Καταγγελία για απολύσεις εργαζομένων στη ΘΕΨΥΠΑ το 2014

Αναδημοσίευση από το blog 

του Συντονισμού Εργαζομένων - Απολυμένων Ψυχικής Υγείας

Δημοσιεύουμε επιστολή 18 εργαζόμενων-απολυμένων που στάλθηκε στο "Ξεκίνημα", καλούμε και άλλους εργαζόμενους να αναδείξουν και να καταγγείλουν παρόμοια περιστατικά και επιθέσεις στα δικαιώματά τους και τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων.

Ημερομηνία: 29-01-2015

Προς ΞΕΚΙΝΗΜΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ  ΤΙΣ 18 ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ Θ.Ε.Ψ.Υ.Π.Α.

Η Θ.Ε.Ψ.Υ.Π.Α. (Θεσσαλική Εταιρεία Ψυχικής Υγείας Περίθαλψης-Αποκατάστασης) εδρεύει στη Λάρισα, είναι Ν.Π.Ι.Δ. και έχει ως στόχο την λειτουργία μονάδων κοινωνικής αποκατάστασης και επανένταξης χρόνιων ψυχικά ασθενών.

Πρόεδρος της εταιρείας είναι ο ψυχίατρος κος Δημήτριος Γ. Κανδύλης ο οποίος  από τις αρχές του 2014, έως και σήμερα, πραγματοποίησε 18 απολύσεις εργαζόμενων, από τις δομές  που διατηρεί σε ολόκληρη τη Θεσσαλία. Οι συμβάσεις των εργαζομένων ήταν συμβάσεις αορίστου χρόνου και οι 18 απολυμένοι είχαν τουλάχιστον δεκαετή εμπειρία.

Σε κάθε απόλυση δεν υπήρχε αιτιολογία, δεν λήφθηκε υπόψη κανένα κοινωνικό κριτήριο, δεν είχαν δεχτεί ποτέ στο παρελθόν έγγραφη επίπληξη από το Δ.Σ. της εταιρίας και κατά την εργασία τους δεν προέκυψε ποτέ βλάβη ή ελάχιστο παράπονο από ένοικο ή από μέλος της οικογένειάς του.

Σε ερώτηση απολυμένου προς τον κ.Κανδύλη, σχετικά με την αιτιολογία της απόλυσή του, ο ίδιος απάντησε …. «το Υπουργείο μου δίνει το δικαίωμα να απολύω 6 υπαλλήλους κάθε μήνα, τόσοι είναι οι άνεργοι που τρώνε από τα σκουπίδια κι εσύ με ρωτάς γιατί απολύθηκες..». Μάλιστα, μια απόλυση στάλθηκε με δικαστικό κλητήρα στην οικία εργαζομένης, ενώ βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας.

Βέβαια, η επίσημη στάση της εταιρείας είναι ότι «οι απολύσεις  γίνονται στα πλαίσια περικοπών και υπό την πίεση του Υπουργείου Υγείας».

Οι 18 απολύσεις έχουν ως αποτέλεσμα την εντατικοποίηση της δουλειάς των εργαζομένων  και την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Τα ατομικά θεραπευτικά προγράμματα και οι εξωτερικές δραστηριότητες των ενοίκων δεν επιτελούνται επαρκώς, λόγω έλλειψης προσωπικού.

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στη Θ.Ε.Ψ.Υ.Π.Α. έχουν να αντιμετωπίσουν τη συμπεριφορά του κου Κανδύλη. Ο πρόεδρος της εταιρείας σε καθημερινή βάση απειλεί με απολύσεις, ενώ παράλληλα δεν λείπει ο φραστικός εκφοβισμός, οι ύβρεις, οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί και η αμαύρωση της εικόνας των εργαζομένων (ως τεμπέληδες και ανάξιους). Βέβαια, σε καιρούς οικονομικής κρίσης κανείς δεν μιλά και όλοι αγωνίζονται να διατηρήσουν την εργασία τους και να προάγουν την ψυχική υγεία των ενοίκων, κάτω από συνθήκες ακραίας εργασιακής βίας και μέσα σε ένα νοσηρό εργασιακό περιβάλλον. Όταν ο κος Κανδύλης  «οργισμένος χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι» για ασήμαντο λόγο, ενώπιων της Υφυπουργού κας Παπακώστα, σύμφωνα με τα τοπικά Μ.Μ.Ε., είναι εύκολο να φανταστεί κανείς με πόση επιθετικότητα είναι ικανός να συμπεριφερθεί προς τους υφισταμένους υπαλλήλους του.

Το Εργατικό Κέντρο, η Επιθεώρηση Εργασίας, οι τοπικοί φορείς και η κοινωνία της Λάρισας είναι ενήμεροι, τόσο για τις απολύσεις όσο και για τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας.

Εκτός της εργασιακής βίας, ο κος Κανδύλης δεν προστάτεψε τους εργαζόμενους, ως όφειλε, καθώς, (παρά τις συστάσεις του Π.Π.Ν. Λάρισας, να λάβει τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης)  δεν ενημέρωσε έγκαιρα το προσωπικό, ότι ασθενής είχε φυματίωση, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν 46 κρούσματα εργαζομένων θετικών στη δοκιμασία μαντού.

Τα ερωτήματά μας προς το Υ.Υ.Κ.Α. και την Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας ήταν τα παρακάτω:

1ον Οι 18 αναιτιολόγητες απολύσεις εργαζομένων, χωρίς κανένα κοινωνικό ή άλλο κριτήριο, είναι επιβεβλημένες από το Υπουργείο Υγείας;

2ον Το Υπουργείο είναι ενήμερο για την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών φροντίδας προς τους ενοίκους και

3ον Ποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς διαθέτει ώστε να διερευνήσει την απαράδεκτη συμπεριφορά του προέδρου και να προστατέψει τους εργαζόμενους σε δομές ψυχικής υγείας, οι οποίοι εργάζονται, υπό το κράτος του φόβου και χωρίς να μπορούν να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην αξιοπρέπεια.

Βέβαια, ποτέ δεν λάβαμε επίσημη απάντηση.

Σας παρακαλούμε να διερευνήσετε τα όσα συμβαίνουν στον φορέα και στους εργαζόμενους.

Σας ευχαριστούμε

Με εκτίμηση

(ακολουθούν υπογραφές)

ΥΓ (από psi-action): Η πρώην υφυπουργός Υγείας κ. Παπακώστα, σε επίσκεψή της σε Μονάδα της ΘΕΨΥΠΑ "απένειμε τα εύσημα για την πρωτοποριακή εργασία που πραγματοποιείται κάτω από την «ομπρέλα» του Υπουργείου Υγείας". Προφανώς η «ομπρέλα» της κυρίας Παπακώστα δεν προστάτευε τους εργαζόμενους.

Ποιος έπιασε τους παράνομους της ψυχικής υγείας σε αυτές τις εκλογές; Η Ζέττα Μακρή

  

Θα θυμάστε τη Ζέττα Μακρή, ως υφυπουργό Υγείας και αρμόδια για την ψυχική υγεία, καθώς και τα δεκάδες δημοσιεύματα με τις "αποκαλύψεις" της για τις παρανομίες των φορέων ψυχικής υγείας. Δεν ξέρω όμως αν θυμάστε ότι οι “αποκαλύψεις” της τότε υφυπουργού έγιναν (εντελώς τυχαία) λίγο πριν από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, με τον οποίο απομακρύνθηκε από το υπουργείο Υγείας. Φυσικά, η Ζέττα Μακρή δεν ήταν η πρώτη που, αντί να κάνει κάτι για την ανεξέλεγκτη κατάσταση που επικρατεί στους φορείς ψυχικής υγείας (ΝΠΙΔ ή ΜΚΟ, αν προτιμάτε), επέλεξε να τη χρησιμοποιήσει για να παρουσιάσει ...έργο.

Έχω γράψει πολλές φορές για το μόνιμο “σκάνδαλο” των παρανομιών στην ψυχική υγεία και για την αξιοποίησή του, κατά τις προεκλογικές περιόδους, από πρώην υπουργούς και υφυπουργούς: Τα σκάνδαλα στις ΜΚΟ ψυχικής υγείας, οι ανυποψίαστοι υπουργοί υγείας και τα σοκαρισμένα ΜΜΕ (στο τελευταίο μέρος της ανάρτησης θα βρείτε τα links με τις "αποκαλύψεις" της κυρίας Μακρή).

Η Ζέττα Μακρή, λοιπόν, πήγε το "σκάνδαλο" λίγο παραπέρα: Μίλησε για πολιτικούς, συγγενείς συνδικαλιστών και οικογένειες που εμπλέκονται σε φορείς ψυχικής υγείας και πλουτίζουν (για την ακρίβεια, είχε αναφερθεί και ο commissioner Avramopoulos, όταν ήταν υπουργός Υγείας, σε οικογένειες που παρανομούσαν. Φυσικά, είχε εξυγιάνει και αυτός το χώρο πριν αποχωρήσει από το υπουργείο Υγείας).  

Έλεγε, μεταξύ άλλων, η υφυπουργός κυρία Μακρή: “Θέλω να σας πω ότι δεν θα μείνει κανείς ανέλεγκτος. Είτε είναι φορέας που συμμετέχουν ενεργοί πολιτικοί είτε εμπλέκονται συγγενείς συνδικαλιστών είτε φορέας στον οποίο συμμετέχουν διαχρονικά στο απυρόβλητο συγγενείς στελεχών, δεν θα μείνει κανείς στο απυρόβλητο. Ούτε από εμάς, δεν θα μείνει κανείς ανέλεγκτος. Φωτογραφίζω κανέναν τώρα; Δεν ξέρω... Αλλά υπάρχουν δομές Ψυχικής Υγείας, στις οποίες συμμετέχει εν ενεργεία πολιτικός. Δεν πρέπει να ελέγξουμε εάν υπήρξε διακριτική μεταχείριση; Εάν υπήρξε διακριτική μεταχείριση προς μια οικογένεια; Εάν δεν υπήρξε, και γι' αυτό δεν λέω το όνομα, θα το ερευνήσουμε και αυτό. Υπάρχουν δομές Ψυχικής Υγείας που διοικούσαν και εργάζονταν έξι άτομα από μία οικογένεια. Εξωφρενικά παραδείγματα, με εκατομμύρια που έπαιρναν ως μισθούς..." (Αυγή, 02/05/2014).

Κάπου εκεί μείναμε γιατί μετά έφυγε και ο Άδωνις Γεωργιάδης και η "σκασμένη" Ζέττα Μακρή κι εμείς μείναμε πάλι με τα δημοσιεύματα. Έτσι, δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε με τις καταγγελίες της Ζέττας Μακρή, όπως δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε και με τις καταγγελίες όλων των προηγούμενων. 

Όσο για την Κατερίνα Παπακώστα, η οποία την διαδέχθηκε, μάλλον τα βρήκε όλα ωραία και καλά και ασχολήθηκε με άλλες δραστηριότητες, όπως το να φτιάχνει "σοκολατάκια" με τα δυο χεράκια για τους ψυχικά πάσχοντες και ...

 ...να "εγκαινιάζει" φορέα που υπάρχει από το 1997, προσθέτοντας το "Α.Ε." στην επωνυμία, ίσως επειδή οραματίζεται ...Ανώνυμες Εταιρείες στο χώρο της ψυχκής υγείας).

Τώρα, με την προεκλογική περίοδο και την ενασχόληση των υποψηφίων με το twitter, βρήκα την ευκαιρία να ρωτήσω τη Ζέττα Μακρή για εκείνες τις αποκαλύψεις. Η απάντησή της ήταν ότι ο φάκελος έχει παραδοθεί στις εισαγγελικές αρχές (να μην ξαναπούμε πόσοι πρώην υπουργοί και υφυπουργοί έχουν ισχυριστεί ότι έχουν στείλει φακέλους στον εισαγγελέα), μετά με μπλόκαρε αλλά έχει μπλοκάρει τόσους χρήστες του twitter που δεν το παίρνω προσωπικά :)

Χθες ξανάκουσα την ίδια ιστορία από τη Ζέττα Μακρή, σε ραδιοφωνικό σταθμό του Βόλου, και το μόνο που είχε να πει για την περίοδο που ήταν υφυπουργός Υγείας ήταν τα κατορθώματά της με τα "κυκλώματα που λυμαίνονται τους ψυχικά ασθενείς". Εννοείται ότι και αυτή, όπως και όλοι οι προηγούμενοι, συμμάζεψε τις δαπάνες με τους ελέγχους που έκανε! Τώρα, πως γίνεται, μετά από τόσα “συμμαζέματα”, οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι να εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο είναι κάτι που μόνο το αρμόδιο υπουργείο μπορεί να απαντήσει. 

(Υπενθυμίζω και την παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων, που ξεκίνησε επί Λοβέρδου και συνεχίστηκε επί Γεωργιάδη, ένα θέμα το οποίο η Ζέττα Μακρή απέφευγε συστηματικά να συζητήσει με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, ενώ δεν παρέλειπε να δείχνει το "ενδιαφέρον" της ανεβάζοντας φωτογραφίες στο twitter).

Το άλλο αναπάντητο ερώτημα είναι “ποιοι φορείς καταγγέλλονται εδώ και χρόνια από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου και συνεχίζουν να παρανομούν;”

Μην περιμένετε να το απαντήσει η Ζέττα Μακρή, αλλά αξίζει να ακούσετε τη συνέντευξή της, στην οποία χρησιμοποιεί τις καταγγελίες που έκανε για τους φορείς ψυχικής υγείας για να αποδείξει την εντιμότητά της, με τη βοήθεια πάντα του συνεντευξιαστή που συμφωνούσε απόλυτα μαζί της (βίντεο στο 2:10).

Έμειναν δυο μέρες μέχρι τις εκλογές. Πιστεύω ότι για την επόμενη κυβέρνηση πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα το τέλος αυτού του παιγνιδιού μεταξύ υπουργείου Υγείας και φορέων ψυχικής υγείας. Να γίνουν ουσιαστικοί έλεγχοι, να αποδοθούν ευθύνες σε όσους παρανόμησαν και να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος χώρος για την προεκλογική εκστρατεία του κάθε πολιτικάντη. Το οφείλει η πολιτεία σε ασθενείς και εργαζόμενους που εδώ και χρόνια κακοποιούνται μέσα σε ένα τρελό σύστημα ψυχικής υγείας που στήθηκε για να εξυπηρετεί τους πάντες εκτός από τους ψυχικά πάσχοντες.

Σχετικά με το "πόρισμα-πρόταση" της μεταφοράς των κλινικών των ψυχιατρείων στα γενικά νοσοκομεία‏

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Η ΝΕΑ «ΠΟΛΙΤΙΚΗ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΤΑ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΑ «ΔΕΝ» ΚΛΕΙΝΟΥΝ:

ΑΠΛΩΣ ΤΕΜΑΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

Αν και οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, που οδηγούν στην κατάρρευση της δικομματικής κυβέρνησης και στην προκήρυξη εκλογών μέσα στο Γενάρη, έχουν θέσει ζητήματα, όπως αυτό της ψυχικής υγείας, στο περιθώριο της προσοχής, εντούτοις κάποιες εξελίξεις, κάποια σχέδια των εκτελεστικών οργάνων της παραπαίουσας κυβέρνησης και της τρόικας, αν και χωρίς ελπίδα υλοποίησής τους στο προβλεπτό μέλλον, δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητα και χωρίς κανένα σχολιασμό.

Αναφερόμαστε στην πρόταση για την μεταφορά των 15 ψυχιατρικών κλινικών («τμημάτων εισαγωγών») των δύο ψυχιατρείων (ΨΝΑ-Δαφνί και Δρομοκαίτειο) σε γενικά νοσοκομεία, που παρέδωσε, στις 19 Δεκέμβρη, η «ειδική επιτροπή», που είχε από το καλοκαίρι αναλάβει το «έργο», στην υφυπουργό Κ. Παπακώστα.

Από την εν λόγω «επιτροπή» είχε ανακοινωθεί ότι το «έργο» θα παραδιδόταν στις 25 Αυγούστου, ωστόσο, η ίδια η διακήρυξη της «ταχείας παράδοσης του έργου», όσο και η εν συνεχεία καθυστέρηση της «ολοκλήρωσης του έργου» είναι ενδεικτική του άκρως τυχοδιωκτικού και ανερμάτιστου χαρακτήρα του όλου εγχειρήματος.

Λέχθηκε ότι υπήρξαν αντιρρήσεις, από τη μεριά της ηγεσίας του Υπουργείου, για την δημοσιοποίηση της έκθεσης, πιθανόν με το σκεπτικό ότι, ενόψει των αναπόφευκτων εκλογών, δεν θα άντεχαν μια παραπέρα αναστάτωση με την επίσημη ανακοίνωση της μεταφοράς των κλινικών, για το ποια κλινική πάει πού και πότε.

Ωστόσο, μετά λίγες ημέρες, το ygeia360, σύμφωνα με τις συνήθως «πολύ καλά πληροφορημένες» πηγές του, δημοσίευσε τη λίστα των νοσοκομείων στα οποία, σύμφωνα με το «πόρισμα - πρόταση», «θα» μεταφερθούν οι κλινικές των ψυχιατρείων. Καθώς, μέχρι τώρα, δεν υπήρξε καμιά διάψευση, πρέπει να θεωρήσει κανείς ότι αυτές οι πληροφορίες είναι ακριβείς. Έτσι, και η επίσημη ανακοίνωση αποφεύχθηκε, και η έκθεση (εν μέρει) δημοσιοποιήθηκε μέσω διαρροής – πιο πολύ για τον «εμπλουτισμό» κάποιων «βιογραφικών» παρά για να έχει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα (τουλάχιστο στο προβλεπτό μέλλον).

Αφήνουμε στην άκρη, στο παρόντα σχολιασμό, το πρωταρχικό ζήτημα του βίαιου χαρακτήρα του «κλεισίματος των ψυχιατρείων» και της, απλώς, μετακόμισης των κλινικών, χωρίς να υπάρχει καμιά από τις προϋποθέσεις γι΄ αυτό το κλείσιμο, όπως η τομεοποίηση, η δημιουργία ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών και, προπαντός, η αλλαγή του «τρόπου σκέψης και πράξης» (αλλά και οι διαδικασίες μέσω των οποίων αυτή η «αλλαγή του τρόπου» επιτυγχάνεται), παράμετροι εκ των ουκ άνευ για την εναλλακτική στον εγκλεισμό λειτουργία ενός κοινοτικά βασισμένου συστήματος Ψυχικής Υγείας – προκειμένου, δηλαδή, να μιλάμε για «ξεπέρασμα του ψυχιατρείου» και όχι για απλή κατάργησή του.

Θα επικεντρώσουμε σ΄ αυτό που αποκαλύπτει, για τον χαρακτήρα του εγχειρήματος, το ίδιο το σχέδιο της μεταφοράς των κλινικών. Και πάλι, ωστόσο, θ΄ αφήσουμε, αναγκαστικά, στην άκρη το πολύ σημαντικό ζήτημα της καταλληλότητας των επιλεγμένων χώρων, καθώς η εν λόγω αυτόκλητη επιτροπή που τους επέλεξε (λειτουργώντας και σ΄ αυτό το πεδίο, χωρίς κανένα διάλογο, χωρίς καμιά συμμετοχική διαδικασία), δεν έχει το παραμικρό στοιχείο αξιοπιστίας για το εν λόγω έργο. Θα χρειαστεί χρόνος και επισταμένη έρευνα (ακόμα και χωρίς την επίσημη δημοσιοποίηση της έκθεσης) για να διερευνηθούν οι χώροι, η αρχιτεκτονική τους και η χωροταξική τους επάρκεια, που κρίθηκαν ως κατάλληλοι για να στεγάσουν τις ψυχιατρικές κλινικές.

Θα μείνουμε στο «αποκαλυπτικό» (με όλες τις σημασίες της λέξης) στοιχείο της μεταφοράς τεσσάρων κλινικών στο «Αμαλία Φλέμιγκ», τριών στο «Αγία Βαρβάρα» και δυο στο «Σωτηρία» - όπου ήδη υπάρχει μια ακόμα ψυχιατρική κλινική, σύνολο, δηλαδή, και εδώ, τρεις!!! Τέσσερις κλινικές στο «Α. Φλέμιγκ» σημαίνει την μεταφορά του μισού ΨΝΑ (έχει 9 κλινικές) σε ένα άλλο νοσοκομείο… και τρεις κλινικές στο Αγ. Βαρβάρα σημαίνει την μεταφορά του μισού Δρομοκαϊτείου (έχει 6 κλινικές) σ΄ ένα νοσοκομείο παραδίπλα. Για ποιο «κλείσιμο» μιλάμε…

Πρόκειται για ένα κομμάτιασμα των ψυχιατρείων, με τη μεταφορά μεγάλου μεγέθους θραυσμάτων σε άλλους χώρους, οι οποίοι μετατρέπονται σε μικρά ψυχιατρεία. Στο μέγεθος, περίπου, αυτών που έκλεισαν πριν μερικά χρόνια.

Καθώς οι ασθενείς χρόνιας παραμονής που έχουν απομείνει στα τρία εναπομείναντα ψυχιατρεία είναι σχετικά λίγοι (αφού η πλειονότητα απορροφήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, μέσω των διαδικασιών της μεταστέγασης, σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές), το κυρίαρχο ζήτημα για το «κλείσιμο» του ψυχιατρείου είναι ο εναλλακτικός τρόπος «σκέψης και πράξης» που πρέπει να διέπει την άσκηση της ψυχιατρικής, την λειτουργία των υπηρεσιών και του όλου συστήματος και επομένως, έχει να κάνει πρωτίστως με τα «τμήματα εισαγωγών». Άλλωστε, το ζήτημα των εναπομεινάντων ασθενών χρόνιας παραμονής πρέπει και αυτό να ειδωθεί σε συνάρτηση με διαδικασίες, αφενός, αμφισβήτησης και μετασχηματισμού της παθογόνου ασυλικής λειτουργίας και, αφετέρου, δημιουργίας των ολοκληρωμένων εναλλακτικών κοινοτικών δομών, οι οποίες, στο βαθμό που δημιουργούνται και λειτουργούν, θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην στήριξη κάποιων εξ΄ αυτών στον τόπο κατοικίας, αποφεύγοντας τον μονόδρομο της μετάβασης για όλους σε στεγαστικές δομές.

Το κέντρο βάρους είναι, λοιπόν, τα «τμήματα εισαγωγών», ο μετασχηματισμός και το ξεπέρασμά τους προς κοινοτικά βασισμένες λογικές και πρακτικές. Τέσσερις (ή τρεις, ή και δυο) κλινικές σε ένα νοσοκομείο θα αναπαράγουν, απλώς, τις λογικές του ολοπαγούς ιδρύματος και μάλιστα υπό τους χειρότερους όρους, επιβεβαιώνοντας και κάποιους καλοθελητές υποστηριχτές του ασύλου (και της ασυλικής λογικής) που θεωρούν ότι, αν κλείσει το ψυχιατρείο, οι ασθενείς θα χάσουν τον «προαυλισμό» τους και τον «καθαρό αέρα» στους «ανοιχτούς χώρους του κλειστού ιδρύματος»!

Αν οι υπάρχουσες, εδώ και χρόνια, κλινικές στα γενικά νοσοκομεία δεν έχουν ακόμα ξεπεράσει το «τραύμα» του εξαναγκασμού τους να δέχονται ακούσιες νοσηλείες (μετά τον προ δεκαπενταετίας σεισμό και το, τότε, προσωρινό κλείσιμο του ΨΝΑ), με τα δεκάδες ράντζα μετά από κάθε εφημερία και με τις παραδοσιακές κατασταλτικές ιδρυματικές πρακτικές να έχουν αυτούσιες μεταφερθεί στο χώρο του γενικού νοσοκομείου, καταλαβαίνει κανείς τι πρόκειται να γίνει αν, στον ίδιο χώρο, συστεγάζονται τρεις ή τέσσερις κλινικές. Μια «κοινότητα ομοίων», με κοινά προβλήματα, με κοινή, άνωθεν, αντιμετώπιση και διαχείριση, λογικές ενός μικρότερου ασύλου, αλλά πάντα ασύλου, σε ένα τμήμα του νοσοκομείου, στο νεοϊδρυθέν «ψυχιατρείο του γενικού νοσοκομείου» - αυτός θα είναι ο νεωτερισμός των φωστήρων της επιτροπής που συγκρότησε την εν λόγω πρόταση.

Πιθανές αντίστοιχες δομές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν εντυπωσιάσει τους φωστήρες της «επιτροπής διάλυσης των ψυχιατρείων», δεν σημαίνει ότι αποτελούν τις «καλές πρακτικές» στις χώρες προέλευσης, απ΄ όπου γίνεται η αντιγραφή, αλλά το αντίθετο: ενσαρκώνουν, απλώς, τις θατσερικές πολιτικές στην Ψυχική Υγεία, η ολοκλήρωση των οποίων παρατηρείται σήμερα με την προϊούσα κατάρρευση των συστημάτων Υγείας και Ψυχικής Υγείας σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Στο δημοσίευμα του ygeia360 αναφέρεται ότι οι κλίνες που θα μεταφερθούν ανά κλινική θα είναι από 20-27. Στο ΨΝΑ (Δαφνί) οι κλίνες είναι σε όλα τα τμήματα 27 και στο Δρομοκαίτειο αντίστοιχες ή και περισσότερες. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει περαιτέρω μείωση των υπαρχόντων ψυχιατρικών κλινών κατά την διαδικασία της μεταφοράς - σε μα χώρα που υπολείπεται δραματικά σε ψυχιατρικές κλίνες, πέρα και ξέχωρα από την έλλειψη εναλλακτικών, κοινοτικά βασισμένων κοινοτικών υπηρεσιών.

Αν επιμένουμε στο σχολιασμό της εν λόγω πρότασης είναι γιατί, πέρα από την νεοφιλελεύθερη λογική της Απονοσοκομειοποίησης που την διέπει (σε αντιδιαστολή με την Αποϊδρυματοποίηση και με τραγικές συνέπειες στις χώρες προέλευσης), ο λόγος για τον οποίο γίνεται, δεν έχει παρά μόνο προσχηματικά να κάνει με την πάλαι ποτέ σύναψη συμφωνίας (που επικαιροποιήθηκε με το σύμφωνο Αντόρ-Λυκουρέντζου) για το κλείσιμο των ψυχιατρείων, όταν (το 2015) θα «ολοκληρωνόταν» η «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» στη βάση των συγχρηματοδοτούμενων με την ΕΕ προγραμμάτων. Η πρόταση αυτή έχει να κάνει με την εφαρμογή, και στον χώρο της Ψυχικής Υγείας, της στυγνής, δημοσιονομικού χαρακτήρα πολιτικής στα πλαίσια των διαδοχικών μνημονίων: γι΄ αυτούς το «κλείσιμο» είναι ένα λογιστικού χαρακτήρα μέτρο, που αποσκοπεί στην δραστική περικοπή δαπανών και πρωτίστως αυτών που αφορούν σε προσωπικό. Η περαιτέρω δραστική μείωσή του είναι από τους βασικούς λόγους του «κλεισίματος», όσο κι΄ αν τώρα το διαψεύδουν μετά βδελυγμίας. Διαφορετικά, τι νόημα έχει να μεταφέρει κάποιος το «μισό Δαφνί» σ΄ ένα άλλο νοσοκομείο και το «άλλο μισό», πχ, στην Αγ. Βαρβάρα (ή, όπως αλλιώς «κάτσει» η μοιρασιά);

Βέβαια, το σχέδιο μένει στον αέρα, λόγω της βαθιάς πολιτικής κρίσης και των επικείμενων εκλογών. Η μόνη τρέχουσα «πολιτική» Ψυχικής Υγείας είναι τα γεύματα «με τα χεράκια» της υφυπουργού Κ. Παπακώστα, από κοινού με την Coca Cola (και με διάφορους «πρόθυμους» από το χώρο της ψυχικής υγείας), μιας υφυπουργού και αυτής απλώς «περαστικής», όπως και οι προκάτοχοί της, από το Υπουργείο Υγείας, χωρίς κανένα απολύτως έργο. Με πολλές, ωστόσο, δηλώσεις περί «δικαιωμάτων» και «στίγματος», με κάποιες φραστικές αστοχίες, όπως, πχ, το ΠΕΠΣ A.E., το οποίο «κακώς» παρεξηγήθηκε, αφού (ως γλώσσα λανθάνουσα) εκφράζει τον εν δυνάμει Α.Ε. χαρακτήρα των ΜΚΟ (που σύντομα θα οδηγηθούν και επισήμως στο καθεστώς των Α.Ε.), αλλά και με μια δήλωση που θα «μείνει», η οποία κολλάει πλήρως, ως λογική, ως τρόπος σκέψης, με την επιδίωξη της όπως - όπως μεταφοράς των ψυχιατρικών κλινικών των ψυχιατρείων στα γενικά νοσοκομεία : πρόκειται για την δήλωσή της ότι οι έγκλειστοι στα Λεχαινά καλώς («για το καλό τους») είναι στα κλουβιά «σύμφωνα με τους ειδικούς»!!!

Μια πολιτική αλλαγή τον Ιανουάριο δεν θ΄ αποτελεί, από μόνη της, αποφυγή των κινδύνων που απειλούν την Ψυχική Υγεία, ούτε φρένο στην περαιτέρω κατασταλτική της μετάλλαξη και αποδόμηση. Στο βαθμό, μάλιστα, που αυτή η λογική είναι ριζωμένη στη κυρίαρχη κουλτούρα και πρακτική της πλειονότητας της ψυχιατρικής κοινότητας, το ίδιο πλάνο μπορεί, σε μιαν άλλη στιγμή, να σερβιριστεί ξανά, πιθανώς με διαφορετικό περιτύλιγμα. Και με χίλιες δυο δικαιολογίες (η «διαπραγμάτευση για το χρέος», οι όποιες «απαιτήσεις των δανειστών», οι «αγορές», το «ευρώ», οι «δυσκολίες που μας περιμένουν» αλλά, «στο τέλος», «θα» νικήσουμε κοκ).

Η επαγρύπνηση που απαιτείται και η αντίσταση από τα κινήματα ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, οικογένειες, λειτουργούς, κοινωνικές/κινηματικές συλλογικότητες δεν αφορά μόνο το τώρα αλλά, εξίσου, και το μέλλον που έρχεται.

24/12/2014

psyspirosi.gr

Διακήρυξη του 6ου διεθνούς συνεδρίου του Intervoice (Δίκτυο "Ακούγοντας Φωνές")

 

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ομιλίες που έγιναν στο πλαίσιο του 6ου Διεθνούς Συνεδρίου ‘Ακούγοντας Φωνές’, το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη από 10 έως 12 Οκτωβρίου 2014, στο youtube channel του Intervoice: εδώ