Ο Συνήγορος του Πολίτη για τα παιδιά στα ιδρύματα

Οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών στα ιδρύματα της χώρας μας αναδεικνύονται (για άλλη μια φορά) μετά από τις επισκέψεις του Συνηγόρου του Πολίτη στο Κέντρο Χρονίων Παθήσεων Παίδων Αθηνών (Σκαραµαγκά) και στο Κέντρο Περίθαλψης Παίδων Λεχαινών Ηλείας. Στις επισκέψεις συμμετείχε και η κυρία Μαίη Παπούλια, ψυχολόγος και σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στο δελτίο τύπου, που εξέδωσε ο Συνήγορος του Πολίτη, διαβάζουμε για άκρως προβληματικές συνθήκες διαμονής και περίθαλψης, σοβαρή υποστελέχωση, καταστολή και δέσιμο των παιδιών, χρήση ξύλινων κουβουκλίων για περιορισμό, χρήση καμερών για παρακολούθηση... Δηλαδή, η γνωστή τραγική κατάσταση των ιδρυμάτων. Ακολουθεί το σχετικό ∆ελτίο Τύπου (10.9.2009) του Συνηγόρου του Πολίτη:

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
∆ελτίο Τύπου

Επισκέψεις του Συνηγόρου του Πολίτη σε Κέντρα Περίθαλψης Παιδιών με Χρόνιες Παθήσεις

Οι Βοηθοί Συνήγοροι του Πολίτη για θέματα Κοινωνικής Προστασίας και Υγείας, Γιάννης Σακέλλης, και για θέματα Δικαιωμάτων του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος, μαζί με επιστήμονες της ανεξάρτητης αρχής επισκέφτηκαν στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου 2009 το Κέντρο Χρονίων Παθήσεων Παίδων Αθηνών (Σκαραµαγκά) και το Κέντρο Περίθαλψης Παίδων Λεχαινών Ηλείας, για να διαπιστώσουν τις συνθήκες λειτουργίας τους και τον βαθμό κάλυψης των αναγκών των ανηλίκων και ενηλικιωθέντων περιθαλπόµενων σε αυτά.

Στις επισκέψεις συμμετείχε και η κυρία Μαίη Παπούλια, ψυχολόγος, σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία ζήτησε να ενημερωθεί για τις συνθήκες και τα προβλήματα που απασχολούν τις Μονάδες αυτές, μεταφέροντας και το προσωπικό ενδιαφέρον του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Κάρολου Παπούλια για τα θέματα αυτά.

Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων, οι εκπρόσωποι της ανεξάρτητης αρχής επικοινώνησαν µε τη διοίκηση, εκπροσώπους των εργαζομένων και το επιστημονικό προσωπικό των Μονάδων και είχαν συναντήσεις µε τους φιλοξενούμενους. Κατά την επίσκεψη σε θαλάμους και στις εγκαταστάσεις τους διαπιστώθηκε ότι οι συνθήκες διαμονής και περίθαλψης στις μονάδες αυτές είναι άκρως προβληματικές. Ειδικότερα εξακολουθεί η σοβαρή υποστελέχωση τους, κυρίως σε νοσηλευτές, αλλά και η απουσία του αναγκαίου ιατρικού προσωπικού, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται ακόμη σε εκτεταμένο βαθμό η καταστολή και η πρόσδεση περιθαλπόµενων στις κλίνες τους, η χρήση ξύλινων κουβουκλίων για τον περιορισμό του αυτοτραυµατισµού ή τραυματισμού λόγω αδυναμίας διαρκούς εποπτείας ορισμένων εξ αυτών και η χρήση καμερών για την παρακολούθησή τους, καθώς δεν υπάρχει επάρκεια προσωπικού για παρουσία σε κάθε θάλαμο. Άμεσα συνδεόμενο είναι το ζήτημα της επαγγελματικής εξουθένωσης των εργαζομένων, που καλούνται να διαχειριστούν σοβαρότατα περιστατικά, χωρίς την επαρκή στήριξη και ενθάρρυνση της Πολιτείας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, που έχει επισκεφθεί και στο παρελθόν Κέντρα Περίθαλψης για παιδιά και ενήλικες µε χρόνιες παθήσεις, νοητική στέρηση και ψυχικές διαταραχές, συγκεντρώνει στοιχεία, µε στόχο να συμβάλει με προτάσεις για θεσμικές παρεμβάσεις σύμφωνα µε τα διεθνώς επικρατούντα πρότυπα. Ειδικότερα, είναι αναγκαία η μετεξέλιξη των Κέντρων αυτών σε μονάδες φιλοξενίας μικρής δυναμικότητας (προστατευμένα διαμερίσματα, ξενώνες και οικοτροφεία), εξειδικευμένες ανάλογα με τις ηλικιακές και θεραπευτικές ανάγκες των περιθαλποµένων, επαρκώς στελεχωμένες και ενταγμένες στις τοπικές κοινότητες. Επίσης, είναι αναγκαία η σύνδεσή τους µε Κέντρα Ημέρας που θα παρέχουν υπηρεσίες φροντίδας, θεραπείας και εκπαίδευσης σε πρόσωπα με χρόνιες παθήσεις διαμένοντα μαζί µε τις οικογένειές τους ή μακριά από αυτές.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, ενεργώντας και ως Συνήγορος του Παιδιού, θα συνεχίσει τις επισκέψεις σε δομές περίθαλψης και αποκατάστασης για ανηλίκους και ενηλίκους σε διάφορες περιοχές της χώρας, παρακολουθώντας και ενισχύοντας τις προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό τους και για την προστασία των δικαιωμάτων των φιλοξενούμενων σε αυτές.

Σχετικές αναρτήσεις:
Παιδική Κακοποίηση στα Ιδρύματα
Παιδικοί Θάνατοι στα Ιδρύματα

Ιστορίες καθημερινής τρέλας (updated)

Στην ανάρτησή μας “Κακοποίηση ανθρώπων σε οικοτροφείο και πολλά ερωτήματα” είχαμε αναφερθεί σε μια “παράξενη ιστορία” κακοποίησης ηλικιωμένων ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας στο οικοτροφείο “Αργώ” της Α.Μ.Κ.Ε. “Κλίμακα” που λειτουργεί στην Κέρκυρα.

Αφού, λοιπόν, για κάποιους μήνες διαβάζαμε δημοσιεύματα, επιστολές, έγγραφα κτλ, διαπιστώνουμε ότι ακόμα βρισκόμαστε στο (αρχικό) στάδιο της “διαμάχης” για το που θα μετακινηθούν οι ένοικοι του οικοτροφείου! Θα μείνουν στο ίδιο οικοτροφείο; θα μεταφερθούν σε άλλο οικοτροφείο του ίδιου φορέα; ή σε οικοτροφείο άλλου φορέα; ή μήπως θα μεταφερθούν σε χώρους του ψυχιατρείου; και αν καταλήξουν στο ψυχιατρείο θα βρεθούν σε δομή εκτός ή εντός ιδρύματος; Και κάπως έτσι περνούν οι μέρες, οι βδομάδες, οι μήνες. Μια ακόμα ιστορία που φανερώνει την απίστευτη γραφειοκρατία (ακόμα και σε μια υπόθεση κακοποίησης ανθρώπων), την πλήρη απουσία μηχανισμών ελέγχου της λειτουργίας των δομών, τις διαταραγμένες σχέσεις των φορέων ψυχικής υγείας (και των αρμόδιων επιτροπών) με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και τελικά τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ψυχικά ασθενείς στη χώρα μας.

Να σας θυμίσουμε ότι οι υπεύθυνοι της Α.Μ.Κ.Ε. “Κλίμακα”, αφού διαπίστωσαν κακοποιήσεις ηλικιωμένων με προβλήματα ψυχικής υγείας στο οικοτροφείο “Αργώ”, προέβησαν σε αναφορά προς την Εισαγγελία Κέρκυρας. Μετά από τις απαραίτητες διαδικασίες και την απόφαση ότι πραγματικά πρόκειται για κακοποίηση από πρόθεση, οι υπεύθυνοι του φορέα ενημέρωσαν την Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας καθώς και την Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας Δικαιωμάτων Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές.

Στη συνέχεια η “Κλίμακα”, ακολουθώντας τις συστάσεις της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας Δικαιωμάτων Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές. κατήγγειλε τις συμβάσεις των εργαζομένων στο οικοτροφείο “Αργώ” και μετέφερε τους ασθενείς σε άλλα οικοτροφεία της, με σκοπό να επαναλειτουργήσει το συγκεκριμένο οικοτροφείο όταν θα ολοκληρώνονταν οι έρευνες για τις κακοποιήσεις των ασθενών.

Η Γενική Γραμματέας Πρόνοιας Μαρία Τροχάνη είχε εναντιωθεί στην απόφαση του φορέα: “Είμαστε εναντίον, διαφωνούμε πλήρως να καταργηθούν οι συμβάσεις εργασίας όλων των εργαζομένων” είχε δηλώσει τότε. Τελικά, με υπουργική απόφαση (2/7/09) που φέρει την υπογραφή του Δημήτρη Αβραμόπουλου, ανακλήθηκε η άδεια ίδρυσης του οικοτροφείου “Αργώ” και ανατέθηκε (προσωρινά) η λειτουργία του στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Κέρκυρας.

Κάπου εκεί είχαμε μείνει τον Ιούλιο και αν δεν είχατε παρακολουθήσει τότε την ιστορία, μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες στη σχετική ανάρτησή μας. Ας δούμε όμως και τη συνέχεια.

Η “Κλίμακα” ζήτησε από το Υπουργείο Υγείας διευκρινήσεις σχετικά με την υπουργική απόφαση. Πιο συγκεκριμένα, με επιστολές της (6 και 8 Ιουλίου), ζητούσε να ενημερωθεί για τον τόπο μετεγκατάστασης των ενοίκων και πρότεινε να μεταφερθούν οι ασθενείς σε δομές εκτός ψυχιατρείου, ώστε να αποφευχθεί η επιστροφή τους στο άσυλο. Επίσης, επισήμαινε ότι το Υπουργείο δεν έχει αναφερθεί στα περιστατικά κακοποίησης των ασθενών, δηλαδή στην ουσία του προβλήματος.

Μία βδομάδα αργότερα, η Τομεακή Επιτροπή Ψυχικής Υγείας Ν. Κέρκυρας – Λευκάδας, με έγγραφό της προς το Υπουργείο Υγείας, αναφέρει ότι στην υπουργική απόφαση περί ανάκλησης άδειας ίδρυσης του οικοτροφείου “Αργώ” δεν προτείνεται επί της ουσίας κανένα μέτρο που να συμβάλλει στην άρση της δυσλειτουργίας της πολυκλαδικής ομάδας, αλλά την απαλλάσσει από τις ευθύνες της. Επίσης, κρίνει αναγκαίο να διαταχθεί έρευνα ώστε να αξιολογηθεί το πρόβλημα και να αποδοθούν οι ευθύνες. Στο τέλος, μάλιστα, “υπενθυμίζει” διακριτικά στο Υπουργείο Υγείας ότι η Τομεακή Επιτροπή δεν δύναται να αναλάβει το ρόλο του επιστημονικά υπεύθυνου οποιασδήποτε δομής.

Την ίδια μέρα, η Γενική Γραμματέας Πρόνοιας Μαρία Τροχάνη “κατηγορεί” την “Κλίμακα” ότι εκκένωσε το κτίριο (που στεγαζόταν το οικοτροφείο) χωρίς να ενημερώσει τις αρμόδιες υπηρεσίες και την καλεί να απέχει από οποιαδήποτε ενέργεια με την οποία επιβαρύνεται η ήδη δυσμενής κατάσταση. Το έγγραφο καταλήγει: “Το Υπουργείο λόγω της σοβαρότητας και του επείγοντος του θέματος, που έχει δημιουργηθεί από αποκλειστική υπαιτιότητά σας, έχει ήδη επιληφθεί για τη λήψη άμεσων μέτρων και εντός των επομένων ημερών θα λάβετε ρητές οδηγίες για το χειρισμό της εν λόγω κατάστασης και τον τρόπο υλοποίησης της σχετικής υπουργικής απόφασης, κατόπιν γνωμοδοτήσεως και των αρμοδίων οργάνων”.

Προφανώς τα “άμεσα μέτρα” αργούσαν να έρθουν και ένα νέο έγγραφο της Τομεακής Επιτροπής Ψυχικής Υγείας Ν. Κέρκυρας – Λευκάδας αναδεικνύει άλλο ένα πρόβλημα, αυτή τη φορά στο οικοτροφείο “Νεφέλη” (επίσης της Α.Μ.Κ.Ε. “Κλίμακα”) που φιλοξενεί τους ενοίκους του οικοτροφείου “Αργώ” (μέχρι να βρεθεί μία λύση). Διαπιστώνεται, λοιπόν, ότι το οικοτροφείο “Νεφέλη” δυσλειτουργεί λόγω υπεραριθμίας ενοίκων και το προσωπικό δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες τους. Στο συγκεκριμένο έγγραφο, επισημαίνεται τόσο η επιβάρυνση του προσωπικού όσο και ο κίνδυνος επιδείνωσης της ψυχικής κατάστασης των ασθενών και ζητείται από το Υπουργείο Υγείας να επανεξετάσει άμεσα την απόφασή του με γνώμονα το συμφέρον των ήδη ταλαιπωρημένων ασθενών. Επίσης, αναφέρει ότι οι αποφάσεις σε καταστάσεις κρίσης δεν μπορεί να είναι τιμωρητικού χαρακτήρα από το μέρος του Υπουργείου Υγείας. Και καταλήγει: “η ολιγωρία σας καθιστά την κατάσταση άκρως επικίνδυνη για τους ασθενείς. Χρειάζονται λύσεις εκτάκτου ανάγκης, διότι αν προκύψουν δυσάρεστες καταστάσεις κανείς δεν θα είναι σε θέση να βοηθήσει αποτελεσματικά”

Την επομένη η “Κλίμακα” με επιστολή της προς τον Υπουργό Υγείας εκφράζει την αδυναμία της να συνεχίσει να φιλοξενεί τους ενοίκους του οικοτροφείου “Αργώ” σε άλλες δομές του φορέα (όπως στο οικοτροφείο “Νεφέλη”).

Τελικά, η “απάντηση” ήρθε! Με απόφαση του Υπουργού Υγείας ανακλήθηκε και η άδεια λειτουργίας του οικοτροφείου “Νεφέλη”, επειδή το οικοτροφείο ήταν υπεράριθμο (!) και γιατί η “Κλίμακα” δεν συμμορφώθηκε με τις συστάσεις της Επιτροπής Κτιριολογικού Ελέγχου και τις εντολές της Δ/νσης Ψυχικής Υγείας. Με την ίδια απόφαση, ο Υπουργός Υγείας, αναθέτει (προσωρινά και πάλι) τη διαχείριση λειτουργίας (και αυτού) του οικοτροφείου στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Κέρκυρας, απαγορεύει στο φορέα να λειτουργήσει νέα μονάδα και του επιβάλει πρόστιμο 45.000 ευρώ.

Αν θέλετε επισκεφθείτε και το yalexakis.blogspot.com στο οποίο θα βρείτε και όλα τα (παλιά και νέα) σχετικά έγγραφα.

Δεν ξέρουμε αν καταλάβατε τι συμβαίνει, εμείς δυσκολευόμαστε και θα εκτιμήσουμε κάθε βοήθεια από όποιον γνωρίζει κάτι περισσότερο. Θεωρούμε, όμως, ότι είναι τραγικό να ανταλλάσσονται τόσους μήνες επιστολές και έγγραφα και να μην έχει βρεθεί μία λύση (τουλάχιστον) για τους ασθενείς.

Ελπίζουμε να μην περιμένουμε να βρεθεί η λύση μετά τις εκλογές, αφού ο κος Δημήτρης Αβραμόπουλος και η κα Μαρία Τροχάνη (υποψήφια βουλευτής; μετά την επιτυχημένη πορεία της στο Υπουργείο Υγείας) θα έχουν άλλες ασχολίες κατά την προεκλογική περίοδο.

update 1 : Ελευθεροτυπία (23/09/2009)

update 2 : Με την υπ' αριθμ. Υ5β/Γ.Π.οικ.69791/10.06.2010 απόφαση της Υφυπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κυρίας Φ. Γεννηματά ανακλήθηκε η από 28.08.2009 υπουργική απόφαση του κυρίου Αβραμόπουλου (περισσότερα)

Τρομοκρατήστε μας, πλησιάζουν οι εκλογές

Σήμερα αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο (από τα Νέα) που υπογράφει η Φωτεινή Τσαλίκογλου, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Με αφορμή τις Γαλλικές εκλογές του 2002 η κα Τσαλίκογλου αναφέρεται στο αίτημα του πολίτη – ψηφοφόρου να νοιώσει ασφάλεια, να προστατευθεί από τους κινδύνους που τον απειλούν. Και ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Ο Z. Bauman, υποστηρίζει ότι αυτό που κάνει τους κινδύνους φαινομενικά σοβαρότερους είναι η δυσκολία να τους εντοπίσουμε και επομένως να τους αποφύγουμε και να τους καταπολεμήσουμε. “Φοβόμαστε τους μετανάστες, επειδή οι πιο τρομερές απειλές είναι σήμερα κρυμμένες σε έναν παγκόσμιο κρανίου τόπο. Οι μετανάστες είναι η ενσάρκωση των αδιόρατων φόβων. Είναι η μοναδική εμπροσθοφυλακή που είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού και που μπορούμε να την αγγίξουμε με το χέρι μας. Είναι, όπως έλεγε ο Μπέρτολντ Μπρεχτ, οι προάγγελοι των κακών ειδήσεων...”

Η κουλτούρα της ανασφάλειας

Το συναίσθημα φόβου στη Γαλλία και αλλού δημιουργεί ερωτηματικά

Μια χρυσή λέξη «έπαιξε» στις Γαλλικές εκλογές. Μια χρυσή λέξη, απότοκος μεν των ημερών μας αλλά με βαθιές ρίζες στον ανθρώπινο ψυχισμό. Είναι η λέξη «ασφάλεια».

Το αίτημα «Να νιώθω ασφαλής» εστιάζεται σε δυο «εύκολους» στόχους.

Οι εγκληματίες και οι ξένοι. Αυτοί με απειλούν. Και από αυτούς επιθυμώ να προστατευθώ. Έτσι απλά σαν παιδικό παιχνίδι. Γιατί εν τέλει απλός και παιδικός είναι ο ανθρώπινος ψυχισμός τουλάχιστον ως προς τις πρωταρχικές του λειτουργίες.

Κι εκεί φωλιάζει ο φόβος.

Ο φόβος που τόσο έντεχνα καλλιεργείται για να είναι πάντα εδώ παρών και αδάμαστος προκειμένου να προσφέρει τις μέγιστες και φοβερές υπηρεσίες του.

Φόβος και έμφοβοι άνθρωποι ενισχύουν τον Λεπέν και κάθε Λεπέν. Φόβος και έμφοβοι άνθρωποι ενεδρεύουν για να υπονομεύσουν τον ορθό λόγο και τα θεμέλια μιας δημοκρατικής Ευρώπης. Ο φόβος είναι η κακιά μητριά που βυζαίνει με χαλασμένο γάλα το μωρό της. Και το μωρό της ονομάζεται «ρατσισμός».

Από αυτό το σκοτεινό γάλα τρέφονται όλοι οι μισαλλόδοξοι λόγοι που εκφράζουν προκατάληψη, διακρίσεις, μίσος και μένος απέναντι σε εκείνον που διαφέρει λόγω της φυλής, του χρώματος, της εθνικότητας, της θρησκείας, της γλώσσας.

Μέσα από το δίαυλο του φόβου συντελείται το μοιραίο πέρασμα από τη λογική στην παράνοια.

Στο όνομα του φόβου ο άνθρωπος συρρικνώνεται. Υψώνει τείχη ψευδοπροστασίας και αμπαρώνεται σε ένα κελί.

Στο όνομα του φόβου το «εμείς» αναγορεύεται σε υπέρτατη αξία και το «οι άλλοι» σε θανάσιμη απειλή.

Στο όνομα του φόβου οι αποχρώσεις χάνονται και ο κόσμος χωρίζεται σε απόλυτα καλά και απόλυτα κακά αντικείμενα. Η μισαλλοδοξία και το μίσος κατακλύζουν τον ψυχισμό.

Στο όνομα του φόβου θα συντελεσθούν όλα τα δεινά της επόμενης μέρας. Εκτός και αν η Πολιτική προλάβει και αντιπαρατάξει το μαγικό αντίδοτο στο φόβο. Αντίδοτο που δεν θα είναι άλλο από την ίδια την Πολιτική. Κι έναν λόγο που πείθει για το μεγάλο στοίχημα των ημερών μας. Μια καλύτερη για τον καθένα ζωή. Δεν υπάρχουν άτομα, δεν πρέπει να υπάρχουν άτομα που να μην έχουν δικαίωμα στο δικαίωμα μιας καλύτερης ζωής. Ιδού το αντίδοτο στον φόβο.

Αλλιώς στο όνομα του φόβου θα συνεχίζουν να κατασκευάζονται ορατοί στόχοι ικανοί να «πάρουν επάνω τους» το φορτίο μιας μίζερης και ανικανοποίητης καθημερινότητας, με το φάσμα της ανεργίας και της ανέχειας να προβάλλει σταθερά εμποδίζοντας να οραματισθείς ένα καλύτερο αύριο.

Αν όμως δεν μπορείς να ονειρευτείς το αύριο με ευκολία πετάς στα σκουπίδια το σήμερα.

Ο άνθρωπος καταστρέφει για να μην καταστραφεί.

Ο φόβος παροτρύνει στην αναζήτηση του ενόχου. Στον εντοπισμό της ρίζας του Κακού. Υπάρχει μια βαθιά ιστορική συγγένεια, ένας στενός δεσμός ανάμεσα στο κακό και το «ξένο». Η ίδια η έννοια του Κακού από τα βάθη των αιώνων ταυτίζεται με το «όχι εμείς», το ξένο.

Το 1540 στη Γαλλία που πλήττεται από την πανούκλα τα ένοχα ποντίκια καλούνται να παρουσιασθούν ενώπιον του δικαστηρίου, ενώ παντού στήνονται εκατόμβες για τους ενόχους περιπλανώμενους Ιουδαίους. Τον 16ο αιώνα εμφανίζεται στην Ευρώπη η σύφιλη. Κάθε χώρα που πλήττεται σπεύδει να αποδώσει το νεοεισερχόμενο κακό σε έναν ύποπτο γείτονα. Έτσι, οι Μοσχοβίτες βαφτίζουν τη σύφιλη «πολωνέζικο κακό», οι Πολωνοί την βαφτίζουν «γερμανικό κακό» και οι Γερμανοί «γαλλικό κακό».

Ο Ramonet στη «Monde Diplomatique» αναφέρεται στη νεοφασιστική πανούκλα. Έχω την αίσθηση πως οι ξένοι και οι εγκληματίες σήμερα αναγορεύονται στα ένοχα ποντίκια του 1540.

Πανούκλα το φάσμα της ανέχειας. Ένοχα ποντίκια οι ξένοι. Τόσο απλός ο μηχανισμός; Ναι, τόσο απλός!

Η ιστορία προχωρά με πισωγυρίσματα. Τρέχει ιλιγγιωδώς. Μοιάζει όμως με ένα ιδιότυπο διπλής όψης αυτοκίνητο. Τρέχει μπρος ή πίσω; Ή μήπως η κίνησή του είναι απλώς virtual; Ένα ακίνητο εν τέλει αυτοκίνητο. Μια παράδοξα εγκλωβισμένη στην ακινησία, κίνηση.

Και ιδού έρχεται σιγά σιγά και εγκαθίσταται μεσούντος του παγκοσμιοποιημένου τοπίου ο φόβος του επικίνδυνου ξένου.

Μια Ευρώπη φρούριο που αποβάλλει από τους κόλπους της τους «επικίνδυνους ξένους» να είναι αυτή η απάντηση στην ανασφάλεια;

Ας είμαστε όμως διαυγείς. Και όχι αναγκαστικά και απαραίτητα ευτυχείς. Ο ψευδο-ησυχασμός θυμίζει τον άρρωστο που πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πλένει συνεχώς τα χέρια του φοβούμενος τα μικρόβια που τον περιβάλλουν. Πλένει, πλένει, πλένει. Και ανησυχεί. Ανησυχεί. Ανησυχεί. Φθάνει μάλιστα στο σημείο να μη βγαίνει καθόλου από το σπίτι του. Εγκαταλείπει τη δουλειά, τους φίλους του. Έτσι είναι απόλυτα σίγουρος. Δεν κινδυνεύει. Είναι καθαρός!

Έγκλειστος και ασφαλής!

Όχι! δεν μπορεί να είναι αυτή η εικόνα του κόσμου που ονειρευόμαστε!

Την ελευθερία από το φόβο, προτείνει και ο Z. Bauman: "Ο διάχυτος και ανεπαίσθητος φόβος που κατακλύζει το παρόν χρησιμοποιείται από πολλούς πολιτικούς ηγέτες σαν ένα εμπόρευμα που το διακινούν στην πολιτική αγορά. Συμπεριφέρονται σαν τους εμπόρους που διαφημίζουν τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες που πωλούν σαν θαυμαστά γιατρικά για το απεχθές συναίσθημα αβεβαιότητας και για την πρόληψη ακατονόμαστων και αόριστων απειλών. Τα λαϊκιστικά κινήματα και οι λαϊκιστές πολιτικοί συλλέγουν δηλαδή τους μολυσμένους καρπούς που άνθισαν με την εξασθένηση και σε ορισμένες περιπτώσεις με την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους. Ενδιαφέρονται επομένως να συμβάλουν στην αύξηση του φόβου. Αλλά μόνον εκείνου του φόβου που μπορούν να εκμεταλλεύονται, για να εμφανίζονται έπειτα στην τηλεόραση ως οι μοναδικοί προστάτες του έθνους".

Χωρίς τίτλο

Για την 100η ανάρτηση του psi-action (που τυχαίνει να είναι η πρώτη για το φθινόπωρο) κοιτάξαμε λίγο πιο πέρα από τα σύνορα της χώρας μας και βρήκαμε κάποια ενδιαφέροντα θέματα:

“Let's listen more and drug people less”

Διαβάσαμε, στην ιστοσελίδα της guardian, τις απόψεις του καθηγητή κλινικής ψυχολογίας Richard Bentall για τη βιολογική προσέγγιση των ψυχιατρικών διαταραχών:

“...Far from being a success, there is compelling evidence that the biological approach has been a lamentable failure. Whereas last century saw dramatic improvements in the survival rates of patients suffering from heart diseases and cancer, so far as we can tell, outcomes for patients suffering from the severest forms of psychiatric disorder – the psychoses (disorders in which the patient experiences hallucinations or delusions, usually resulting in a diagnosis of schizophrenia or bipolar disorder) – have hardly changed since the Victorian period”.

Viva la Colifata!

Ο Manu Chao ηχογραφεί με τους ασθενείς της ψυχιατρικής κλινικής Jose Borda

Lt 22 Radio la Colifata from southfilm on Vimeo.

Ο Manu Chao ηχογράφησε ένα νέο άλμπουμ με τη συμμετοχή ασθενών της ψυχιατρικής κλινικής Jose Borda του Buenos Aires. Θα το βρείτε δωρεάν στην ιστοσελίδα www.VivaLaColifata.org, από την οποία μπορείτε να κάνετε και δωρεά για την ενίσχυση του ιδρύματος.

Το αργεντίνικο ψυχιατρικό ίδρυμα Jose Borda είναι γνωστό για το ριζοσπαστικό του ραδιοφωνικό σταθμό “Radio La Colifata”, (Colifata στην ισπανική αργκό σημαίνει τρελός) που ξεκίνησε το 1991. Οι ασθενείς επιλέγουν μουσική, διαβάζουν ποίηση ή συζητούν μεταξύ τους ενώ περίπου 12.000.000 άτομα συντονίζονται στο σταθμό τους.

Ο νέος δίσκος του Manu Chao “Viva la Colifata!” περιέχει 20 τραγούδια – διασκευές παλαιότερων επιτυχιών του καλλιτέχνη αλλά και νέα τραγούδια που δημιούργησε σε συνεργασία με τους ασθενείς του Jose Borda. Τα τραγούδια έχουν ως θέμα “τη ζωή, το θάνατο, τις μητέρες, τη μοναξιά, την αγάπη, το τάνγκο, τον Πάπα, το τέλος του κόσμου, τον ήλιο και τις τρελές γιαγιάδες” όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου, ενώ σκοπός του είναι “να γελάσουμε, να κλάψουμε και να συλλογιστούμε για τη ζωή”.

Ο ιδρυτής του ραδιοφωνικού σταθμού της κλινικής, Alfredo Olivera, εξήρε τον διάσημο μουσικό για την ανοιχτόμυαλη αντιμετώπισή του. “Η διαδικασία ήταν πολύ θετική γιατί καταπολέμησε το στίγμα της πνευματικής ασθένειας”. Ο γιατρός λέει ότι ο Manu Chao δέθηκε με τους ασθενείς και τονίζει ότι “δεν είναι ψυχίατρος ή ψυχολόγος αλλά ξέρει πως να ακούει το ρυθμό του κάθε ατόμου”.

Ο Manu Chao ανακάλυψε το Radio La Colifata προ δεκαετίας, από ένα άρθρο γαλλικής εφημερίδας. Επισκέφτηκε το ίδρυμα, έγινε φίλος με τους ασθενείς, οργάνωσε εργαστήρια μουσικής και ανέπτυξε την ιδέα ενός δίσκου.

Πρόκειται για την πρώτη φορά που καλλιτέχνης ηχογραφεί σε ψυχιατρική κλινική. O Manu Chao λέει πως πήρε “μαθήματα διαύγειας” από τους συνεργάτες του στην κλινική και ότι “έμαθα να συνθέτω πράγματα με λιγότερες λέξεις, καθαρότερες λέξεις”.

από το tvxs

ακούστε: 1, 2, 3

διαβάστε: Singer Manu Chao teams up with psychiatric patients in Argentina

“Picnik in the park”:
Ο Leonard Cohen και ο Philip Tétrault

(αυτό δεν είναι και τόσο νέο)

Στη σκηνή που ακολουθεί ο Philip Tétrault συζητά με έναν παλιό του φίλο, τον Leonard Cohen. Την ταινία “This Beggar's Description” σκηνοθέτησε ο Pierre Tétrault με θέμα τη ζωή του αδερφού του Philip Tétrault, ενός ποιητή που υποφέρει από ψυχική νόσο και τον φιλοξενούν πότε οι θάλαμοι των ψυχιατρείων και πότε οι παγωμένοι δρόμοι του Montreal.

Όταν οι κυβερνώντες αναζητούν ιδέες και συνεργάζονται με τους φορείς...

“...Ministers have asked a mental health expert, Dr Rachel Perkins, and Paul Farmer, the chief executive of the mental health charity Mind, to provide fresh ideas on how to help people with mental health problems get back into work”, διαβάζουμε σε άρθρο με τίτλο “New job support for people with mental health problems”, που αναφέρεται στο Βρετανικό εθνικό σχέδιο για την εργασία και την ψυχική υγεία.

Time to Change...

...ονομάζεται η κοινή προσπάθεια οργανισμών ψυχικής υγείας, με την υποστήριξη του Institute of Psychiatry, στη Βρετανία για την καταπολέμηση του στίγματος και των διακρίσεων που συνδέονται με τις ψυχικές ασθένειες. Οι πολυποίκιλες δράσεις τους επεκτείνονται σε ολόκληρη τη χώρα και αξίζει να τις γνωρίσετε στο http://www.time-to-change.org.uk/

Για τα άλλα θέματα (τα δικά μας) θα επανέλθουμε σύντομα, γιατί υπάρχουν και κάποια "παράξενα" νέα που θα τα αφήσουμε για τις επόμενες (προεκλογικές) αναρτήσεις.

ΥΓ1. Ευχαριστώ τον Θοδωρή (για το Viva la Colifata!), την emma (για το time to change), τον silentcrossing (για το post με τον Leonard Cohen που μου θύμισε και τον Philip Tétrault).

ΥΓ2. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 αναρτήσεων, θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους διαβάζουν, γράφουν, σχολιάζουν, ενημερώνουν, αναδημοσιεύουν...

και, τέλος πάντων, βρίσκονται σε επαφή με το psi-action