χημικά και κλωτσιές από τα ΜΑΤ). Σε συνάντηση που έγινε με την υφυπουργό την Παρασκευή 5/4, αυτή δεσμεύτηκε, εκτός από τα 10 εκ ευρώ που θα δινόταν για το β’ τρίμηνο του 2013, να δώσει νωρίτερα -αντί για τον Ιούλιο- τη χρηματοδότηση που αντιστοιχούσε στο γ’ τρίμηνο, δηλαδή άλλα 10εκ. ευρώ. Για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν αυξήθηκε ο προϋπολογισμός, απλά το Υπουργείο λεει ότι θα δώσει νωρίτερα το επόμενο 25% της ετήσιας επιχορήγησης. Τέλος μιλάνε για 6εκ. ευρώ ακόμα από το 2% των προμηθειών των νοσοκομείων (θυμίζουμε ότι παλιότερα μας έλεγαν ότι αυτό το ποσό είναι 1,3εκ ευρώ, αργότερα μας είπαν ότι είναι 3,8εκ. και τώρα έγινε 6εκ.). Συνολικά δηλαδή το ποσό που θα δοθεί στους φορείς σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Υπουργείου ανέρχεται σε 26εκ. ευρώ.

Ταυτόχρονα και μετά από καθυστέρηση μηνών, το Υπουργείο μιλά συγκεκριμένα για υπογραφή του συμφώνου με την ευρωπαϊκή επιτροπή που θα δώσει σημαντική ανάσα στην Ψυχική Υγεία. Ενημερωθήκαμε ότι ο υπουργός υγείας θα πάει Βρυξέλλες στις 23/04 για να κλείσει τη συμφωνία. Ο υπουργός Α. Λυκουρέντζος, την Παρασκευή στη βουλή, αναφέρθηκε στο ποσό των 80εκ ευρώ για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση. Μένει να δούμε τι ακριβώς θα σημαίνουν αυτά τα κονδύλια για το χώρο μας. Δηλαδή πόσα τελικά χρήματα θα διατεθούν από αυτά που τώρα μας υπόσχονται, πότε θα διατεθούν και πού θα διατεθούν, δηλαδή σε ποιες δομές και σε ποιες ανάγκες (μισθούς; ασφάλιση; νοίκια; ηλεκτροδότηση και άλλους λογαριασμούς; κοκ). Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη…

Οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν παράλληλα ότι και για το παραμικρό και το πιο αυτονόητο χρειάζεται πλέον να κινητοποιούμαστε και μάλιστα δυναμικά. Σίγουρα όσα έγιναν την περασμένη εβδομάδα καθώς και η συνεχής δημοσιοποίηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ψυχική υγεία ασκούν σημαντική πίεση στην ηγεσία του Υπουργείου. Όλοι καταλαβαίνουμε όμως ότι χρειάζεται να συνεχίσουμε να ασκούμε πιέσεις, καθώς έχουμε δει πολλές φορές δεσμεύσεις είτε να «ξεχνιούνται» είτε να καθυστερούν εγκληματικά. Αυτή η πολιτική είναι στο κάτω κάτω που έχει συνεισφέρει τα μέγιστα ώστε να βρίσκεται η Ψυχική Υγεία στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η συνέχιση των κινητοποιήσεων είναι λοιπόν απαραίτητη ώστε από τη μία να πιέζουμε για να μην μείνουν και αυτές οι υποσχέσεις στα λόγια αλλά να γίνουν πράξη και από την άλλη γιατί τα ποσά που δεσμεύονται ότι θα δοθούν (26εκ) είναι πολύ λίγα σε σχέση με όσα χρωστάνε σε εμάς και με όσα χρειάζεται η Ψυχική Υγεία άμεσα για να επιβιώσει. Με δεδομένα τα συσσωρευμένα χρέη των φορέων αλλά και τα...χρόνια χρονοδιαγράμματα που ακολουθούνται για να δοθούν χρήματα, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ούτε αρκετά να φτάσουν στους εργαζόμενους, ούτε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χρειάζεται να συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις για να εξασφαλίσουμε τις οφειλές του 2012 αλλά και τις οφειλές που ήδη μαζεύονται μέσα στο 2013.

Την ίδια στιγμή που ο δικός μας αγώνας είναι σε μια τέτοια κρίσιμη καμπή, η κατάσταση στον ΟΚΑΝΑ, το ΚΕΘΕΑ και τα Κέντρα Πρόληψης χειροτερεύει. Οι συνάδελφοι εκεί αντιμετωπίζουν πια προβλήματα παρόμοια με τα δικά μας – προβλήματα που εμείς αντιμετωπίζουμε εδώ και αρκετά χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι περικοπές στον ΟΚΑΝΑ που αγγίζουν το 50%. Θα δοθούν δηλαδή 18 εκ (από τα 32 εκ που δινόταν μέχρι πέρσι) τη στιγμή που μόνο για μισθοδοσία χρειάζονται 17εκ. Αυτό ισοδυναμεί με αδυναμία λειτουργίας του οργανισμού και παράλυση των υπηρεσιών. Ακριβώς τέτοιες καταστάσεις που ζούμε και εμείς καθημερινά…

Ο δρόμος μπροστά μας είναι του κοινού, συντονισμένου και μαζικού αγώνα, με επιμονή και διάρκεια. Ένας αγώνας απαραίτητος για να εξασφαλίσουμε τα δεδουλευμένα μας, αλλά και το μέλλον της εργασίας μας και των υπηρεσιών που έχουν απόλυτη ανάγκη οι πιο αδύναμες και ανυπεράσπιστες απέναντι σ’ αυτή τη λαίλαπα, ομάδες συνανθρώπων μας.

Απαιτούμε:

• Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων μας, τα οποία φτάνουν μέχρι και τους μισθούς 11 μηνών.

• Άμεση τήρηση των δεσμεύσεων της πολιτικής ηγεσίας του ΥΥΚΑ, υπογραφή του συμφώνου και άμεση διάθεση των αναγκαίων ποσών για να βγούμε από το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε φτάσει.

• Για τα παραπάνω αιτήματα να καταρτιστεί χρονοδιάγραμμα και σχέδιο από το Υπουργείο Υγείας με πλήρη διαφάνεια για τη διαχείριση των πόρων από τους φορείς. Θέλουμε να ξέρουμε πόσα χρήματα θα δοθούν, πότε και που θα δοθούν.

• Οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος σε όλες τις περιπτώσεις καταγγελιών που έχουν γίνει από εργαζόμενους. Να επιταχυνθούν άμεσα οι έλεγχοι. Να πάψει η εργοδοτική ασυδοσία όπου αυτή αποδεδειγμένα υπάρχει.

• Έγκαιρη και επαρκή κρατική χρηματοδότηση της Ψυχικής Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι με διαρκή μπαλώματα τα οποία ποτέ δεν επαρκούν και τελικά γιγαντώνουν τα οικονομικά, λειτουργικά και κατ’ επέκταση θεραπευτικά προβλήματα.

• Σχεδιασμός και έλεγχος της χρηματοδότησης από το σύνολο των φορέων που τους αφορά (εργαζόμενοι, σύλλογοι ληπτών, κοινωνικοί φορείς).

• Δημόσιο και δωρεάν Σύστημα Ψυχικής Υγείας για όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΝΕΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/04 ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΥΥΚΑ ΣΤΙΣ 11.00 ΠΜ

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗ

Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο. (Σωματείο Εργαζόμενων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευαίσθητων Κοινωνικά Ομάδων)

Σωματείο Εργαζόμενων στο Περιβολάκι

Σωματείο Εργαζόμενων ¨ΠΥΞΙΔΑ¨ Ηπείρου
Σωματείο Εργαζόμενων στην ΕΔΡΑ
Σωματείο Εργαζομένων Συλλόγου Ατόμων με Αυτισμό Νομού Λάρισας
 

Κινητοποίηση και των εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ 

ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Τρίτη, 9 Οκτώβρη 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ»

Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης προχωράμε σε στάση εργασίας την Τετάρτη, 10 Οκτώβρη 2012, ώρες 10πμ.-2μμ. και συμμετέχουμε σε κοινές δράσεις διαμαρτυρίας ανά την Ελλάδα, με συναδέλφους μας σε δομές ψυχικής υγείας και πρόνοιας.

Η «Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2012» στην Ελλάδα βρίσκει τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία, τα Ψυχιατρικά Τμήματα και τις Κλινικές του Ε.Σ.Υ. υπό διάλυση λόγω Μνημονίων, όπως βέβαια και όλα τα Νοσοκομεία και όλον τον χώρο της Δημόσιας Υγείας. Απειλείται ακόμα και η σίτιση αλλά και η προμήθεια απλού υγειονομικού υλικού, καθώς δεν υπάρχουν πια ούτε τα βασικά κονδύλια για την εξυπηρέτηση των ασθενών. Η κατάσταση επιδεινώνεται με την έλλειψη προσωπικού και την εξωφρενική και αντιεπιστημονική ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, την στιγμή μάλιστα που οι νοσηλευόμενοι ξεπερνούν τον επιτρεπόμενο αριθμό, καθώς η κρίση υποχρεώνει όλους τους πολίτες να αναζητούν θεραπεία μόνο στα Δημόσια Νοσοκομεία. Η διάλυση διά του ΕΟΠΥ και της πρωτοβάθμιας φροντίδας της Ψυχικής Υγείας, συμπληρώνει το κάδρο.

Ταυτόχρονα, ήδη κοινωνικά ενταγμένοι άνθρωποι, που εξυπηρετούνται από τα προγράμματα απο-ασυλοποίησης έχουν αρχίσει να επιστρέφουν στα ψυχιατρεία ή μένουν στον δρόμο, εξαιτίας της μηδενικής σχεδόν χρηματοδότησης των προγραμμάτων «Ψυχαργώς». Τα χρόνια θεσμικά ελλείμματα, που επικύρωσαν με την σειρά τους όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μαζί με την υποχρηματοδότηση, θα σβήσουν ένα σημαντικό βήμα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην χώρα μας, παρ’ όλες τις εγγενείς ολιγωρίες, τις σχέσεις πελατείας και διαπλοκής, που σε τελική ανάλυση χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα εγκατάλειψης μιας προσπάθειας, αντί να αναζητηθούν τρόποι ποιοτικής αναβάθμισης και κατοχύρωσης δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας βρίσκει χιλιάδες ανήλικους και ενήλικες με Ειδικές Ανάγκες χωρίς σχολεία, χωρίς σωματική θεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη, τις δομές να κλείνουν με σκοτεινές διαδικασίες, και όσους από τους ηρωικούς εργαζόμενους των δομών δεν απολύθηκαν, να είναι απλήρωτοι για μήνες.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας βρίσκει τα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας έτοιμα να κλείσουν λόγω της υποχρηματοδότησης (μόλις και μετά βίας στο 25% των προγραμματικά εγκεκριμένων προϋπολογισμών τους) και μάλιστα και από τα δύο συναρμόδια Υπουργεία, Εσωτερικών και Υγείας. Και εδώ βοηθητικό στην διάλυσή τους θα σταθεί το θεσμικό έλλειμμα, το οποίο αποτυπώθηκε ακόμα και στον Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά με το άρθρο 58 του Ν. 3966/2011.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας βρίσκει τους  γέροντες και τις γερόντισσες της χώρας ολομόναχους στην απόγνωση των πετσοκομμένων συντάξεών τους και της διάλυσης του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, αφού το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» φθίνει με απλήρωτους ξανά τους εργαζόμενους και με μία ολιγόμηνη και χωρίς ορίζοντα παράταση της ισχύος του.

Φέτος, στις 10 Οκτωβρίου, η «Παγκόσμια Ημέρας Ψυχικής Υγείας», σκιάζεται από ένα πυκνό, μεταλλικό σύννεφο κατάθλιψης. Η συσχέτιση ανεργίας και ψυχικής δυσφορίας, κατάθλιψης, αυτοκτονιών και εξάρτησης από ουσίες είναι διαπιστωμένη από την πλειοψηφία των ερευνητών διεθνώς. Μάλιστα σε μια χώρα όπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της είναι επίσημα καταγεγραμμένοι ως άνεργοι και ένα τρίτο ακόμη ζει με πρόσκαιρη και κακοπληρωμένη εργασία ή απειλείται από την ανεργία, οι διακηρύξεις των «αρμοδίων» έχουν πάψει να ακούγονται σαν αστείο. Συνιστούν πρόκληση στην δοκιμαζόμενη πλειοψηφία της κοινωνίας.

Μόνη διέξοδο απ’ αυτό το σκοτεινό τοπίο διαγράφουν οι συλλογικοί αγώνες, οι εξωστρεφείς αγώνες, οι πεισματικοί αγώνες.  Μας το έδειξαν οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, που προτίμησαν να διεκδικήσουν συντροφικά την ζωή τους πίσω, αντί να σκύβουν το κεφάλι καθένας μόνος στον ιδιωτικό χώρο του. Η ακραία βία που δέχτηκαν από την αστυνομία, όχι μόνο δεν έκαμψε το ηθικό τους αλλά και χαλυβδώνει το δικό μας.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει: Πρέπει με ορμητικές πράξεις προσφοράς και αλληλεγγύης να διαγραφεί ο λόγος του Κυρίαρχου από τις συνειδήσεις των Καταπιεσμένων, από τις συνειδήσεις μας. Γράφει ο Μπέρτολτ Μπρέχτ: «Όταν πουν ό,τι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε, θα μιλήσουνε οι κυριαρχούμενοι  (…)  Όποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθεί!  Όποιος χαμένος είναι, να παλέψει!  Όποιος την κατάστασή του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί;» 

Θα Νικήσουμε. Είναι Θέμα Υγείας.