Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2014

Σχόλια για το δελτίο τύπου του Διοικητή του Ψ.Ν.Α. από τον Χ. Βαρουχάκη


Ο κ. Χάρης Βαρουχάκης, ψυχίατρος και πρώην Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας του Ψ.Ν.Α. (Δαφνί), σχολιάζει το δελτίο τύπου του Διοικητή του Ψ.Ν.Α. της 6ης Οκτωβρίου 2014 σχετικά με τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Ψ.Ν.Α. και υπενθυμίζει με απλά λόγια, σε όσους "δεν ξέρουν" ή "δεν θυμούνται", τους στόχους της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης: 


1. Πολλοί δεν ξέρουν -ή καμώνονται πως δεν ξέρουν- ότι η κατάργηση των γιγαντιαίων και αποκρουστικών ασύλων, η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των αρρώστων και η μετακίνησή τους από τα άσυλα στην κοινότητα, δεν ήταν ο στόχος της, αλλά μόνο οι απαραίτητες και στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να επιτευχθεί η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση. Δεν ήταν αυτοσκοπός που πρέπει να επιτευχθεί παντί τρόπω, με κάθε μέσο ή με μεθόδους που θυμίζουν «τελικές αλλά ναζί λύσεις». Και πολλοί ξεχνούν ή καμώνονται πως δεν ξέρουν ότι η βελτίωση των συνθηκών της ζωής των αρρώστων στο βαθμό που κερδήθηκε είναι πολύ μικρότερη από αυτή που επέβαλλε η μετά τόσα χρόνια αύξηση του δημόσιου πλούτου της χώρας, η παγκόσμια κατακραυγή και το χρέος τιμής προς τις χιλιάδες των αρρώστων που πέθαναν πολύ πριν από την ώρα τους, βασανιζόμενοι και ψυχικά νεκροί πολύ πριν από το βιολογικό τους θάνατο στα πανάθλια άσυλα που είχαν στηθεί εναντίον τους.

2. Στόχος της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης όπως την οραματίστηκαν οι εμπνευστές της και όσοι πορεύτηκαν σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες της δεν είναι απλώς να επιβιώσει ο άρρωστος. Αλλά να επιβιώσει ως άνθρωπος. Δεν είναι να επιβιώσει ως όν που οι μόνες ανάγκες του και τα μόνα του δικαιώματα είναι «Μαμ, κακά και νάνι». Και οι μόνες του υποχρεώσεις να μη πειράζει, να μη ενοχλεί, να μη ταράσσει τη μακάρια και αναίσθητη γαλήνη των άλλων.

3. Σκοπός, πνεύμα, αίμα και σάρκα της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης είναι να ξαναβρεί ο άρρωστος το χαμένο του Πρόσωπο, να ξαναζήσει το θαύμα της ανθρώπινης ύπαρξης της μοναδικής και ανεπανάληπτης που παραμένει η ίδια και ταυτόχρονα διαφορετική στη πορεία του χρόνου.

4. Στο Πρόσωπο του Ανθρώπου επικεντρώνονται οι προσπάθειες. Ένα Πρόσωπο που έχει και άλλες ανάγκες εκτός από τις βασικές για την επιβίωση του. Να νιώσει τη χαρά της δημιουργίας, τη χαρά από την αγωγή της ψυχής του, τη χαρά από την συνύπαρξη εν κοινωνία με τους άλλους, τη χαρά από την ανταλλαγή συναισθημάτων και όλες τις άλλες κοινές και πανανθρώπινες χαρές (και τις λύπες). Και ακόμη τη χαρά από τη συνείδηση και την εκπλήρωση του χρέους του προς τους άλλους.

5. Στόχος της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, που αφορά όλους –πάσχοντες και υγιείς– είναι επίσης, να μη χάσει ποτέ ξανά άνθρωπος το Πρόσωπό του. (Και γι’ αυτό πρέπει να ξανασκεφτούμε τι πράττουμε, όταν μιλάμε για πρόσωπα που πάσχουν, και τα χαρακτηρίζουμε ως «περιστατικά» ή ως «λήπτες υπηρεσιών». Γιατί σοβαροί για τους πάσχοντες κίνδυνοι ελλοχεύουν από τη χρήση όρων που έχουν τις ρίζες τους στην άνυδρη επικράτεια των αριθμών και τη στενόκαρδη τεχνοκρατική αντίληψη των πραγμάτων).

6. Γι‘ αυτή τη Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση πάλευαν λοιπόν πριν από τριάντα και περισσότερα χρόνια αυτοί που τολμά και ειρωνεύεται τώρα ο Διοικητής του Ψ.Ν.Α. Και όχι γι’ αυτή που ακάθεκτη καταποντίστηκε και κατάντησε γραφή κενή περιεχομένου και σύνθημα προς εξαπάτηση των αφελών ή όσων δεν γνωρίζουν, και άγρα των ψήφων τους.

7. Οργή προκαλούν αυτά τα παιδικά παιχνίδια με τους αριθμούς και η μπακαλίστικη χρήση τους που οδήγησε στο συμπέρασμα ότι «…από τους 4.500 χρόνιους ασθενείς που υπήρχαν στα ψυχιατρεία, σήμερα έχουν απομείνει μόνο 240 …οι 4.260 αποασυλοποιήθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια». Αυτοί οι 4.260 άρρωστοι, λοιπόν, μετρημένοι ένας προς ένα από τον κ. Διοικητή ζουν και βασιλεύουν. Κανείς από αυτούς δε πέθανε στα δέκα χρόνια που πέρασαν, κανείς δεν νοσηλεύεται σε ιδιωτική κλινική, κανείς δεν νοσηλεύεται στα Ψυχιατρεία που δεν έκλεισαν ακόμα. (Και, προφανώς, πολλοί από αυτούς απολαμβάνουν τις υπηρεσίες αμαρτωλών Ν.Π.Ι.Δ., που ό ίδιος ο κ. Διοικητής και οι προϊστάμενοί του κατακεραύνωναν πριν λίγο καιρό για τις ατασθαλίες τους. Και προφανώς επίσης οι υπόλοιποι 240 που ξέμειναν από το θαύμα περιμένουν με αγωνία τη δική τους σειρά να ευτυχήσουν).

8. Αντί ο κ. Διοικητής λοιπόν να ονειρεύεται τέτοια θαύματα και να ζητάει «το όνομα και το επίθετο ενός χρόνιου ασθενούς ...ο οποίος ζει σε παγκάκι ή κάτω από γέφυρα», ας ζητήσει να μάθει τουλάχιστον, έστω και τώρα, που βρίσκονται οι ασθενείς του Νοσοκομείου που διοικεί, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στα Οικοτροφεία των Ν.Π.Ι.Δ. Και βέβαια, με ποιες διαδικασίες μεταφέρθηκαν, ποιος υπέγραψε το εξιτήριό τους, ποιο Ν.Π.Ι.Δ. ενεπλάκη στη μεταφορά τους, ποια η σχέση του Ν.Π.Ι.Δ με τον υπογράψαντα το εξιτήριο. Και κυρίως να μάθει ποιοι από αυτούς πέθαναν και ποια ήταν η αιτία του θανάτου τους. Γιατί, όπως του έχω ξαναπεί, προ αυτού Διοικητής, όταν ρωτήθηκε εγγράφως σχετικά, πριν από τέσσερα χρόνια και βάλε, από το Συνήγορο του Πολίτη και μένα ως εκπρόσωπο της ΕΨΕ, δεν μας απάντησε. Κανείς τους εκεί στο Δαφνί δεν ήξερε, ούτε ενδιαφέρθηκε να μάθει τι είχαν απογίνει οι άρρωστοι., που με τέτοιες μεθοδεύσεις, που δυστυχώς επαναλαμβάνονται, «αποασυλοποιήθηκαν».
 

Διαβάστε και το κείμενο της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία:
 

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Κινητοποιήσεις εργαζομένων και νοσηλευομένων στο "Δρομοκαϊτειο"

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟΥ 
ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΥ “ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ”

Ηλεκτροσόκ στην Ψυχική Υγεία

Ένα διογκούμενο χάος έχει δημιουργήσει και στη Ψυχική Υγεία η δήθεν Μεταρρύθμιση του Υπουργού Υγείας. Μέχρι στιγμής έχει διαλύσει δεκάδες κοινοτικές υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας σε όλη την Ελλάδα (Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής, στεγαστικές δομές, δομές απεξάρτησης, κινητές μονάδες) οδηγώντας εκατοντάδες ασθενείς στον Ιδιωτικό Τομέα, στο να αναζητούν υπηρεσίες στα Ψυχιατρεία ή αφήνοντας τους, απλώς, στη μοίρα τους, την ίδια στιγμή που η Οικονομική κρίση τους αποδιοργανώνει και τους αρρωσταίνει ακόμη περισσότερο. Ο Υπουργός Υγείας, βέβαια, συνεχίζει ακάθεκτος και πραγματοποιεί έφοδο και στο στενό πυρήνα των Ψυχιατρικών Υπηρεσιών, που ούτως ή άλλως ταλανίζονται από χρόνια προβλήματα. Και δεν παρεμβαίνει για να “χτίσει” αλλά για να “γκρεμίσει”. Σειρά έχουν το Δρομοκαίτειο και το Δαφνί.
 
Ακολουθώντας  στρατηγική Διάλυσης  της Ψυχικής Υγείας

- Προσπαθεί να απορροφήσει κονδύλια από το ΕΣΠΑ και ανακοινώνει Ίδρυση Κέντρων Ψυχικής Υγείας, ευκαιριακά ή εικονικά, με μηδέν προσλήψεις. Στην ουσία επιθυμεί να διαλύσει ή να αναγκάσει σε συγχώνευση κλινικές οξέων περιστατικών και στεγαστικές Δομές που ήδη υπάρχουν στο Δρομοκαϊτειο, παίρνοντας δεκάδες άτομα από το προσωπικό που δουλεύει σε αυτές. Το αποτέλεσμα θα είναι εφιαλτικό καθώς οι κλινικές θα αναγκαστούν να δουλεύουν με διπλάσιους ασθενείς έως και 60 και 1-2 άτομα προσωπικό.
 
- «Εισβάλει» σε ξενώνα, κάνοντας έξωση σε ασθενείς από το «σπίτι τους» για να κάνει το μισό ξενώνα Μονάδα ΟΚΑΝΑ και στέλνει την εταιρία security του ΟΚΑΝΑ να προειδοποιήσει τους εργαζόμενους και τους ασθενείς που αντιστέκονται στην εισβολή. Αυτό το αποκαλεί σχεδιασμό αντιναρκωτικής πολιτικής.

- Εκβιάζει γιατρούς και ασθενείς με τα «Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια» (ΚΕΝ) για γρήγορα εξιτήρια. Το «μενού θεραπείας» του Υπουργείου για ασθενείς με ψυχιατρική διάγνωση όπως η Ψύχωση, που απαιτεί πολύπλευρη και συνεχή φροντίδα προτείνει ή 20 μέρες «άγριο εγκλεισμό», ή μονοήμερα «φθηνά ηλεκτροσόκ», η θεραπεία στο δρόμο, αλλιώς, οι ασθενείς θα πληρώνουν από τη τσέπη τους.

- Απομακρύνει τους ψυχιατρικούς ασθενείς από τις πρωτοβάθμιες Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (που όσοι δουλεύουμε στην Ψυχική Υγεία ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να διατηρήσουν συνεχή παρακολούθηση) ζητώντας τους να πληρώνουν 5ευρα και μοιραία τους οδηγεί σε υποτροπές και εγκλεισμούς.

-  Από την μία ετοιμάζει «κρεβάτια πολυτελείας» στα Ψυχιατρεία (με 100 ευρώ την ημέρα) για όσους μπορούν και πληρώνουν, θέλοντας να καθιερώσει εισπρακτικές λογικές. Από την άλλη επιδιώκει, με πλάγιους τρόπους, να φτιάξει «κάτω από το χαλί» στα Ψυχιατρεία, δωμάτια- κολαστήρια για κρατουμένους που μέχρι τώρα νοσηλεύονταν, με σεβασμό στα δικαιώματα τους, σε κανονικά δωμάτια με φύλαξη.

- Διώχνει με το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς, έμπειρο Διοικητικό Προσωπικό από τις Διοικητικές Υπηρεσίες για να απορυθμίσει πλήρως την λειτουργία του Δρομοκαίτειου και να μπορεί μετά ανενόχλητος να συγχωνεύσει, να διαλύσει, να επιδοθεί στο κυνήγι της επιδότησης από το ΕΣΠΑ για να δείξει «ΑΝΑΠΤΥΞΗ», πάνω στα ερείπια των υπηρεσιών που διαλύει. Ταυτόχρονα ετοιμάζει νέες εφεδρείες με δήθεν αξιολογήσεις υπηρεσιών και προσωπικού. 
                                                         
- Επιχειρεί να “βάλει χέρι” στις συντάξεις των χρόνιων ασθενών και να τους βάλει να πληρώνουν με τις συντάξεις τους την παραμονή τους σε στεγαστικές δομές.

- Αφήνει απλήρωτες δεδουλευμένες Υπερωρίες και νυχτέρια όλου του προσωπικού και Δεν πληρώνει όσους ασθενείς απασχολούνται σε επαγγελματικές Δομές. Δεν επιχορηγεί το Δρομοκαϊτειο με αποτέλεσμα οι προμηθευτές να μένουν απλήρωτοι δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην τροφοδοσία του.

Οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς όμως που βιώνουμε από πρώτο χέρι την κατάσταση, δεν πρόκειται να παραδοθούμε σε τίποτα από αυτά. Θα είμαστε συνεχώς σε εγρήγορση και σε κινητοποιήσεις και μέσα και έξω από το Δρομοκαϊτειο μαζί με κάθε Νοσοκομείο που δέχεται επίθεση. Το Σωματείο Εργαζομένων του Δρομοκαιτείου μαζί με το Σωματείο Νοσηλευομένων Δρομοκαιτείου “Αυτονομία” την Πέμπτη 8/12/2011, θα κάνουμε Στάση Εργασίας 8-12 το πρωί και θα πραγματοποιήσουμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στην Πύλη του Δρομοκαιτείου. Μαζί θα αποφασίσουμε πως θα κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας γιατί δεν είναι απλώς ανεύθυνοι, είναι και επικίνδυνοι.

            

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

Εγκατάσταση Μονάδας του ΟΚΑΝΑ μέσα στο ψυχιατρείο !

   
"Χωρίς σχεδιασμό και με συνοπτικές διαδικασίες γίνεται από τον ΟΚΑΝΑ απόπειρα εγκατάστασης μονάδας χορήγησης υποκατάστατων σε ενδονοσοκομειακό ξενώνα στο Δρομοκαΐτειο, με αποτέλεσμα ψυχικά ασθενείς κάτοικοι του ξενώνα να οδηγούνται εκ νέου σε τμήματα χρόνιων.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ημέρες κατά τις οποίες οι γιατροί απουσίαζαν από το τμήμα, όπως καταγγέλλουν στην «Ε» εργαζόμενοι στο νοσοκομείο, μπήκε στο Δρομοκαΐτειο συνεργείο με εντολή του υπουργείου Υγείας και του ΟΚΑΝΑ για να ξεκινήσει εργασίες για την εγκατάσταση μονάδας χορήγησης υποκατάστατων μέσα στο νοσοκομείο. Σχετική σύμφωνη απόφαση, υπό προϋποθέσεις, είχε πάρει και το Δ.Σ. του Δρομοκαΐτειου στην οποία δεν αναφερόταν ακριβής χωροθέτηση της μονάδας. Η απόφαση αυτή ελήφθη κατόπιν πιέσεων, καθώς είχαν ήδη εκδηλωθεί έντονες διαμαρτυρίες από κατοίκους της Δ. Αθήνας για την εγκατάσταση ανάλογης μονάδας στο Αττικό Νοσοκομείο.

Η «λύση» που προωθήθηκε τελικά, όπως τονίζουν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο, ήταν «έξω από το Χαϊδάρι αλλά μέσα στο Ψυχιατρείο»! Λύση την οποία ο Δήμος Χαϊδαρίου αποδέχτηκε.

Τα συνεργεία «μπούκαραν στην κυριολεξία», λέει στην «Ε» ο Μιχάλης Γιαννάκος, εκπρόσωπος των εργαζομένων του Δρομοκαΐτειου, σε έναν ενδονοσοκομειακό ξενώνα του νοσοκομείου (όπου νοσηλεύονται 16 ατόμα) και έσπασαν τουαλέτες σε δωμάτια και παράθυρα, έχτισαν ταχύτατα μεταλλικό τείχος γύρω και μέσα στην αυλή του ξενώνα.

 Το συνεργείο εμποδίστηκε από κατάληψη του χώρου από εργαζομένους στο νοσοκομείο και αναγκάστηκε να αποχωρήσει αποκαθιστώντας πρόχειρα κάποιες από τις ζημιές.

Σκοπός του συνεργείου ήταν να κοπεί ο ξενώνας στη μέση για να εγκατασταθεί εκεί η Μονάδα του ΟΚΑΝΑ και να υψωθούν γύρω από τον μισό ξενώνα και μέχρι την παλιά πύλη του νοσοκομείου μεταλλικά τείχη ύψους 2 μέτρων, δημιουργώντας ένα νέο τείχος μέσα από τα τείχη του Δρομοκαΐτειου. Ο ξενώνας αυτός έχει χτιστεί από τη δεκαετία του '90 με χρηματοδότηση από την Ε.Ε. (κανονισμός 815/84, για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση), ειδικά για να φιλοξενήσει σε στεγαστική δομή αποκατάστασης χρόνιους ψυχικά πάσχοντες. Οι εργαζόμενοι προσπάθησαν, σύμφωνα με όσα λέει ο κ. Γιαννάκος, να βρουν άλλα τμήματα ή ξενώνες για να μείνουν οι ασθενείς που τα δωμάτιά τους καταστράφηκαν από το συνεργείο. Προς το παρόν όμως 4 άτομα απειλούνται με «οριστική αναγκαστική έξωση» από τον ξενώνα στον οποίο διέμεναν χρόνια. Ενώ 2 από αυτούς βρέθηκαν μπροστά στο ενδεχόμενο να επιστρέψουν στα τμήματα χρόνιων από τα οποία έφυγαν, οριστικά υποτίθεται, εδώ και πολλά χρόνια.

«Ωστόσο αν το υπουργείο δεν υποχωρήσει από τη σκληρή του θέση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο ξενώνας θα κοπεί στα δύο, οι ασθενείς σταδιακά θα γυρίσουν σε τμήματα χρόνιων και η ζημιά για όσους τελικά παραμείνουν με αυτές τις συνθήκες θα είναι ανεπανόρθωτη» τονίζει ο κ. Γιαννάκος και προσθέτει: «Το Δρομοκαΐτειο είναι ένα ειδικό ψυχιατρικό νοσοκομείο που εφημερεύει δύο φορές την εβδομάδα και εισάγει ασθενείς με εισαγγελική εντολή οι οποίοι, εκτός των ψυχιατρικών προβλημάτων τους, κάνουν και χρήση ναρκωτικών και κατά συνέπεια υπάρχει μεγάλος κίνδυνος το Δρομοκαΐτειο να μετατραπεί σε "πιάτσα" διακίνησης ναρκωτικών»."

Το παραπάνω κείμενο είναι από την Ελευθεροτυπία και 
οι φωτογραφίες, μετά την "εισβολή" των συνεργείων, από εργαζόμενους


Μία μονάδα “Ο.ΚΑ.ΝΑ”...
                                        … ένας ακόμη “εγκλεισμός”;

Σε μία ιστορική στιγμή που οι λαοί οδηγούνται στην πλήρη εξαθλίωση και σε μία περίοδο εξαιρετικά φορτισμένη εξαιτίας των ραγδαίων αρνητικών εξελίξεων για την οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου, γίναμε θεατές πριν από λίγο καιρό μίας ακραίας αντιπαράθεσης μεταξύ Κράτους και Τοπικών Αρχών, με αφορμή την απόφαση για εγκατάσταση μονάδας ΟΚΑΝΑ στο ΑΤΤΙΚΟ και με μοναδικό αίτημα “ΟΧΙ ΟΚΑΝΑ στο Δήμο Χαϊδαρίου”. Τα κατάφεραν, δεν εγκαταστάθηκε μονάδα ΟΚΑΝΑ στο ΑΤΤΙΚΟ!

Αντί για αυτό βρισκόμαστε πλέον μπροστά στην πραγματικότητα της εγκατάστασης της μονάδας του ΟΚΑΝΑ μέσα στο “Δρομοκαϊτειο”, μέσα στο Ψυχιατρείο!!!

Για άλλη μια φορά, η ακραία αντιπαράθεση με περιεχόμενα “έξω από εδώ” τελικά έχει το αποτέλεσμα που βολεύει πάντα όλους όσους δημιουργούν θέαμα γύρω από την μοίρα των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας: τον εξανδραποδισμό και τον στιγματισμό τους, την αντιμετώπιση του προβλήματος εκτός κοινότητας, μέσα στα συμβολικά ή και πραγματικά τείχη του Ψυχιατρείου, ή κάθε παρόμοιου «ολοπαγούς θεσμού».

Σίγουρα εγείρονται ερωτήματα για το ότι βιαστικά και με σκοπό την εξοικονόμηση κονδυλίων, από την ίδια αυτή την Πολιτεία του “Λοβέρδου, του Πάγκαλου και του Παπουτσή” (επίσημους παραγωγούς προβλημάτων, διάλυσης και καταστολής), για πρόχειρη χωροταξική αναδιευθέτηση των μονάδων του ΟΚΑΝΑ με σαφή κατασταλτικά χαρακτηριστικά (πιο απλά, διωγμός από παντού των συμπολιτών μας που έχουν προβλήματα εξαρτήσεων).

Το αποτέλεσμα, είναι η απλή διεκπεραίωση στη λογική της “αποθήκευσης” του προβλήματος με άλλα «δύσκολα» περιστατικά και με αμφιλεγόμενες “θεραπευτικές” διαδικασίες που καμία σχέση δεν έχουν με σχεδιασμένες και στοχευμένες υπηρεσίες. Σκοπός τους είναι και η πλήρης αποδόμηση των υπηρεσιών απεξάρτησης και οι απολύσεις στο άμεσο μέλλον, ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ, 18 ΑΝΩ κλπ.

Όμως η απάντηση σε αυτή την εγκληματική στάση δεν μπορεί να είναι αφορισμοί στη λογική “έξω από εδώ!”. Έτσι εξυπηρετούμε με το παραπάνω τους σκοπούς του Υπουργείου και της τρόικας.

Το Αντίθετο Ρεύμα, λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις παραμέτρους του προβλήματος, είναι κατά της χωροθέτησης της μονάδας μέσα ή δίπλα ακριβώς στο Ψυχιατρείο “Δρομοκαϊτειο” και στα τείχη του. Όπως ήταν και κατά της μεταφοράς των εξωτερικών Ιατρείων μέσα σε αυτό. Το Δρομοκαίτειο θα μπορούσε να αποτελέσει «καλό παράδειγμα» και να διαθέσει, για την δημιουργία μιας ολοκληρωμένης υπηρεσίας υποκαταστάτων (του ΟΚΑΝΑ), ένα από τα ιδιόκτητα κτήρια του μέσα στην κοινότητα (στην ευρύτερη περιοχή ή και αλλού όπου δεν υπάρχει), με σεβασμό σε πληθυσμιακά και επιστημονικά κριτήρια και με εργαζόμενους (με την απαιτούμενη τεχνογνωσία) , που ο ΟΚΑΝΑ θα διαθέσει.

Εμείς ώς εργαζόμενοι ή ως κάτοικοι μιας περιοχής πρέπει να κατανοήσουμε και να καταφέρουμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα μας, στις “ανθρώπινες” τους διαστάσεις. Εχουμε ευθύνη να μάθουμε “ποιός είναι τελικά ο πραγματικός εχθρός”…

Στο antiθετο ρεύμα            
  

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Νέα καταγγελία από το ΨΝΑ: «Ένας στους δύο σε μηχανική καθήλωση»


Το φάντασμα της Λέρου περιπλανιέται ακόμη στο χώρο της ψυχικής υγείας... Και όσα ήλθαν πρόσφατα στο φως της δημοσιότητας για το «ίδρυμα της ντροπής» στα Λεχαινά δεν αποτελούν εξαίρεση, αφού στις ψυχιατρικές κλινικές των γενικών νοσοκομείων, στα ιδιωτικά ιδρύματα και κλινικές, ακόμη και στα γηροκομεία εφαρμόζονται πρακτικές, όπως είναι η μηχανική καθήλωση, που όχι μόνο πλήττουν την αξιοπρέπεια των ασθενών, αλλά θέτουν και σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή τους.

Το αποκάλυψε στην «Ε» ο ψυχίατρος διευθυντής του 9ου Ψυχιατρικού Τμήματος του ΨΝ Αττικής. Ο κύριος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου καταγγέλλει ότι σύμφωνα με έρευνες και ανακοινώσεις, οι οποίες συνήθως αποκρύπτονται εσκεμμένα, ένας στους δύο ασθενείς που εισάγονται με ακούσια νοσηλεία στα ελληνικά ψυχιατρεία υφίσταται μηχανική καθήλωση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες μέχρι και πολλές ημέρες, ακόμη και μήνες.

Ακούσια νοσηλεία

Ο ψυχίατρος αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι περίπου το 60% των ασθενών στη χώρα νοσηλεύεται σε ψυχιατρεία με ακούσια νοσηλεία (το ποσοστό αυτό είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη) και τόνισε ότι η πρακτική της μηχανικής καθήλωσης δεν μπορεί καθ' ουδένα τρόπο να θεωρηθεί ιατρική πράξη, ενώ εφαρμόζεται συχνά σε ανθρώπους που απλώς εκδηλώνουν τον πανικό τους με ψυχοκινητική διέγερση.

«Παρόμοιοι ασθενείς», είπε χαρακτηριστικά, «που βρίσκονται σε δύσκολη φάση χρειάζονται απλώς ειδική αντιμετώπιση από εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό και χρόνο για να κατανοηθούν και να αντιμετωπιστούν τα αίτια του πανικού τους».

Ο κ. Μεγαλοοικονόμου αναφέρθηκε και σε συγκεκριμένα παραδείγματα που αντικατοπτρίζουν την κατάντια του συστήματος στην Ελλάδα. «Πρόσφατο είναι ένα από τα εκατοντάδες παρόμοια περιστατικά που συναντάμε στο Δαφνί.

Αφορά νεαρή ασθενή που οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο με εκούσια διαδικασία, με τη συγκατάθεσή της δηλαδή, αν και με μεγάλη αμφιθυμία. Ακριβώς στην είσοδο του ψυχιατρείου κατελήφθη από πανικό και άρχισε να φωνάζει. Πριν καν εξεταστεί από ψυχίατρο, ο εφημερεύων γιατρός έδωσε εντολή να τη δέσουν στα τέσσερα και να της χορηγήσουν ηρεμιστική ένεση.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι όταν αργότερα εξετάστηκε, οι γιατροί έκριναν ότι μολονότι παρουσίαζε προβλήματα, δεν χρειαζόταν καν να νοσηλευτεί. Είναι ένα ακραίο παράδειγμα καθήλωσης ασθενούς που δεν είχε καν εξεταστεί». «Ωστόσο», διευκρίνισε ο ψυχίατρος, «πρόκειται για συνηθισμένη πρακτική που έχει ως αποτέλεσμα ασθενείς να παραμένουν δεμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και να απειλείται ακόμη και η ζωή τους».

Επίσης πρόσφατη είναι, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες του Θ. Μεγαλοοικονόμου, η περίπτωση ασθενούς του ιδίου ψυχιατρικού νοσοκομείου που έμοιαζε ανήσυχος και παρουσίαζε συμπτώματα στηθάγχης. Αντί να υποβληθεί σε εξετάσεις καθηλώθηκε, με αποτέλεσμα να υποστεί καρδιακό επεισόδιο, να καταλήξει... δεμένος στο κρεβάτι του και να αποκρυβούν τα αίτια του θανάτου του.

Οι πρακτικές αυτές, επισήμανε ο κ. Μεγαλοοικονόμου, ανήκουν στον χώρο της αυθαιρεσίας και αποδεικνύουν την ανεπάρκεια του όλου συστήματος στη χώρα. Έχουν επιπλέον σοβαρές συνέπειες στον ψυχισμό των ασθενών. Ο ασθενής ενσωματώνει την εμπειρία και κουβαλά μέσα του την απαξίωση που έχει νιώσει. Είναι πρακτικές που εφαρμόζονται πολλές φορές ακόμη και αυθαίρετα, απλώς με σκοπό να εμποδιστεί ο ασθενής να περιφέρεται από θάλαμο σε θάλαμο ή να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του απέναντι στους νοσηλευτές.

Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία του 34χρονου ασκούμενου δικηγόρου Χ.Κ., που αποφάσισε να μιλήσει στην «Ε» για να καταγγείλει όσα βίωσε στο πετσί του ως τρόφιμος ψυχιατρείων.

«Έχω νοσηλευτεί τρεις φορές», είπε, «και με έχουν δέσει επανειλημμένα, ακόμη και για ημέρες ολόκληρες. Η καθήλωση στα ελληνικά ψυχιατρεία χρησιμοποιείται ως μέθοδος εξαναγκασμού... Σου λένε δηλαδή ότι αν δεν είσαι σωστός και δεν κάνεις αυτά που πρέπει, θα καθηλωθείς . Εμένα π.χ. μου φώναζαν "κάτσε καλά, αλλιώς θα σε δέσουμε". Υποτίθεται ότι η καθήλωση σε προστατεύει από το να βλάψεις τον εαυτό σου ή τους άλλους, χρησιμοποιείται όμως για διαφορετικούς σκοπούς».

Εμπειρίες από το ψυχιατρείο της Τρίπολης, όπου νοσηλεύτηκε πριν από τέσσερα χρόνια, μετέφερε επίσης ο Χ.Κ.: «Εκεί η κατάσταση είναι πολύ άσχημη. Μας έκαναν μπάνιο με λάστιχα, σε κάποιους χώρους νοσηλείας δεν υπήρχαν καν νοσηλευτές και η επαφή μου με την ψυχίατρο που κατέληξε στη διάγνωση της ασθένειάς μου και της θεραπείας είχε ολιγόλεπτη διάρκεια. Απαγόρευαν επίσης σε φίλους και συγγενείς να με επισκέπτονται».

«Άγριες καταστάσεις»

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα τόνισε ο Χ.Κ., η μηχανική καθήλωση ως θεραπευτική μέθοδος εφαρμόζεται και στην Αθήνα σε νοσοκομεία όπως το «Δρομοκαΐτειο» και το «Σωτηρία», όπου τα δικαιώματα των ασθενών καταπατώνται αυθαίρετα. «Ειδικά στο "Δρομοκαΐτειο"», θυμήθηκε ο Χ.Κ. με αγανάκτηση, «επειδή διαμαρτυρήθηκα για την κατασταλτική λειτουργία των ψυχιατρείων στην Ελλάδα και παρατήρησα ότι υπάρχει ένας αυξημένος αριθμός ακούσιων νοσηλειών σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θεώρησαν σωστό να με δέσουν». «Μιλάμε για άγριες καταστάσεις», πρόσθεσε. «Όταν είσαι καθηλωμένος, υποχρεούσαι ακόμη και να ουρήσεις στο πάτωμα, καθώς συχνά στον χώρο δεν υπάρχει επίβλεψη της νοσοκόμας. Εμένα με εξυπηρετούσαν πολλές φορές άλλοι ασθενείς...».

Σπασμένο πόδι έχει ο ασθενής στη φωτογραφία. Δεν ήταν βίαιος. Απλώς ζητούσε επίμονα, τα ρούχα του...



Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη σημερινή Ελευθεροτυπία

Σχετικές αναρτήσεις:

Συνήγορος του Πολίτη: 

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Μετά από τις καταγγελίες ήρθε και ο έπαινος !

Μετά από τις καταγγελίες εργαζομένων για την κατάσταση που επικρατεί στο Δρομοκαΐτειο και τις καταγγελίες εθελοντών για τις συνθήκες “περίθαλψης” παιδιών και ενηλίκων στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, οι κκ. Κατριβάνος, γ.γ. Πρόνοιας, Ζέρβας, ειδ. σύμβουλος του υπουργού Υγείας και Κατσικάρου, δ/ντρια ψυχικής υγείας επισκέφθηκαν το  Δρομοκαΐτειο και σχημάτισαν άριστες εντυπώσεις για το ίδρυμα:



Δείτε τις φωτογραφίες από το Δρομοκαΐτειο που ανέβηκαν σήμερα στο athens.indymedia 

Διαβάστε για το Δρομοκαΐτειο εδώ και για το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών εδώ

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Επιστολή διαμαρτυρίας του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας του Δρομοκαϊτείου

Ο κ. Θεμ. Χαμογεωργάκης, ψυχίατρος, Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής “Δρομοκαΐτειο”, μας έστειλε την παρακάτω επιστολή που απευθύνεται στην Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΕΨΕ), η οποία διαβίβασε στο “Δρομοκαΐτειο” τις πρόσφατες καταγγελίες.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
ΑΡ.ΠΡΩΤ.:834                                                                   
Χαϊδάρι     6/12/2010

ΠΡΟΣ:
Την Ελληνική  Ψυχιατρική Εταιρεία

Απαντώντας στο έγγραφό σας σχετικά με το θέμα που έχει δημιουργηθεί τελευταία και αφορά το Ψ.Ν.Α. <<ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ>> και τα όσα δυσφημιστικά και κατάφορα άδικα για την εικόνα του διακινούνται, σας γνωρίζω τα εξής:

Σαν Διευθυντής ιατρικής Υπηρεσίας αλλά και σαν εργαζόμενος στο Νοσοκομείο 30 χρόνια και έχοντας βιώσει την όποια μεταρρύθμιση και μετεξέλιξη αυτό το διάστημα, αισθάνομαι θλίψη, αγανάκτηση και θυμό και πιστεύω ότι διερμηνεύω τα αισθήματα της πλειοψηφίας των εργαζομένων, γιατί, κάποιες διενέξεις και αντιδικίες εξελίχθηκαν τελικά σε κακοήθειες, τραυματίζοντας βάναυσα την εικόνα του Νοσοκομείου και προσβάλλοντας τους εργαζομένους αλλά και τους ασθενείς τους οποίους υποτίθεται βοηθούν και προστατεύουν με αυτές τις ενέργειες;

Παρακολουθώντας τα συμβάντα βλέπω διάφορες αντιλήψεις ή ιδεολογικού τύπου σκοπιμότητες να γίνονται κυρίαρχα, αδιαφορώντας για τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων που προσπαθούν να ανταπεξέρχονται στα δύσκολα κατά κανόνα περιστατικά και συχνά στις ιδιομορφίες των συγγενών, τις απειλές των δικαστικών λειτουργών και την αδιαφορία διαχρονικά του Υπουργείου. Και όλα αυτά με υποχρηματοδότηση και τεράστιες ελλείψεις προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες. Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες για ένθεν και ένθεν κατηγορίες (αυταρχική συμπεριφορά ή συμπεριφορές που δεν συνάδουν ή πειθαρχικά κολάσιμες κλπ.), γιατί η ζημιά δεν προέρχεται από αυτά που θα έπρεπε να επιλυθούν εντός.

Το μεγάλο πρόβλημα με απρόβλεπτες συνέπειες για τους ασθενείς, τους συγγενείς και τους εργαζόμενους, προέρχεται από τους διάφορους επώνυμους επιστήμονες που προσυπογράφουν αβασάνιστα κείμενα χωρίς καμιά σφαιρική ενημέρωση και γνώση, εκθέτοντας τους εαυτούς τους, αλλά και βαθαίνοντας την κρίση και επιδεινώνοντας τα προβλήματα του Νοσοκομείου.

Σκοπός της επιστολής μου είναι να σας ενημερώσω αλλά και να διαμαρτυρηθώ για τη συμπεριφορά ποικιλλόνυμων επιστημόνων που ορισμένοι είναι μέλη σας και όχι να επιμερήσω ευθύνες κατηγορώντας ή υπερασπιζόμενος τις δύο πλευρές καθότι δεν είμαι ούτε αρμόδιος, ούτε αλάθητος.

Ερχόμενος ειδικότερα στην επιστολή του συναδέλφου κ. Στυλιανίδη που κάνει κριτική εκ του μακρόθεν σημειώνω τα εξής:

1) Ο τρόπος που αναφέρετε στο <<Κληροδότημα>> είναι τελείως απαξιωτικός ωσάν να είναι η μαύρη τρύπα που σπαταλώνται τα εκατομμύρια του Κράτους και ξεχνά ή δεν γνωρίζει ότι το Δρομοκαϊτειο με υποπολλαπλάσια χρηματοδότηση και προσωπικό προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες και σηκώνει δυσανάλογα μεγάλο φορτίο της ψυχιατρικής περίθαλψης.

2) Οι χαρακτηρισμοί (Μεσαίωνας, αναχρονιστικές αντιλήψεις, ασυλικό βάραθρο και άλλα βαρύγδουπα) πέραν του ότι είναι άδικοι και παραπλανητικοί όταν χρησιμοποιούνται από επιστήμονες κύρους είναι άκρως επικίνδυνοι και προκαλούν τεράστια προβλήματα χωρίς να βοηθούν σε τίποτα.

3) Η μέριμνα για την επιβίωση αν όχι την επέκταση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης έχει να κάνει με την πολιτική του Υπουργείου και όχι με το Δρομοκαϊτειο από το οποίο απομυζούν πόρους και προσωπικό από το λιγοστό που υπάρχει στο Νοσοκομείο.

4) Την μεταφορά των Εξωτερικών Ιατρείων επέβαλλαν λόγοι ασφαλείας του προσωπικού που εργαζόταν εκεί, το οποίο επανειλημμένα τον τελευταίο καιρό είχε γίνει στόχος ύβρεων, απειλών και επιθέσεων δυσκολεύοντας έντονα τη λειτουργία του και δεν ήταν αυθαίρετη διοικητική πράξη.

5) Η μεταφορά ολίγων ασθενών σε ενδονοσοκομειακούς ξενώνες και χρόνια τμήματα έγινε με συναίνεση επιστημονικών οργάνων με στόχο την απελευθέρωση κλινών και την εξυπηρέτηση της γενικής εφημερίας -δεδομένου ότι στο Νοσοκομείο μας προσέρχονται ή αποστέλλονται από ομοειδή Νοσοκομεία περιστατικά δύσκολα ή ανεπιθύμητα ή προνοιακά τα οποία μαζί με τους ασθενείς του ποινικού κώδικα (άρθρο 69) γεμίζουν τις κλίνες των Οξέων Τμημάτων και έπρεπε να εξυπηρετηθεί η εφημερία γιατί δεν είναι στην πρακτική του Δρομοκαϊτείου να πετάει ασθενείς στο δρόμο χωρίς καμία πρόνοια.

6) Δεν γνωρίζω να υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην εξυπηρέτηση των απόρων ή των μεταναστών.

Το <<ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ>> προσέφερε και συνεχίζει σε χαλεπούς καιρούς να προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στην ψυχιατρική περίθαλψη. Οι εργαζόμενοι μοχθούν μέσα σε δύσκολες συνθήκες να ανταποκριθούν και συχνά σύρονται στα δικαστήρια για παραλείψεις και αβλεψίες άλλων ή υπερκείμενων αρχών και δεν είναι το καλύτερο να απαξιώνονται με αυτόν τον τρόπο.

Επιλέξαμε να είμαστε ψυχιατρικό Νοσοκομείο <<Ανοικτών θυρών>> μη έχοντας κανένα κλειστό τμήμα  κάτι που προσθέτει προβλήματα και αγωνία στο Προσωπικό και περιμέναμε από επιστήμονες με πρόσβαση και στη κεντρική Διοίκηση να ψέξουν το Υπουργείο για τη διαχρονική αδιαφορία του και όχι να επιδεινώνουν τα προβλήματα.

Ευχαριστώ και ζητώ συγγνώμη για το ύφος.

Ο Δ/ΝΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

ΘΕΜ. ΧΑΜΟΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
    

Διαβάστε:

α) την απάντηση του Προέδρου του Δρομοκαϊτείου προς το υπουργείο Υγείας εδώ

β) τα παρακάτω κείμενα καταγγελίας:
Οικονομική κρίση ή ηθική αποδόμηση;
Καταγγελίες διοικητικών πρακτικών Ψ.Ν.Α. Δρομοκαϊτείου
Ανοικτή επιστολή - Κείμενο καταγγελίας για το Δρομοκαϊτειο


γ) την ανάρτηση (με συνεχή ενημέρωση): Τι συμβαίνει στο Δρομοκαΐτειο;


Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Δρομοκαΐτειο: Η καταγγελία επιστράφηκε στον αποστολέα !


Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε η κυρία Αφροδίτη Κουκουτσάκη στο crimevssocialcontrol και το αναδημοσιεύουμε γιατί, αν δεν πρόκειται για κάποιο “αστείο”, το πρόβλημα στο Δρομοκαΐτειο είναι πολύ πιο σοβαρό απ' ό,τι φανταζόμασταν.

Υπενθυμίζουμε ότι η κα Αφροδίτη Κουκουτσάκη, επ. καθηγήτρια στο τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Παν/μιου, έχει συνυπογράψει το κείμενο καταγγελίας για το Δρομοκαΐτειο που αναρτήσαμε την Πέμπτη 18 Νοέμβρη.



"Δέχτηκα το πρωί ένα τηλεφώνημα από την γραμματεία του προέδρου  του Δρομοκαϊτείου, όπου μου ζητήθηκε να δώσω έναν αριθμό φαξ για να μου σταλεί ένα έγγραφο. Το έγγραφο είναι αυτό που εικονίζεται, δηλαδή το κείμενο "Να μπει φρένο στις αυταρχικές και σκοταδιστικές πρακτικές του προέδρου του ΔΣ του Δρομοκαϊτειου", στο οποίο υπήρχε και η δική μου υπογραφή, υποθέτω δε ότι έλαβαν το ίδιο φαξ όλοι όσοι το υπέγραψαν.

Στο περιθώριο της πρώτης σελίδας, όπως φαίνεται στην εικόνα, υπάρχει χειρόγραφα το εξής: "ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟΝ ΚΑΙ ΔΕΙΛΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΥΦΛΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΩΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟ, ΘΡΑΣΥ, ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΚΑΙ ΒΛΑΚΩΔΕΣ"

Εάν δεν πρόκειται για κακόγουστο αστείο και προέρχεται όντως από άνθρωπο που παίρνει αποφάσεις για την υγεία, τα δικαιώματα, την ζωή εντέλει των έγκλειστων στο Δρομοκαϊτειο, φοβάμαι ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά..."



ΥΓ. Ανοικτό ποστ για το θέμα (με συνεχείς ενημερώσεις): Τι συμβαίνει στο Δρομοκαΐτειο;

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Ανοικτή επιστολή - Κείμενο καταγγελίας για το Δρομοκαϊτειο


ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Να μπει φρένο στις αυταρχικές και σκοταδιστικές πρακτικές 
του προέδρου του Δ.Σ. του Δρομοκαϊτείου

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας διαδικασίας και πρακτικών στο χώρο της ψυχικής υγείας που ‘τρομάζουν’ όχι μόνο γιατί έρχονται από ένα ‘μακρινό παρελθόν’, αλλά και γιατί αυτό το παρελθόν σηματοδοτεί και προβάλλεται ως το άμεσο μέλλον που μας περιμένει.

Πρόκειται για τα τεκταινόμενα στο Δρομοκαίτειο, όπου παρατηρούμε την επάνοδο του θεσμού του πατέρα-αφέντη, απόλυτου άρχοντα του ιδρύματος, που πρωτοεμφανίστηκε μαζί με την δημιουργία των ψυχιατρικών ασύλων από τις αρχές του 19ου αιώνα, μια πατριαρχική εξουσία, με απόλυτη κυριαρχία πάνω στις ζωές των, χωρίς κανένα δικαίωμα, εγκλείστων, καθώς και πάνω στις τύχες των φυλάκων τους.

Με τον ίδιο τρόπο, στο σημερινό Δρομοκαίτειο, εν είδει αυστηρού δασκάλου με τη βίτσα στο χέρι, που δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τις προτεταμένες ανοιχτές παλάμες των μαθητών για να υποστούν την ημερήσια τιμωρία τους και αντλώντας από την κληρονομιά των ‘πειθαρχικών πρακτικών’ της εποχής που ιδρύθηκε το Δρομοκαίτειο, ο τωρινός διαχειριστής του, ο κ. Ν. Τσικής, εκπρόσωπος της ομάδας που διαχειρίζεται το κακόφημο, πλέον, ‘κληροδότημα’, δεν περνάει μέρα που να μην λειτουργεί εκφοβιστικά και αυθαίρετα, έξω από τα όποια θεσμικά όργανα, μετακινώντας τιμωρητικά όποιον αντιτάσσεται στις άθλιες και εξοντωτικές πρακτικές και λογικές τις οποίες εισάγει στο ψυχιατρικό αυτό άσυλο.

Γιατί δεν πρόκειται μόνο για τις δύο ψυχολόγους που αντέδρασαν, με επιστημονικό λόγο, τεκμηριωμένα και δημόσια, στην  ιδρυματική σκλήρυνση, ασφυξία και παλινδρόμηση, στην οποία σπρώχνει το Δρομοκαίτειο ο κ. Τσικής, αλλά και για νοσηλεύτρια, που υπέστη εκδικητική και απαξιωτική γι΄ αυτήν μετακίνηση, επειδή αντέδρασε, και αυτή δημόσια, για το αυταρχικό καθεστώς του ‘προέδρου’ και για πλήθος άλλων λειτουργών (γιατρών, νοσηλευτών κλπ) που μετακινούνται ερήμην της όποιας θεσμικής διαδικασίας και εισήγησης - πρακτικές που έχουν, πέραν όλων των άλλων, και συνέπειες πάνω στις θεραπευτικές σχέσεις που αυτοί οι λειτουργοί έχουν με τους ασθενείς τους, οι οποίες διακόπτονται εν μια νυκτί.

Ποια είναι τα κρίσιμα ζητήματα για την αποκάλυψη των οποίων διώκονται οι λειτουργοί με πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες;

1. Ο κ. Τσικής και η περί αυτόν ομάδα, θέλει να σπρώξει στην οριστική χρονιοποίηση και ιδρυματοποίηση (‘στον ψυχικό θάνατο’ το λέγαμε παλιά), ‘στις πίσω πτέρυγες’ του ασύλου, απροσδιόριστο αριθμό ασθενών από αυτούς που κατά καιρούς νοσηλεύονται στις μονάδες ‘οξέων’. Αντί για μια πολιτική ‘προς την κοινότητα’, με την ίδρυση δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών και πιθανώς και μερικών εξωνοσοκομειακών στεγαστικών δομών (τομέας που οι διαχειριστές του ‘κληροδοτήματος’ εμπόδισαν τα προηγούμενα χρόνια διαφυλάσσοντας ως ‘κόρη οφθαλμού’ τις νοσοκομειακές κλίνες του ασύλου), ο κ. Τσικής θέλει να αυξήσει τις εισπράξεις από νοσήλια για τον προϋπολογισμό του ψυχιατρείου, μέσα από την ψυχική και κοινωνική εξόντωση των ασθενών, με το κλείσιμό τους σε πτέρυγες χρονίων.

Και με ομόφωνη, δυστυχώς, απόφαση του ΔΣ του Δρομοκαϊτείου, αυτοί οι ασθενείς, των οποίων η παραμονή στα τμήματα ‘οξέων’ παρατείνεται για ποικίλους λόγους, δημιουργώντας προβλήματα διάθεσης κλινών για την εφημερία, θα μπορούν να μετακινηθούν σε πτέρυγα χρονίων, κατά σειράν, στη βάση ονομαστικού καταλόγου, ακόμα  και μέσα στη νύκτα, τελείως απροειδοποίητα, αν προκύψει πρόβλημα κλίνης στην διάρκεια της ανοιχτής εφημερίας.

Ανάμεσα στα 1960-80, με τον ίδιο τρόπο, το Δρομοκαϊτειο (όπως και το Δαφνί) έστελνε, μέσω του γειτονικού Σκαραμαγκά, εκατοντάδες, κάθε φορά, ασθενείς, τους ‘αζήτητους’, χωρίς ούτε καν μια προηγούμενη ενημέρωση, στη Λέρο.

Είναι άραγε σε θέση να καταλάβουν οι σημερινοί διαχειριστές του ‘κληροδοτήματος’ (αλλά, προφανώς, όχι μόνο αυτοί) ότι η ‘Λέρος’ δεν ήταν ποτέ απλώς ‘τόπος’, αλλά ‘τρόπος’ άσκησης της ψυχιατρικής, των συνδεδεμένων με την αυτήν πολιτικών ψυχικής υγείας, καθώς και των μεθόδων των εντεταλμένων, στη βάση αυτών των πολιτικών, διαχειριστών των ασύλων;

2. Με αυτές τις λογικές και αυτή την κουλτούρα, η Διοίκηση του ‘κληροδοτήματος’, με την πρόθυμη συνεργασία των διορισμένων, σ΄ αυτήν, μελών από το Υπουργείο, αναπαράγει, σε κάθε βήμα, πρακτικές απαξίωσης των ψυχικά πασχόντων ατόμων, καταστρατήγησης των δικαιωμάτων τους και της ίδιας της ανθρώπινής τους υπόστασης ως κοινωνικών υποκειμένων.

Κατά τον κ. Τσική «μισθοδοσία νοσηλευομένων δεν είναι νοητή και ΔΕΝ υπάρχει και, όπως είναι ευνόητο, θα ήταν αδιανόητο να υπάρχει». Και μόνη αυτή η δήλωσή του φτάνει για να αναδειχτούν οι ευθύνες αυτών από το Υπουργείο Υγείας που τον περιθάλπουν και τον στηρίζουν.

Εδώ και 25 χρόνια ο αγώνας για την κατάργηση της ‘μαύρης εργασίας’ των ασύλων (υπό το πρόσχημα και τη μορφή της ‘εργοθεραπείας’) και η αναγνώριση και θεσμοθέτηση του δικαιώματος των ψυχικά πασχόντων να εργάζονται και να αμείβονται κανονικά, η αναγνώριση δηλαδή, σ΄ αυτούς του ‘status του εργαζόμενου με πλήρη δικαιώματα’, αποτέλεσε μια από τις θεμελιακές παραμέτρους της ‘ψυχιατρικής μεταρρύθμισης’ (στο βαθμό που αυτή σήμαινε ρήξη με το παρελθόν και όχι εξωραϊσμένη αναπαραγωγή του). Αυτό αποτέλεσε  τον κατευθυντήριο άξονα και την καταστατική αρχή των διαφόρου τύπου κοινωνικών συνεταιρισμών, από τις διάφορες άτυπες μορφές τους, όπως οι Θεραπευτικές Συνεταιριστικές Μονάδες του Δρομοκαιτείου, μέχρι την δημιουργία των ΚΟΙΣΠΕ, όπου, νομοθετικά τουλάχιστον, κατοχυρώνονται δικαιώματα. Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο στο Δρομοκαίτειο, παρόλο που υπήρχαν οικονομικές δυνατότητες και σχετικές υποδείξεις από τα Ελεγκτικά Οργανα του Υπουργείου, δεν ιδρύθηκε ποτέ ΚΟΙΣΠΕ.  Και είναι εδώ που σε πολλές εργασιακές δομές υπάρχουν σημαντικές εισπράξεις που τροφοδοτούν λογαριασμό ‘αποθεματικού’ του ψυχιατρείου, ενώ οι εργαζόμενοι ‘ασθενείς’ δουλεύουν με κανονικό ωράριο, σε βάρδιες, ακόμα και τις αργίες (και οι οποίοι δεν είναι, συνήθως, ‘νοσηλευόμενοι’, αλλά διαμένουν σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές ή και στο σπίτι τους).

Αυτή η απολύτως κανονική εργασία αμείβεται από τον κ. Τσική με το λεγόμενο ‘θεραπευτικό κίνητρο’, ένα μικρό ποσό που έχει θεσμοθετηθεί (όπως ρητά αναφέρεται στη σχετική νομοθεσία) ως ενισχυτικό της κίνησης του ατόμου προς την αυτόνομη διαβίωση. Δίδεται (ή, θα έπρεπε να δίδεται) σε όλους όσους μπαίνουν σε διαδικασία κοινωνικής επανένταξης, είτε εργάζονται, είτε όχι. 

Βέβαια ο κ. Τσικής δεν είναι ο πρώτος που παράνομα το χρησιμοποιεί ως αμοιβή για την προσφερόμενη εργασία στις εν λόγω εργασιακές δομές. Το Υπουργείο Υγείας, εδώ και πολλά χρόνια, κάνει ‘τα στραβά μάτια’ στην εκτεταμένη χρήση του ως αμοιβή για εργασία λόγω της κατάρρευσης της αποδοτικότητας των δραστηριοτήτων και της εγκατάλειψης στην τύχη τους των διαφόρων ειδών κοινωνικών συνεταιρισμών. Σημείο και αυτό της διαρκώς επιταχυνόμενης χρεοκοπίας της επιχείρησης ‘Ψυχαργώς’.

Θεωρούμε ότι ο κ. Τσικής δεν είναι απλώς, μια ειδική περίπτωση, δεν είναι μια εξαίρεση (αν και δεν θεωρούμε τυχαίο ότι το Δρομοκαίτειο έχει επανειλημμένα βρεθεί στα φώτα μιας μελανής δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, από τις εκπομπές του ΒΒC μέχρι τα πρόσφατα δημοσιεύματα).

Αποτελεί μια κραυγαλέα απεικόνιση του άμεσου μέλλοντος στο οποίο οδηγείται το σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας σ΄ αυτή τη χώρα, στην εποχή του ‘μνημονίου’ ΕΕ/ΔΝΤ. Παρόμοιες καταστάσεις, με διαφορετικές μορφές, αλλά με αντίστοιχα περιεχόμενα, παράγονται και αναβλύζουν παντού.

Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί και δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εξακολουθήσει να γίνεται ανεκτή η διαχείριση της λειτουργίας ενός ιδρύματος (ενταγμένου στο ΕΣΥ και του οποίου η όλη λειτουργία του στηρίζεται και χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό), που υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην θεραπευτική φροντίδα των περιθαλπόμενων απ΄ αυτό, μ΄ αυτόν τον κραυγαλέα αυταρχικό τρόπο.

Καλούμε τον Υπουργό Υγείας να παρέμβει άμεσα για ν΄ αλλάξει αυτό τα απαράδεκτο καθεστώς της ασυδοσίας των διαχειριστών του ‘κληροδοτήματος’, να πάψει το Δρομοκαίτειο να διοικείται στη βάση της ‘ενός ανδρός αρχής’, να παύσουν  οι διώξεις κατά όσων εκφράζουν δημόσια την όποια προσωπική τους γνώμη και κριτική, να στηριχτούν τα δικαιώματα των ασθενών, η κανονική εργασιακή τους αμοιβή και η ελεύθερη έκφραση και οργάνωσή τους και ν΄ αντιστραφεί το κλίμα και οι πρακτικές της παλινδρόμησης, στην κατεύθυνση μιας ουσιαστικής ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

17/11/2010

Υπογράφουν:

Γιαννουλόπουλος Γιώργος, εκπρόσωπος της Επιτροπής (πρώην) χρηστών και επιζώντων της Ψυχιατρικής
Ζαφειρίδης Φοίβος, αναπληρωτής καθηγητής, τμήμα Ψυχολογίας ΑΠΘ
Κοκκινάκος  Γιώργος, Δ/ντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Χανίων
Κουκουτσάκη Αφροδίτη, επίκουρη καθηγήτρια, τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας,, Πάντειο
Μάτσα Κατερίνα, Δ/ντρια ψυχίατρος, 18 Ανω
Μεγαλοοικονόμου Θεόδωρος, Δ/ντής ψυχίατρος ΨΝΑ/ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων
Μητροσύλη Μαρία, επίκουρος καθηγήτρια τμήματος Διοίκησης Μονάδων Υγείας Πρόνοιας, Α-ΤΕΙ Αθήνας, δικηγόρος, πρώην Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη
Μπαϊρακτάρης Κωνσταντίνος, αναπληρωτής καθηγητής, τμήμα Ψυχολογίας ΑΠΘ
Στυλιανίδης Στέλιος, αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο, εθνικός εκπρόσωπος στον ΠΟΥ, αντιπρόεδρος WAPR
Τσαλίκογλου Φωτεινή, καθηγήτρια τμήματος Ψυχολογίας, Πάντειο
Φαφαλιού Μαρία, συγγραφέας, κοινωνική ψυχολόγος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ :

- ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ. ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ (ΕΚΤ), ΤΜΗΜΑ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 
- Δ/ΝΣΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ  ΥΚΚΑ
- ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ/ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ/ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟΥ
- ΕΙΝΑΠ/ΟΕΝΓΕ, ΠΑΣΥΝΟ, ΠΟΕΔΗΝ
- Ε.Ψ.Ε
- ΕΛ.Ψ.Ε, Σ.Ε.Ψ, Π.Ψ.Σ, ΠΕΝΟΨΥ
- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ (ΠΡΩΗΝ) ΧΡΗΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΖΩΝΤΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ, ENUSP
- ΠΟΣΟΨΥ
- WAPR
- Π.Ο.Υ. (Ευρωπαϊκό τμήμα)
- INTERNATIONAL MENTAL HEALTH NETWORK
- ΜΜΕ (ελληνικά και διεθνή)


Σημείωση: Αν δεν έχετε ενημερωθεί για το θέμα, διαβάστε την ανάρτηση: Τι συμβαίνει στο Δρομοκαΐτειο; στην οποία θα βρείτε όλους τους σχετικούς συνδέσμους (links)

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Καταγγελίες διοικητικών πρακτικών Ψ.Ν.Α. Δρομοκαϊτείου


Μαρούσι, 11 Νοεμβρίου 2010

Προς: Πρόεδρο Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής
          «ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ» Ν.Π.Δ.Δ.
          κ. Νικόλαο Τσική


Θέμα: Καταγγελίες διοικητικών πρακτικών Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαϊτείου»

Κύριε Πρόεδρε,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας στη δημόσια παρέμβασή μου, που δεν στοχοποιεί το Δρομοκαΐτειο ως σύνολο, αλλά πτυχές της Διοικητικής πρακτικής και ποινικοποίησης των διαφωνούντων εντός του Νοσοκομείου.

Θεωρώ ότι είναι χρέος μου, όπως άλλωστε έχω πράξει τα τελευταία 25 χρόνια που υπερασπίζομαι επιστημονικά, ηθικά και θεσμικά τις αρχές της ψυχοκοινωνικής μεταρρύθμισης και αξιοπρέπειας των ψυχικά ασθενών συμπολιτών μας, να ασκώ δημόσια κριτική (και αν είναι αναγκαίο και αυτό-κριτική) σε πρακτικές σοβαρής οπισθοδρόμησης των αρχών μιας σύγχρονης Κοινοτικής Ψυχιατρικής και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης.

Αν οι αρχές αυτές, που σημειωτέον έχει συνυπογράψει η Ελληνική Πολιτεία τόσο με τον Π.Ο.Υ., όσο και με τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. («Πράσινη Βίβλος για την Ψυχική Υγεία»), συνάδουν με τη διοικητική πρακτική σας στο Δρομοκαΐτειο, αυτό μπορεί να αξιολογηθεί και να κριθεί στο πλαίσιο μιας Δημόσιας Διαβούλευσης.

Σας προτείνω λοιπόν να αναλάβετε την πρωτοβουλία να διοργανώσετε μια επιστημονική ημερίδα στο Νοσοκομείο σας με αντικείμενο την εκτίμηση της διαδικασίας ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και διοικητικής πρακτικής στο Νοσοκομείο σας με την ενδεχόμενη συμμετοχή της Δ/νσης Ψυχικής Υγείας του ΥΥΚΑ, της Ε.Ψ.Ε., της WAPR και βεβαίως εκπροσώπων των εργαζομένων του Ψ.Ν.Α. Δρομοκαϊτείου.

Σε μια τέτοια Δημόσια Διαβούλευση, η οποία μπορεί να συνδυασθεί με μια δική μου επί τόπου επίσκεψη των δομών του Νοσοκομείου σας, είμαι απολύτως διαθέσιμος να συμμετέχω ουσιαστικά.

Οι ιδιωτικές τηλεφωνικές συνομιλίες έχουν νόημα όταν καθίστανται αντικείμενο επεξεργασίας δημόσιας διαβούλευσης και επίλυσης προβλημάτων δημόσιας υγείας προς όφελος των ασθενών και των οικογενειών τους.

Με εκτίμηση,

Στέλιος Στυλιανιδης
        
Αν. Καθ. Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Παν.
Εθνικός Εκπρόσωπος για την Ψυχική Υγεία στον Π.Ο.Υ.
Αντιπρόεδρος Παγκόσμιας Εταιρείας για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση (WAPR)


Σημείωση του blog:

Την επιστολή του Προέδρου του Δρομοκαϊτείου προς τον κ. Στέλιο Στυλιανίδη, μπορείτε να διαβάσετε στην προηγούμενη ανάρτησή μας. Επίσης, στην ανάρτηση με τίτλο: Τι συμβαίνει στο Δρομοκαΐτειο; θα βρείτε όλους τους σχετικούς με το θέμα συνδέσμους. 

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Απάντηση του Προέδρου του Δρομοκαϊτείου στον κ. Στέλιο Στυλιανίδη

Από το Γραφείο Προέδρου του Δρομοκαϊτείου λάβαμε την παρακάτω απαντητική επιστολή προς τον Αν. Καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής κο Στέλιο Στυλιανίδη. Υπενθυμίζουμε ότι στις 26 Οκτωβρίου είχε αναρτηθεί στο psi-action το κείμενο του κου Στυλιανίδη Οικονομική κρίση ή ηθική αποδόμηση;, με αφορμή την ποινική δίωξη ψυχολόγων από την Διοίκηση του Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαΐτειο».


ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΗΛ.:2132046105
ΑΡ.ΠΡΩΤ.: 15048/668388    

Προς: 
Τον  Καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής
του Παντείου Πανεπιστημίου και
Εθνικό εκπρόσωπο για την ψυχική υγεία
στον Π.Ο.Υ.  και Αντιπρόεδρο της Παγκόσμιας
Εταιρίας για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση (WARP)
κ. Στυλιανό Στυλιανίδη

Κύριε Καθηγητά,

Διάβασα με εντονότατα συναισθήματα αλλά και με πάρα πολλή αυτοσυγκράτηση το αναρτημένο στο psi-action  καταπελτικό δημοσίευμά σας (26-10-2010) για το Δρομοκαϊτειο.

Και έμεινα «ενεός». (Τη λέξη δεν χρησιμοποιώ για εντυπωσιασμό. Τη χρησιμοποιώ γιατί τη θεωρώ ότι εκφράζει ακριβέστερα τις εντυπώσεις μου και τα συναισθήματά μου).

Διετήρησα όμως –ευτυχώς- και την ψυχραιμία μου για δύο λόγους, αν και σκέφθηκα ότι εδώ δεν απευθύνομαι σε δημοσιογράφο. ΣΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ – και όχι μόνο- απευθύνομαι και απαντώ.

Α) Γιατί η ηθική συνειδήσή μου –και σας βεβαιώνω ότι έχω ηθική συνείδηση- δεν ανησύχησε. Είμαι βέβαιος και εγώ και τα υπόλοιπα οκτώ μέλη του Διοικ. Συμβουλίου του Δρομοκαϊτείου ότι ορθά και ηθικά ενεργήσαμε και ενεργούμε και

Β) Επειδή τουλάχιστον από τους άκρως σημαντικούς τίτλους σας και τα υψηλότατα αξιώματά σας -για μένα θα αρκούσε και μόνο τα βασικό: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ- μας υπαγόρευσαν: «ΣΤΗΘΙ ΚΑΛΩΣ» (όπως συνιστά τακτικά η χριστιανική λειτουργία και όπως ενθυμούμαι από την παιδική μου ηλικία).

Και οδηγήθηκα στην απόφαση να σας αποστείλω και να σας γνωστοποιήσω το επισυναπτόμενο κείμενο, που δεν είναι αφηγηματικό. Είναι διαμπερής επιχειρηματολογία, είναι ντουκουμέντο, είναι «αυτή η αλήθεια», η αντικειμενική, η πραγματική αλήθεια, που μπορείτε να την ελέγξετε  με αυτοψία και αυτηκοϊα όποτε θέλετε.

Και αναμένουμε  και το Διοικ.Συμβούλιο του Νοσοκομείου και εγώ να ενεργήσετε και με βάση αυτή, κύριε Καθηγητά. Αναμένουμε, γιατί η θέση σας και οι τίτλοι σας και τα αξιώματά σας και –όπως πρέπει και θέλουμε να πιστεύουμε- η ψυχή σας -(χρησιμοποιώ τη σπουδαία λέξη με πολλή επίγνωση )- αυτή την στερράν εντύπωση και προσδοκία μας δίδουν.

Εμείς πιστεύουμε, κ. Καθηγητά, χωρίς να σας γνωρίζουμε –ότι δεν είσαστε ούτε δογματικός, ούτε φανατικός .

Θα σας παρακαλέσω, κύριε Καθηγητά, να μου επιτρέψετε να σας υπενθυμίσω το εξής, το οποίο ασφαλώς γνωρίζετε:

Ο Ιμεραίος ποιητής Τισίας σε ένα ποίημά του τον 7ο αιώνα π.Χ. έψεξε την ωραία Ελένη για τη φυγή της στην Τροία. Ο -κατά τη μυθολογία- πατέρας της, ο Δίας, εχολώθη και τον τιμώρησε αυστηρότατα.

Ο Τισίας (ή Στησίχορος) αναθεώρησε και έγραψε επανορθωτικό ποίημα, την «Παλινωδία» και ο Δίας ακύρωσε την τιμωρία.

Κύριε Καθηγητά,

Σας έγραψα με πολύ πόνο. Εκπέμψατε απολύτως άδικα και εντελώς ανεξέλεγκτα (γιατί άραγε;) κατά του Δρομοκαϊτείου σφοδρότατα πυρά, πλήθος εξοντωτικών πυρών, δηλητήριο.

Και μας καταπλήσσει αυτό, κύριε Καθηγητά, γιατί, όπως πολύ καλά γνωρίζω  και από τη σχετική θεωρία και από την επαγγελματική μου εμπειρία, οι καθηγητές και δάσκαλοι και πολύ περισσότερο οι αξιότιμοι, όπως εσείς, καθηγητές της Ψυχολογίας, δεν εκπέμπουν τροχιοδεικτικά και ιοβόλα βέλη. Εκπέμπουν –αφού ελέγξουν και μελετήσουν και θεωρήσουν αναγκαίο- συμβουλές και νουθεσίες και οδηγίες, διδάσκουν και φωτίζουν και οδηγούν.

Μας γνωρίζετε κ. Καθηγητά; Γνωρίζετε το Δρομοκαϊτειο; Γιατί τόση εμπιστοσύνη σε συκοφάντες; Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι; Γιατί δεν ζητήσατε και μας προτού μας κατακεραυνώσετε ολεθρίως;

Είναι πολύ πιθανό ότι σας κούρασα. Και θα τελειώσω με:

Α) Μια υπενθύμιση:

Γιατί το Πάντειο Πανεπιστήμιο στέλλει σε ένα τέτοιο ‘Ιδρυμα φοιτητές του να ασκούνται και να μορφώνονται;

Β) Γιατί οι συνάδελφοί σας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, που έχουν άμεση και ασφαλή γνώση, έχουν παινέσει και επαινούν εγγράφως και εκθύμως το Δρομοκαϊτειο;

Και ως επισφράγισμα των παραπάνω:

Σας (παρα)καλούμε να επισκεφθείτε και μάλιστα συντομότατα το Νοσοκομείο μας, να περιδιαβάσετε σε όλο το μήκος και το πλάτος του και να σχηματίσετε πλήρη ιδίαν αντίληψη.

Σας αναμένουμε, κ. Καθηγητά, συντομότατα, επειγόντως να έρθετε, να ακούσετε και εμάς ή να μας καλέσετε το συντομότερο, επειγόντως, στο Γραφείο σας, γιατί (και) εμείς, κύριε Καθηγητά, και εμείς είμαστε άνθρωποι και μάλιστα, κατά κοινήν ομολογία εντιμότατοι άνθρωποι και ΔΕΝ είναι μόνο οι συκοφάντες μας άνθρωποι, από τους οποίους αβασάνιστα αντλήσατε τα τροχιοδεικτικά βέλη σας σαν να ήταν και αυτά αυτονόητα.

Με εκτίμηση

Ο (άμισθος) Πρόεδρος
ΝΙΚ. Γ. ΤΣΙΚΗΣ
Φιλόλογος - τ. Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαΐτειο»: Η απάντηση του προέδρου στις καταγγελίες

 
Πριν από δύο μέρες, λάβαμε (με e-mail) από το Γραφείο Προέδρου του Δρομοκαϊτείου το μήνυμα: “Παρακαλούμε να δημοσιεύσετε την απάντηση του προέδρου του Ψ.Ν.Α. Δρομοκαΐτειο για θέματα του νοσοκομείου μας που απασχόλησαν και την ιστοσελίδα σας”.

Είναι αλήθεια ότι μας απασχόλησε, αρκετές φορές, το Δρομοκαΐτειο και εκφράσαμε την ανησυχία μας για την κατάσταση που επικρατεί στο συγκεκριμένο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Θα αναρτήσουμε, λοιπόν, την απάντηση και μάλιστα “σε θέση αντίστοιχη, με αντίστοιχα γράμματα και με αντίστοιχη πληρότητα” με τις καταγγελίες, δηλαδή ακριβώς όπως μας ζητάει ο πρόεδρος του Δρομοκαϊτείου Νίκος Γ. Τσικής, τον οποίο ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

Όμως, επειδή η απάντηση του προέδρου (δηλ. το δελτίο τύπου που ακολουθεί με θέμα: ειλικρινέστατη ενημέρωση) απευθύνεται στους διευθυντές εφημερίδων (;), θα πρέπει να διευκρινιστεί -επειδή οι καιροί είναι περίεργοι- ότι το ιστολόγιο (blog) δεν είναι εφημερίδα (ούτε ΜΜΕ) και φυσικά δεν έχει διευθυντή (αυτός μας έλειπε).

Θεωρώντας ότι οι πιο κατάλληλοι για να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις στο δελτίο τύπου του προέδρου είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ή οι νοσηλευόμενοι στο Δρομοκαΐτειο, θα περιοριστούμε σε κάποια σχόλια στο τέλος του κειμένου.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΗΛ.:2132046105
ΑΡ.ΠΡΩΤ.: 14982/66832

Χαϊδάρι 1 Νοεμβρίου  2010

        ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ   

    ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
                
ΘΕΜΑ: Ειλικρινέστατη ενημέρωση

Αξιότιμε κ. Διευθυντά

1. Με τη δέουσα εκτίμηση:
α) Προς την προσωπικότητα και το πρόσωπό σας
β) Προς την εφημερίδα σας

2. Με πλήρη σεβασμό προς την αλήθεια

3. Με την πεποίθηση ότι θεωρούμε και επιτελούμε τα καθήκοντά μας ως ανώτατη νομική και ηθική κι όχι απλώς φιλάνθρωπη, αλλά ανθρωπιστική επιταγή, αναγκαζόμαστε, κατόπιν αποφάσεως, την οποίαν έλαβε το Διοικητικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του 2089/26-10-2010 (θέμα 25ο) να προβούμε σε ειλικρινέστατην ενημέρωσή σας, αφού προηγουμένως αιτιολογήσουμε τη χρήση του ρήματος αναγκαζόμαστε:

Θέλαμε και επιδιώκαμε αλλά δεν κατορθώσαμε επί μήνες πάρα πολλούς να οδηγήσουμε τις δύο καταγγέλουσες (το ορθό: συκοφαντούσες) ψυχολόγους να επιτελούν το έργο που τους ανατέθηκε και τους επιβάλλει η νομοθεσία και η δεοντολογία και όχι η οποιαδήποτε δογματική και κομματική ιδεολογία.

Δυστυχώς δεν κατορθώσαμε να τις πείσουμε με τις συμβουλές μας.

Και τότε αποφασίσαμε να λάβουμε το πιο ανώδυνο μέτρο:

Τη μετακίνηση από ένα νοσηλευτικό τμήμα σε άλλο. Από το τμήμα που η τακτική εκείνη ήταν εφαρμόσιμη σε τμήμα που δεν είναι εφαρμόσιμη. Σε απόσταση 200 μέτρων μέσα στον ίδιο ενιαίο χώρο και μάλιστα σε κεντρικό σημείο. Είναι αυτό δυσμενής μετάθεση; Ενέχει αυτό ίχνος εκδίκησης;

Εμείς, κύριε Διευθυντά  ΔΕΝ εκδικούμαστε.

Για την κατηγορία αυτή έχουμε την εντύπωση ότι οι κυρίες ψυχολόγοι κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.

Αρκετά -ίσως και υπεραρκετά δημοσιογραφικώς και εκδοτικώς– τα παραπάνω γενικά.

Και ερχόμαστε στα ειδικότερα:

1) Για την κατηγορία (= τη συκοφαντία) για «περικοπές στην ένδυση», αφού επισημάνουμε ότι το Νοσοκομείο δεν υποχρεούται να χορηγεί στους περιθαλπόμενους υπόδηση και ενδυμασία, αναφέρουμε τα εξής:
    
Εζητήθησαν:

Για πέντε (5) άρρενες:
16 παντελόνια
19 πουλόβερ
9 ζεύγη υποδημάτων και πολλά άλλα.

Για τέσσερεις (4) γυναίκες:
10 γυναικεία παντελόνια
12 μπλούζες και πολλά άλλα.
6 ζεύγη υποδημάτων
2 ζεύγη μπότες

Πώς κρίνονται τα παραπάνω;

Εμείς τα περικόψαμε. Εσφάλαμε.
(Βλ. τα πρακτικά του Δ.Σ., Συνεδρία με αρ. 2066/10-12-2009, θ. 14ο).

2) Για την κατηγορία (= τη συκοφαντία)  για τη μεταφορά των Εξωτερικών Ιατρείων από την οδό  Κωλέττη, στα Εξάρχεια,  στο Νοσοκομείο απαντούμε ότι αποφασίστηκε μετά από επανειλημμένες απειλητικές γραφές στους τοίχους τους με μαύρα γράμματα:

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ (αισχρότητα) ΨΥΧΙΑΤΡΟΙ
(Βλ. τα Πρακτικά του Δ.Σ., Συνεδρία 2062/8-10-2009,θέμα 27ο) και κατόπιν συνεννοήσεως των αρμοδίων οργάνων, δηλ. του Επιστημονικού Συμβουλίου και του Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας.

3) Σχετικά με τις περικοπές δαπάνης για εκδρομές ασθενών, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μας ότι είναι π.χ. απαράδεκτο να ζητούνται 16.830 € για μια εκδρομή ενός Ξενώνα 10 ασθενών στη Ρόδο, 14.700 € για έναν άλλο Ξενώνα, 23.710 € για έναν άλλο κ.ο.κ., όταν γνωρίζουμε ότι εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικών οικογενειών δεν έχουν τη δυνατότητα να δαπανήσουν ούτε 1000 € για μια εκδρομή.

4) Την κατηγορία (= τη συκοφαντία) ότι κλείσαμε, δηλαδή διακόψαμε τη λειτουργία εξωτερικών δομών, μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε τουλάχιστον ανόητη, αφού είναι ευκολότατο να διαπιστώσει οποιοσδήποτε ότι ΟΧΙ μόνον δεν κλείσαμε, αλλά βελτιώνουμε ριζικά και αποφασιστικά την ύπαρξη και τη λειτουργία τους και μάλιστα με όχι μικρές δαπάνες.

Και όμως, οι κυρίες το ψεύδος αυτό χρησιμοποιούσαν για να φοβίζουν και να εξοργίζουν τους περιθαλπόμενους εναντίον του Νοσοκομείου και της διοικήσεώς του και να τους ωθούν σε απεργίες.

Σημειωτέον ότι σήμερα διαβιούν στις εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές  περί τους 100 χρόνιους ασθενείς και –το σημαντικότερο: Στις επαγγελματικής κατάρτισης δομές (εργαστήρια, κοινοτικά καταστήματα κλπ.) καταρτίζονται αμειβόμενοι με το θεραπευτικό κίνητρο περί τους  110  περιθαλπομένους.
 
Αλήθεια, ποιο άλλο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο έχει να επιδείξει τέτοιο έργο; Διερωτήθησαν οι συκοφαντούσες;

5) Τα περί περιορισμού της «μισθοδοσίας» (!) των νοσηλευομένων έχουν ως εξής:

α) Μισθοδοσία νοσηλευομένων δεν είναι νοητή και ΔΕΝ υπάρχει και, όπως είναι ευνόητο, θα ήταν αδιανόητο να υπάρχει. Υπάρχει το ονομαζόμενο και καθιερωμένο από το Υπουργείο Υγείας «θεραπευτικό κίνητρο» που ορίζεται από το Υπουργείο Υγείας σε 176 € το μήνα ανά ασθενή.

Τα 176 € είχαν ανέλθει παρανόμως επί προηγούμενης Διοίκησης για ορισμένους ασθενείς σε 300 και 400 €.

Αυτή την παρανομία θεραπεύσαμε πριν την αντιληφθεί η Πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ενεργήσει τα δέοντα και κατηγορηθούμε για διασπάθιση Δημοσίου χρήματος.

Ευχαρίστως θα προχωρήσουμε σε αύξησή του, αν την αποφασίσει το Υπουργείο. Από συκοφαντικές και ανεπίτρεπτες για υπαλλήλους και μάλιστα εντεταλμένους να φροντίζουν για τη θεραπεία και όχι για τη «μισθοδοσία»  των περιθαλπομένων  δεν θα πτοηθούμε.

6) Συκοφαντική καταλήγει να είναι και η άλλη κατηγορία των καταγγελλουσών:  ‘Ότι από το ταβάνι κτηρίου έπεσε σοβάς και κόντεψε να σκοτώσει ασθενή.

Πράγματι έπεσε σοβάς, αλλά κανένας δεν κινδύνευσε. Και έπεσε ο σοβάς, όχι ένεκα φυσικής φθοράς, αλλά ένεκα του ότι στην αντίστοιχη εξωτερική όψη του τοίχου έγινε εσφαλμένος χειρισμός κρουστικού μηχανήματος από μέλος ιδιωτικού συνεργείου, το οποίο προβαίνει σε εργασίες συντήρησης και ευπρεπισμού του κτιρίου. Σημειωτέον ότι την περίοδο αυτή ανακαινίζονται τα δύο τελευταία σε χρήση κτήρια του Νοσοκομείου, ενώ όλα τα εν χρήσει κτίρια του Νοσοκομείου είναι ριζικά ανακαινισμένα.

7) Τελευταία -είναι αντικειμενική ανάγκη όχι να τελειώσουμε, αλλά να ολοκληρώσουμε το απαντητικό τούτο κείμενο- θα αναφέρουμε τη συκοφαντία περί στοιβάγματος των ασθενών.

Και δηλώνουμε: ΟΥΔΕΠΟΤΕ, σε κανένα Νοσηλευτικό Τμήμα δεν νοσηλεύτηκαν  περισσότεροι από τους καθορισμένους από τον Οργανισμό του Νοσοκομείου ασθενείς. Σημειωτέον ότι πρόσφατα, προ μηνών, μειώθηκε δραστικά από το Διοικ. Συμβούλιο ο αριθμός αυτός.

Ειδικότερα –και τούτο είναι χαρακτηριστικότατο- σε Νοσηλευτικά Τμήματα, στα οποία αναφέρονται οι κυρίες , οι νοσηλευόμενοι, κατά κάποιο περίεργο και για τη Διοίκηση τρόπο- η πληρότητα φθάνει το 60%, δηλαδή σχεδόν οι μισές κλίνες είναι κενές, όχι με υπαιτιότητα της Διοίκησης. Την προσπάθειά μας να θεραπεύσουμε αυτή την απαράδεκτη και επιζήμια για τους πολίτες ανωμαλία διαστρεβλώνουν αναίσχυντα οι καλές κυρίες.
   
‘Οποιος αμφιβάλλει για οτιδήποτε από τα παραπάνω, ας προσέλθει και ας βάλει «την χείρα επί τον τύπον των ήλων». Θα μας είναι πολύ ευπρόσδεκτος.

Κύριε Διευθυντά,

Α) Δεν αποτελεί τρανό αποδεικτικό στοιχείο για το ποιόν των ενεργειών και των συμπεριφορών των δύο κυριών το ότι ετόλμησαν να παραπλανήσουν δια πλήθους μέσων μαζικής ενημέρωσης την κοινή γνώμη;

Β) Σας απευθύνουμε μια παράκληση που νομίζουμε ότι είναι ορθό και δίκαιο να ικανοποιήσετε και πιστεύουμε ότι θα την ικανοποιήσετε:

Αντιμετωπίστε την απάντησή μας όπως αντιμετωπίσατε τις συκοφαντικές καταγγελίες των κυριών, δηλαδή: Ανακοινώσετε, δημοσιεύσετε σε θέση αντίστοιχη, με αντίστοιχα γράμματα και με αντίστοιχη πληρότητα την απάντησή μας.

Γ) Δηλώνουμε ότι θλιβόμαστε, που αναγκαστήκαμε να απαντήσουμε σε συκοφαντίες. Αλλά «ανάγκα και θεοί πείθονται». Γι’ αυτό ευχόμαστε, μιμούμενοι  εμείς οι μικροί το μεγάλο Σεφέρη, (μιμητικό ζώο βέβαια ο άνθρωπος):

Ο θεός να μη μας αξιώσει να ξανααντιμετωπίσουμε τέτοιες ενέργειες και να γράψουμε κείμενο το οποίο να εκθέτει  συνανθρώπους μας.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΝΙΚ. Γ.ΤΣΙΚΗΣ  


Σχόλιο του διαχειριστή του blog:   

Θα ήθελα να επισημάνω ότι η απάντηση του προέδρου εστιάζεται στις καταγγελίες των δύο ψυχολόγων -πιθανώς για να αποδείξει το “ΔΕΝ εκδικούμαστε” που τονίζεται στο δελτίο τύπου- και υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε την ουσία του θέματος, που  είναι η κατάσταση που επικρατεί στο “Δρομοκαΐτειο”. Θεωρώ απαραίτητη αυτή τη διευκρίνιση, γιατί αν κάποιος διαβάσει τις καταγγελίες των ψυχολόγων και το δελτίο τύπου του προέδρου, μπορεί να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για προσωπική “κόντρα” μεταξύ των δύο πλευρών. Μακάρι να ήταν έτσι.

Υπενθυμίζω ότι, εκτός από τις δύο ψυχολόγους, έχουν καταγγείλει, στο κοντινό παρελθόν, και άλλοι τον τρόπο λειτουργίας του νοσοκομείου. Ενδεικτικά, αναφέρω το δημοσίευμα της εφημερίδας “Έθνος” στις 3/5/2010, στο οποίο η διοίκηση του σωματείου εργαζομένων χαρακτηρίζει τις συνθήκες νοσηλείας “μεσαιωνικές” και “τριτοκοσμικές” και καταγγέλλει την πρόσληψη (χωρίς προκήρυξη) υποδιοικήτριας με μισθό 5.000 ευρώ!  Το καλοκαίρι του 2009, ασχολήθηκε με το “Δρομοκαΐτειο” και το BBC. Στο ρεπορτάζ, εκτός από τις περιγραφές της δημοσιογράφου, ο ψυχίατρος κος Αστρινάκης μίλησε για “κτηνιατρική προσέγγιση στην ψυχιατρική” και ανέφερε ότι οι ασθενείς δένονται όπως οι σκύλοι!  

Επίσης, στις 7 Απριλίου διαβάσαμε ένα άρθρο στο “Βήμα” με τίτλο: "Πάσχα, δεμένη στο Δρομοκαΐτειο”, που περιέγραφε την “απίστευτη ταλαιπωρία μιας νεαρής γυναίκας που βρέθηκε καθηλωμένη στο ψυχιατρείο λόγω έλλειψης προσωπικού”. Την 21η Απριλίου διαβάσαμε και την απάντηση του προέδρου: “Η αλήθεια για τον... εγκλεισμό στο «Δρομοκαΐτειο”, στην εφημερίδα “Η αλήθεια”. Δεν θα σχολιάσω την απάντηση -ο καθένας μπορεί να τη διαβάσει και να βγάλει τα συμπεράσματά του- αλλά θα μείνω σε ένα σημείο:

“Η κυρία έγινε βεβαίως δεκτή, αλλά, για να εξασφαλιστεί ότι δε θα αυτοκτονήσει, εδέθη από το δεξί πόδι της, (μέτρο που είναι και επιστημονικά και θεσμικά επιτρεπτό) κατά τρόπον ώστε να μπορεί να κινείται μέσα στο νοσηλευτικό θάλαμο, ο οποίος έμεινε πλήρως στη διάθεσή της”


Και μένω σε αυτό το σημείο γιατί με βρίσκει αντίθετο το (επιστημονικά και θεσμικά επιτρεπτό) δέσιμο από το πόδι, ακόμα και αν ο ασθενής έχει το θάλαμο στη διάθεσή του. Αυτή, βέβαια, είναι προσωπική μου άποψη.

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχαμε αναφέρει και τις επιστολές της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας του Ε.Σ.Υ. και του Συλλόγου Νοσηλευτών Ψυχιατρικών Νοσοκομείων - ΕΣΥ προς το υπουργείο Υγείας, με τις οποίες καταγγέλλουν τον πρόεδρο για παράνομες μετακινήσεις νοσηλευτικού προσωπικού.

Εξαιτίας της πληθώρας των καταγγελιών, τόσο για τις ενέργειες του προέδρου όσο και για τις συνθήκες νοσηλείας στο Δρομοκαΐτειο, είχαμε γράψει: “ή έχει κηρύξει πόλεμο όλος ο κόσμος στο Δρομοκαϊτειο ή κάτι δεν πάει καλά, κύριε πρόεδρε” και η απορία αυτή παραμένει!

Ελπίζω να ανοίξει περισσότερο αυτή η συζήτηση και να ακούσουμε περισσότερες απόψεις. Ας μιλήσουν και οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλύτερα το Δρομοκαΐτειο! Εξάλλου, μόνο συζήτηση μπορούμε να κάνουμε εδώ. Για τα υπόλοιπα υπάρχει η πολιτεία (;) και οφείλει να εξετάσει το θέμα (αν και με τη στάση της δεν μας έχει πείσει ότι ενδιαφέρεται για τέτοια θέματα).

Υπενθυμίζω ότι όποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει στο διάλογο μπορεί να μας στείλει το κείμενό του ή να σχολιάσει ευπρεπώς (επώνυμα ή ανώνυμα) τη συγκεκριμένη ανάρτηση.



update 1: (5/11/2010) Η ΠΑΣΥΝΟ - ΕΣΥ καταγγέλλει τον Πρόεδρο του Δρομοκαϊτείου για τακτικές φίμωσης της ελεύθερης έκφρασης των υπαλλήλων: εδώ

update 2: (6/11/2010) Ελευθεροτυπία: Δικαιολογεί τις συνθήκες διαβίωσης στο Δρομοκαΐτειο

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Ημερησία χορήγησις ενός λουκουμίου *

Λαμβάνω την τιμήν να παρακαλέσω Υμάς, όπως η αμοιβή των εν τη Απασχολησιοθεραπεία εργαζόμενων ασθενών Ανδρών και Γυναικών, αυξηθεί από 0,50 δρχ ημερησίως εις 1 δραχμήν, καταργηθεί δε κατά προτίμησιν των ασθενών η ημερησία χορήγησις ενός λουκουμίου.

Η γινόμενη πρότασις γίνεται και πάλιν υπέρ των ασθενών.

Ο Δ/ντης  Κλινικής


 *Του Γ. Κοκκινάκου, από το ένθετο της Ελευθεροτυπίας κοντέινερ (τεύχος 11, σελ.52)

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Με αφορμή την ποινική δίωξη ψυχολόγων από την Διοίκηση του Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαΐτειο»


Οικονομική κρίση ή ηθική αποδόμηση;  
Με αφορμή την ποινική δίωξη ψυχολόγων από την Διοίκηση του Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαΐτειο»

Τα γεγονότα είναι γνωστά: Το Δ.Σ. του Ψ.Ν.Α. «Δρομοκαΐτειο», εκμεταλλευόμενο το ιδιότυπο καθεστώς διοικητικής λειτουργίας του Νοσοκομείου – Κληροδότημα που όμως χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΥΥΚΑ) – έλαβε τον τελευταίο χρόνο μια σειρά από αποφάσεις αναχρονιστικού και  «μεσαιωνικού»  χαρακτήρα  για  την τύχη  των  εξυπηρετούμενων  ασθενών  και  για  την  αντοχή  των  ίδιων  των εργαζομένων.

Οι αποφάσεις  αυτές,  ενάντια  σε  κάθε  σύγχρονη  αντίληψη  παροχής  υπηρεσιών  ψυχικής  υγείας, διασφάλισης και προστασίας των δικαιωμάτων των ασθενών και συνέχισης του αποϊδρυματισμού και αλλαγής της ασυλικής  λογικής  και  πρακτικής,  είναι  συνοπτικά  οι  εξής:  α)  Διακοπή  κάθε σχεδίου  αποϊδρυματισμού  και εγκατάλειψη  στην  ουσία  των  δομών  της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης  του  Νοσοκομείου.  β) Μεταφορά  των εξωτερικών  ιατρείων  του Νοσοκομείου από  το  κέντρο  της  Αθήνας  στον  χώρο  του  Δρομοκαϊτείου.  γ)  Διοικητική Μεταφορά,  χωρίς την  παραμικρή  επιστημονική  –  θεραπευτική  τεκμηρίωση  και  διαβούλευση  με  τα  εκλεγμένα όργανα ασθενών από τα οξέα στα χρόνια τμήματα του Νοσοκομείου, με στόχο την αύξηση εσόδων από νοσήλια, δηλ. θωράκιση απέναντι στην προοπτική μετασχηματισμού τους σε δίκτυο κοινοτικών δομών ψυχικής υγείας. δ) Η συρρίκνωση της δωρεάν φαρμακευτικής αγωγής απόρων ασθενών, θυμάτων της κοινωνικής και οικονομική κρίσης.

Τα σημεία αυτά, ενδείξεις  της  γενικότερης απορρύθμισης  του  χώρου  της ψυχικής υγείας, θέτουν μερικά  βασικά ερωτήματα:

1)  Η  Διοίκηση  του  ΨΝΑ  «Δρομοκαΐτειο»  τελεί  εν  συγχύσει  ή  ανεξέλεγκτα  και  αυταρχικά αποφασίζει  για επιστροφή  της  ψυχιατρικής  φροντίδας  στον  19ο αιώνα,  στο  ασυλικό βάραθρο και  τον  εξευτελισμό  της ανθρώπινης ύπαρξης;

2)  Η  ψυχιατρική  κοινότητα  πόσο  μπορεί  να  μένει  απαθής  παρατηρητής  τέτοιων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο χώρο της ψυχικής υγείας;

3)  Η οικονομική κρίση σε ποιο βαθμό μπορεί να χρησιμοποιείται ως πολιτικό άλλοθι για την επικράτηση της δεοντολογικής ανομίας και ηθικής κρίσης, απέναντι σε κατεκτημένα δεκαετιών;

4)  Ποια είναι η πολιτική θέση  της ηγεσίας  του ΥΥΚΑ απέναντι σε μία διοίκηση που λειτουργεί αυθαίρετα ως «κράτος εν κράτει», επιβαρύνοντας τον ισχνό κρατικό προϋπολογισμό;

Η άσκηση της ψυχιατρικής, πόσο μάλλον η διακηρυγμένη αρχή της συνέχειας της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης από την Ελληνική  Πολιτεία,  δεν  μπορεί  να  πραγματοποιείται  χωρίς  την  τήρηση και σεβασμό ενός ηθικού  – δεοντολογικού πλαισίου και  την αποδόμηση κάθε ελπίδας χιλιάδων χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και των οικογενειών τους στη χώρα μας.

Χρειαζόμαστε άραγε μια «Νέα Λέρο» για την διεκδίκηση του αυτονόητου στην ψυχική υγεία;

Στυλιανίδης Στέλιος,
Αν. Καθ. Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Εθνικός Εκπρόσωπος για την Ψυχική Υγεία στον Π.Ο.Υ.
Αντιπρόεδρος Παγκόσμιας Εταιρείας για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση (WAPR)


Το παραπάνω κείμενο εστάλη στο psi-action από τον κο Στέλιο Στυλιανίδη, με αφορμή την ποινική δίωξη των δύο ψυχολόγων του ΨΝΑ «Δρομοκαΐτειο» που κατήγγειλαν τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ασθενών του ψυχιατρείου.  

Αν δεν έχετε ενημερωθεί για το θέμα, διαβάστε:


α) την ανάρτησή μας: Τι συμβαίνει στο Δρομοκαΐτειο; στην οποία θα βρείτε όλους τους σχετικούς συνδέσμους (links) και
β)  την εξώδικη δήλωση του προέδρου του Δρομοκαϊτείου Ν. Τσική προς τις δύο ψυχολόγους που κατήγγειλαν την κατάσταση του ιδρύματος.


 
2008-2016 psi-action. Powered by Blogger Blogger Templates designed by Deluxe Templates. Premium Wordpress Themes | Premium Wordpress Themes | Free Icons | wordpress theme
Wordpress Themes. Blogger Templates by Blogger Templates and Blogger Templates