Επιστολές της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας προς τους υπουργούς Οικονομικών και Υγείας

Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία, με επιστολές της προς τους υπουργούς Οικονομικών Γ. Στουρνάρα και Υγείας Α. Λυκουρέντζο, τονίζει την αναγκαιότητα της χρηματοδότησης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, όχι μόνο για θεραπευτικούς και ανθρωπιστικούς λόγους αλλά και για οικονομικούς, αφού το κόστος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν από την έλλειψη υπηρεσιών αναμένεται να είναι πολλαπλάσιο από αυτό που απαιτείται για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.

Ακολουθεί η επιστολή προς τον Υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Στουρνάρα

Αθήνα 19/12/2012

Αρ. Πρωτ. 235

Κύριο Γιάννη Στουρνάρα

Υπουργό Οικονομικών

Κύριε Υπουργέ,

Σας γράφουμε σήμερα, εκπροσωπώντας τους περίπου 1600 Έλληνες ψυχιάτρους της χώρας μας για να σας ενημερώσουμε για ένα θέμα μεγάλης σημασίας που αφορά όχι εμάς ως επαγγελματική ομάδα αλλά τους συμπολίτες μας με ψυχικά προβλήματα που έχουμε ταχθεί να υπηρετούμε.

Είναι γνωστό σε όλους, κ. Υπουργέ, ότι σε περιόδους οικονομικής κρίσης, μια από τις κατ’ εξοχήν θιγόμενες ομάδες του πληθυσμού είναι η ομάδα των ατόμων με ψυχικά προβλήματα καθώς και οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού που δυνητικά θα εμφανίσουν ψυχικά προβλήματα κάτω από την επίδραση του σοβαρού ψυχοκοινωνικού στρες που συνεπάγεται η τρέχουσα οικονομική κρίση.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές, θα ανέμενε κανείς να διατεθούν ηυξηµένα κονδύλια για την αντιμετώπιση των ψυχικών προβλημάτων και κυρίως για την προφύλαξη του πληθυσμού από ψυχικά προβλήματα. Αυτό που διαπιστώνουμε όμως είναι ότι υπάρχει, αντιθέτως, μεγάλος περιορισμός των κονδυλίων που διατίθενται για την ψυχική υγεία.

Αντιλαμβανόμαστε, βεβαίως, την κρισιμότητα των καταστάσεων και τον αγώνα που εσείς και άλλοι συνάδελφοί σας κάνουν για να μπορέσει πάλι η χώρα να βρει τον βηματισμό της.

Θα πρέπει, ωστόσο, να επισημάνουμε ότι υπάρχει σωρεία ενδείξεων που προκύπτουν από καλής μεθοδολογίας μελέτες που συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η ΕΠΕΝ∆ΥΣΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ είναι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΠΩΦΕΛΗΣ (cost-effective). Το μικρό κόστος που θα απαιτηθεί για να κρατηθεί η λειτουργία των δομών ψυχιατρικής φροντίδας σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο θα αποδώσει µακροχρονίως. Πολλαπλάσιο θα είναι το κόστος που θα απαιτηθεί για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν αν τώρα δεν διατεθούν τα σχετικά μικρά ποσά που απαιτούνται για την θεραπεία των ψυχικώς ασθενών και για την πρόληψη ψυχοπαθολογίας των μελλοντικών ασθενών (που ασφαλώς θα προκύψουν αν δεν υιοθετηθεί η πολιτική που προτείνουμε).

Είμαστε στη διάθεσή σας για συνεργασία στο θέμα αυτό που το θεωρούμε κομβικής σημασίας για την υπόθεση της ψυχικής υγείας στη χώρα μας. Μπορούμε να σας διαθέσουμε την σχετική βιβλιογραφία που πιστεύουμε ότι θα σας πείσει ότι η επένδυση στην ψυχική υγεία είναι οικονομικά επωφελής (π.χ. Wahlbeck K and Mc Daid D. Actions to alleviate the Mental health impact of the economic crisis, World Psychiatry 2012, 11, 139-145, Christodoulou GN. Depression as a consequence of the Economic crisis. Packet of material for the World Mental Health Day 2012, World Federation for Mental Health, 2012, Mc Daid D, Park A-L. Investing in Mental health and Well-being: findings from the Data Prev Project. Health Promot. Int. 2011, 26 (syppl.1) I 108-139).

Μπορούμε επίσης να σας εκθέσουμε και την δική μας προσωπική μαρτυρία για την ακρίβεια των όσων υποστηρίζουμε.

Με την βεβαιότητα ότι θα θελήσετε να ασχοληθείτε με το σοβαρό αυτό θέμα εκ παραλλήλου με τα εξ’ ίσου σοβαρά θέματα που αντιμετωπίζετε στην παρούσα δύσκολη συγκυρία για την χώρα μας. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ανδρέας Λυκουρέντζος καθώς και η Υφυπουργός κα Φωτεινή Σκοπούλη (προς τους οποίους κοινοποιούμε την παρούσα επιστολή) είναι σύμφωνοι και αλληλέγγυοι με τις παραπάνω εκτιμήσεις και θα συναινέσουν στο αίτημά μας που εκτίθεται παραπάνω.

Περιμένοντας την ανταπόκρισή σας στο αίτηµά μας.

Με τιμή

Για την Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία 

Ο Πρόεδρος, καθηγητής Ι. Γκιουζέπας

Ο Γ. Γραμματέας, Κων/νος Κόντης

Η Επιστολή της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας προς τον Υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Στουρνάρα εδώ

Η Επιστολή της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας προς τον Υπουργό Υγείας κ. Α. Λυκουρέντζο εδώ

Η Επιστολή της Εταιρείας Προληπτικής Ψυχιατρικής προς τον Υπουργό Υγείας κ. Α. Λυκουρέντζο εδώ

  

Ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών για τις περικοπές στην ψυχική υγεία

  

O Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος με παρέμβαση του στο Υπουργείο Υγείας εκφράζει τις θέσεις του πάνω στο φλέγον ζήτημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι των δομών αλλά και οι ωφελούμενοι τους.

Αθήνα 20/12/2012

Αρ.πρωτ. 10273

Προς: 

1. Υπουργό Υγείας κο Ανδρέα Λυκουρέντζο

2. Υφυπουργό Υγείας κα Σκοπούλη

Κύριε Υπουργέ, Κυρία Υφυπουργέ,

Ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος είναι το επιστημονικό και επαγγελματικό σωματείο των Κοινωνικών Λειτουργών της Ελλάδος και αριθμεί 15 Περιφερειακά και Τοπικά Τμήματα σε ολόκληρη τη χώρα από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη.

Με την παρούσα επιστολή σας εκφράζουμε τις θέσεις του Συνδέσμου μας πάνω στο φλέγον ζήτημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι των δομών αλλά και οι ωφελούμενοι τους.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε γίνει αποδέκτες πολλών προβλημάτων που απειλούν με κατάρρευση μια από τις πιο σοβαρές μεταρρυθμίσεις στον χώρο της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Ειδικότερα τα προβλήματα αυτά αφορούν: σε κλείσιμο δομών ανοιχτής και κλειστής περίθαλψης, περικοπή προϋπολογισμού άνω του 55% του προϋπολογισμού τους κατόπιν μνημονιακών εντολών, εργαζόμενοι που έχουν μήνες να πληρωθούν και που αντιμετωπίζουν έντονο βιοποριστικό πρόβλημα, ψυχικά πάσχοντες και οι οικογένειες τους οι οποίοι αγωνιούν για το μέλλον και παράλληλα επίσημες δηλώσεις από πλευράς υπουργείου περί ατασθαλιών και κακοδιαχείρισης.

Όλα τα παραπάνω έχουν ως μοναδικό αποτέλεσμα την αβεβαιότητα για το μέλλον εργαζόμενων και ψυχικά πασχόντων τους για το μέλλον της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης.

Σαν Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος, έχουμε στηρίξει με προτάσεις και πράξεις την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση από την πρώτη στιγμή. Οι Κοινωνικοί Λειτουργοί των Δομών πανελλαδικά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υποστήριξης των ψυχικά πασχόντων και των οικογενειών τους. Δεν θέλουμε απλά να καταγγείλουμε την υπάρχουσα κατάσταση αλλά να κάνουμε προτάσεις βιώσιμες και λειτουργικές για το μέλλον. Έτσι ζητάμε όπως:

• Να γίνει άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους των φορέων, η συντριπτική πλειοψηφία εκ των οποίων έχουν να πληρωθούν από το καλοκαίρι,

• Να διατεθούν οι απαραίτητοι πόροι από τον κρατικό προϋπολογισμό για να συνεχιστεί η λειτουργία όλων των δομών,

• Να κατονομασθούν οι όποιοι υπεύθυνοι της κακοδιαχείρισης και της κατασπατάλησης των πόρων,

• Να δημιουργηθεί κατάλληλος ελεγκτικός μηχανισμός για τη λειτουργία των δομών και την διαχείριση των πόρων, έτσι ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα κατασπατάλησης χρημάτων σε άλλες δραστηριότητες πέραν της παροχής υπηρεσιών στους ψυχικά πάσχοντες και τις πληρωμές του προσωπικού τους.

Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεκτημένα του Κοινωνικού Κράτους στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Φαινόμενα ντροπιαστικά και άκρως προσβλητικά προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που αποτελούσαν βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως της Λέρου, σε προηγούμενες δεκαετίες και που εξέθεσαν τη χώρα μας διεθνώς, δεν πρέπει να επανέλθουν στο προσκήνιο στο όνομα της εξοικονόμησης πόρων.

Ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών αποτελεί βασική αξία πολιτισμού σε μια ευνομούμενη πολιτεία που δεν πρέπει να το ξεχνάει κανένας στο όνομα της οποιασδήποτε μνημονιακής πολιτικής.

Είμαστε στην διάθεση όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών για να συνεισφέρουμε σε ένα διάλογο ουσιαστικό για το μέλλον. 

   

Οι δομές ψυχικής υγείας και το «ελαστικό» κοινωνικό κράτος

 

Έργο του Όσκαρ Κοκόσκα, 1921

του Πάνου Παπαδόπουλου

από τα Ενθέματα

Στην ψυχική υγεία, πολλοί εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι εδώ και έξι μήνες. Τι πιο αναμενόμενο, εν μέσω κρίσης; Ωστόσο, η κρίση στην ψυχική υγεία έχει αρχίσει από το 2005. Πώς συνέβη αυτό;

Στο δημόσιο και δωρεάν σύστημα ψυχικής υγείας περιλαμβάνονται 65 περίπου ΜΚΟ (ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, σωματεία ή αστικές εταιρείες) που αναπτύσσουν περίπου 220 μονάδες ψυχικής υγείας, κυρίως οικοτροφεία και ξενώνες αποασυλοποίησης, αλλά και μια σειρά άλλων υπηρεσιών: κέντρα ημέρας, κινητές μονάδες κλπ. Διαθέτουν δηλαδή περίπου το 50% των «κρεβατιών» σε μονάδες αποασυλοποίησης και συνολικά περίπου το 30% του συνόλου των μονάδων ψυχικής υγείας.

Η επίσημη αιτιολογία για την τόσο μεγάλη ανάπτυξη του λεγόμενου «τρίτου τομέα» στην ψυχική υγεία ήταν η δυνατότητά του να απορροφά γρήγορα και χωρίς πολλές «γραφειοκρατικές διαδικασίες» (π.χ. ΑΣΕΠ) τα κονδύλια της Ε.Ε. Υπάρχουν όμως και άλλοι δύο, ανομολόγητοι, λόγοι. Ο πρώτος είναι ένα ιδιότυπο πελατειακό κράτος: εκτός από κάποιους καθηγητές ψυχιατρικής και λίγες γνωστές ΜΚΟ που ενεπλάκησαν στο εγχείρημα, οι περισσότεροι φορείς δημιουργήθηκαν ad hoc, από σχετικούς και άσχετους, με την αξιοποίηση «πολιτικών επαφών». Ο δεύτερος και σημαντικότερος λόγος είναι η στρατηγική επιλογή του νεοφιλελεύθερου κράτους, ήδη προ της κρίσης, για «ελαστικοποίηση» του κοινωνικού κράτους.

Ο νεοφιλελευθερισμός, ως γνωστόν, δεν συμπαθεί τις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους. Είτε το θεωρεί «βαρίδι» για την «ανάπτυξη» και προσπαθεί να περιορίσει τα έξοδά του, είτε, στην πιο ακραία εκδοχή του, πιστεύει ακράδαντα στον κοινωνικό δαρβινισμό, θεωρώντας «περιττά σώματα» όλους τους «μη κανονικούς». Ειδικά οι σταθερές δομές του κοινωνικού κράτους υπήρξαν μόνιμος αντίπαλος της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης, συν τοις άλλοις διότι εκεί πολλές φορές υπήρχαν και τα πιο μαχητικά στοιχεία του συνδικαλιστικού κινήματος, η καθυπόταξη του οποίου είναι βασικός στόχος της.

Στην πιο σκληρή εκδοχή του, το κοινωνικό κράτος του νεοφιλελευθερισμού ιδιωτικοποιείται πλήρως, και οι παροχές σε είδος αντικαθίστανται στην καλύτερη περίπτωση από κουπόνια, με τα οποία ο δικαιούχος μπορεί να «ψωνίσει» υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα. Στο ελαστικοποιημένο κοινωνικό κράτος υπάρχουν ακόμα χρηματοδοτούμενες υπηρεσίες, μόνο που δεν ανήκουν στο κράτος αλλά σε «μικτά σχήματα» (μη αμιγώς κρατικά, αλλά όχι αναγκαστικά κερδοσκοπικά), και η χρηματοδότησή τους είναι ελαστική: δεν είναι σταθερή, εξαρτάται από την «απόδοση» ειδικών πόρων, είναι διαπραγματεύσιμη, και ως προς το ύψος και ως προς τη διάρκεια. Ελαστικά είναι και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η μονιμότητα προφανώς δεν ισχύει, συνήθως δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις, ενώ, αντίθετα, οι εργοδότες διαθέτουν όλα τα πλεονεκτήματα του εργατικού δικαίου (λ.χ. απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα). Ένα κοινωνικό κράτος επισφαλές και «λάιτ», με εργαζόμενους κακοπληρωμένους, μη συνδικαλισμένους και φοβισμένους, και με «ενδιάμεσες» διοικήσεις φορέων που σε πολλές περιπτώσεις συμπεριφέρονταν σαν τους πιο σκληρούς εργοδότες.

Επομένως, η κακοδαιμονία του συστήματος ψυχικής υγείας είναι μέρος μιας συνολικότερης στρατηγικής κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους και απόδοσης των πιο κερδοφόρων κομματιών του σε πάσης φύσεως ιδιωτικά συμφέροντα. Ακόμα και αν οι ΜΚΟ ψυχικής υγείας δεν είναι ο ορισμός αυτού που θα λέγαμε ιδιωτικό συμφέρον, σίγουρα ένα σύστημα ψυχικής υγείας βασισμένο σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και λογικές θα τείνει σταθερά, και ανεξάρτητα από προθέσεις, να «ολοκληρωθεί» σε πιο καθαρές μορφές του νεοφιλελεύθερου ιδεότυπου, όπου θα εντείνεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η εκμετάλλευση της εργασίας και η διαχειριστική λογική αντιμετώπισης της ασθένειας και του ανθρώπινου πόνου.

Γίνεται σαφές λοιπόν ότι η τύχη των μονάδων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας. Δεν πρόκειται να υπάρξει οριστική λύση, αν δεν υπάρξει μια στρατηγική απεμπλοκής από τα Μνημόνια και τις πολιτικές διάλυσης του κοινωνικού κράτους. Σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι προφανές ότι το αίτημα για την ένταξη των μονάδων αυτών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι απολύτως έγκυρο. Δεν μπορούν να υπάρχουν υπηρεσίες δυο ταχυτήτων, ούτε εργαζόμενοι που να κάνουν την ίδια δουλειά με λιγότερα δικαιώματα, μέσα σε ένα ενιαίο σύστημα. Αλλά και ο ρόλος των ΜΚΟ δεν είναι η παροχή υπηρεσιών προς το κράτος, ακόμα και αν η σχέση δεν είναι πελατειακή.

Βέβαια, οι όροι και οι προϋποθέσεις με τις οποίες θα ενταχθούν αυτές οι υπηρεσίες στο δημόσιο είναι κάτι που διασταυρώνεται με τη γενικότερη συζήτηση για τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, του ΕΣΥ αλλά και των δημόσιων υπηρεσιών γενικότερα — κάτι που βέβαια εκφεύγει των ορίων του άρθρου. Η προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ούτε ως ταύτιση με το απαράδεκτο καθεστώς ευνοιοκρατίας, κομματισμού και διαφθοράς που μας κληροδότησαν οι κυβερνήσεις του πάλαι ποτέ δικομματισμού, ούτε ως αναπαραγωγή συντεχνιακών λογικών «βολέματος» στο δημόσιο. Αντίθετα, είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος αν πραγματικά πιστέουμε στα συλλογικά αγαθά, αν θέλουμε ένα ενιαίο και ποιοτικό Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Επειδή όμως δεν είναι παραγωγικό να παραπέμπουμε τις λύσεις σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, υπάρχουν άμεσα μέτρα που, αύριο κιόλας, μπορούν να αλλάξουν την εικόνα.

Πρώτα και κύρια, η πλήρης χρηματοδότηση των πραγματικών αναγκών. Δυστυχώς, κοινωνικό κράτος μόνο με «θεσμικές παρεμβάσεις» και «διοικητικές αναδιαρθρώσεις» δεν γίνεται. Χρειάζεται και χρήμα. Μόνο οι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού ισχυρίζονται ότι μπορούν να λειτουργήσουν τις δομές του κοινωνικού κράτους χωρίς χρήμα. Δεύτερον, συλλογική σύμβαση με αξιοπρεπείς απολαβές και εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στους όρους πρέπει να συμπεριληφθεί απαραίτητα και η απαγόρευση απολύσεων με μονομερή απόφαση, καθώς το προηγούμενο διάστημα έγινε μεγάλη κατάχρηση για λόγους άσχετους με την ποιοτική λειτουργία των μονάδων. Τρίτον, ενίσχυση των θεσμών διαφάνειας και λογοδοσίας. Είναι ασφαλώς άδικο να καταλογίζουμε στον τομέα της ψυχικής υγείας αμαρτίες ενός ολόκληρου κράτους, τα προβλήματα όμως υπάρχουν και δεν μπορούμε να τα κρύβουμε.

Τέλος, πρέπει να ενισχυθεί θεσμικά η δυνατότητα αυτοδιαχείρισης των μονάδων από τους εργαζόμενους. Να δοθεί δηλαδή η δυνατότητα, αλλά και η ευκαιρία και τα κίνητρα, ώστε οι εργαζόμενοι να αναλάβουν οι ίδιοι συλλογικά τη διαχείριση των μονάδων που εργάζονται. Αυτό δεν είναι μια διαχειριστική επιλογή μπροστά στην κρίση· είναι οραματικό στοιχείο μιας αριστερής οπτικής για την οργάνωση της εργασίας και της κοινωνίας εν γένει. Είναι ώρα να μη μιλάμε μόνο για όλα αυτά, αλλά να τα δούμε στην πράξη.

* Ο Πάνος Παπαδόπουλος είναι νομικός, επιστημονικός συνεργάτης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

 

Ο Σύλλογος Λογοπεδικών – Λογοθεραπευτών για τις περικοπές στην ψυχική υγεία

 

Πανελλήνιος Σύλλογος  Λογοπεδικών – Λογοθεραπευτών

ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΔΟΜΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Λογοπεδικών – Λογοθεραπευτών παρακολουθεί τα δρώμενα που εξελίσσονται στον χώρο της Ψυχικής Υγείας με σοβαρό προβληματισμό και έντονη ανησυχία.

Κατανοεί απόλυτα τις δυσκολίες που υπάρχουν στους χώρους των Κέντρων Ημέρας, στους Ξενώνες και στα Ιδρύματα της χώρας μας τα οποία κινδυνεύουν με άμεση διακοπή ή με υποβάθμιση της λειτουργίας τους. Είναι τεράστια η ευθύνη όλων μας να προασπίσουμε και να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα των ατόμων που χρήζουν πρόσβαση – περίθαλψη στις υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας.

Η υποχρηματοδότηση και οι περικοπές θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την συνέχιση των θεραπευτικών προγραμμάτων. Κατανοώντας τις δυσκολίες καθώς και τις συνέπειες που θα υπάρξουν για τους ασθενείς και τις οικογένειες τους υποστηρίζουμε το δικαίωμα σε μια ισότιμη κοινωνική ζωή.

Απαιτούμε και υποστηρίζουμε τη συνέχιση της λειτουργίας των δομών Ψυχικής Υγείας.

Όλοι οι συνάδελφοι εργαζόμενοι που απαρτίζουν τις δομές προσπαθούν να προσφέρουν έγκυρο και υπεύθυνο θεραπευτικό πλαίσιο με το επίπεδο της ποιότητας και διεπιστημονικότητας που τους διακατέχει παρ’ όλη την εγκατάλειψη τους από το κράτος.

 

Για το ΔΣ

Ο Πρόεδρος, Κωνσταντίνος Ρόγκας                       
Η Γ. Γραμματέας, Ελληάννα  Μάντακα - Brinkmann