Το Περιβολάκι: Η τελευταία πράξη του δράματος;

Πράξη πρώτη: Τον Σεπτέμβριο του 2012, η πολιτική των συνεχών περικοπών στην χρηματοδότηση των δομών ψυχικής υγείας του προγράμματος ''Ψυχαργώς'' οδήγησε στο κλείσιμο δύο από τις τρεις δομές του Ελληνικού Κέντρου για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας - το Περιβολάκι (μη κερδοσκοπικό σωματείο για την θεραπεία παιδιών με αυτισμό και παιδική ψύχωση, ιδρυθέν το 1983).

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα αφενός πολλές οικογένειες παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές να στερηθούν δύο κέντρα ημέρας για παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας (ολοήμερο ψυχοπαιδαγωγικό πρόγραμμα, διαφόρων ειδών θεραπείες, συμβουλευτική γονέων) και τον μοναδικό στην Ελλάδα ξενώνα βραχείας φιλοξενίας (σε περιόδους κρίσης), αφετέρου δεκάδες έμπειροι και εξειδικευμένοι εργαζόμενοι στον χώρο της ψυχικής υγείας να απολυθούν.

Πράξη δεύτερη: Τον Ιούλιο του 2013, στο πλαίσιο της ίδιας ανάλγητης πολιτικής εκ μέρους του Υπουργείου Υγείας, η διοίκηση του φορέα αποφάσισε την παύση λειτουργίας του κέντρου ημέρας για εφήβους με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές που στεγαζόταν στο κτίριο του Περιβολάκι στην Παιανία και λειτουργούσε από το 2009. Οι οικογένειες στερήθηκαν έτσι μια ακόμα πολύτιμη υπηρεσία ψυχικής υγείας.

Πράξη τρίτη: Έκτοτε το Περιβολάκι, “ακρωτηριασμένο”, συνέχισε τη λειτουργία του ως κέντρο ημέρας για παιδιά προσχολικής αποκλειστικά ηλικίας. Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στην υπομονή και την ανοχή των εργαζόμενων, οι οποίοι συνέχισαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και να στηρίζουν τα παιδιά και τις οικογένειες τους όντας επί μήνες απλήρωτοι.

Σήμερα, το Περιβολάκι δεν έχει ακόμα ξεκινήσει τη λειτουργία του με αποτέλεσμα τα παιδιά που φιλοξενούσε, αλλά και όσα προβλεπόταν να φιλοξενήσει φέτος στον χώρο του, να βρίσκονται εκτός εκπαιδευτικού και κλινικού πλαισίου, οι γονείς να είναι σε απόγνωση και οι εργαζόμενοι να παραμένουν στο ίδιο καθεστώς ασάφειας κλείνοντας πλέον δέκα μήνες απλήρωτοι.

Ο κίνδυνος, όχι πια της συρρίκνωσης, αλλά της τελειωτικής εξαφάνισης του χώρου και των πολύτιμων για την κοινότητα υπηρεσιών του είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Η “κοινωνική” πολιτική του κράτους εμφανίζεται αμείλικτη, αποφασισμένη να ξεφορτωθεί μια και καλή την προνοιακή μέριμνα που φαίνεται να μην χωράει στον προϋπολογισμό, οι διοικήσεις των φορέων ανεπαρκείς να υπερασπιστούν την ποιότητα των υπηρεσιών που υποσχόταν μέχρι πρότινος η ψυχιατρική μεταρρύθμιση, οι γονείς αβοήθητοι, να δίνουν τον αγώνα της καθημερινότητας και οι εργαζόμενοι εγκλωβισμένοι στο δίλημμα “άμισθη εργασία ή οριστικό κλείσιμο των δομών”.

Ποιος τελικά θα υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα φροντίδας αυτών των παιδιών που την έχουν τόσο ανάγκη;

Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι

Διαβάστε: Συνταγή κλεισίματος Μονάδας Ψυχικής Υγείας με τρία απλά βήματα

και τις προηγούμενες αναρτήσεις για το Περιβολάκι

  

Μια μικρή αλλά σημαντική νίκη για τους σε επίσχεση εργαζόμενους στο Περιβολάκι

 

Μια σύντομη αναδρομή

Το Μάιο του 2012 η διοίκηση του Περιβολάκι παρέδωσε τις δύο δομές του στο Χαλάνδρι στο ΥΥΚΑ (παρά τη διευκρίνηση του Υπουργείου με την υπ.αρ.πρωτ. 53185 επιστολή του στις 22/05/2012 ότι «ο φορέας σας οφείλει να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των δομών Περιβολάκι Ι και Περιβολάκι ΙΙ»), με σκοπό να μεταβιβαστούν σε άλλο φορέα, θέτοντας «σε διαθεσιμότητα», όπως θα μπορούσε να ονομάσει κάποιος στις μέρες μας την κίνηση αυτή, 42 εργαζόμενους, έμπειρους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν θα απολυθούν…

Ο υποψήφιος ανάδοχος φορέας μεταβίβασης ήταν τότε το Κέντρο Παιδιού και Εφήβου, που όμως ποτέ δεν μπόρεσε να πάρει στα χέρια του τις δύο δομές, χωρίς ποτέ να δοθούν εξηγήσεις γι’ αυτό (ούτε από το Υπουργείο, ούτε από τη διοίκηση του Περιβολάκι). Το φθινόπωρο του 2012 ακολουθεί επιστολή του ΥΥΚΑ (υπ.αρ.πρωτ.96328-05/10/2012) που ανέστειλε αναδρομικά από 01/09/2012 τις άδειες λειτουργίας των δομών και έθετε εκτός μισθοδοσίας τους 42 εργαζόμενους. Μάλιστα, στην επιστολή αυτή το Υπουργείο, ενώ αναγνωρίζει ότι οι δομές έπαυσαν να λειτουργούν παράνομα και με ευθύνη της διοίκησης του φορέα, προκρίνει σαν λύση το οριστικό κλείσιμο τους και την αφαίρεση της άδειας λειτουργίας τους. Αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν, αφενός να καταργηθούν στην περιοχή του Χαλανδρίου σημαντικές και απαραίτητες υπηρεσίες για παιδιά με διάχυτη διαταραχή της ανάπτυξης και τις οικογένειές τους, αφετέρου να μείνουν εντελώς μετέωροι οι εργαζόμενοι που στελέχωναν αυτές τις δομές.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να σημειώσουμε, ότι το Περιβολάκι στην Παιανία εξακολουθεί να λειτουργεί, εν γνώσει του Υπουργείου, χωρίς άδεια λειτουργίας από το 2009 που άνοιξε, κάτι που φαίνεται να μην κινητοποιεί τους ακριβοδίκαιους τιμωρούς του ΥΥΚΑ… Τελικά αναρωτιέται κανείς, γιατί μια διοίκηση που απολαμβάνει πλήρη ασυλία από το κράτος, παρά τις παρανομίες που το ίδιο της αναγνωρίζει, να φοβηθεί να κακομεταχειριστεί λήπτες, εργαζόμενους και κοινότητα;

Η απάντηση των εργαζόμενων που βρεθήκαμε «στον αέρα»

Μέσα σε ένα κλίμα υποβάθμισης όλων των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, που χαρακτηρίζεται από την υποχρηματοδότηση, την εξαθλίωση τόσο των επαγγελματιών όσο και της ζωής των χρηστών και τη διάλυση του μοντέλου της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, οι-χωρίς αντικείμενο-33 εργαζόμενοι των 2 δομών του Περιβολάκι ξεκινήσαμε δυναμικά επίσχεση εργασίας ενώ 47 (μαζί και εργαζόμενοι από το Περιβολάκι στην Παιανία που παραμένει ανοιχτό προς το παρόν) προχωρήσαμε σε δικαστικές διεκδικήσεις. Καταθέσαμε δηλαδή ασφαλιστικά μέτρα για τα δεδουλευμένα (24/04/13) και έγινε εκ νέου καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας στις 13/06/2013. Ταυτόχρονα «ενοχλούσαμε» επίμονα τη διοίκηση του φορέα και δημοσιοποιούσαμε διαρκώς τις εξελίξεις, τόσο για να διατηρηθούν οι υπηρεσίες, όσο και η εργασία μας.

Μια σημαντική νίκη

Μετά από μια περίοδο 10 μηνών (Οκτώβρης 2012-Ιούλης 2013) πρωτοφανούς αδιαφορίας και ασυνέπειας από μεριάς της διοίκησης του Περιβολάκι και ενώ η επίσχεση εργασίας συνεχιζόταν, τον Ιούλιο του 2013 ανακοινώθηκε η πολύ σημαντική απόφαση εκδίκασης των ασφαλιστικών μέτρων από το Ειρηνοδικείο του Χαλανδρίου, η οποία δικαίωσε τους εργαζόμενους. Αυτή είναι η πρώτη και μοναδική περίπτωση στο χώρο της Ψυχικής Υγείας, γεγονός που αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα για όλους τους εργαζόμενους που κακοποιούνται από τις διοικήσεις τους και ψάχνουν έναν ακόμα τρόπο να διεκδικήσουν δεδουλευμένα, αποζημιώσεις αλλά και να δημοσιοποιήσουν το τι γίνεται στο εσωτερικό των δομών. Η απόφαση αυτή μας έδινε αυτομάτως το δικαίωμα να προχωρήσουμε σε κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του φορέα.

Όταν πράγματι η διοίκηση πιέστηκε υπό την απειλή να χάσει το ιδιόκτητο κτίριο της Παιανίας, κινητοποιήθηκε για να το σώσει αλλά και για να σώσει την ύπαρξή της. Η διοίκηση του Περιβολάκι όπως όλες οι διοικήσεις στο χώρο μας επικαλούνται διαρκώς ότι χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από το κράτος και σήκωναν και σηκώνουν τα χέρια τους ψηλά. Οι δομές αυτές δεν είναι δημόσιες. Είναι ιδιωτικές με κρατική όμως χρηματοδότηση. Οι διοικήσεις τους όχι μόνο δε δικαιούνται να παίρνουν χρήματα χωρίς να λογοδοτούν για αυτά αλλά υποχρεούνται και να τα διαθέτουν με απόλυτη διαφάνεια. Επίσης, όταν μας λένε ότι δεν έχουν, αυτό μπορεί και να μην είναι αλήθεια. Ας μη νομίζουμε ότι μας αναφέρουν όλα όσα μπορεί να εισπράττουν από διάφορες μεριές πχ δωρεές από ιδρύματα, δωρεές εις μνήμην, ιδιωτικές δωρεές, άλλα χρηματοδοτικά προγράμματα, παζάρια κλπ.

Επίσης η απόφαση αυτή από τη μια αποτελεί απάντηση σε όσους λένε πως δεν έχει νόημα να διεκδικούμε με αυτόν τον τρόπο τα χρωστούμενα γιατί δεν θα βγει τίποτα από αυτό. Από την άλλη ανοίγει έναν ακόμη δρόμο για τη διεκδίκηση δεδουλευμένων στον χώρο μας χωρίς την αυταπάτη πως το δικαστικό αρκεί δίχως την οργάνωση των εργαζόμενων, την κινητοποίηση και τη δημοσιοποίηση των προβλημάτων και των σκανδάλων που μπορεί να υπάρχουν σε κάθε φορέα.

Με έναν τρόπο μαγικό τα χρήματα βρέθηκαν

Η εξέλιξη της ιστορίας στο Περιβολάκι ήταν ότι λίγες μέρες μετά την απόφαση των ασφαλιστικών η διοίκηση μας κάλεσε, ανακοινώνοντάς μας ότι βρέθηκε, ως δια μαγείας, κάποια δωρεά και ότι προτίθεται να εξοφλήσει όλα της τα χρέη, αρκεί να υπογράψουμε απολύσεις στις 31 Ιουλίου και ένα συμφωνητικό ότι, εφόσον δεν θα υπάρχουν οικονομικές εκκρεμότητες, θα αποσύρουν οι εργαζόμενοι τις όποιες νομικές απαιτήσεις τους. Μάλιστα, οι ίδιοι πρότειναν και υπέγραψαν στη συμφωνία που έγινε ότι θα εξοφλούνταν άπαντες μέχρι τις 10 Σεπτέμβρη. Η συγκεκριμένη ημερομηνία όμως δεν τηρήθηκε ενώ χρειάστηκε να φτάσουμε στην 1η Οκτώβρη για να δικαιωθούμε ολοκληρωτικά και να πάρουμε τα οφειλόμενα. Σημαντικό επίσης είναι το γεγονός ότι την ίδια μέρα πληρώθηκαν και οι εργαζόμενοι του Περιβολάκι στην Παιανία επτά(7) μισθούς, μέχρι και τον Ιούλη του ’13.

Η τύχη των δομών, των εργαζόμενων και της Ψυχικής Υγείας

Το πιο σημαντικό όμως, που από την πρώτη στιγμή φωνάζουμε, είναι πως οι δομές του Περιβολάκι στο Χαλάνδρι έκλεισαν οριστικά τόσο με ευθύνη της διοίκησης που βιαστικά τις ξεφορτώθηκε χωρίς να συναντήσει κανένα εμπόδιο από το ΥΥΚΑ όσο και του Υπουργείου, το οποίο αντί να διατηρήσει τις δομές, όχι κατ’ ανάγκη υπό τη συγκεκριμένη διοίκηση και ενώ είχαμε καταθέσει ως σωματείο εργαζόμενων επανειλημμένως προτάσεις, ανέστειλε τη λειτουργία τους. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι των δομών αυτών βρεθήκαμε στην ανεργία. Είναι γεγονός ότι σε σχέση με όσα γίνονται σε άλλους χώρους όταν κόσμος απολύεται με χρωστούμενα δεδουλευμένα ενός χρόνου, είναι νίκη, έστω και μερική, το ότι δικαιωθήκαμε στο δικαστήριο και πληρωθήκαμε.

Μπορεί τώρα να είμαστε άνεργοι αλλά να είμαστε ξεκάθαροι, η διοίκηση του Περιβολάκι είχε έτσι κι αλλιώς την πρόθεση να ξεφορτωθεί τις δύο δομές του Χαλανδρίου και το ΥΥΚΑ βρήκε την τέλεια ευκαιρία να τις κλείσει ώστε να εξοικονομήσει χρήματα. Είμαστε άνεργοι και αυτό δεν γίνεται να το κρύβουμε. Όμως δεν ήταν η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας που το προκάλεσε αυτό, για όποιον σκεφτεί ή φοβάται ότι το να πάει κόντρα σε Υπουργείο και διοίκηση θα το πληρώσει με τη δουλειά του. Άλλωστε κανείς μας δεν ήθελε να επιστρέψει στη δουλειά κάτω από μια διοίκηση που χειρίζεται έτσι τις υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Προσοχή όμως, ήταν η συλλογική πάλη που έφερε αυτό το αποτέλεσμα, να πάρουμε δεδουλευμένα ενός έτους σχεδόν και αποζημιώσεις. Μια ατομική μάχη στις σημερινές συνθήκες είναι πρακτικά αδύνατη. Μόνο αφού παλέψαμε ενωμένοι μπορέσαμε και αντισταθήκαμε στη φθορά ενός πολύμηνου αγώνα. Η αλληλεγγύη μεταξύ μας, ο σωστός σχεδιασμός όσων κάναμε, η ανοιχτή και δημοκρατική λειτουργία ενός ζωντανού σωματείου και η εκλογή μιας επιτροπής αγώνα από τους εργαζόμενους των δομών που έκλεισαν, που ήταν διατεθειμένοι να βγούνε μπροστά και να δώσουν τη μάχη, οδήγησε στη δικαίωση μας σε ότι απαιτήσαμε.

Απευθύνουμε μια προειδοποίηση και μια προτροπή προς τους συναδέλφους. Ότι έγινε στο Περιβολάκι θα επεκταθεί σε όλο το χώρο αργά ή γρήγορα όσο θα συνεχίζεται η πολιτική της εγκατάλειψης και της χρηματοδότησης με το σταγονόμετρο. Είμαστε μάρτυρες της κατάστασης που επικρατεί καθημερινά στην Ψυχική Υγεία για αυτό χρειάζεται να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο που έχουμε στη διάθεση μας και με τρόπο συλλογικό τα δικαιώματα και τη δουλειά μας.

Απολυμένοι των δομών Περιβολάκι 1 και 2

Σωματείο Εργαζόμενων στο Περιβολάκι

Διαβάστε: Συνταγή κλεισίματος Μονάδας Ψυχικής Υγείας με τρία απλά βήματα

  

Επιστολή προς την Ελληνική Εταιρεία Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Παιδιού και Εφήβου

Προς το Δ.Σ. και τα μέλη της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Παιδιού και Εφήβου

Αθήνα,  7 Ιανουαρίου 2013

Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι.

Πριν από περίπου 3 μήνες σας έστειλα κείμενα προς ενημέρωσή σας για την κατάσταση στην ψυχική υγεία γενικά (δομές που λειτουργούν στα πλαίσια του προγράμματος Ψυχαργώς και απειλούνταν με διακοπή της λειτουργίας τους), καθώς και στο Περιβολάκι ειδικά.

Εκ μέρους των εργαζομένων στο Περιβολάκι σας έκανα έκκληση να συμβάλλετε, με όποιο τρόπο θα επιθυμούσατε, στη δημοσιοποίηση του θέματος, όπως και να πάρετε θέση ως προς την αυθαιρεσία του Υπουργείου Υγείας να εγκαταλείψει τόσο σημαντικές για την κοινωνία υπηρεσίες.

Απευθύνομαι και πάλι σε εσάς, αυτή τη φορά εκπροσωπώντας τον εαυτό μου, αναρωτώμενη για τους λόγους της σιωπής σας απέναντι σε θέματα που θεωρώ ότι σας αφορούν. Ομολογώ ότι μου προκαλεί μέγιστη εντύπωση πώς ένας επιστημονικός φορέας όπως η ΕΕΨΨΠΕ δεν αισθάνεται την ανάγκη από μόνη της –χωρίς να χρειάζεται κιόλας άλλους να της το υπενθυμίσει– να καταγγείλει δημοσίως το κλείσιμο δομών όπως το Περιβολάκι, που είναι το μόνο πλαίσιο που προσεγγίζει την παιδική ψύχωση και τον αυτισμό κατά το ψυχοδυναμικό μοντέλο.

Μου προκαλεί μεγάλη απογοήτευση, ως επαγγελματίας που έχω εργασθεί για χρόνια στο χώρο της ψυχικής υγείας, πιστεύοντας σε μια διαφορετική αντιμετώπιση της ψυχικής νόσου, το ότι ο επιστημονικός φορέας που κατεξοχήν διδάσκει την προσέγγιση αυτή δεν «βγήκε προς τα έξω» να την υπερασπιστεί.

Ο λόγος που σας απευθύνω αυτή την επιστολή είναι γιατί πιστεύω ότι, πέρα από τις εσωτερικές σκέψεις και προβληματισμούς που μπορεί να κάνει ο καθένας μας μέσα του ή σε ένα πλαίσιο, μεγαλύτερη σημασία έχει η δημόσια έκφραση αυτών, ειδικά σε περιόδους που οι αξίες μας βάλλονται σε σημείο να απειλείται η συνέχειά τους.

Θα ευχόμουν το γράμμα μου να γεννήσει προβληματισμούς.

Μαριάννα Καρακομνηνού (Ειδική Παιδαγωγός, επί 10 χρόνια εργαζόμενη στο Περιβολάκι).

Υ.Γ.1: Θα ήθελα να ενημερώσω όσους δεν γνωρίζουν  ότι από το Σεπτέμβριο του 2012 το Υπουργείο Υγείας έχει διακόψει τη λειτουργία των δομών Περιβολάκι 1 και 2 στο Χαλάνδρι στερώντας από την περιοχή σημαντικές υπηρεσίες, όπως Κέντρα Ημέρας, Ξενώνα βραχείας φιλοξενίας και Μονάδα Διάγνωσης και Υποστήριξης. Επίσης, 40 επαγγελματίες ψυχικής υγείας έχουν βρεθεί χωρίς αντικείμενο, καθώς και χωρίς ενημέρωση για το μέλλον τους…

Υ.Γ.2: Ακόμα πιο απογοητευτικό είναι το γεγονός ότι  ελάχιστοι από τους 15 επιστημονικούς φορείς με τους οποίους επικοινωνήσαμε πήραν θέση για την κατάσταση στην ψυχική υγεία (Σύλλογοι Λογοπεδικών και Κοινωνικών Λειτουργών και Παιδοψυχιατρική Εταιρεία).

  

Συνταγή κλεισίματος Μονάδας Ψυχικής Υγείας με τρία απλά βήματα

 

Χρόνος εκτέλεσης: 3-4 μήνες

Υλικά: Ο φορέας που επιθυμεί να κλείσει μια ή περισσότερες δομές θα πρέπει να έχει τουλάχιστον άλλη μια δομή την οποία θα πρέπει να διατηρήσει ανοιχτή.

Εκτέλεση:

Βήμα 1: Κλειδώνετε τη δομή, ή τις δομές, που επιθυμείτε να κλείσετε αφού προηγουμένως έχετε μεταφέρει ό,τι σας είναι απαραίτητο από έπιπλα, συσκευές, υλικά, εξυπηρετούμενους, εργαζόμενους κτλ στη δομή που θα διατηρήσετε ανοιχτή.

tip: Σε αυτό το βήμα είναι σημαντικό να μη γνωρίζουν τις προθέσεις σας οι (απλήρωτοι) εργαζόμενοι. Επιστρατεύστε τις επικοινωνιακές σας ικανότητες για να τους πείσετε ότι θα βρεθεί μια λύση γι' αυτούς, όπως, για παράδειγμα, ότι θα τους πάρει κάποιος άλλος φορέας, ώστε να τους καθησυχάσετε και να μην έχουν παράλογες απαιτήσεις (πχ. καταβολή δεδουλευμένων, επαναλειτουργία της δομής κτλ).

Βήμα 2: Ενημερώνετε, όσες φορές χρειαστεί, το υπουργείο Υγείας ότι επιθυμείτε να κλείσετε τη δομή, ή τις δομές, μέχρι να το αναγκάσετε να κάνει έλεγχο στις κλειδωμένες δομές. Φυσικά, κατά τον έλεγχο θα διαπιστωθεί ότι οι δομές είναι πράγματι κλειστές!

tip: Επειδή δεν έχετε το δικαίωμα να κλείσετε τις δομές, βρείτε μια καλή δικαιολογία (όχι ότι αυτό σας νομιμοποιεί, αλλά καλό είναι να έχετε κάτι να λέτε). Αγνοήστε τις συστάσεις που θα δεχτείτε από το υπουργείο, όπως ότι δεν ενημερώσατε ή δεν τηρήσατε τις διαδικασίες. Το υπουργείο θα ρίξει σε εσάς τις ευθύνες για να δικαιολογήσει το επόμενο βήμα, το οποίο έρχεται σε αντίφαση με τις δεσμεύσεις του ότι δεν θα κλείσει καμία δομή.

Βήμα 3: Ο/η αρμόδιος/α υπουργός ή υφυπουργός ανακαλεί την άδεια λειτουργίας της δομής ή των δομών που θέλετε να κλείσετε (βλ. απόφαση Σκοπούλη στο τέλος της ανάρτησης).


Αυτό ήταν. Ξεφορτωθήκατε τις ανεπιθύμητες δομές και τους εργαζόμενους με τρία απλά βήματα. Αυτή την εποχή υπάρχουν τόσα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που κανένας δεν θα ασχοληθεί με τις δομές ψυχικής υγείας που κλείνουν. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για ένα διάστημα οι εργαζόμενοι θα διαμαρτύρονται, αλλά κάποια στιγμή θα κουραστούν και το θέμα θα ξεχαστεί. Όσο για τα δεδουλευμένα τους ...ας τα διεκδικήσουν δικαστικώς. Ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι θα είναι.

Το …ιστορικό των τελευταίων μηνών στο «Περιβολάκι»

Το «Περιβολάκι» είναι Ν.Π.Ι.Δ. και παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά και εφήβους με παιδική ψύχωση και αυτισμό και στις οικογένειές τους. Μέχρι το καλοκαίρι του 2012 αποτελείτο από 3 δομές: Το «Περιβολάκι 1» στο Χαλάνδρι, που λειτουργούσε από το 1983 και περιελάμβανε 3 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά ηλικίας 3-12 ετών, το «Περιβολάκι 2» στο Κάτω Χαλάνδρι, που λειτουργούσε από το 2002 και περιελάμβανε 1 τάξη κέντρου ημέρας για παιδιά ηλικίας 3-7 ετών, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας και μονάδα διάγνωσης και υποστήριξης και το «Περιβολάκι 3», στην Παιανία, που λειτουργούσε από το 2008 και περιελάμβανε 4 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά και εφήβους ηλικίας 8-15 ετών και απογευματινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

Το Μάιο του 2012 η διοίκηση του φορέα με γράμμα της προς το ΥΥΚΑ - και χωρίς προηγουμένως να έχει ενημερώσει τους εργαζόμενους - δήλωσε την πρόθεσή της να παραδώσει τις δομές Περιβολάκι 1 και 2, καθώς και μέρος του επιστημονικά καταρτισμένου και έμπειρου προσωπικού, στο Υπουργείο, με την προοπτική να αναλάβει τη λειτουργία τους άλλος φορέας. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας παραπέμφθηκαν σε ειδικά δημόσια σχολεία - όπως απαιτεί ο νόμος 3699/2008 για την ειδική αγωγή-ενώ τα υπόλοιπα παιδιά, προσχολικής ηλικίας, μεταφέρθηκαν στο Περιβολάκι 3, στην Παιανία, για να εξασφαλιστεί η λειτουργία του. 43 από τους έμπειρους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που έχουν στηρίξει τον φορέα για πολλά χρόνια, δουλεύοντας για μήνες απλήρωτοι και διατηρώντας το υψηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών στα παιδιά και τους γονείς τους, βρέθηκαν χωρίς αντικείμενο.

Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, το Περιβολάκι 3 ξεκίνησε κανονικά τη λειτουργία του (με το προσωπικό που απέμεινε να είναι απλήρωτο από τον Ιούνιο-με αναδρομική από τον Ιανουάριο μείωση μισθών για όλους), με 2 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά προσχολικής ηλικίας και 1 τάξη κέντρου ημέρας για εφήβους, ενώ το απογευματινό πρόγραμμα ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων σταμάτησε τη λειτουργία του, χωρίς να είναι σαφής η αιτία. Για τις δομές Περιβολάκι 1 και 2 δεν είχε βρεθεί η διάδοχη κατάσταση (παρόλο που είχε υπάρξει ενδιαφέρον από φορέα με παρεμφερές αντικείμενο) κι επομένως οι 43 «στον αέρα» εργαζόμενοι συνέχισαν να βιώνουν την αβεβαιότητα τόσο για τις θέσεις εργασίας τους όσο και για την καταβολή των δεδουλευμένων τους. Από εκείνη τη χρονική στιγμή, ξεκίνησε ένας αγώνας διεκδίκησης να τους δοθεί αντικείμενο εργασίας, καθώς και μια προσπάθεια συνάντησης με τη διοίκηση για να ενημερωθούν για τις προθέσεις της σε σχέση με τον τρόπο συνέχειας λειτουργίας των δομών του Περιβολάκι. Συγχρόνως, πραγματοποιούνταν προσπάθειες ενημέρωσης και από το ΥΥΚΑ, που σαν χαρακτηριστικό τους είχαν την παραπομπή των εργαζομένων «από τον Άννα στον Καϊάφα»… Τελικά το Υπουργείο, με έγγραφό του προς τη διοίκηση του Περιβολάκι στις 5/10/2012, δήλωσε την πρόθεσή του να προβεί στην αφαίρεση των αδειών λειτουργίας από τα Περιβολάκι 1 και 2, καθώς και στην απόσυρση της χρηματοδότησης για τις δύο αυτές δομές από 1/9/2012! Σε συνάντηση των εργαζομένων με μέλη του Δ.Σ. του φορέα, μετά από την κοινοποίηση αυτού του εγγράφου, η διοίκηση, ευθαρσώς, επέδειξε αδιαφορία και, για άλλη μια φορά, απέδειξε ότι δεν έχει καμιά πρόθεση να επιδιώξει τη διατήρηση ούτε της λειτουργίας των δομών, ούτε των θέσεων εργασίας του προσωπικού. Αντιθέτως, με ανέντιμο τρόπο, προσπάθησε να ξεφορτωθεί τους 43 εργαζόμενους λέγοντάς τους ότι την «τύχη» τους θα την αναλάμβανε το Υπουργείο!! Από την άλλη μεριά, το Υπουργείο, ενώ είχε δεσμευτεί αρχικά να μεριμνήσει για εκείνους, τους έχει αφήσει εκτεθειμένους, αφού δεν έχει επιβάλει καμία κύρωση στη διοίκηση του Περιβολάκι για τον αυθαίρετο τρόπο που δρομολόγησε το ουσιαστικό κλείσιμο των δομών (άλλωστε, με την ενέργειά του να αφαιρέσει τις άδειες λειτουργίας των Περιβολάκι 1 και 2 «τιμωρεί» τους εργαζόμενους, ενώ διευκολύνει τους πραγματικούς υπαίτιους να αυθαιρετήσουν ακόμα περισσότερο!!)

Οι εργαζόμενοι του Περιβολάκι, καταγγέλλοντας την ανεπάρκεια του ΥΥΚΑ, της διοίκησης και της επιστημονικής επιτροπής του φορέα να πάρουν σαφή θέση απέναντι στο αίτημα για τη διατήρηση των τόσο σημαντικών για την κοινότητα υπηρεσιών, καθώς και την καταβολής δεδουλευμένων τους, έχουμε ξεκινήσει επίσχεση εργασίας (μέχρι στιγμής, η λίστα μετράει 33 εργαζόμενους) και είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την πίεση και την «ενόχληση» προς όλες τις κατευθύνσεις. Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο χώρο της Ψυχικής Υγείας αντί να δουλεύουμε τσάμπα για Υπουργείο και διοικήσεις να προχωρήσουμε σε μαζικές επισχέσεις. Τα προβλήματα είναι ίδια για όλους μας. Μόνη λύση είναι η δημιουργία ενός κοινού μετώπου.
 
Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι

ΑΠΟΦΑΣΗ

Ανάκληση άδειας λειτουργίας Μονάδων Ψυχικής Υγείας του Φορέα «Ελληνικό Κέντρο για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας "ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ"»

Την απόφαση μπορείτε να τη διαβάσετε και εδώ

Εργαζόμενοι στο Περιβολάκι: "Αντιστεκόμαστε"

 

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!

Πρώτα απ’ όλα τι ξέρουμε

Δεν είναι μόνο η απληρωσιά που πάντα υπήρχε στο χώρο μας… 

Δεν είναι μόνο η ανοργανωσιά ενός Υπουργείου το οποίο διαλύει αυτό που μόνο στο όνομα είναι πια «Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση»… 

Δεν είναι απλά όλοι αυτοί που ως εργολάβοι στήσανε δομές και υπηρεσίες με κρατικό χρήμα, χωρίς διαφάνεια, που θα έπρεπε εξαρχής να είναι δημόσιες…

Είναι ότι το 1989 έκλεισαν τη Λέρο και την κάθε «Λέρο», για να έρθει το 2012 και να ανοίξουν πάλι με την κρίση (μια κρίση που κανένας εργαζόμενος δεν προκάλεσε) μια νέα τεράστια «Λέρο». Με άνεργους, φτωχούς, ψυχικά ασθενείς, περιθωριοποιημένους, ελαστικά εργαζόμενους σκλάβους-τάχα επιστήμονες. 

Είναι επίσης ότι η κοροϊδία έχει και τα όρια της. Όταν είσαι απλήρωτος, χρεωμένος, κουρασμένος και η απάντηση της υφυπουργού Φ. Σκοπούλη είναι «δεν υπάρχει σάλιο» ή του υπουργού Α. Λυκουρέτζου είναι «μην τραβάτε το σχοινί γιατί θα το αφήσω να κοπεί», καταλαβαίνουμε ότι δεν σκοπεύουν να λύσουν κανένα πρόβλημα, ούτε σε εμάς, ούτε σε κανένα άλλο κλάδο. Καταλαβαίνουμε ότι οι ίδιοι αποτελούν μέρος του προβλήματος.

Σε όσες συναντήσεις έγιναν για άλλη μια φορά φέτος στο Υπουργείο (και ήταν πολλές και πάντα με τεράστια πίεση από τους εργαζόμενους) είναι αποκαλυπτικό ότι κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να πει αν, πώς και πότε θα βρεθούν χρήματα και τι θα γίνει με τους ασθενείς στο βαθμό που υπηρεσίες καταρρεύσουν – γιατί εκεί ακριβώς οδηγούμαστε. Μάλιστα, το υπουργείο προσπαθεί να μεταφέρει την ευθύνη για τη συνέχιση λειτουργίας των δομών και της φροντίδας των ασθενών σε εμάς, τους εργαζόμενους. Εμμέσως πλην σαφώς, ο εκβιασμός είναι ο εξής: για να συνεχίσουν (προς το παρόν) να υπάρχουν οι δομές και να μην πεταχτούν οι ασθενείς στο δρόμο εμείς πρέπει να δουλεύουμε τζάμπα. Κι’ αυτή τη φορά δεν υπάρχει καμία υπόσχεση (πόσο μάλλον εγγύηση) ότι κάποια στιγμή, έστω και αργά θα πάρουμε τα δεδουλευμένα μας.

Πέντε κυβερνήσεις άλλαξαν και η κρίση καλά κρατεί !  (ΥΥΚΑ, 17/07/2008)

 

Οι επιλογές μας

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ εφαρμόζει και θα συνεχίσει να εφαρμόζει την πολιτική του μνημονιακού σφαγείου. Μια πολιτική που οδηγεί το χώρο μας σε υποβάθμιση, συρρίκνωση και τελικά στο λουκέτο. Μια πολιτική που εξαθλιώνει τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Αυτή η πολιτική και όσοι την εφαρμόζουν πρέπει να ανατραπούν.

Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι κλάδοι παλεύανε ο καθένας μόνος του ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης και της Τρόικας, ενώ οι γενικές απεργίες, σταματούσαν στις 24ώρες. Αν υπήρχε συντονισμός των χώρων που αγωνιζόταν μεταξύ τους και αν αντί για διάσπαρτες 24ωρες απεργίες οι εργαζόμενοι απαντούσαν στην κυβέρνηση με σχεδιασμένες απανωτές απεργίες και κινητοποιήσεις δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε σήμερα. Φρένο τόσο στο συντονισμό όσο και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και των απεργιών βάζανε πάντα οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ (οι συνδικαλιστικές παρατάξεις Πασοκ και ΝΔ αντίστοιχα)

Για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε αγώνες με νικηφόρα προοπτική, χρειάζεται να πάρουμε μόνοι μας πρωτοβουλίες, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία, για πλατύτερο οριζόντιο συντονισμό και σχεδιασμό κινητοποιήσεων με διάρκεια.

Οι επιλογές μας είναι δύο τελικά, αφού και το πιο άμεσο αίτημα μας για επιβίωση επαγγελματική, οικογενειακή, κοινωνική, προσωπική συναντάει ντουβάρια και καταστολή. Ή άπραγοι και κουρασμένοι περιμένουμε τους τίτλους τέλους στην Ψυχική Υγεία, ή αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί στο να προσπαθήσουμε να σηκώσουμε το κλίμα στο χώρο μας, στην Υγεία, σε άλλους κλάδους γενικά ώστε να τους διώξουμε. Αυτό πια είναι ανάγκη να γίνει.

Ένα σχέδιο με κινητοποιήσεις διαρκείας

Στην Ψυχική Υγεία υπάρχει η πρόταση για επίσχεση εργασίας αυτή τη στιγμή. Δεν είναι τυχαίο αυτό καθώς η απληρωσιά και η αγανάκτηση βαραίνουν στις αποφάσεις μας. Την ίδια στιγμή υπάρχει η αγωνία τι θα απογίνουν οι άνθρωποι που φροντίζουμε αν εμείς αρνηθούμε να δουλέψουμε. 

Εδώ και χρόνια έχουμε αποδείξει πόσο νοιαζόμαστε για τους λήπτες με το να στεκόμαστε πλάι τους καθημερινά όντας απλήρωτοι για μήνες αλλά και αντιμέτωποι γενικότερα με πολύ δύσκολες καταστάσεις. Αν όμως τώρα πια δεν αντιδράσουμε τότε όσο και αν προσπαθήσουμε να στηρίξουμε τους ανθρώπους αυτούς στη καθημερινότητα σύντομα θα καταρρεύσουν οι δομές, αυτοί πιθανά να οδηγηθούν σε άσυλα και εμείς σίγουρα στην ανεργία.

Πρέπει να αναρωτηθούμε αν η ανθρωπιά μας και η σχέση μας με τους λήπτες των υπηρεσιών, στο σημείο που έχουμε φτάσει, βοηθάει ή είναι εμπόδιο στην απόφασή μας να κινητοποιηθούμε αποφασιστικά. Για πόσο ακόμα θα μπορούμε-αν ακόμα μπορούμε δηλαδή- να στηρίζουμε άλλους όταν εμείς οι ίδιοι δυσκολευόμαστε να επιβιώσουμε, όταν μας εκβιάζουν Υπουργείο και διοικήσεις πατώντας ακριβώς στην ευαισθησία της δουλειάς μας, να συνεχίσουμε αδιαμαρτύρητα ως δούλοι την απλήρωτη εργασία; Ποιανού το πρόβλημα λύνεται τελικά έτσι, το δικό μας ή της κυβέρνησης;

• Η κοινή πρόταση στις συνελεύσεις μας για επίσχεση εργασίας δίνει προοπτική στη φάση αυτή. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε άλλη επιλογή από το προχωρήσουμε σε επίσχεση.

• Η επίσχεση είναι ατομικό δικαίωμα αλλά αν ασκηθεί ομαδικά, με αποφάσεις σωματείων που να στηρίζουν τον κάθε εργαζόμενο, έχει πραγματική ισχύ, φρενάρει τη λειτουργία του χώρου και θέτει διοικήσεις και Υπουργείο προ των ευθυνών τους.

• Νομικά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε στο χώρο εργασίας σε περίπτωση επίσχεσης ούτε και να έχουμε προσωπικό ασφάλειας. Μπορούμε να φτιάξουμε όμως ολιγομελείς ομάδες που θα ελέγχουν τους εργασιακούς χώρους κατά τη διάρκεια της επίσχεσης. 

• Ταυτόχρονα να ξεκινήσουμε αγώνα διαρκείας τα πρωτοβάθμια σωματεία. Δηλαδή η Ψυχική Υγεία, η Ειδική Αγωγή, ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ, Κέντρα Πρόληψης, τα Νοσοκομεία κλπ. να προχωρήσουμε με απεργία σε όλη την Υγεία στις 10/10, Παγκόσμια Μέρα για την Ψυχική Υγεία, νέο πανυγειονομικό συντονισμό την ίδια μέρα με πρόταση για κλιμάκωση με 48ωρη απεργία, κάλεσμα σε όσους χώρους είναι ή θα μπουν σε αγώνα για από κοινού δράση στη προοπτική νέας κλιμάκωσης.

• Να καλέσουμε και να συντονιστούμε και με πρωτοβάθμια σωματεία άλλων κλάδων για να πιέσουμε και τις μεγάλες ομοσπονδίες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να μπούνε σε κινητοποίηση διαρκείας πχ. 48ωρες-3ήμερες-5ήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες σε λογική κλιμάκωσης.

Οι περικοπές, οι μειώσεις στους μισθούς, τα νέα μέτρα των 13,5δις είναι άδικα, είναι ληστεία υπέρ των δανειστών εντός και εκτός Ελλάδας.. Οι διακόσιες χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα (σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν, 26/09/2012) και οι πολλές δεκάδες χιλιάδες σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια της τελευταίας απεργίας, έδειξαν ότι αρνούμαστε να καταθέσουμε τα όπλα ενάντια στην κυβέρνηση και την Τρόικα της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ένα σχέδιο κλιμάκωσης με πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων και ομοσπονδιών θα έχει τεράστια δυναμική. Καμιά κυβέρνηση ή τρόικα δεν μπορεί να αντέξει ένα συντονισμένο κίνημα απεργιακών κινητοποιήσεων.

Σωματείο Εργαζομένων στο "Περιβολάκι"

«Περιβολάκια» ευαίσθητων ψυχών

   

«Περιβολάκια» ευαίσθητων ψυχών

του ΑΘ. Αλεξανδρίδη*, από το protagon.gr

Τα Κέντρα Υποδοχής και Θεραπείας των παιδιών με «ειδικές ανάγκες και ειδικές δεξιότητες» κινδυνεύουν με άμεση διακοπή ή με σαφέστατη υποβάθμιση της λειτουργίας τους. Είναι τα κέντρα που υποδέχονται τα πιο ευαίσθητα, τα πιο άδολα, τα πιο ανυπεράσπιστα παιδιά του κόσμου τούτου. Και μαζί και τους γονείς τους. Τους πιο ενοχοποιημένους, τους πιο πονεμένους, τους πιο ανυπεράσπιστους γονείς του κόσμου μας. Και μαζί και τ’ αδέλφια τους. Τα φορτωμένα με ανείπωτο τρόμο γι’ αυτό που ίσως φέρουν άθελά τους, γι’ αυτό που ίσως μεταδώσουν στα παιδιά τους.

Στην ξύλινη γλώσσα της επιστήμης τα παιδιά αυτά υπάγονται στο φάσμα του αυτισμού, της παιδικής ψύχωσης, της δυσαρμονίας της ανάπτυξης, στη νοητική υστέρηση, στις γονιδιακές διαταραχές, στις μεταβολικές και νευρολογικές εγκεφαλοπάθειες. Στην αληθινή γλώσσα των ανθρώπων τα παιδιά αυτά ζουν χωρίς να μπορούν να πουν «ποιά είναι» μέσα σ’ ένα κόσμο που δεν μπορούν να πουν «τι είναι». Απρόσωπα μέσα στην Ατοπία! Μπορείτε έστω και για μια στιγμή να το φανταστείτε; Να το νιώσετε; Ίσως μόνο αν θυμηθείτε τους χειρότερους εφιάλτες σας, εκεί που το σώμα σας είναι νεκροζώντανο, εκεί που ο κόσμος είναι ρευστό γυαλί.

Οι αγωνίες που τους διακινούνται είναι τεράστιες. Οι συμπεριφορές τους, ακραίες. Από το απόλυτο αυτιστικό κλείσιμο στην καταληπτική επιθετικότητα ενάντια στον εαυτό τους ή στο περιβάλλον. Από την απουσία λόγου στο ακατάσχετο παραλήρημα. Από την πλήρη άρνηση τροφής στην ακαταλόγιστη πανφαγία. Από την άρνηση της ζωής στο γράπωμα για «πάντα» στο στήθος. Με δύο λόγια: στο «μη-είναι».

Ενάντια σ’ αυτό το «μη-είναι» αγωνίζεται το αφοσιωμένο προσωπικό κάποιων πρότυπων Κέντρων. Με χίλιους τρόπους: Παρέχοντας σωματικές και συναισθηματικές φροντίδες σαν να ήταν βρέφη για να «ξαναπάρουν» το μονοπάτι της ψυχικής ανάπτυξης. Δημιουργώντας συνθήκες αλληλοεπίδρασης για τη γένεση και την εξέλιξη του λόγου. Εγκαθιστώντας βασικές συναισθηματικές και νοητικές διαδράσεις. Εκπαιδεύοντας στο παιχνίδι, στην αναγνώριση του άλλου ατόμου ως υπαρκτού προσώπου, «στη χαρά να είσαι με τον άλλο, τον διαφορετικό». Το προσωπικό αγωνίζεται, στην ουσία, με Ένα τρόπο: παίρνει μες στην ψυχή του την καταστροφικότητα του «μη-είναι», αντέχει χάρη στις συλλογικές διαδικασίες επιστημονικής συζήτησης και ανάλυσης της παθολογίας τού κάθε παιδιού αλλά και αυτού του ίδιου του προσωπικού, προτείνει ένα εξειδικευμένο θεραπευτικό σχήμα μέσα στο οποίο εμπλέκεται το προσωπικό «με την ψυχή του».

Τα λέω όλα αυτά με λεπτομέρειες για να δείξω ότι τα εξειδικευμένα Κέντρα λειτουργούν με επιτυχία μόνο όταν συγκροτούνται από αφοσιωμένους (για να μην πω «αφιερωμένους» ή «βλαμμένους») επιστήμονες που προέρχονται από διάφορους κλάδους της ψυχοπαθολογίας και της παιδαγωγικής και που, κυρίως, έχουν την επιθυμία να είναι μαζί και να δουλεύουν μαζί. Τους συνέχει και την υπηρετούν μία «κλινική θεωρία» και ένα «θεραπευτικό όραμα». Αυτό γίνεται σεβαστό σ’ όλες τις εξελιγμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπου το κράτος (αναγνωρίζοντας ότι σ’ αυτές ειδικές ζώνες θέλει κανείς να αγωνίζεται με τους συντρόφους του) μελετά, εγκρίνει, χρηματοδοτεί, ελέγχει και αξιολογεί το επιστημονικό πρόγραμμα που το κάθε εξειδικευμένο Κέντρο τού καταθέτει.

Στον αντίποδα της επιστήμης αλλά και της ευρωπαϊκής πρακτικής το ελληνικό κράτος κόβει τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων θεραπείας από τα ειδικά Κέντρα για τα παιδιά της σχολικής ηλικίας (από τα έξι δηλαδή μέχρι τα δεκαπέντε). Λες και τα ειδικά παιδιά στην ηλικία των έξι ετών βρίσκονται ψυχικά και νοητικά στο επίπεδο των «έξι»! Οικονομίστικες πρακτικές (εξαιρετικά αμφίβολου κέρδους στον τελικό λογαριασμό!) που στερούν από τα ειδικά παιδιά τα ουσιαστικότερα χρόνια εντατικής θεραπείας για την οργάνωση της προσωπικότητάς τους. Μικροπολιτικές δήθεν εναντίον του «στιγματισμού» που τα στοιβάζουν στις λεγόμενες «ειδικές τάξεις» ενός ανύπαρχτου και ανεκπαίδευτου προσωπικού, ενός σχολείου ανίκανου να υποδεχθεί και να αφομοιώσει ακόμη και τα φυσιολογικά παιδιά! Και οι γονείς στο κενό! Και τα αδέλφια στο έρεβος!

Στην Ελλάδα υπήρξε, υπάρχει ακόμη αν και χαροπαλεύει λόγω της ασυναρτησίας του Υπουργείου Υγείας, το παράδειγμα του Ελληνικού Κέντρου για τη Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας: το «Περιβολάκι». Παράδειγμα που ενέπνευσε και εκπαίδευσε τους πιο ευαισθητοποιημένους στην παιδική ψύχωση έλληνες ψυχοθεραπευτές και ψυχοπαιδαγωγούς τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τώρα στερούμενο της καθοριστικής ηλικιακής ζώνης των παιδιών της σχολικής ηλικίας (και των αντιστοίχων πόρων) οδηγείται στη συρρίκνωση ή στο κλείσιμο. Έχουμε ως ελληνικό θεραπευτικό και εκπαιδευτικό σύστημα, ως κοινωνία, την πολυτέλεια για την απώλεια ενός τέτοιου, Ευρωπαϊκά αναγνωρισμένου, Κέντρου; 

Ίσως νομίσετε ότι κινούμαι ελιτίστικα υπερασπιζόμενος έναν ψυχαναλυτικού προσανατολισμού χώρο στον οποίο «υπηρετώ» θητεία ολόκληρης ζωής. Δεν είναι έτσι! Στο νου μου είναι παρόντα και αγαπημένα και τα «άλλα Περιβολάκια» που ακούν στα ονόματα Λιθαράκι, Μελία, Ελίζα (το τελευταίο μου «μωρό»), αυτά που έκλεισαν, αυτά που δεν θ’ ανοίξουν...

Και οι «μεγάλες μηχανές» που σέρνουν το βαρύ φορτίο της νοητικής υστέρησης: Η «Θεοτόκος», το «Σικιαρίδειο». Δεν χρειάζονται υπεράσπιση. Αρκεί να έχει επισκεφθεί κανείς μιά φορά τους αργαλιούς της «Θεοτόκου» και να έχει δει τα κομψοτεχνήματα που κάνουν τα παιδιά, αρκεί να έχει πάει μιά φορά στην καλοκαιρινή γιορτή του Σικιαρίδειου και να έχει δει τα παιδιά να παίζουν μουσική και θέατρο, να απαγγέλουν στίχους του Σαίξπηρ, για να κατεβάσει με ντροπή το κεφάλι και να παραδεχθεί πόσο αδικούμε με την υπεροψία μας αυτά τα «καθυστερημένα».

Ας κλείσω παραφράζοντας τον τίτλο του άρθρου του protagon που μου έδωσε το έναυσμα γι’ αυτό το κείμενο: «Ανοίξτε τα Περιβολάκια των Ευαίσθητων Ψυχών».

*Ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής.

   

Ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ για το «Περιβολάκι»

  

4/9/2012

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον  Υπουργό Υγείας

ΘΕΜΑ: Διακοπή λειτουργίας δύο δομών του Ελληνικού Κέντρου για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας ‘Περιβολάκι’

Το Ελληνικό Κέντρο για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας ‘Περιβολάκι’ είναι ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που υλοποιεί δράσεις ψυχικής υγείας στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψυχαργώς». Συγκεκριμένα παρέχει δωρεάν υπηρεσίες διάγνωσης, θεραπείας, φιλοξενίας και υποστήριξης σε παιδιά με αυτισμό.

Τον περασμένο Μάιο, η διοίκηση του φορέα, επικαλούμενη το νόμο 3699/2008 για την ειδική αγωγή, σύμφωνα με τον οποίο τα παιδιά σχολικής ηλικίας παραπέμπονται πια στα δημόσια ειδικά σχολεία, έστειλε έγγραφο στο Υπουργείο Υγείας με το οποίο ανακοινώνει την απόφαση της να παραδώσει τις δυο από τις τρεις δομές του και να κρατήσει μόνο το Περιβολάκι 3 στην Παιανία, όπου μετέφερε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας για να εξασφαλίσει τη λειτουργία του. Με αυτό τον τρόπο συρρικνώνει τις παρεχόμενες υπηρεσίες στην κοινότητα και στερεί σημαντικότατες υπηρεσίες από πολλούς ασθενείς και οικογένειες τη στιγμή που τα αιτήματα για διάγνωση, υποστήριξη και θεραπεία αυξάνονται συνεχώς.

Με αυτό τον τρόπο έχει διακοπεί στην περιοχή του Χαλανδρίου η λειτουργία: α) δύο Κέντρων Ημέρας για παιδιά με αυτισμό, β) του Ξενώνα βραχείας φιλοξενίας για παιδιά με αυτισμό -μοναδική υπηρεσία πανελλαδικά- και γ) της Ομάδας Διάγνωσης και Υποστήριξης, ενώ οι  εκπαιδευμένοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και το διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα.

Η λύση που προώθησε η Δ/νση Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου προκειμένου να συνεχίσουν οι εξιδικευμένες αυτές μονάδες ψυχικής υγείας να λειτουργούν είναι να αναλάβει την ευθύνη λειτουργίας τους άλλος φορέας του Προγράμματος «Ψυχαργώς». Μέσα στο καλοκαίρι πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Υγείας και εκπροσωπους τόσο του ενδιαφερόμενου να αναλάβει τη λειτουργία των δυο «ορφανών» δομών φορέα, όσο και των εργαζομένων του Περιβολάκι. Εκεί ζητήθηκαν και δόθηκαν μόνο προφορικά δεσμεύσεις για την εξασφάλιση του συνόλου των θέσεων εργασίας των εργαζομένων με όλα τους τα εργασιακά δικαιώματα ακέραια ενώ οι εργαζόμενοι έχουν καταθέσει αναλυτική επιστημονική πρόταση για τον τρόπο συνέχισης της λειτουργίας των δομών ήδη από την 16/7/12, όπως τους είχε ζητηθεί από την Δ/νση Ψυχικής Υγείας.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

- Τι προτίθεται να πράξει ώστε να ολοκληρωθεί με τον πιο ομαλό και σύντομο τρόπο η μεταβίβαση των «Περιβολάκι 1» και Περιβολάκι 2» σε νέο φορέα;

- Θα μεριμνήσει ώστε να εξασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα του προσωπικού, με αναγνώριση προϋπηρεσίας και εγγύηση για αορίστου χρόνου σχέση εξαρτημένης εργασίας στο νέο φορέα;

- Πρόκειται να εξετάσει την επιστημονική πρόταση των εργαζομένων για το σχεδιασμό της λειτουργίας των νέων μονάδων, δεδομένου ότι οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι μοναδικές στο είδος τους και το προσωπικό έμπειρο και άρτια καταρτισμένο;

- Tι σκοπεύει να κάνει για να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη χρηματοδότηση για τη λειτουργία των συγκεκριμένων υπηρεσιών όπως και όλης της ψυχικής υγείας, αφού με την υπάρχουσα (περικομμένη κατά 55%) χρηματοδότηση δεν μπορεί να λειτουργήσει καμία υπηρεσία αφήνοντας εκτεθειμένο σε τεράστιο κίνδυνο μεγάλο μέρος του πληθυσμού και απλήρωτους επί σειρά μηνών τόσο τους εξής 43 εργαζόμενους όσο και όλους όσους εργάζονται σε αντίστοιχα ΝΠΙΔ;

- Σε ποιες ενέργειες θα προβεί προκειμένου να σταματήσει η αυθαίρετη διακοπή παροχής υπηρεσιών, όπως αυτή που αποφάσισε η διοίκηση του Ελληνικού Κέντρου για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας ‘Περιβολάκι’;

- Με ποια μέτρα σκοπεύει να διασφαλίσει την πραγματική συμμετοχή των εργαζομένων-λειτουργών ψυχικής υγείας, λήπτες και οικογένειες ληπτών στις αποφάσεις για την πορεία των υπηρεσιών και στον έλεγχο της οικονομικής και διοικητικής διαχείρισης για να αποφευχθούν στο μέλλον αντίστοιχες αυθαιρεσίες με αυτές στο Περιβολάκι;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Ανδρέας Ξανθός

Δημήτρης Στρατούλης

Βασιλική Κατριβάνου

Ειρήνη Αγαθοπούλου

Νίκος Μιχαλάκης

Βασίλης Κυριακάκης

Σημείωση του blog: Την 29η Αυγούστου 2012, το Σωματείο Εργαζομένων στο “Περιβολάκι” απηύθυνε επιστολή προς τα πολιτικά κόμματα, με την οποία καταγγέλλει την εγκατάλειψη των δομών ψυχικής υγείας, ειδικά σε μια περίοδο που οι ψυχικές ασθένειες παρουσιάζουν αύξηση, καθώς και τις αποφάσεις που ευθύνονται για τη δραματική κατάσταση που βιώνουν εξυπηρετούμενοι και εργαζόμενοι στο “Περιβολάκι”.  Διαβάστε την επιστολή εδώ

Διαβάστε και την προηγούμενη επιστολή (Ιούνιος) του Σωματείου Εργαζομένων στο “Περιβολάκι”:  Η ψυχική υγεία εν καιρώ «εκπτώσεων»

Η ψυχική υγεία εν καιρώ «εκπτώσεων»

Από τα Περιβολάκια στο Περιβολάκι !

Ως εργαζόμενοι στο «Περιβολάκι»*, που κρατήσαμε τις δομές του ζωντανές, προσφέροντας την εργασία μας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και όντας απλήρωτοι επί μήνες (από το 2005), επιθυμούμε να πάρουμε το λόγο που νοιώθουμε ότι μας στερήθηκε στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξήχθη, εν αγνοία μας, ανάμεσα στη διοίκηση του φορέα μας  και στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την τύχη των δομών στις οποίες εργαζόμαστε και να καταγγείλουμε τον τρόπο που δρομολογήθηκε η παράδοση των «Περιβολάκι» 1 και 2 στο Υπουργείο.

Μέσω επιστολής του Διοικητικού Συμβουλίου του «Περιβολάκι» (2/5/2012), υπογεγραμμένης μόνο από τη γραμματέα του Δ.Σ. και όχι και από τους αντίστοιχους επιστημονικά υπευθύνους, κοινοποιήθηκε η πρόθεση παράδοσης των δομών Περιβολάκι 1 και 2 στο ΥΥΚΑ. Χρησιμοποιώντας μια επιχειρηματολογία που αποσιωπά τα πραγματικά αίτια αυτής της απόφασης (χρόνια υποχρηματοδότηση των δομών εκ μέρους του ΥΥΚΑ) και επικαλείται άλλα (κυρίως τον νόμο περί ειδικής αγωγής, ο οποίος σαφέστατα δεν επηρεάζει τη λειτουργία του, μοναδικού στην Ελλάδα, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας που λειτουργεί στο πλαίσιο του Περιβολάκι 2), η διοίκηση «ξεφορτώνεται» εργαζόμενους χρόνων παραδίδοντας τους «πακέτο», με τα κτίρια στα οποία λειτουργούσαν το «Περιβολάκι» 1 και 2, και μάλιστα χωρίς το κλινικό αντικείμενο της εργασίας τους (εφόσον μεταστεγάζει τα παιδιά προσχολικής ηλικίας στο Περιβολάκι 3). Αναίσχυντα, κιόλας, υπονοεί ότι εκείνοι πρέπει να της είναι ευγνώμονες γιατί με αυτό τον τρόπο τους διασφαλίζει εργασία ενώ δεν παραδέχεται ότι ο πραγματικός λόγος είναι ότι δεν μπορεί να τους απολύσει λόγω της αδυναμίας της να αντεπεξέλθει στα έξοδα αποζημιώσεων. Συμπληρωματικά, ας σημειωθεί ότι η επιλογή των εργαζομένων και από τις τρεις δομές που θα παραδοθούν στο ΥΥΚΑ έγινε με αυθαίρετα κριτήρια. Οι εργαζόμενοι του φορέα αποτελούν εξειδικευμένο προσωπικό υπηρεσιών ψυχικής υγείας και όχι μόνο «έμψυχο υλικό» το οποίο παραδίδεται και αυτοί, σε συνεργασία με την επιστημονική επιτροπή, κράτησαν σε υψηλό κλινικά επίπεδο τις υπηρεσίες του χώρου.

Καταγγέλλουμε, καταρχήν, το γεγονός ότι η διοίκηση του «Περιβολάκι» προέβη στην ενέργεια αυτή ενώ ενημέρωνε τους εργαζόμενους ότι βρισκόταν ακόμα στο στάδιο της σκέψης. Υποστηρίζουμε, ότι, αν η διοίκηση ήθελε να ακολουθήσει διαφανείς διαδικασίες, όφειλε να ανακοινώσει την απόφασή της στους εργαζόμενους αρκετά νωρίτερα, καθώς και ότι η κίνηση της να μεταφέρει όλα τα παιδιά στο «Περιβολάκι» 3 δεν έγινε βάση θεραπευτικής σκέψης, παρά μόνο για να εξασφαλιστεί η συνέχεια λειτουργίας της δομής αυτής. Δηλώνουμε την έλλειψη εμπιστοσύνης από μεριάς μας προς τη διοίκηση και καταγγέλλουμε την εδώ και χρόνια άρνησή της να ικανοποιήσει το αίτημά μας για πρόσβαση στα οικονομικά του φορέα.

Προς χάρη της λειτουργίας του «Περιβολάκι» 3 καταργήθηκε το απογευματινό Πολιτιστικό-Δημιουργικό πρόγραμμα για εφήβους, το οποίο επίσης δεν επηρεάζεται από το Νόμο της Ειδικής Αγωγής. Γι αυτούς και άλλους λόγους, βασιζόμενους σε «λειτουργικούς σκοπούς» και στο σοβαρό βαθμό που διοικητικές αποφάσεις και βεβιασμένοι χειρισμοί παρεμβαίνουν στο επιστημονικό έργο, οι επιστημονικά υπεύθυνοι των δομών φαίνεται, εκ του αποτελέσματος, ότι δεν προστάτεψαν επαρκώς ούτε το κλινικό τους αντικείμενο, αλλά ούτε και τους επί σειρά ετών συνεργάτες τους. Εφάρμοσαν και οι ίδιοι διοικητικές επιλογές που αποκλίνουν σημαντικά από επιστημονικά και δεοντολογικά κριτήρια.

Ως εργαζόμενοι στο χώρο της ψυχικής υγείας και δη της παιδικής ψύχωσης και του αυτισμού γνωρίζουμε καλά τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών που αντιμετωπίζουν αυτού του είδους τις παθολογίες, καθώς και τις σημαντικές δυσκολίες των οικογενειών τους. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες που δεν επιδέχονται εκπτώσεις. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες απέναντι στις οποίες το ΥΥΚΑ κωφεύει εξακολουθώντας να υποχρηματοδοτεί δομές, όπως το Περιβολάκι, που προσφέρουν πρότυπο θεραπευτικό έργο. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες για τις οποίες οφείλουν οι διοικήσεις και οι επιστημονικοί υπεύθυνοι των φορέων να αγωνιστούν, όχι μόνο διεκδικώντας τη χρηματοδότησή τους, αλλά και υποστηρίζοντας όλους τους εργαζόμενους που υπηρετούν τόσα χρόνια την ιδέα της πρόληψης για την ψυχική υγεία και την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Αυτούς τους εργαζόμενους για τους οποίους το «όραμα» μιας κοινωνίας που θα αγκαλιάζει το διαφορετικό και θα το εντάσσει στους κόλπους της δεν είναι λόγια προεκλογικής εκστρατείας…

Για μας, οι δομές Περιβολάκι 1 και 2 και το θεραπευτικό έργο που προσφέρουν στα παιδιά με αυτισμό και παιδική ψύχωση και στις οικογένειές τους εξακολουθούν να είναι αναγκαίες στο πλαίσιο της τοπικής κοινότητας στο οποίο λειτούργησαν τόσα χρόνια. Είναι υποχρέωση όλων μας να τις κρατήσουμε ζωντανές.

Σωματείο Εργαζομένων στο «Περιβολάκι».


*Το «Περιβολάκι» είναι Ν.Π.Ι.Δ. και παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά και εφήβους με παιδική ψύχωση και αυτισμό και στις οικογένειές τους. Περιλαμβάνει 3 δομές: Το «Περιβολάκι 1», που λειτουργεί από το 1983 και περιλαμβάνει 3 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά, το «Περιβολάκι 2», που λειτουργεί από το 2002 και περιλαμβάνει 1 τάξη κέντρου ημέρας για παιδιά, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας και μονάδα διάγνωσης και υποστήριξης και το «Περιβολάκι 3» που λειτουργεί από το 2008 και περιλαμβάνει 4 τάξεις κέντρων ημέρας για εφήβους και απογευματινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων.
    

Ψήφισμα συμπαράστασης στους απολυμένους από το "Περιβολάκι"

     

Διαβάστε και το: ψήφισμα συμπαράστασης στον αγώνα των εργαζομένων στο «Περιβολάκι» για τις πρόσφατες απολύσεις στο blog του Συντονισμού Εργαζομένων και Απολυμένων Ψυχικής Υγείας - Πρόνοιας και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων

  

Καταγγελία για την έξωση σε Δομή του Ψυχαργώς

Δελτίο Τύπου

Καταγγελία για την έξωση σε Δομή του Ψυχαργώς

Το Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι (Πρότυπη Μονάδα για παιδιά με Διάχυτη Διαταραχή της Ανάπτυξης και Αυτισμό) καταγγέλλει την πολιτική υποβάθμισης της Ψυχικής Υγείας που έχει ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των υπηρεσιών και αφήνει παιδιά και γονείς που έχουν την ανάγκη αυτών των υπηρεσιών αλλά και τους εργαζόμενους στον αέρα.  Μετά από 5 χρόνια τραγικών καθυστερήσεων στη χρηματοδότηση των φορέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Ψυχαργώς  από το Υπουργείο Υγείας πολλοί φορείς οδηγήθηκαν στην εξαθλίωση, ανίκανοι να καλύψουν τις λειτουργικές ανάγκες των χώρων αλλά και τις πληρωμές των εργαζομένων (οι οποίοι αν πάρουν τους μισθούς τους το κάνουν μετά από καθυστερήσεις μηνών). Το επιστέγασμα αυτής της κατάστασης το βιώσαμε στο Περιβολάκι την Πέμπτη 21 Οκτώβρη.

Στο κτίριο της Οδού Θεσσαλίας έγινε έξωση σε ώρα βάρδιας. Στο κτίριο αυτό στεγάζονταν Κέντρο Ημέρας για παιδιά, η Ομάδα Διάγνωσης και Υποστήριξης  και ο Ξενώνας για τη βραχεία φιλοξενία (υπηρεσία που δεν υπάρχει σε κανένα άλλο φορέα για αυτά τα παιδιά). Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά, οι οικογένειές τους αλλά και οι εργαζόμενοι  να βρίσκονται στο κενό.

Αυτή η έξωση ήταν για όλους αιφνίδια αλλά και ένα τραγικό, πλην αναμενόμενο, αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια το εκάστοτε Υπουργείο Υγείας. Οι δομές που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της αποασυλοποίησης με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καλύπτουν πάγιες κοινωνικές ανάγκες οδηγούνται σε μαρασμό, πτώση της ποιότητας των υπηρεσιών τους και εξαθλίωση των εργαζομένων σε αυτές επειδή το ελληνικό κράτος επιλέγει να τις υποχρηματοδοτεί (παρά τις διαβεβαιώσεις ότι τα χρήματα υπάρχουν).

Το Σωματείο των Εργαζομένων στο Περιβολάκι θα παλέψει ώστε να μην στερηθεί κανένα παιδί ή γονιός και η ευρύτερη κοινωνία τις υπηρεσίες του χώρου αλλά και να μη χαθεί ούτε μια εργασιακή θέση. Για το λόγο αυτό έχει κηρύξει 24ωρη απεργία για την Πέμπτη 4 Νοέμβρη 2010 και συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Υγείας στις 10:00.

Διεκδικούμε:

• Άμεση επίλυση του προβλήματος της έξωσης (να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για την εύρεση νέου κτιρίου και τη μετεγκατάσταση όλων των υπηρεσιών που περιλαμβάνονται στο Περιβολάκι 2).

• Άμεση καταβολή των χρημάτων για λειτουργικά έξοδα δεδομένου ότι το κτίριο του Περιβολάκι 1 που προσωρινά θα φιλοξενήσει και τις δύο δομές χρωστάει αρκετά  ενοίκια και άρα είναι και αυτό σε επικινδυνότητα.

• Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων μας.

Το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Περιβολάκι