Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Ψήφισμα Κινητών Μονάδων Ψυχικής Υγείας


Συντονιστική – Επιστημονική Επιτροπή
Των Κινητών Μονάδων Ψυχικής Υγείας

        Αλεξανδρούπολη, 14/10/2012


Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Η Ολομέλεια των Κινητών Μονάδων Ψυχικής Υγείας που συνήλθε στα πλαίσια του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου των Κινητών Μονάδων (Αλεξανδρούπολη, 12-14 Οκτωβρίου 2012) συμπαρίσταται στις δομές που έχουν προβεί σε επίσχεση εργασίας ή σε αναστολή της λειτουργίας τους, λόγω της υποχρηματοδότησης, και θα βοηθήσει με κάθε μέσο τους συναδέλφους.  

Η Ολομέλεια, έπειτα από την πληροφόρηση ότι το σύνολο των συναδέλφων που εργάζονται στον φορέα «ΜΚΟ Αποστολή» έχει εδώ και μήνες ατεκμηρίωτα περιέλθει σε καθεστώς ημιαπασχόλησης, καταδικάζει κάθε αλλαγή εργασιακού χρόνου και σχέσεων που αντιβαίνει στα προβλεπόμενα από την άδεια ίδρυσης και λειτουργίας των δομών. Θεωρούμε ότι πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα καθώς υποβαθμίζεται η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται προς τους ασθενείς μας.

Διεκδικούμε την πλήρη χρηματοδότηση και τη συνέχιση απρόσκοπτης λειτουργίας των Κινητών Μονάδων Ψυχικής Υγείας.


Για τη Συντονιστική – Επιστημονική  Επιτροπή των Κ.Μ.Ψ.Υ

Λαζαρίδου Μαρία, Ψυχίατρος
Μιμίκος Στέλιος, Ψυχολόγος
Σταυρογιαννόπουλος Μάριος, Κλινικός Ψυχολόγος
Φύλλα Ηλιάνα, Ψυχίατρος
Φωτοπούλου Βασιλική, Κοινωνική Λειτουργός

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Συνταγή κλεισίματος Μονάδας Ψυχικής Υγείας με τρία απλά βήματα

 
Χρόνος εκτέλεσης: 3-4 μήνες

Υλικά: Ο φορέας που επιθυμεί να κλείσει μια ή περισσότερες δομές θα πρέπει να έχει τουλάχιστον άλλη μια δομή την οποία θα πρέπει να διατηρήσει ανοιχτή.

Εκτέλεση:

Βήμα 1: Κλειδώνετε τη δομή, ή τις δομές, που επιθυμείτε να κλείσετε αφού προηγουμένως έχετε μεταφέρει ό,τι σας είναι απαραίτητο από έπιπλα, συσκευές, υλικά, εξυπηρετούμενους, εργαζόμενους κτλ στη δομή που θα διατηρήσετε ανοιχτή.
tip: Σε αυτό το βήμα είναι σημαντικό να μη γνωρίζουν τις προθέσεις σας οι (απλήρωτοι) εργαζόμενοι. Επιστρατεύστε τις επικοινωνιακές σας ικανότητες για να τους πείσετε ότι θα βρεθεί μια λύση γι' αυτούς, όπως, για παράδειγμα, ότι θα τους πάρει κάποιος άλλος φορέας, ώστε να τους καθησυχάσετε και να μην έχουν παράλογες απαιτήσεις (πχ. καταβολή δεδουλευμένων, επαναλειτουργία της δομής κτλ).
Βήμα 2: Ενημερώνετε, όσες φορές χρειαστεί, το υπουργείο Υγείας ότι επιθυμείτε να κλείσετε τη δομή, ή τις δομές, μέχρι να το αναγκάσετε να κάνει έλεγχο στις κλειδωμένες δομές. Φυσικά, κατά τον έλεγχο θα διαπιστωθεί ότι οι δομές είναι πράγματι κλειστές!
tip: Επειδή δεν έχετε το δικαίωμα να κλείσετε τις δομές, βρείτε μια καλή δικαιολογία (όχι ότι αυτό σας νομιμοποιεί, αλλά καλό είναι να έχετε κάτι να λέτε). Αγνοήστε τις συστάσεις που θα δεχτείτε από το υπουργείο, όπως ότι δεν ενημερώσατε ή δεν τηρήσατε τις διαδικασίες. Το υπουργείο θα ρίξει σε εσάς τις ευθύνες για να δικαιολογήσει το επόμενο βήμα, το οποίο έρχεται σε αντίφαση με τις δεσμεύσεις του ότι δεν θα κλείσει καμία δομή.
Βήμα 3: Ο/η αρμόδιος/α υπουργός ή υφυπουργός ανακαλεί την άδεια λειτουργίας της δομής ή των δομών που θέλετε να κλείσετε (βλ. απόφαση Σκοπούλη στο τέλος της ανάρτησης).


Αυτό ήταν. Ξεφορτωθήκατε τις ανεπιθύμητες δομές και τους εργαζόμενους με τρία απλά βήματα. Αυτή την εποχή υπάρχουν τόσα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που κανένας δεν θα ασχοληθεί με τις δομές ψυχικής υγείας που κλείνουν. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για ένα διάστημα οι εργαζόμενοι θα διαμαρτύρονται, αλλά κάποια στιγμή θα κουραστούν και το θέμα θα ξεχαστεί. Όσο για τα δεδουλευμένα τους ...ας τα διεκδικήσουν δικαστικώς. Ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι θα είναι.



Το …ιστορικό των τελευταίων μηνών στο «Περιβολάκι»

Το «Περιβολάκι» είναι Ν.Π.Ι.Δ. και παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά και εφήβους με παιδική ψύχωση και αυτισμό και στις οικογένειές τους. Μέχρι το καλοκαίρι του 2012 αποτελείτο από 3 δομές: Το «Περιβολάκι 1» στο Χαλάνδρι, που λειτουργούσε από το 1983 και περιελάμβανε 3 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά ηλικίας 3-12 ετών, το «Περιβολάκι 2» στο Κάτω Χαλάνδρι, που λειτουργούσε από το 2002 και περιελάμβανε 1 τάξη κέντρου ημέρας για παιδιά ηλικίας 3-7 ετών, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας και μονάδα διάγνωσης και υποστήριξης και το «Περιβολάκι 3», στην Παιανία, που λειτουργούσε από το 2008 και περιελάμβανε 4 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά και εφήβους ηλικίας 8-15 ετών και απογευματινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

Το Μάιο του 2012 η διοίκηση του φορέα με γράμμα της προς το ΥΥΚΑ - και χωρίς προηγουμένως να έχει ενημερώσει τους εργαζόμενους - δήλωσε την πρόθεσή της να παραδώσει τις δομές Περιβολάκι 1 και 2, καθώς και μέρος του επιστημονικά καταρτισμένου και έμπειρου προσωπικού, στο Υπουργείο, με την προοπτική να αναλάβει τη λειτουργία τους άλλος φορέας. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας παραπέμφθηκαν σε ειδικά δημόσια σχολεία - όπως απαιτεί ο νόμος 3699/2008 για την ειδική αγωγή-ενώ τα υπόλοιπα παιδιά, προσχολικής ηλικίας, μεταφέρθηκαν στο Περιβολάκι 3, στην Παιανία, για να εξασφαλιστεί η λειτουργία του. 43 από τους έμπειρους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που έχουν στηρίξει τον φορέα για πολλά χρόνια, δουλεύοντας για μήνες απλήρωτοι και διατηρώντας το υψηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών στα παιδιά και τους γονείς τους, βρέθηκαν χωρίς αντικείμενο.

Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, το Περιβολάκι 3 ξεκίνησε κανονικά τη λειτουργία του (με το προσωπικό που απέμεινε να είναι απλήρωτο από τον Ιούνιο-με αναδρομική από τον Ιανουάριο μείωση μισθών για όλους), με 2 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά προσχολικής ηλικίας και 1 τάξη κέντρου ημέρας για εφήβους, ενώ το απογευματινό πρόγραμμα ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων σταμάτησε τη λειτουργία του, χωρίς να είναι σαφής η αιτία. Για τις δομές Περιβολάκι 1 και 2 δεν είχε βρεθεί η διάδοχη κατάσταση (παρόλο που είχε υπάρξει ενδιαφέρον από φορέα με παρεμφερές αντικείμενο) κι επομένως οι 43 «στον αέρα» εργαζόμενοι συνέχισαν να βιώνουν την αβεβαιότητα τόσο για τις θέσεις εργασίας τους όσο και για την καταβολή των δεδουλευμένων τους. Από εκείνη τη χρονική στιγμή, ξεκίνησε ένας αγώνας διεκδίκησης να τους δοθεί αντικείμενο εργασίας, καθώς και μια προσπάθεια συνάντησης με τη διοίκηση για να ενημερωθούν για τις προθέσεις της σε σχέση με τον τρόπο συνέχειας λειτουργίας των δομών του Περιβολάκι. Συγχρόνως, πραγματοποιούνταν προσπάθειες ενημέρωσης και από το ΥΥΚΑ, που σαν χαρακτηριστικό τους είχαν την παραπομπή των εργαζομένων «από τον Άννα στον Καϊάφα»… Τελικά το Υπουργείο, με έγγραφό του προς τη διοίκηση του Περιβολάκι στις 5/10/2012, δήλωσε την πρόθεσή του να προβεί στην αφαίρεση των αδειών λειτουργίας από τα Περιβολάκι 1 και 2, καθώς και στην απόσυρση της χρηματοδότησης για τις δύο αυτές δομές από 1/9/2012! Σε συνάντηση των εργαζομένων με μέλη του Δ.Σ. του φορέα, μετά από την κοινοποίηση αυτού του εγγράφου, η διοίκηση, ευθαρσώς, επέδειξε αδιαφορία και, για άλλη μια φορά, απέδειξε ότι δεν έχει καμιά πρόθεση να επιδιώξει τη διατήρηση ούτε της λειτουργίας των δομών, ούτε των θέσεων εργασίας του προσωπικού. Αντιθέτως, με ανέντιμο τρόπο, προσπάθησε να ξεφορτωθεί τους 43 εργαζόμενους λέγοντάς τους ότι την «τύχη» τους θα την αναλάμβανε το Υπουργείο!! Από την άλλη μεριά, το Υπουργείο, ενώ είχε δεσμευτεί αρχικά να μεριμνήσει για εκείνους, τους έχει αφήσει εκτεθειμένους, αφού δεν έχει επιβάλει καμία κύρωση στη διοίκηση του Περιβολάκι για τον αυθαίρετο τρόπο που δρομολόγησε το ουσιαστικό κλείσιμο των δομών (άλλωστε, με την ενέργειά του να αφαιρέσει τις άδειες λειτουργίας των Περιβολάκι 1 και 2 «τιμωρεί» τους εργαζόμενους, ενώ διευκολύνει τους πραγματικούς υπαίτιους να αυθαιρετήσουν ακόμα περισσότερο!!)

Οι εργαζόμενοι του Περιβολάκι, καταγγέλλοντας την ανεπάρκεια του ΥΥΚΑ, της διοίκησης και της επιστημονικής επιτροπής του φορέα να πάρουν σαφή θέση απέναντι στο αίτημα για τη διατήρηση των τόσο σημαντικών για την κοινότητα υπηρεσιών, καθώς και την καταβολής δεδουλευμένων τους, έχουμε ξεκινήσει επίσχεση εργασίας (μέχρι στιγμής, η λίστα μετράει 33 εργαζόμενους) και είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την πίεση και την «ενόχληση» προς όλες τις κατευθύνσεις. Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο χώρο της Ψυχικής Υγείας αντί να δουλεύουμε τσάμπα για Υπουργείο και διοικήσεις να προχωρήσουμε σε μαζικές επισχέσεις. Τα προβλήματα είναι ίδια για όλους μας. Μόνη λύση είναι η δημιουργία ενός κοινού μετώπου.
 

Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι



ΑΠΟΦΑΣΗ
Ανάκληση άδειας λειτουργίας Μονάδων Ψυχικής Υγείας του Φορέα «Ελληνικό Κέντρο για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού και της Οικογένειας "ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ"»

Την απόφαση μπορείτε να τη διαβάσετε και εδώ


Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Πότε θα γίνει πράξη η υπόσχεση για την ακύρωση της παρακράτησης των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων;


Ερώτηση προς την υφυπουργό Υγείας κ. Φ. Σκοπούλη

ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ 
ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ;

Στις 13 Ιουλίου, ύστερα από μια συνέντευξη Τύπου και ταυτόχρονη κινητοποίηση έξω από το Υπουργείο Υγείας, που οργάνωσε η «Πρωτοβουλία ενάντια στην παρακράτηση των  συντάξεων» και όπου συμμετείχαν χρήστες των υπηρεσιών και λειτουργοί του δημόσιου και του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα, η υφυπουργός Υγείας κ. Φ. Σκοπούλη έκανε δεκτή αντιπροσωπεία των διαδηλωτών, στην οποία, ύστερα από ενημέρωση που της έγινε και την συζήτηση που ακολούθησε, δήλωσε ότι θεωρούσε ως τελείως άδικο το μέτρο της παρακράτησης και υποσχέθηκε την ακύρωσή του μέσα από νομοθετική ρύθμιση.

Την ίδια δήλωση έκανε και λίγες μέρες αργότερα στην απάντησή της σε σχετική ερώτηση στη Βουλή.

Έκτοτε, έχουν περάσει περίπου τέσσερις μήνες και ακόμα δεν έχει προχωρήσει η νομοθετική ρύθμιση της ακύρωσης.

Έτσι, εξακολουθεί να ισχύει όχι μόνο η νομοθεσία για την παρακράτηση στο δημόσιο και στις ΜΚΟ, αλλά και η σχετική εφαρμοστική υπουργική απόφαση (του Μ. Μπόλαρη) για το δημόσιο. 

Και όπως μαθαίνουμε, σε ορισμένες περιπτώσεις στο Δημόσιο, γίνονται αυτή την περίοδο σχετικές ενέργειες για την προώθηση της παρακράτησης στη βάση της ισχύουσας εφαρμοστικής υπουργικής απόφασης. Είναι πιθανό, σε περιπτώσεις που «δεν ξέρουμε» και που μπορούν να κρύβονται από την όποια δημόσια έκθεση και πληροφόρηση, να έχουν ήδη παρακρατηθεί συντάξεις.

Το ίδιο ισχύει και για τις ΜΚΟ όπου, σε ορισμένες από αυτές, εκτός από την πάγια παλαιόθεν τακτική τους να παρακρατούν με διάφορους άτυπους τρόπους τα εισοδήματα των ενοίκων τους, είχαν ήδη αρχίσει να προχωρούν σε διαδικασίες κανονικής και επίσημης παρακράτησης πριν από την όποια νομοθετική ρύθμιση, γιατί, προφανώς, οι ιδιοκτήτες τους θεωρούσαν το μέτρο σωστό (πιθανώς το είχαν κιόλας εισηγηθεί) ως μερικό αντιστάθμισμα στις περικοπές της χρηματοδότησης.

Αν καθυστερήσει κι΄ άλλο η νομοθετική ακύρωσή της, είναι πιθανόν, σε ορισμένες περιπτώσεις, εισοδήματα ασθενών να έχουν χαθεί ανεπιστρεπτί.

Το ερώτημα είναι: γιατί αργεί τόσο η νομοθετική ρύθμιση που υποσχέθηκε η κ. Σκοπούλη;

Μήπως η ηγεσία το Υπουργείου το μετάνιωσε και βρήκε ότι  πρέπει «να το πάρει κι΄ αυτό» το ποτάμι του μνημονίου και της τρόικας; 

Και τι λέει γι΄ αυτό το ζήτημα η Δ/νση Ψυχικής Υγείας, ως αρμόδια επί του θέματος; Έχει πάρει κάποια εισήγηση από την κ. Σκοπούλη, την έχει επεξεργαστεί και προωθήσει, ή είναι αμέτοχη στο όλο ζήτημα; 

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που κρίνεται, εκτός από τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων, που βλάπτονται ανεπανόρθωτα, είναι και η αξιοπιστία της κ.  Υφυπουργού. 

Ερωτούμε, λοιπόν, ως άμεσα ενδιαφερόμενοι: 

Ισχύει ακόμα η υπόσχεση της κ. Σκοπούλη για την ακύρωση της παρακράτησης ή έχει παρθεί πίσω;

Αν ισχύει, τι έχει γίνει μέχρι στιγμής και πού έχει σκαλώσει το θέμα;

Αναμένουμε άμεση απάντηση.

23 Οκτωβρίου 2012


«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ»

Εκ μέρους της Πρωτοβουλίας

Ηρακλής Γκώτσης νοσηλευτής, μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΨΝΑ
Μαρίνα Καψοπούλου, κοινωνική λειτουργός, ΨΝΑ
Δώρα Κουτσανέλλου, ψυχολόγος, μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Δρομοκαϊτείου
Κατερίνα Μάτσα, Δ/ντρια ψυχίατρος, 18 Ανω
Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, Δ/ντής ψυχίατρος, ΨΝΑ


ΥΓ. Όλα τα κείμενα για το θέμα της παρακράτησης των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων: εδώ
  

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

Φ. Σκοπούλη: Είναι ήδη αξιολογημένη η κατάσταση της Ψυχικής Υγείας!



“Διοικητικούς, οικονομικούς και διαχειριστικούς ελέγχους καθώς και αξιολόγηση όλων των δομών ψυχικής υγείας και κυρίως των δομών αποασυλοποίησης (ξενώνες, οικοτροφεία, προστατευόμενα διαμερίσματα) που λειτουργούν στο πλαίσιο του ΨΥΧΑΡΓΩΣ, προανήγγειλε η υφυπουργός Υγείας κα Φωτεινή Σκοπούλη, σημειώνοντας ότι στο πλαίσιο αυτό έχουν ανασυγκροτηθεί οι σχετικές Επιτροπές του υπουργείου.”

Αυτά διαβάζαμε στον τύπο πριν από 15 μέρες (το απόσπασμα είναι από δημοσίευμα της Καθημερινής). Βέβαια, τα παραπάνω τα ακούμε εδώ και πολλά χρόνια, όπως έγραφα πρόσφατα: Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας και η Ελληνική Ημέρα της Μαρμότας

Δέκα μέρες αργότερα, στις 19 Οκτώβρη 2012, η Φωτεινή Σκοπούλη, απαντώντας σε επίκαιρη επερώτηση του προέδρου και 26 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (ολόκληρη η συζήτηση: εδώ), είπε μεταξύ άλλων:

“Θα ήθελα εδώ να τονίσω ότι στο χώρο της ψυχικής υγείας έχουν προχωρήσει λίγο τα πράγματα, όσον αφορά, λίγο την αξιολόγηση και ήδη έχουμε μια αξιολόγηση από θεσμούς η οποία είναι αντικειμενική. Και τα πορίσματα όμως, αυτής της αξιολόγησης δεν έχουν ληφθεί υπόψη καθόλου και συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Αυτό που θα κάνουμε εμείς και που αρχίσαμε να κάνουμε είναι να αξιοποιούμε και να προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τα πορίσματα της ήδη αξιολογημένης κατάστασης της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα.”

Λίγο το ένα και λίγο το άλλο, μας μπέρδεψε η Σκοπούλη, αλλά μάλλον η υφυπουργός υποστηρίζει ότι είναι ήδη αξιολογημένη η κατάσταση της Ψυχικής Υγείας στην Ελλάδα. Δυστυχώς, δεν βρέθηκε κάποιος να τη ρωτήσει: α) πότε και από ποιους αξιολογήθηκε η κατάσταση και β) γιατί συγκροτούνται επιτροπές για την αξιολόγηση, εφόσον υπάρχει ήδη “αξιολόγηση από θεσμούς η οποία είναι αντικειμενική”.

Σε άλλο σημείο της συζήτησης, η Φωτεινή Σκοπούλη λέει ότι δεν εφαρμόζεται ο νόμος σύμφωνα με τον οποίο θα ενισχύεται η Ψυχική Υγεία με το 2% των προμηθειών των οργανισμών που εποπτεύονται από το υπουργείο Υγείας. Ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς δε λέει τίποτα. Κάποτε όμως, ως υφυπουργός Υγείας επί Αβραμόπουλου, έλεγε πολλά: “Επειδή πρέπει να εξασφαλίσουμε την απρόσκοπτη χρηματοδότηση και για τα επόμενα πολλά χρόνια της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης σκεφτήκαμε πως έπρεπε να μην είναι εξαρτημένο από τον τακτικό προϋπολογισμό αυτό το ποσό αλλά να δώσουμε και δυο μορφές επιπρόσθετης χρηματοδότησης και πράγματι υπήρξε σημαντική πρωτοβουλία αυτό, κυρίαρχη πρωτοβουλία που δηλώνει αν μη τι άλλο ότι πράγματι θέλουμε να στηρίξουμε την ψυχιατρική μεταρρύθμιση...” και συνέχισε παρουσιάζοντας το περιβόητο 2% επί των προμηθειών, το οποίο, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, νομοθετήθηκε το 2007, ενεργοποιήθηκε το 2008 και θα αποδιδόταν στους φορείς Ψυχικής Υγείας από το 2009. Απολαύστε το Μάριο Σαλμά στην πρώτη του εμφάνιση στη Βουλή (16/01/2009):



Προφανώς, ούτε ο ίδιος ο Σαλμάς δεν περίμενε να ξαναβρεί μπροστά του, μετά από τόσα χρόνια και μάλιστα από την ίδια θέση, αυτό το 2% επί των προμηθειών, που νομοθετήθηκε το 2007 και στο τέλος του 2012 (ξανα)διαπιστώνουμε ότι δεν εφαρμόζεται. Κρίμα, κύριε Σαλμά, και ήταν ...“σημαντική πρωτοβουλία”.

Επίσης, η Σκοπούλη επανέλαβε ότι η οριζόντια μείωση κατά 50% της χρηματοδότησης στην Ψυχική Υγεία δεν ήταν απαίτηση της τρόικας (!) "Αντιθέτως", είχε δηλώσει πρόσφατα στην Αυγή, “οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ενδιαφέρονται να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί με επιτυχία η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη χώρα μας". Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι η περικοπή του προϋπολογισμού για την Ψυχική Υγεία ήταν πρωτοβουλία του τότε υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου.


Τέλος, ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λυκουρέντζος, το μόνο που είχε να πει για την Ψυχική Υγεία ήταν ότι “...ΜΚΟ η οποία ασχολείται στην ψυχική υγεία. Θα απαντήσει η κα Σκοπούλη μετά λεπτομερέστερα (σ.σ. η κα Σκοπούλη δεν αναφέρθηκε στο θέμα). Οικογενειακή υπόθεση. Στα τέσσερα χρόνια ένα εκατομμύριο μισθοί, υποτίθεται, σε αυτούς που διαχειρίζονται τη ΜΚΟ. Δεν λέω –προς Θεού- ότι φταίτε εσείς που κάνετε την κριτική. Σας λέω, όμως, τι είναι αυτά τα οποία στρέβλωσαν αυτή την προσπάθεια η οποία ξεκίνησε. Αμοιβές ιατρών, 5.500 το μήνα. Και μετά οι εργαζόμενοι απλήρωτοι. Και εκβιάζεται η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, «βρείτε άλλα κεφάλαια». Και προσπαθούμε να βρούμε. Έχουν, όμως, καταβληθεί αυτά τα οποία υπήρχαν στον προϋπολογισμό, έχουν δοθεί οδηγίες. Γιατί το δικό σας ενδιαφέρον δεν είναι να επιβιώσουν αυτές οι πρακτικές –σπεύδω να σας το αναγνωρίσω- είναι να πληρωθούν οι εργαζόμενοι, να λειτουργούν οι δομές.”

Φυσικά, δεν είπε ποια είναι η ΜΚΟ-οικογενειακή υπόθεση. Σας ξαναθυμίζω όμως ότι πριν από τρία χρόνια είχε "ανακαλύψει" και ο Αβραμόπουλος ΜΚΟ-οικογενειακές υποθέσεις, οι οποίες "στήθηκαν και έπαιρναν 5 και 10.000 ευρώ το μήνα δηλώνοντας ως ψυχασθενείς τα αδέλφια τους, τα ξαδέλφια τους και τους πατεράδες τους” και δήλωνε: “Αυτά τα σταματήσαμε. Κόψαμε μέσα σε αυτό το χώρο τη ρεμούλα και την απάτη...” κτλ κτλ.

Να ξαναπώ και ότι αυτή η ιστορία (δηλαδή, η επανάληψη της γνωστής ιστορίας των “κλεφτών”) χρησιμοποιείται μόνο και μόνο για να κερδίζει χρόνο η κάθε πολιτική ηγεσία και να μεταβιβάζει το πρόβλημα στους επόμενους; (Μόνο ο "άτυχος" Σαλμάς βρέθηκε στην ίδια θέση και με τους πρώην και με τους νυν).


Μα καλά, κανένας στο υπουργείο Υγείας δεν προβληματίζεται από το γεγονός ότι τόσα χρόνια δεν έχει αποκαλυφθεί κανένας από τους “κλέφτες” για τους οποίους μας μιλάνε; Είναι δυνατόν να αναφέρονται σε συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, όπως οι προκλητικά υψηλές αμοιβές διοικητικών υπαλλήλων, γιατρών, νοσηλευτών που καταγγέλλει η Σκοπούλη, και να μη γνωρίζει το υπουργείο ποιοι τα εισπράττουν; Δεν φαίνονται οι αμοιβές του προσωπικού στα απολογιστικά στοιχεία των φορέων; Δεν γνωρίζει το υπουργείο ποιος φορέας καταβάλλει 63.000 ευρώ ετησίως σε υπάλληλό του;

Και, επιτέλους, δεν καταλαβαίνουν οι Λυκουρέντζος – Σκοπούλη ότι οι περικοπές δεν αγγίζουν τους “κλέφτες” αλλά τους εξυπηρετούμενους και τους εργαζόμενους; Ας δούμε, ενδεικτικά και μόνο, τι έχει επιφέρει η υποχρηματοδότηση των στεγαστικών δομών (ξενώνες, οικοτροφεία, προστατευόμενα διαμερίσματα):

1) Στους  εξυπηρετούμενους – ενοίκους: α) μείωση επαφών με το οικογενειακό περιβάλλον (στις περιπτώσεις που απαιτούνται μετακινήσεις ή/και συνοδεία), β) μείωση ευκαιριών για κοινωνικοποίηση, κατάρτιση, απασχόληση, γ) διακοπή δραστηριοτήτων (εκπαιδευτικών, αποκαταστασιακών, ψυχαγωγικών κτλ), δ) αύξηση των υποτροπών και αδυναμία αντιμετώπισής τους εντός της δομής, ε) εισαγωγές σε ψυχιατρικά νοσοκομεία ή ακόμα και σε ιδιωτικές κλινικές (με το κόστος να το καλύπτουν οι ίδιοι), στ) κάλυψη των εξόδων από τους ίδιους για ιατρικές, διαγνωστικές, παραϊατρικές, φαρμακευτικές ανάγκες (και ποιος ξέρει τι άλλο, εφόσον έμεινε στον αέρα το θέμα της παρακράτησης των συντάξεων)...

2) Στους εργαζόμενους: α) μειώσεις προσωπικού (παραιτήσεις, απολύσεις), β) πολύμηνες καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών, γ) μειώσεις μισθών, δ) διακοπή εκπαίδευσης και υποστήριξης (ομάδες προσωπικού, εποπτείες κα), ε) εργασιακή ανασφάλεια, επαγγελματική εξουθένωση και, ως συνέπεια όλων των παραπάνω, αδυναμία να διαμορφωθεί το κατάλληλο θεραπευτικό περιβάλλον για την υποστήριξη των ενοίκων.




Αυτά (και πολλά άλλα) συμβαίνουν στις στεγαστικές δομές, κύριε Λυκουρέντζε και κυρία Σκοπούλη, όσο παίζετε τους κλέφτες και τους αστυνόμους με τις διοικήσεις των φορέων. Εκτός αν τελικά το ζητούμενο ήταν να μετακυλήσει μέρος του κόστους των δομών στους εξυπηρετούμενους και τους εργαζόμενους, γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, αν δεν το 'χετε πάρει χαμπάρι.




 
2008-2016 psi-action. Powered by Blogger Blogger Templates designed by Deluxe Templates. Premium Wordpress Themes | Premium Wordpress Themes | Free Icons | wordpress theme
Wordpress Themes. Blogger Templates by Blogger Templates and Blogger Templates